Toeschouwer

Geen zeperige tederheid meer,
geen masker voor de pijn.
Geen nonchalante onheilsbeelden
om dapper mee te zijn.

Hij verdrinkt nu in het spektakel,
het theater van het lijden.
Machteloos tegen de realiteit,
te moe om nog te strijden.

Omdat de brute overmacht
het wint van het verstand,
spoelt de illusie van controle
als droog zand uit zijn hand.

En vreemd genoeg brengt dat een rust;
het vechten is voorbij.
Niets te verklaren, niets te lijmen,
de ondergang maakt vrij.

Geen schild, geen schijn, geen tegenweer,
het hoofd heeft gecapituleerd.
Hij kijkt slechts toe hoe stil en traag
het tij zich tegen hem keert.

machteloosheid mens theater

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.7 met 3 stemmen 86