Alle inzendingen over beredeneren ruimte ondogmatisch

3465 resultaten.

Sorteren op:

De bruidsspin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
ontrolt aan zijn gezicht In droef vermaak spreekt hij verholen de bruidsspin toe, die hem verslindt Als laster van de tong gesneden uit luider keelgat gillen moet, verweert de wanhoop opgespleten de toedracht van een slinks verzoek Natuurlijk spreekt zij van de liefde en van een gouden bruiloftskrans die eenmaal onbemind gebroken het veld ruimt…

IN STILSTAANDE HITTE

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
in gebroken dromen overwon ik al rennend de kou roeide ik met spaanders van het voorbije leven op de koele onderstroom van tomeloze mattigheid kende het verleden geen zekerheid en in schaduwen van stilte omarmde ik jouw volle maan laverend tussen tijd en ruimte ontnam je mijn rusteloosheid en werden wij de nieuwe wereld…
Elinora25 juni 2010Lees meer >

lui

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
de zon draait haar ellips in een transpirerende ruimte en het veld golft in vermoeide cadans vee herkauwt schaamteloos de dag voorbij een horizon verjaagt een anonieme hond het geluidloos uur en schaduwen strekken zich lui van boom naar boom waar vogels schuilen die zien hoe de avond het vuur vergeet dan sluit ik de vensters ga…
Kees Visser20 augustus 2011Lees meer >

Binnen

gedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.868
bed je bladert het boek door, bevingert de woorden wantrouwt je gereedschap, stofgoud cicaden het brood is verlegen, wil niet verstenen het horloge maalt meel en weet het nooit zeker diep in de tuin dooft het buitenste binnen altijd die vogels die nesten beginnen - ----------------------------------------- uit: 'Het bezit van een ruimte…

Onder merelgefluit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
ik liet licht bij je binnen opende gordijnen ontdooide ruiten in de rode ochtendzon samen keken we naar buiten vlogen uit in een ontwakende wereld onder merelgefluit jij bent te lang in het donker geweest licht wordt eindelijk jouw feest onwennig verken je zonder houvast de ruimte die eens van jou was ik zie in je lach weer…
wil melker22 februari 2012Lees meer >

Vervlakking

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Nergens klinkt geluid zo iel als waar geen bomen bergen of muren zijn in eindeloze ruimte van een ziel waaraan elke hoop is ontnomen enkel ontluisterd in pijn. Nergens klinkt geluid zo iel als over verre vlakte waar geen weerstand of strijd overwinning ten offer viel het leven tot de horizon vervlakte elke roep om hulp verzand.…

Verenigt U

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
Zwerfvuil aller Landen Verenigt U Achtergelaten op stranden En op elke denkb're plek Elders in het land Soort zoekt soort Tot eind'lijk 1 mens besluit Dat het zo niet hoort Hij ruimt het daaglijks Op met eigen hand Uit eigen vrije wil En ziet dat Achterlaten zooi Steeds meer in Dan naast de bak Belandt - Nederland…

De kleinste letters

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 798
zij hebben allemaal het script gelezen weten hoe te delen toch is er iets fout gegaan bij het wisselen van decor er zijn vreemden tussen de coulissen die vechten om voeding zoeken naar ruimte en lucht op hun agressieve vlucht er is geen samen meer zij heersen in de chaos als een diep invoelbaar zeer balansen zijn uit evenwicht…
wil melker11 februari 2013Lees meer >

Fragmenten uit bewegen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 563
zet mijn voeten in balans wil zelfverzekerd lopen naar de overkant fixeer het vaste punt de eerste stap is glijdend staan los van staal kan ik mij niet laten gaan voel het fenomeen word één met tijd en ruimte rol in rust volmaakt een lus zij hebben de loop gezien fragmenten uit bewegen maar niemand heeft mij die volmaakte…

Hoezo

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.051
Al die lieve mensen in mij zet ze op een rij maar jij, openbloeien in de straling van je zijn als nooit, geschenken rondstrooien me boven alles geliefd voelen even dat voorrecht van uniek en vervuld zijn warm en onmetelijk uitbreiden aan alle zijden tijd en ruimte doorstralen moeten is mogen en vrijheid blijheid.…

De opstand voorbij

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 669
weten wij toch veel aan haar gedachten mooi te maken waar liefde verschraalt tot glorie aan voorbije jaren, naar boven kijkend zie ik sterren hun licht schijnen, uitwaaierend de precisie hebben van verdraagzaam stuifmeel op zachtgoud getrokken draden, in hun kracht van aantrekking verwekt tot meer dan opschudding, alleen geraakt om ruimte…

een zoen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
mooi ben jij, zegt hij een beetje moe, zeg ik (onlogisch) je leunt tegen me aan ik voel je warmte zijn woonkamer warm verlicht straalt veiligheid uit alleen hij in deze ruimte soms zo voelbaar alleen zo ver weg landen die onveilig zijn ik kijk in het zwart buiten voel hoe hij me zoekt houden van is zo groot, zegt hij maar…
fairouz2 september 2013Lees meer >

Later dan voorbij

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Geverfde deur (II) Ruim een halfjaar verder botst deze tijd met schim uit het verleden die haar tijd nooit heeft vrijgegeven Eerder eens bedreven wij subliem de liefde Later dan voorbij Schilder ik de ruimte in natuurgroen als partners door geverfde deur voor een reis de wijde wereld in Mocht de wereld, zuur, sterven wassen wij…

Het spel heet spelen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 444
het spel heet spelen daarmee leer je winnen ruimte en richting bedwingen onbevangen met een lach kraaiend brabbel je dat heb ik weer goed bedacht er is geen verliezer alleen een steeds proberen andere invalshoeken onderzoeken tot er ogen gaan steken zij zich met elkaar gaan meten wie er recht heeft op de macht het speelse is verdwenen…
wil melker31 januari 2014Lees meer >

Oud van dagen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
het stempel van moe drukt zich als een steen op de worstelende man zijn armen strijden met de wielenstoel hij rijdt verloren rond door eindeloze gangen zonder enig verlangen gepruttel rond zijn mond - kom maar man dan ik zal je duwen de benepen ruimte uit naar de mooiste kamer ver van de geraniumruit - je kent herkent…

Waggelen

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 961
Waggelend door verlaten straten Wiebelend door holle duisternis Stom dronken onderweg naar nergens Dansend uit mijn evenwicht De muren die de leegte vertellen Zwak lantarenlicht op mijn gelaat Schoonheid en stilte met eenzaamheid Geen levende ziel te bekennen Steeds verder waggelend wandelend Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd Met hoofdpijn…
Tim Albus19 februari 2015Lees meer >

De monoloog met boven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
ik ben klaar met kijken naar de lucht heb mijn gedachten de ruimte gegeven maar ze vluchten wanhopig terug in dromen het heelal verkend myriaden nevels met miljarden sterren eeuwige schepping in schoonheid zonder grens de monoloog met boven ben ik aangegaan het antwoord bleek een dialoog met mijn aards bestaan ik ben niet gevangen…

Een kinderhand is snel gevuld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 706
Haar nog geen ruimte geeft de vrede in hun handen te doen belanden.…

Simpele vriend

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 897
Waarom lijkt vrede zo verontrustend in ruimte die leegte inneemt omdat het waaien vragen heeft tot in de dood, het stille zwijgen wanneer jij afstand in gedachten kan overbruggen is jouw zwijgen tijdloos in jouw eerste levensvragen.…
mobar17 oktober 2017Lees meer >

terminale

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
voorlopig blijft alles bij hetzelfde geen ontkennen meer aan bestaan is totaal afwezig afstand door verte ingehaald aan het einde van de dag zijn de uren nog niet af is ruimte gevuld met lege zachtheid zijn gedachten blind en is water ontkalkt, daartussen valt onraad uit gestrekte hemel blijven ogen onbewogen en ratelt lucht ademloos…
Iniduo18 november 2017Lees meer >

Magische liefde

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 583
en gevouwen tot vervoer op golvende stralen er was geen hitte en kou in de trouw van je lieftallige ogen zelfs geen boven en beneden meer jij deed alles en was veel intenser dan dat ik me ooit heb kunnen voorstellen gaf mij zomaar dat wat ik nooit heb gehad pas toen ik mijn deel van leven durfde te geven in de naamloze ruimte…
wil melker5 januari 2018Lees meer >

even maar

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
er waait een wind voorbij mij; een kind in de glans van haar ogen het is zeker dat zij zichzelf bemint wijl zij eerder door 't zijn lijkt bedrogen ik zie nu, hoe ruimte zich vult, sterker nog, ook mijn gedachten geraken verlicht omhuld met pure glans en gratie; hier verlaat zich toekomst op vrijelijk verwachten woorden, ongezegd…

Het groen struweel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
zij ranken niet meer in de speelsheid van lente bloeien geen bloemen maar bladeren vormloos in het voorjaarsboek de spirit is weg en de flow aan kleuren en geuren verleden tijd de hemelbestormende power naar ruimte en licht is slechts een flits vergeleken met vroeger dat is wat ik mis in samen zijn en het ontbreken van meerwaarde…

Scheppingstijd

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
ik heb je zien stralen in affectie en warmte van binnen uit een oogopslag doorbrak de werkelijkheid ademde scheppingstijd opende in vorm en ruimte de woordloze dialoog die liefde bood wat samen ooit als spel is ervaren zal in verliefdheid die intensiteit snel evenaren in licht fluctueren mogen wij ons geluk en blijdschap…

Hun verlokkend lied

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
kleine woordjes dansen in de ruimte hun verlokkend lied kom zing met mij met deze melodie hoor je er echt bij ja hier waar iedereen ook steeds zijn eigen pleziertjes heeft in warm lachen en huilen en de wereld buiten voor even wordt vergeten want niemand heeft een echte naam zij komen overal vandaan hebben de wereld rondgezworven…
wil melker4 oktober 2019Lees meer >

Veranderd perspectief

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
ruizen bewogen door een zuidwestenwind het langzaam draaien van de aarde Rustend zacht in de volle ondergrond op het vochtig zachte, gouden zand jij bent verstild tot minimale gebaren de tikkende stiltes van een distelvink Hier kan ik gelukkig zijn met blazen van pluisjes uit een paardenbloem een glimlach om het lichte verdriet al de ruimte…

Het cruciale moment

netgedicht
5.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 499
zij kende de stilte van binnen waar het leven in kiemen al is gehoord maar geen ruimte en lucht heeft om te beginnen geluid al is gesmoord toch spant potentie al hemel om voor een leven vol liefde te gaan het cruciale moment van bezielen is helaas nog niet zomaar gedaan waar eeuwige lijnen elkaar kruizen contracteert het moment…

Die stilte genereert

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 455
ik wil geen beweging horen als geluiden zichzelf ruimen maakt stilte eindelijk een kans te vaak wordt zij overstemd krijgt zelden de mogelijkheid zichzelf eens kenbaar te maken jij hebt met jouw lach die ruimte gecreëerd in het zenden van warmte en kracht die stilte genereert verbazing en verwondering om dit fenomeen waarin…
wil melker26 januari 2021Lees meer >

Vervlakking

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Nergens klinkt geluid zo iel als waar geen bomen bergen of muren zijn in eindeloze ruimte van een ziel waaraan elke hoop is ontnomen enkel ontluisterd in pijn. Nergens klinkt geluid zo iel als over verre vlakte waar geen weerstand of strijd overwinning ten offer viel het leven tot de horizon vervlakte elke roep om hulp verzand.…