5397 resultaten.
Betrekkelijk
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.311 Betrekkelijk is het leven,
de eenvoud van het geven
een momentje
vaak maar even
op het schip bevindt
zich de steven…
De storm van het leven
kan zijn kracht zés of zéven,
trotseer de wind,
waar je je ook bevindt.
Laat elke tegenstroom,
maar over je komen,
heel gewoon,
want de betrekkelijkheid
van ’t leven, is zo kort,
het duurt maar…
Het zijn van tegenpolen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 ik voelde zon
maar zag hoe
wind vriezend door
de schaduw gleed
je warme ogen
namen me mee
ik pakte je handen
wist de kou die jij leed
lichaam spreekt
zonder woorden
de taal van samen
in elkaar bekoren
liefde en verdriet
dansen leven in balans
als een lentezon die vriest
in het zijn van tegenpolen…
HET EINDJE TOUW
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.188 De vlieger stijgt ten hemel,
Gedragen door de wind;
Hij fladdert aan het touwtje,
In ’t handje van een kind.
Hij wou wel hoog en hoger,
In ’t eindloos ruim der lucht,
Het draadje houdt hem tegen,
En stuit zijn vrije vlucht.
Aldus heeft de gedachte
Steeds maar omhoog gestreefd,
De geest zoekt ander voedsel
Dan wat de wereld geeft.
Maar…
Een ding gestand doen is
gedicht
3.2 met 10 stemmen
9.329 Een ding gestand doen is
jezelf beliegen. Van een pop, een beeld,
een torso luidt de saaie waarheid dat
ze dood zijn. Al wat meer lijkt
is verguldsel uit de smidse
van je ogen en verfraaiing door je
geest vol kinderleugens. Maar soms -
het duurt niet lang, je moet jezelf
verschalken - maak je geen onderscheid
meer tussen schijngestalten…
Aan voorbij
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.212 Steen is geen steen in de zin van versteend
Gevoelig ontvangt hij koud verhard als hij is
Stel u open voor die bron van te geven warmte
En bereik hem in zijn diep kloppend hart
Gevoel moeiteloos zijn zijnde
Energie uit oermaterie versmelt zich
Met uw ongekende krachten…
weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.524 door duisterend licht omsloten
wiegde mij het kleine bootje,
het water murmelde verhaaltjes,
zacht zong het riet
het werd mij vreemd te moede:
een onbestemd verdriet
sloop binnen door mijn huid,
nestelde in mijn botten.
veelvuldig sloeg ik de riemen uit,
roeide tussen heden en verleden
eindeloos heen en weer.
zo heb ik die nevelende…
Intermezzo
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
1.147 Tussen ernst en degelijkheid
even een kleine pauze
om alles weer in 't juiste perspectief te zien;
om te weten hoe relatief alles is
en dat juist het betrekkelijke
het belangrijkste is:
Niets gaat er boven
het rood van de late zomerroos;
de geur van de halmen
na de regen;
het fluwelen kleed
van de vlinder;
jouw glimlach naar mij.…
Einstein cijferde zich weg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
730 echte reuzen van de geest
cijferen zichzelf
eerst helemaal weg
kijk Gautama Jezus Maria
Confucius Ghandi Mandela
maar nu naar Albert Einstein
eerst helemaal verdwenen
onder een cijferbrij
kwam een formule kringelen
speciale relativiteit
in tijd en afstand
later nog de zwaartekracht er bij
ee-is-em-cee-in het kwadraat
dat kwam zo maar…
Een zonnebloem
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
852 Een zonnebloem staat
droomverloren
en al voorbij haar hoogste glanzen
met lome blaadjes
droef te staren.
Gaat het zo ook met ons:
dat na de rijpe, goede jaren
de glans verdwenen is
en ook de vreugd?
Of zijn er andere horizonten
die wenken gaan
en door de jeugd
nog gezien zijn?
Dient daarvoor soms de pijn?…
gewoon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
515 wij sterven
ook
gewoon
bladeren
worden
weggewaaid
vlinders
worden
weggeregend
wij
sterven
weg
stikken
in de tijd
dood
gewoon
doodgewoon…
DE WIND LEEFT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
556 we zijn het ons niet bewust
maar de wind leeft
als je maar goed luistert
hij brult hij fluistert
hij kan zo zachtjes waaien
dat het soms lijkt alsof
hij ons liefdevol wil aaien
daarentegen zwiept hij en knalt
en buldert zodat het
in onze oren schalt
en hij heeft van die dagen
nadat hij weer eens is uitgeluld
dat er wordt gehoest met…
Zonder mijn naam
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
512 het wordt niks
ik voel dat woorden
blijven zweven
ze willen niet
weergeven wat
ik ermee bedoel
heb ze geschild
van emoties ontdaan
ze kijken me kaal aan
zinnen hergroeperen
werd een wanhopig
allerlaatst proberen
heb in armoe
het werk weggedaan
helaas bleef alles staan
in het herlezen
begon het langzaam
vorm te krijgen…
Het smalle pad
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
497 Ik ga van de hak op de tak
Maar als sneeuw voor de zon
Ruim ik op
Ruimt mijn huis op
Ruimt mijn kop op
Gooi ik weg
Geef ik weg
Ga ik wandelen
En bewandel dan graag
Het smalle pad!…
Stilte zwart gemaakt
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
513 ik heb stilte
zwart gemaakt voor
een intens beleven
alle lichten
uitgedaan omdat
zij leven geven
voel de dood
geruisloos heen
en weer bewegen
maar hij krijgt geen
kans om op te staan
in een herrijzen
het sterven is nog
niet gedaan we gaan
de dag weer prijzen…
Reïncarnatie
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
747 Wanneer de stilte verbroken wordt
Door de leegte er om heen
En de koelte van een avondbries
Als hete adem mijn gezicht beroert
Weet ik de toekomst voorbij te zijn
En terug te keren naar weleer
Doch denkend aan die voorbije tijd
Richt ik de smeekbede niet nog een keer
Want als ik omzie naar de geleden tijd
Al dat leed van miljoenen stervelingen…
Vader van gedachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.272 Soezend aan het noordzeestrand
op kussentjes van ziltig zand
dreven wolken traag voorbij
jouw silhouet verscheen aan mij
ik voelde weer jouw warme hand
en werd door heimwee overmand
je bent niet meer, het is voorbij
toch was jij even dicht bij mij...
jij reisde naar de overkant
en zei, denk maar aan onze band
filosoferen maakt mensen vrij…
Uit haar handpalm blaast ze sterren.
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.335 Violetje danst haar dansje
lichtvoetig voor het woudpubliek
tjilpend musiceren krekels
Een suite van de nachtmuziek
haar voetjes zweven hemels licht
langs de paadjes door het bos
haar grootste lief is Maneschijn
die zachtjes straalt op het koele mos
waarop dauw rust als diamanten
twinkelend als de morgen gloort
uit haar handpalm blaast…
Gouden fazant
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.026 Tao vinden
de weg verliezen
in jezelf terugvinden
waar je bent geweest
Tegen de dorst
twee steentjes onder de tong
één zou maar eenzaam zijn
een dichter spreekt
graag met volle mond
zonder stotteren
over Grietje
Klein Duimpje in haar hand
in deze versie is Hans
opgegeten en herdacht
Zij volgt het spoor
dat een Chinese nachtegaal…
Opgaan in het rood
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
922 Ik heb je uitgewist
blauwe pen, zwarte kwast
het was in een ogenblik
een enkele tel, de nacht voorbij.
Met het tij in de rug
opgaan in het rood, dag model
nog slechts zichtbaar in herinnering
ben ik jij, of mij
wie is de schilder, wie is het schilderij?…
sterk hoewel breekbaar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
619 we bewegen hemel en aarde
en treden de tijd met gehavend
hoofd tegemoet
sterk hoewel breekbaar
smeken we Kronos niet noch treuren we
bij de eeuwig rouwende cypres
we leunen tegen een oude boom
heffen het glas op de dingen
die blijven en op vrede
met onze vergankelijkheid…
aards tranendal
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.246 even was hij weg gegaan
gevallen en dan terug
gestuiterd, ongewenst als hij was
daar aan de andere zijde
waar zijn licht te fel nog
gaten brandde in het behang
blijven moest hij nog
een halve eeuw en 1 jaar
zoeken naar het doel
waarvoor hij werd toegevoegd
aan het zieltogend bestaan
de eeuwige rust, de jachtvelden
het zijn flarden van…
Intimiteit
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
579 Durf je
binnenwereld
te betrekken
in je
buiten
wereld
Van binnen
Naar buiten
Dan
kan er
intimiteit
ontstaan
en je elkaar
echt leren
kennen
Je binnenwereld
gesloten houden
maakt intimiteit
onmogelijk…
kennisman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 zijn verstand is evenredig
eigengereid als een braadpan
het suddert en het siddert
al naargelang de graad van hitte
bij zijn altoos durende strijd
gooit hij slechts dan de handdoek
als hij elke tegenstander verstandig
de groene oren heeft afgedroogd
met een raak citaat of wat parate kennis
uit zijn lang versleten boeken gepuurd
en als…
Een autistisch web
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 ik spon
mijn cocon in
een autistisch web
dat ik in
eenrichtingsverkeer
kundig had opgezet
wist het
tegendraadse
moeiteloos te omzeilen
door lijnen
impulsloos te spannen
tot mijn perspectief
ik heb het leven
intens lief dat ik in
mijn coconnetje geniet…
Zo in het vage
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
695 krultangen
moderne hitte
tweehonderd-en-twintig volt
pijpenkrullen zijn weer in
zullen wij samen, jij en ik
nadat we zijn gescheiden
door ouwehoeren,
want wie wilde praten
een stickie roken
spaceverruimen en ruzieloos
ieders`weegs gaan en ons kind
laten schommelen wippen en draaien
zullen we alles in het vage laten..…
Toen ontplofte dat ook nog
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 er oerknalde wat
soep met aminozuren
vloeide uit
tot prachtige luchten
harmonieuze landschappen
aromatische bloemengeuren
op een azuurblauwe bol
ik er midden op
god, ongelooflijk
En God
tilde het deksel van de pot
snoof
mompelde :
gut, wat brouwen ze nu
moet daar wijsgerig
wiskundig denken uit voortkomen ?
de vrije…
Wat drijft ons toch naar onbekende verten?
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
802 Wat drijft ons toch naar waar we nimmer waren,
waar alles vreemd is en ons hart niet thuis;
wat zit er achter al dat trekken, vragen,
dat vol van onrust zijn en uit ons huis?
Wat zit er achter al dat zoeken, tasten,
dat kopen, vinden, verder gaan?
Wat jaagt ons voort naar telkens andere dingen,
naar talen die we eigenlijk toch niet verstaan…
Mensbeeld
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
1.301 God schiep de mens naar zijn beeld
in kennis gerechtigheid en heiligheid
informatie ware kennis wetenschap
groeit immer nog benadert oneindigheid
gerechtigheid is in het algemeen absent
dit deel van God heeft afgehaakt in de mens
en heiligheid is meestal ontluisterend schijn
nader bekeken heb ik het beeld van God ontkend
voor al die soorten…
Ergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 Ik tracht al jaren kwesties op te lossen
-zoals waarom ben ik geen sprookjesheld-
die horen bij de grote vragentrossen
waarmee de mens als denker-aap zich kwelt
Zolang ik denk, besta ik zegt Descartes
en dit wanhopig klampen aan 't bestaan
door kwesties te verzinnen speelt mij parten
het is mijn angst in nietzijn op te gaan
die het krampachtig…
Achter alles
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
813 Achterna en achteruit,
acht ervoor en achterin
(in) acht genomen
achterhaald, is
achtenswaardig
achtgezind, achterop
of achterlangs
is achteloos, in
achtgemeenten, is
achterlaten achterklap
die acht dezelfde
overkwam.
Over achten gesproken.…