2435 resultaten.
stukbijten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 de koude waterarmen
van de oceaan houden
het eiland gegijzeld
gestaag vreet de
eenogige waterreus
zijn tanden stuk aan
de grillige randen van
gestold magma
in het donker groeien
de wurgende waterarmen
van de eenogige reus…
wie is nog hier
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
537 aan de rand van de dag
ligt stil gesloten en
ingekeerd een glanzende
scherf op bruine aarde
zij spreekt een taal
vogelstemmen in hoge
bomen verstommen
iemand loopt voorzichtig
door het woud wie is
nog hier en wie is al weg…
avons in’e maneskijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
479 het wad ademt
met de zee
in en uit
in het ritme
van de dag
van de nacht
het wad wacht
op de komst
op het vertrek
van vogels
vissers
van vastelanders
het wad hoort
stemmen tegen
de wind in
een zangerig
liedje zweeft
over het wad
avons in’e maneskijn…
collateraal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 in het landschap waar de zon
is gevlucht
langs hoofdlijnen
amorf door geknepen zicht
onschappelijk, bestaat dat wel?…
Tussen Weser en Zwin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Tussen weser en het zwin
De eems de dollard
En de ee van dokkum
En de lauwerszee
Lag ongelooflijk
Lang gelee
Bij eb een massa
Vissersgoud
Garnalen
In de waddenzee
Bij hoge vloed
En storm op zee
Werd grasland nat
En minder zoet
Dan vluchtten friezen
Zwaan kleef aan
Door pompeblêd
Eerst naar de wielen
Terp noch ward
Viel meer…
Voorjaarsschemering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Glooiend landschap beweegt en kleurt mee
met deze harmonie waarbij zacht tevoorschijn komt en
zoet streelt zodat ze onderweg naar mijn breekbare en kwetsbare
Ik kijk nog even naar de schemer die met haar laatste stralen geleidelijk uitdooft.…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Toen ik de zwarte rotsen zag
Waar blauwe golven braken
Ging ik naast de palmboom zitten
En at oranje fruit
Ik hoorde hagedissen sluipen
Ik rook het zout en zag de grond
Door diepe geulen van het land
Terug naar de koude diepte kruipen
Veel verder nog vervloog de as
Van een vulkaan tot rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan…
Dat ik dit kan zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Ik heb mijn voeten op het hekwerk
De beierende klokken
Hoor en voel ik tegelijk
Terwijl ik naar de hemel kijk
Zelf derdelaags inwonend
Oneindiger dan kan in vlucht
Voor wolken lood, ivoren
Zie ik een kluwen haast ondenkbaar
Tientallen zweven daar waar
Zwaluwen dus zweven
Het regenfront dat komt van links
Het wit maakt langzaam plaats…
Eerste schrijven in groppo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 Wat ziet mijn oog toch graag de wolk aan gindse kimme gaan
Doorkliefd slechts door de hoge boom en torens die daar staan
Gestut door bergen staat het al op hoogtes onbekend
En blauw en eindeloos de lucht waartoe de rots zich wendt
Wat zie ik graag, wat voel ik graag de berglucht en de regen
De oude huizen roodbepand, zo kalm en welgelegen…
Watermolenpad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
705 Aan de Oosterschelde
dichtbij verstreken getijden
toont haar oude aanblik kracht
om wind en stoom af te blazen,
de droge Scheldemond
zij behield een dorstig gevoel,
eerder rijk gevuld met water
rond het verdwenen getijdenrad
na drooglegging ontbrak vloed
aan de nood om nog te stromen,
effende voor menigeen het pad
om heden daar veilig…
Borrowdale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 Bergen als bultruggen.
Hellingen waar je een tor wordt,
stilte hoorbaar toeslaat,
tijd vlug weggulpt langs watertjes...
Je nadert een persoonlijkheid.
Stapvoets voer je een gesprek.
'Het is goed om hier te zijn.'
(Beamende kreet van een lammetje.)
'Je wil er gretig tegenaan, hè?
Let wel: winden krijgen vat op je.
Ik kan wel tegen wat…
zo luid en zo bang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 het hart van de storm
een oceaan van wachten
slaapt zonder wolken
houtduiven koeren
droever dan mensenverdriet
de boom zucht ruisend
een heldere pijn
in oude zielenlagen
het gras nat en zwaar
iemand wil schreeuwen
een stem met honderd kelen
zo luid en zo bang…
VERANDERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Een minzame, luchtige toverstaf zweeft
speurend boven het hart van Zwitserland,
danst met zonnestralen langs de bergwand,
terwijl sneeuw vol knipogende kleuren beeft.
Zij daalt, ziet hoe de mensenwereld leeft,
strijkt over de steen- en beeldhouwershand.
Statige muren en daken zijn omrand
door kunstwerken, die de rots kwistig geeft.
Het wondergereedschapje…
Sardinië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Diepgroene dalen met loofrijke hoven
Wormstekige rotsen verminkt onbewogen
Stenen verspreid als een hellingguirlande
Geossificeerde vulkaancontrabande
Verbrokkelde huizen, misplaatst welgelegen
Onwrikbaar vergaan langs de bochtige wegen
Rietzomen, kruid, vermiljoen emballage
Tressen van plastic als zandsteenbandage
Bronzen mensen…
laten gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 in kleurenhoutsnede
zonder titel
varen we door
een stroomlandschap
we zien
stormschade
in olieverf
op doek
we kijken naar
de zwarte golfbreker
basalten wachter
aan zee op doek
hoe het water
beschrijven haar tinten
haar tonen met
blauwzwarte inkt
de schittering van
zilveren strepen
onder een tere
witte lucht
hoe…
de Ongewenste
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 Hij was een point of no return, toen hij in de ijstijd
door gletsjers vervoerd, nu een heuvel in Emmen afrolde,
the Broken Circle binnendenderde en tot stilstand kwam,
zich toen onomkeerbaar positioneerde in de cirkel van zand,
Wat moest die zwerfkei nou in deze kosmische dualiteit
waar yin en yang het donkere en het lichte symboliseren?…
goud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 dwalend door het bos van mijn gedachten
zie ik ogen open door de bomen licht
hoor ik oren open in een luisterend wachten
woorden komen fluisterend op zicht
voel ik aan een tak vol bladeren van ontluikend groen
zinnen groeien tot een nieuw gedicht
zwijgen is zilver schrijven is goud…
alles wat was
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
432 het is het lege nest op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
het is de verdwenen zandweg
de oude afgepelde verflaag op een deur
de dag van nevel en dauw
het stuurse zwijgen
het is de beklemmende namiddag
het dorp dat nooit het mijne werd
de korst…
Godeneiland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 Voor een rode avondzon
de aarde
Beschilderd als een grote
lampion
Met donkere valleien en vulkanen
Smaragden sawa's, jadegroene
meren
Zacht wiegend in de blauwe
hemelzaal
Op verre eilanden hebben
regenten
De vreemde heersers eeuwenlang verduurd
Maar binnen kratons bleef het oud geloof
Zolang de dwang der rituelen
duurde…
plaats relict
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
460 hier moet het zijn
-dit is de plek;
hic locus est
bomen, regen, zon
verweerd maar onverdreven,
het water is stil gebleven
aan het einde van de dag
als adem is neergedaald
begint het roerloos herhalen
heel even lijkt alles nog gisteren,
onaangetast door werkelijkheid
en autonoom naast elke gebeurtenis
een rimpeling vlucht voor de…
Veluwemastodont (Radio Kootwijk)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 Ergens op de Veluwe,
staat een oude mastodont,
een brok beton uit één stuk,
als een oude hond,
liggend in het luwe.
De Kathedraal bracht voor velen werk,
vertier en misschien ook wel geluk.
Na 90 jaar staat het gebouw nog,
met z’n sterke contouren,
onuitwisbaar in het zwerk.
Jarenlang was radio het toverwoord,
en stonden er antennes…
ZIJN OP DE IJBURGSE ARCHIPEL
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.711 In de monding van het IJ
zijn eieren gelegd
en wel op grote schaal
de kip Nederland
vond 't mooi plekkie
en heeft ze uitgekakeld
dag voor dag
stap voor stap
schep voor schep
'LAND DOOR ZAND'
en ze worden gekookt
op een eigen warmtenet
en ze smaken opperbest
een goed begin van iedere dag
op Amsterdam-IJburg
om te leven, te genieten…
Oh Charleroi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
476 Oh verguisd Charleroi
droef wild en warm
Breng me naar de gouden
legende in Rue de la Légende Dorée
Leid me langs de oude
uitgebluste mijnbergen
Wijs naar fabriekstorens die
zonder verpinken de hoogte zoeken
Toon me Magrittes Pipe laat me de
Geraamten twistend om een gehangene van Ensor zien
Neem me mee naar de Latijnse Emotie…
Burj Khalifa
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 Skyhigh rijst op vanaf de kust
Dubai
Oase vol geërigeerde staven
Met toppen die loodrecht naar
't zenit wijzen
Als obelisken van de oliemacht
Ik kocht online een ticket
voor de top
Besteeg in volle lift de Burj Khalifa
Het luchtkasteel van ruim achthonderd meter
Als nieuwe eiffeltoren wereldwonder
Ik kon vanaf lookout point
als…
Wandeling met oud-schooljuf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
585 Of ik mee kom wandelen
Zij op scootmobiel,
ik ernaast, achter of voor
In park waar veel honden
Naar elke hond, hoe lelijk, mooi,
verzorgd of onverzorgd,
steekt zij onbevreesd de hand,
aait, spreekt hen vriend'lijk aan,
dan de bazen
Zullen we bij dat bankje zitten gaan?
Afval ligt er
Ziet zelfs de plastic zak
waar ooit alles uit vandaan…
Non tangere - niet aanraken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
447 ik hoorde de vrieskou
van de toendra
de wind die door de
grote grasvlakte ratelde
het raakte me diep
ik wist:
dit is schoonheid die
alleen bewonderd
doorvoeld mag worden
net als vlindervleugels
die bij aanraking
grijs worden…
drift spelend in een strakkend blauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.124 In de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen.
Vlokken stillen in hun spel, dragen traagheid,
zwermen zich vaarwel, dwarrelen in vaagheid
Poedersneeuw verzoet de kou,
drift spelend in een strakkend blauw.
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas.
Ze liggen rijpend, slootgeschikt en keurig waterpas.
Uitgestrekt, wit…
Kameelwoestijnen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 Echo's uit kameelwoestijnen
Zandgeslepen woestenij
Onafzienbaar ver en droog
Gehard in prehistorisch verre
Hemelsbrede zondoorwade
Dodelijke lege droogte
Uit de tijd gegleden niets
Dan wind die aldoor eeuwig
Schroeit op bedoeïnenkelen
Drijvers van woestijnkamelen...…
Verademing
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
872 In de verte stijgt een berg op,
om nader tot elkaar te komen
overbruggen we ‘t hoogteverschil
het toppunt van verademing
met reikende handen bekeken
doet beloven hemels geluk
verbeelden wij maar al te graag,
het uitzicht oogt onbegrensd
zonder angst of tegenslag.…
HONKVAST WAAIEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 Het Vlaamse land toont blij en trots zijn kust,
die met wijde blik naar alle kanten tuurt,
bemoedigingen over de zee stuurt,
het eigen strand maakt tot een oord vol lust.
De bruisende branding murmelt bewust,
blaast haar stem langs haven en vissersbuurt,
landinwaarts, tot steeds verder aangevuurd.
Tenslotte vindt zij in de Ardennen rust.…