2779 resultaten.
Mijn Stille Dicht Nu en Voorheen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
814 Mijn jeugd zei vaak haar verzen over,
Schreef ze op, maar deed haar schrift te niet;
Teloor gaan deed zij knop en lover
En bloesem uit de tuin van 't onbesnoeide lied.
Tien jaren lang dacht ze aan geen kansen
Op meegevoel, des dichters krans!...…
Vervlogen dromen,
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
623 Naar de tijd dat we nog samen waren,
naar onze jeugd zo vrij en blij.
Het huis, het hof die zijn er nog,
na al die lange jaren
Maar onze kindertijd is weggevaren
Waar is die mooie tijd nu toch
Vader was een kalme man,
die het voor zijn gezin opnam.…
Uit mijn rib geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 is het je jeugd
die mij weer aanzet
tot vlammen
smeulend vuur
warmte en ruimte geeft
aangejaagd door frisse wind
of nemen wij
het toeval van ontmoeten
op dezelfde golflengte serieus
en zingen wij
verschillend in ervaring
het altijd al gewenste lied
ik weet het niet
jij bent uit mijn rib geschapen
jou missen is niet meer te dragen…
het kwadrant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.356 ik zeilde onbezonnen
langs 't riet en mijn voogdij
terwijl Rottum zich torende
toen het tij bij volle maan
het water roerde aan de lij
in 't gebed lag mijn Wad
op dieptes ongehoord
terwijl de hele vloot
mij najoeg tot in den dood
ik was de voogd
van het kwadrant
waarin het Wad
mijn jeugd had gedoogd…
parel
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
551 buiten kijk je meer dan levensgroot
naar binnenhof en ridderzaal
denk je in de verte misschien wel delft
waar je kleuren en mysterie zacht gloeien
tegen de duistere achtergrond van je tijd
waar de onschuld van je jeugd
vecht tegen ontluikende gevoelens
een eeuwige parel schittert in den haag
springlevend in stille tijdloze schemer…
Rollercoaster
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.970 ik geef je een één en een twee
en daartussen spelen
jaren
in onstuimige velden
van jeugd
jij schudt de cijfers door
elkaar, laat dagen
bewegen
op een racebaan
van de zon
kijk maar, mama
zeg je
en in mijn liefde, nog groter
dan ik ooit had kunnen
voorspellen
knikker jij
planeten en éénentwintig
naar vandaag…
Genadeloos gelukkig
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
956 het was als een droom
die doorheen de slaap
komt duiden
waar verlangen
en onderbewuste
je brengen
naar momenten
waar je nooit dacht te komen
die je geluk doen ervaren
diep in een verlaten hart
signalen uit je jeugd
zo innig te worden omarmd
door een vergeten liefde
zo plotseling gekend
en toen dat een feit was
je toch los moest…
Een droombaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
953 Wie zegt dat een droombaan onbereikbaar is
Kan nog eens wat leren van het onderwijs
De les: “Werkend naar een hogere looneis”
Speciaal voor de jeugd zonder basiskennis
De cursus bevat theorie en praktijk
En de eerste les: “Hoe word ik slapend rijk”
----------------------------------------------------
…Het onderwijs staakt omdat docenten…
Als snuisterij van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
488 mag ik je
deze ruiker geven
met de bloemen van mijn leven
zij bloeiden op
kostbare momenten
zetten deze luister bij
gevat in het prille groen
van een fijne jeugd met
linten als snuisterij van toen
later felle kleuren
van de jong volwassenheid
niets had nog een vaste prijs
het diepe warm van wijsheid
verpakt het boeket dat ik nu…
Ik kom achteruit binnen.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
820 Ze giechelen hun jeugd uit
hun blik genepen op mij
achter de toonbank.
Weg van de steile intrede
draai ik mij naar de kaartjes.
Mijn hand waggelt omhoog.
Voor een verjaardag?
ademt de jonge vrouw
het proestend uit.
Neen antwoord mijn stem.
"Moeder " roept het verward
kinderachtige.…
Arie's aanstelleritis
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
901 ook vogels kunnen faken
en hebben zo hun streken
als iets Arie niet helemaal zinde
viel hij van zijn stok
pardoes achterover
op het zand in zijn hok
op apegapen lag hij dan
de kalende kanarieman
die toen hij aan de vrouw kwam
zijn jeugd met kopveren hernam
twee koters kreeg het paar
gelukkig zonder kuren
Arie floot hun lieve lust…
Golven
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
932 Op lippen van voorbije jeugd
wiegt onze zeilboot als een veer
in keerkringen van levensvreugd
gespiegeld door het mooie weer
ons gemoed draagt over water
dat zo stuurloos is bevaren
in het zicht van zoveel later
om kompassen te vergaren
nu onze richting is bepaald
over de golven van weleer
zijn onze kussen - vrij vertaald -
de ziel van…
Nostalgisch gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
767 Over jeugd en vroeger spreken
ontlokt steeds een vleugje poëzie
om herinneringen los te weken
en zalig te wentelen in nostalgie.…
Zijn jas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
12.687 Daar stond ik dan en voelde
aan de mouwen en bij het sluiten
van de knopen hoe dood hij was
en hoe ver weg mijn jeugd. Oud
en zwak zou ik worden, in deze
plooien zou mijn huid gaan hangen
om mijn knoken.
-----------------------------------------
uit: 'Het orgeltje van yesterday', 1968.…
Haar eigen blauwdruk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 je vijvert
in rimpelloze rust
kaatst hemel haar
eigen blauwdruk terug
waar beken jou
in oorsprong vullen
met jeugd en
speels onstuimig zijn
neem jij hen
in bescherming en
leidt ze door verwateren
naar eigen veiligheid
aan jouw boezem
is het heerlijk laven
voordat zij zich op weg
naar zee gaan wagen…
Van hemel en de hel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 mijn kathedraal
bepaalt nog niet
het weidse vergezicht
heb nog geen
heiligen op voetstuk
bij het altaar neergezet
wel heb ik delen
van mijn leven
gebrandschilderd in glas
kleine ramen
laten zien hoe mijn jeugd
in vroeger dagen was
pas later kwamen
rust en statigheid in
wierook en volwassen zijn
maar het liefst
werk ik in de…
Op de drempel van
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.060 In het verweesde huis
sta ik nog even stil
met de wijsheid van het kind
loop ik mijn jeugd nog eens voorbij
onvolwassen kijk ik terug
twee paar ogen zonder leden
kijken hoopvol
over mijn schouder mee
ik sluit de mijne …
en zie het achtergelaten leeg
gevuld met het gemis
van niet te vergeten dagen
vergeef me
om dát wat ik…
Het kittig tikken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
640 je danste zacht
in mijn gedachten
zag je lopen
springerig in jeugd
de korte laarsjes
het kittig tikken
in je pas voorspelde
toen al frivole deugd
soms mocht ik ook
je nachten delen
de wind noordoost en
jou met warmte strelen
dan kozen we voor
hemelhoog en sneeuwden
alles onder want als jij smolt
restte altijd een fraaie regenboog…
bloemen van ijs
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
regent lust neer als wat ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven slechts nachtelijke kilte…
Wanklank
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.182 Dagelijks meer eerzuchtig
En minder in staat tot iets groots,
Telkens wanhopender roepend
Om kracht of de kalmte des doods,
Dagelijks vuriger wensend
Naar schoonheid, gezondheid en vreugd,
Dagelijks ouder en bleker,
En verder van blijdschap en jeugd -
Ik zit in de bloeiende velden,
Die schittren van zonneschijn,
En alles is jeugdig…
Vingers maken mij bang [1]
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
451 Het was een schot in de roos
Als doelwit mijn hart
Toch sta ik hier met twee voeten vast aan de grond
De bloem der jeugd is nog niet gepasseerd
Oorverdovende stilte kroop langzaam binnen in mijn oor
Mijn onschuldigheid was weggenomen
Schaamte was een woord die in jouw woordenboek niet te vinden was
Jouw vingertoppen hebben hun verhaal achtergelaten…
Ik hou zo van jou
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.018 Toen ik je daar zag staan
vlam van mijn leven
uitbundig als gouden regen
kon ik enkel
glimlachen
spontaan
en heerlijk lachen
met heel mijn hart
en…
mij zalig voelen
transparant zalig
En jij lachte ook
zo helder
zo zoet
want jij begreep
ik begreep
dat ik je graag zag
eindeloos graag
en jij mij
jij, m’n lieveke,…
liefde tijd en glazen bolletjes
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.654 vraag
wie is die kwelgeest met welke reden
die deze hoogst gevoelige materie
naar daar wist te rollen of laten vallen
en vertaalt ze stil tot op heden
diep onder water in de periferie
kleven er geen losvaste hoorntjes
soms aan de onderzij van die bolletjes
of gaan die niet mee
kilometers onder in zee
in de nieuwste geschiedenis
nu transparant…
In het uur U
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
548 maar niet voor nu
Dan, in ‘t uur U
is zij nog wakend
de dood genakend
verslaat de sater
met blote hand
Haar goddelijk verstand
wil zij beschermen
waar engelen wonen
het leven kronen
zoals beschikt
De Godheid wikt
haar genade gevend
in liefde wevend
haar zachte ziel
hier op het wiel
van dood en leven
Kunstwerk: " Transparant…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.056 in volheid van leegte
vormt een opgerekte schaduw
smalle strakke strepen over zand,
in uiteinden verbonden,
wijzend naar een verhoogd terras
daar, verder, onder azuur
waar zicht in ongrijpbaarheid landt
een transparant glas,
verguld met aangeslagen licht,
reikt over eigen lengte heen
opweg naar een bindend slot
echter door de zonnestand…
Bloedbaan?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Als je mij met je ogen raakt
word ik vloeibaar kristal,
transparante voedsel van licht
in een achtbaan van de dromen,
monding van de delta in de amazone,
zuurstof van het regenwoud, gebouwd
in mooiste meridiaan van je handen,
het water ademt waarvan we zijn
gemaakt, nog aarzelen de lippen,
vraag is, zullen we van elkaar drinken,…
Daar louter ik begeren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 ik blaas glas tot scherven
die venijnig openhalen wat eens was
gerinkel van herinneringen
meet volume
van het gas dat glas doet bollen
in de ruimte die jij gaf
glazen beelden tollen
draaien sokkels in vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes…
Drenkeling?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 Als je mij met je ogen raakt
word ik vloeibaar kristal,
transparant voedsel van licht
in een achtbaan van de dromen,
monding van de delta in de amazone,
zuurstof van het regenwoud, gebouwd
in mooiste meridiaan van je handen,
het water ademt waarvan we zijn
gemaakt, nog aarzelen de lippen,
vraag is, zullen we van elkaar drinken,…
Glazen beelden tollen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik blaas glas tot scherven
die venijnig openhalen wat eens was
in het gerinkel van herinnering
meet volume
van het gas dat glas doet bollen
in de ruimte die jij gaf
glazen beelden tollen
draaien sokkels in vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes…
God is blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Hij is de ijsvogel aan de rand van het moeras
die over drassige landen loert
en het wolkendek in het aardoppervlak ziet weerspiegelen
Bomen kleuren groen omdat het levende blauw van God door de gele zon wordt verwarmd
Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont
Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt…