2490 resultaten.
Levenseinde
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
3.893 in tegenstelling tot vele mensen
vieren bladeren hun levenseinde
uitbundig een feest van kleuren
waardoor het afscheid licht schijnt
de zomer heeft maar net zijn biezen
gepakt of de groenkorrels trekken
zich terug een festijn van rood geel
en bruin eindeloos zich uitstrekkend
in bos en tuin park en plantsoen
later vallen de bladeren het…
Heilloos verlangen
gedicht
3.5 met 28 stemmen
6.777 Om meer te doen dan louter liggen staren
om vat te krijgen op dit tijdsgewricht
leg ik wat woorden vast in een gedicht
als poging om de onlust te verklaren
maar leven in een vers stuit op bezwaren
vandaar dat ik mij anderszins verplicht
en mee zal trekken met het wijkend licht
tot in de eeuw die dichters mocht ervaren
een eeuw waarin blank…
Grachtengordel 2
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
3.036 in voor 't wipje
Bij iemand met een ziekte zag
ze gele vlekken in z'n slipje
Dat is ureum, zeg ik geschrokken
en denk aan m'n slip met 't vlekje
Ze roept verschrikt: dat stoppen
ze in atoombommen, weet je
Ik vrees haar wankele ijlhoofd
bedrijf hoogfrequent de daad
ben klaar als ze wijn-verdoofd
kreunt: je wipt me van m'n graat
Ik trek…
mijn geliefde
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.313 de voorlaatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken
kleeft ook nu
aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
noch mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
wil mijn verbeelde geliefde
bewaren
eer zij mogelijk
naar de stilte…
Hoe alles met alles verbonden is
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
805 Er is de hoop en de liefde, het lijden en
verlangen naar zin en uitzicht, duidelijkheid;
er zijn de kinderogen, de jonge vogels
die nesten bouwen, de pimpelmeesjes die steeds weer
de aandacht trekken en je helpen om veel
te raliveren. Ik weet het nu, nu het weer avond is
en de drukte stilvalt rond de avondlichten.…
na de gouden uren (voor Paul)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 kijk terug
en zie zijn geschokte kop
ik schraap mijn keel
zijn metalen kunstbenen
zuchten en slurpen
alles zucht en slurpt
in de ruïne
hij aait de hond
en tast naar emotie
hij verween in een
zoekgeraakt dossier
zonder benen treedt hij aan
voor de commandant
hij is een deserteur
als hij vertrekt
niemand kijkt naar hem om
trek…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.…
Versoepeling
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 Ze komen samen aan hun trekken
en staan dus niet alleen als gekken.
Wat zouden die toch allemaal
genot ontberen zonder paal!
De rokers oogsten medelijden.
Om rookgebieden uit te breiden
is thans een regel uitgevonden.
Zo zijn ze niet meer paalgebonden.
Voor 't wereldwijde rookgenot
geldt nergens meer een rookverbod.…
Viswatertje
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.550 Nauwelijks te merken, meer een gevoel
Een lichte tik en daarna niets
Voorzichtig opstaan uit mijn stoel
Ja toch,… ik voel weer iets…
Gespannen als een strak gewonden veer
Begin ik zachtjes terug te trekken
Dit keer ontkom je me niet meer
Met een ruk sla ik het haakje in je bek en…
Oh nee,…vergeet het… niet deze maal
Ik heb al teveel met…
Het wordt beter
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.949 meteen gestopt met malen
Want malen deden steeds gedachten
Vol van somberheid hier in mijn hoofd
Maar met jou in mijn nabijheid
Wordt de negativiteit gedoofd
Je lacht
Je zingt
Je springt
Bent vrolijk
Je toont hoe 't leven óók kan zijn
Ik hou van jou mijn allerliefste
Wat is het fijn
Met jou te zijn
Dus als je even niets te doen hebt:
Trek…
Ontlading
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
735 Woedend willen letters dansen
trappen ongewild de zin
zelfs de punten slaan op hol
willen terug naar het begin
als de komma's ook gaan krijsen
trekken strepen stil verdriet
zelfs de hoofdletters die buigen
zien het uitroepteken niet
alle woorden worden vragen
machteloosheid verbijt de pijn
zwarte lijnen kunnen niet dragen
zakken door…
Anti-climax.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.288 De avond valt in romantiek
verliefdheid tijdens nachtmuziek
ze schenkt zichzelf een rode wijn
zijn zoen voelt zachter dan satijn
een climax en dan slapen gaan
om `s morgens samen op te staan
ze ruikt de ongepoetste lucht
van drank en trek terwijl hij zucht
zijn kussen smaken naar het gelag
waar zij hem voor de eerste keer zag
teruggeworpen…
Vakantie
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.342 Naargeestige mistflarden trekken langs
Zo koud had je het niet gedacht
In Duitsland, op een camping
Geen warme pyjama voor de nacht
Je dochter ziek van kou en nattigheid
’s Avonds wordt ze hoestend wakker
Misselijk zeker?…
Mijn schaduw
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.856 Ik trek krampachtig aan mijn stuur
Om zijn kop te sparen
Waarna mij ontwijken onmogelijk is
Door een auto in snelle vaart.
Nu lig ik bloedend op de straat
Met mijn schaduw aan mijn zij.
Zo sterven hij en ik in innige verbintenis.…
Fatum
gedicht
2.5 met 20 stemmen
16.928 Hoe komt het dat, die de drift verstond,
werelden, oceanen door te trekken,
eilanden, poolgebieden te ontdekken,
desnoods gestrand, versmachtend in de brand
van pampa's 't wit gebeente uit te strekken,
maar nooit, nooit terug te gaan, nu als een hond
binnen het veeg moeras lig te verrekken
van dit mijn onvolvloekbaar vaderland?…
Nieuws van het Bucketfront
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.187 clash in het wegverkeer
Het scootmobiel zakte naar benee
waarna hoofd en oren boven water uitstaken
mooi dat twee zielen één gedachte uitspraken
It’s Daddy van Hyacinth Bouquet
Men zag ze naar het telefoonboek grijpen
pront daarop elkaar de droom uitknijpen
en hem uit dat wak op pad vlottrekken
Poor Richard maar ik had Onslow gebeld
trek…
Naar bed toe gaan
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.726 Wanneer de klok weer heeft geslagen
Duurt het niet erg lang meer
Mijn moeder zal een poging wagen
Ze probeert het elke dag weer
Uiteindelijk trek ik aan het kortste end
Ik leg me erbij neer
Vandaag ben ik genoeg verwend
Probeer ik het toch gewoon morgen weer
Mijn hemd gaat over mijn hoofd
Ik mag nog even in bad
Dat had ze me beloofd
Ik…
Noorderzon
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
537 Laten we de duivel
te grazen nemen,
met wie jij in de slaap
op moet trekken, met
genoegen zal ik mij
voor de daad lenen, om
alleen die schim te wekken,
om deze met de mist naar de
noorderzon te laten vertrekken.…
ongeboren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
907 vruchten
die niet vruchten
in aaibaar water
dat was iets
voor oudere Goden
om het vergeten
te bedekken
*
maar het moest
nog gezegd worden
om het opgaan
in harmonie
te kunnen fluisteren
zij zal de bruid worden
van een voortrekker
aan het levensnet
en doorheen
sterrenstelsels tronen
met tijd
zullen ze het heelal
krom trekken…
Mild ( voor buurman Gerard )
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.115 waarmee de aarde is vernist, in
een met druppels getooide mist,
worden beelden opgefrist, winden
verscheuren, de in zout vervilte zee
verbleken of kleuren zon en maan
naar gelang ze ver of dichter bij
ons staan, belichaming van troost,
stuwt levensap van wortels naar
een mensenkroon, omkranst een
zacht gezicht van verwondering over
de trek…
Cannabis lollies
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
740 Het blijft me bezighouden
als we verder gaan,
ik trek me dit verschijnsel
toch wel behoorlijk aan.
Midden in die grote stad
bid ik voor Amsterdam
en ben op slag vergeten
hoe vrolijk ik hier kwam.…
De tuin
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
735 Hoe ze
al is het nog niet zo heet op dit ogenblik,
vertellen over het zonnige zuiden en hoe ze
over enkele maanden daar weer naartoe trekken.
Hun hart is nu al onderweg. Luister maar.
Kunnen wij dan ook niet trachten van
over de grenzen van ons korte bestaan heen
te reiken naar een overkant, ver van hier?…
knuffel
netgedicht
2.3 met 27 stemmen
5.776 wees maar gerust
je zou niet verder hoeven lezen
je mag dit dicht meteen wel overslaan
vandaag is het uitsluitend voor mijzelf
ik ga de honderd-vijftig halen
zoveel gedichten in een korte tijd
en idem zoveel muizenissen
zoveel emoties trekken mij voorbij
en als ik terugkijk zijn ze als een schilderij
een bontgekleurd verhalend werk
van…
de digitale natuur
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.479 het zakdoek grijpen
voor verslikkers
is niet overbodig
overal staan venster
op de uitkijk
beeldschermen
trekken wereldwijd
de nacht in
knettergekke monden
kauwen alsmaar
valken zijn binnen
met hun zware haaksnavel
en gekromde,
sterke klauwen
klimmen ze uit het beeld
op het voetpad
zijn ze virtuoos
in hun moedertaal
roepen…
Schenk je dubbelleven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.099 Ik zal de duivel te grazen
nemen, met wie jij in de
slaap op moet trekken, met
genoegen zal ik mij voor de
daad lenen, om de schaduw
te wekken, deze door de mist
van het gevoel naar een
noorderzon te vertrekken,om
doelloos zonder traan te wenen.…
Zeer geliefd publiek
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
780 Als ik mijn mond in V-vorm trek
onder de rood met wit geblokte pet
bebloemd met een margriet
lijk ik toch aardig vredig,
is het niet?…
De ganzen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
661 Ze trekken voorbij in het gareel van de V-vorm
en hun gekwaak maakt me herfstig blij.
De zwaluwen zijn al een tijdje vertrokken,
zij hebben de zomer niet kunnen lengen.
Vandaag nog schijnt de zon
maar stilaan meldt de herfst zich aan
en bomen verliezen hun blaren.…
De tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
629 Hoe ze,
al is het ook nog zo heet op dit ogenblik,
vertellen over het zonnige zuiden en hoe ze
over enkele weken daar weer naartoe trekken.
Hun hart is nu al onderweg. Luister maar.
Kunnen wij dan ook niet trachten van
over de grenzen van ons korte bestaan heen
te reiken naar een overkant, ver van hier?…
Een hemel in
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
720 Ik lig naast je en ik slaap
Onder een kleurendeken
M’n hand is warm, ligt op je rug
Dit hoort zo, dat is gebleken
Ik wentel me in kleurschakering
Vlieg met de sluiers van het licht
Ik ontwikkel en trek lering,
Terwijl ik kijk naar je gezicht
En je ogen spiegelen m’n pad
Ik loop op de vlaktes van je ziel
Bewonder daar jouw universum…
jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
993 Jij smaakt naar meer omdat je zorgt voor
meer trek, jij bent beter dan steen en goud.
Jij bent het water dat gestaag stroomt, dat
mij laat wegdromen als maagdelijke wolken
doen in de verder blauwe hemel. Een woord
van jou maakt me al lichter in mijn hoofd.…