10152 resultaten.
Darten
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
780 Pupillen veranderen in kleine briljanten
Mijn ogen vallen vreedzaam dicht
Een glimlach berust voorgoed in vrede
Al winnend verlies ik, einde wedstrijd…
Afscheid van mijn oude "ik" ...
hartenkreet
3.0 met 28 stemmen
1.589 Schilfers dwarrelen
op mijn vloer,
en af en toe vallen
grote stukken tegelijk.
Oude lagen "ik"
uit vervlogen tijden
leg jij bloot,
ook kleuren die ik
niet meer kan waarderen.
Maar om iets op te knappen
moet je met
een kaal geraamte
opnieuw beginnen.…
nederland waterland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de straat is leeg
druppels vallen in een plas
of ernaast en maken nieuwe plassen
mensen zijn de regen vooruit gerend
schuilen in portieken
waar spruitjeslucht hun naaktheid toont
ze wachten met de overgave van een hond
die niet eens zijn vacht meer schudt
nog staat het dorp stil
en bewegen grauw en grijs de wolken
straks malen molens…
Onvindbaar
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.555 Haar nacht huilt
zilte tranen
terwijl het maanlicht
op haar haren valt
ogen en vingertoppen
strelen de foto
in haar hand
ze huivert in het donker
de maan, ziet vanaf boven
haar schaduw
voor het raam
de fluister van de wind
lijkt even stil te vallen
want die weet
wat zij niet
uit durft te spreken
van de morgen die nooit
meer aan…
Lastig fietsen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Niets is vervelender dan een klapperend gebit
als je in de ijle lucht in een bergetappe zit.
...Cees Priem had altijd, in de ijle berglucht, last van een droge mond waardoor zijn kunstgebit uit zijn mond dreigde te vallen. Dit heeft zijn profcarriére gehinderd.…
Vincent
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
875 het doek hangt erbij
of het zo vallen gaat
bekroning op al het werk
dat bij leven verzet
zo onbenullig en futiel
bloemen met één oor
voor detail, zelfs de bijen
lijken wat weg te zoemen
in die eindeloze zomer
toen er nog zoveel verf
het is of de man zijn strohoed
zijn dood is ontvlucht
samen met die oliedikke lucht
een reis doorheen…
De lente
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
947 Soms zo mooi
Soms zo lief
De bladeren die groener worden
De bloemen die weer lekker ruiken en kleuren
Maar wat nou straks als de bladeren gaan vallen
En de het donker wordt
En koud
En de wind gaat waaien
En de donkere wolken komen
Hoe hou ik me dan vast aan dat fijne uit de lente
En het fijne uit de zomer
Hoe hou ik vast aan mijn geloof…
koud
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.643 spijt komt vaak veel later
maar nu is hij weg
druppels vallen naar beneden
ik ril en voel me klam
maar ik blijf zoeken
naar de "zon" die me verwarmde…
Zondagnacht
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.023 Een nachtegaal zingt
groen minnend dansend,
wolken duisteren maan dromend
de weg terug zonder aarzeling
begonnen,
stille sterren
en alle daargelaten zaken van het hart
voel ik zo langzaam, vallen in de nacht,
van wuivende gebaren, en jij daar in de verte
weet van mijn dromen,
buigt in stilte naar het zand
dat wij ooit, zeldzaam, in…
Nog even
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.607 Nog even laait het rood en geel
in oude eiken eer de bladeren vallen;
ik tel ze niet, - weet niet van hun getallen
maar zie dat het er wel heel veel
zijn, die dan andere taken krijgen:
ze worden humus voor een nieuw begin,
zo vinden zelfs de bladeren een diepe zin
en hoeven niet voorgoed te zwijgen.…
niet alles groeit
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
960 omdat ik de boom
van blad tot
karton
niet krijg gedicht
hij braakt bergen uit
en kinderen zonder glimlach
een moeder met gebrek aan geluid
en ongekuste lippen
afwezig
van elkaar en mij
hoe anders kan ik
schrijven
dat de betekenis van haar borsten
mij uit mijn slaap houdt
wanneer ik mijn doorschijnend kleed
laat vallen…
Diep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
948 Soms voel ik me zo diep,
sluit ik mijn ogen,
en zie het vallen van mijn tranen,
tranen van verdriet;
soms verstop ik me van de wereld,
opzoek naar de waarheid,
opzoek naar jouw sterren en dat heldere licht,
ik voel je warmte en zie je gezicht;
soms wil ik naar je toelopen,
ik wil je zoeken in alles wat ik doe,
ik wil je volgen,
ook al…
Een lila glimlach
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
967 ik brand me
niet aan netels
draag enkel
vergeet-me-liever
in mijn handen
loop langs klaver
die zich vierendeelt
ik pluk er geen
maar laat ze staan
-voor blijvende groei-
zie klokjes volop grazen
met een lila glimlach
voor me ligt de weg
die vrijheid ademt
-zonder vallen-
daar drink ik de nectar
uit volle honingbloemen
en slik…
Een windje zacht als neveldruppels
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
748 zacht als neveldruppels,
een beetje late zonneschijn,
niet meer zo wild en onuitstaanbaar
maar teer als 't liedje van een kind;
zo kan ook deze avond worden
na al het drukke en de last
van loden hitte, zwoegen, zweten,
een blij voorvoelen van de nacht
die koelte brengt en even vrede
al is het oorlog in Beiroet
en gaan vannacht weer doden vallen…
op zoek naar de stinkzwam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.113 wie zoekt zal vinden
reeds meer dan een uur
loop ik mijn neus achterna
op humusrijke grond in het bos
het waait hier flink
de roze stinkzwam
stinkt toch een uur in de wind
zegt mijn zwamboekje
zijn kleine rode broertje
Multinus Carinus
je zou van zijn stank
zelfs om moeten vallen
ga ik nu tegen de vlakte
was zojuist mijn gedachte…
Licht & Duisternis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.630 rennend door de duisternis
met ergens voor mij vrijheid
achter sluiers van witte vlammen
Daar durf ik weer te ademen
met open ogen, open armen
ontsnapt aan een vergeten droom
Of ben ik toch gestruikeld
over diepgewortelde verwachtingen
en viel ik al die tijd
mijn granieten einde tegemoet
Hoelang zou ik al vallen?…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 treed naar voren
in het licht
in duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit…
Hervonden passie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
771 In dat ene moment vallen
meisje en vrouw,
moeder en minnares
samen in één geheeld
lichaam dat ook hem
ruimschoots toelaat.
Er is niets meer van
te merken, tenminste ze
vergeten het beiden dat
zij van haar tenen tot
haar navel volkomen
verlamd is.…
De Noorderzon
gedicht
3.3 met 15 stemmen
5.684 gaan woelen,
vallen tegen de ochtend
in het uur van de noorderzon
in slaap.
-----------------------------------
uit: 'Hemels en vergeefs', 2008.…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…
Een Oosten rijkse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.103 Zij heeft een snor
speelt tweede viool
al is het niet in Wenen
huilen is er niet bij
behalve na het vallen
over het vele geld
uit Oliesthan: het dorp
waar zij vandaan komt
pompt papalie veel poen
vooral ‘s nacht
hangt alles aan de strijkstok
en wordt er gezwommen in walsen
haar hart is verpand
aan Johan Strauss
en Andre Rieu…
Je herfstige dromen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
612 jij liet iedere herfst
jouw bladeren vallen
schoonde losse gedachten
in het nieuwe verwachten
maar dit jaar
braken de takjes
kwam er ruimte
in de verfijnde structuur
nog toon jij kracht
in de stormen van heden
maar wij merken al
hoe je geest heeft geleden
de knoppen zijn weg
in het kaal dat nu rest
alleen in je herfstige dromen…
Regenboogweb
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
482 ik hark mijn gedachten
vang op hol geslagen eikels
die ik in boomholtes verstop
in een heksenkring speel ik
haasje over als een
onbevangen kind
tel de appels van de den
die ze eerder vallen liet
opgaand in de wind
zie de bomen dansen
beklim een regenboogweb
met lichte tred
tot de spin er weet van krijgt
vlug sla ik m'n vleugels…
Advent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
639 De bomen hebben hun bladeren laten vallen
De dagen worden steeds korter
De aarde verliest zijn kleur
Het wordt koud
De mensen verzamelen goud en goed
Deuren worden gesloten
Banden verscheurd
Liefde sterft
Er is angst
Maar ik ben niet bang
Want ik weet zeker dat
uit de stad van David een verlosser komen zal
Hij ontsteekt in ons het…
bewinterde aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 bewinterde aarde
je versteent alle wereldse geluiden
slechts hier en daar
vallen scherven gekraai
her en der
en woorden vervriezen in de mond
je hardheid
mildert plots het bestaan
er rest nu geen lawaai
als is het leven van overtolligheid ontdaan
stil als steen
zacht het kristallen gras
en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren
de ochtenden…
vleugelloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 ik wil niet weer zo
diep vallen...
en toch
zal ik blijven
vechten,
alleen...
ik weet niet hoe?
me blijven afzetten
tegen deze
vleugelloze werkelijkheid
of
aanvaarden
dat mijn
wereld
geen vleugels meer heeft
en desondanks
nog best de moeite
waard kan zijn?
zeg maar niets,
ik weet het antwoord al...…
Nieuwjaarsnacht
gedicht
5.0 met 2 stemmen
11.984 met het deksel van een koelbox
sluit de witte winterlucht
de onbekende stad
waarin wij beneveld
door champagne en verhalen
decadent verloren
door de nacht dwalen
over bevroren asfalt
glijden wij, duwen, vallen,
kussen, tussen muren
van de dichtgeklapte wereld
waarin niets leeft
dat zich buiten de straal
van onze lichaamswarmte
of…
Ik heb een droom sprak hij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 Net na de speech van MLK die sprak van
“ik heb een droom”
debatteren ze hier weer heel gewoon,
wanneer vallen we aan,
wordt er nou nooit geleerd
van de verwoestingen van weleer?…
Paviljoen aan zee
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
812 langs zonnig venster
scheert gracieus
de meeuw omhoog naar
Lokkende lonkende luchten
uitgestrekt en eindeloos
ontsluit zich een zee
dobberend blauw
wiegt zij wattige hemel
en in 't brandpunt van het deelbare
vallen zij heel even samen
het kind in de vrouw
en het kind in de man
pannenkoek met appel
en rozijntjes zegt de man…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…