Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Een vage troost

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
in het lopen liet je me alleen een handvol vergezichten in lucht waaruit de zon verdween als ik mijn blikken richtte je stapte op omdat je mij niet langer koos je schaduw was een vage troost ik gaf je ziel je werd opnieuw geboren een blauwe bloem boven het koren ik lichtte op gaf jou mijn sluiers van plezier je boosheid vond…

Zes

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
van de wind, aangelicht door de zon, wachten zij op het juiste moment om te schitteren, vele pirouetten te draaien voordat ze zachtjes landen zullen, in de schoot van Moeder Aarde zes jaar later dansen nieuw geboren bladeren op het ritme van de wind, wachtend tot het juiste moment zes jaar geleden spreidde jij jouw vleugels en verdween…
LadyLove2 november 2020Lees meer >

Pesten

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 841
Juist ik, die door het pesten toen destijds mijn baan en toekomst had verloren had moeten zien wanneer de grap verdween en in jouw ogen nog slechts als een kwaadaardigheid verscheen.…

Eilanden

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 507
Zoveel eenzame nachten dwalen we langs het zwarte water met onze gedachten aan een verdwenen geliefde nog zie ik je gaan in een droevige boot aarzelend met je roeispanen en net zo verdrietig als ik kijkend naar de rode vlag die langzaamaan gerafeld wegwaait in een duistere wind hoe moet ik nog geloven in een rozensprookje en wie betwijfelt…

Vlam

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
Er waakte heel lang een vlammetje in mij symbool van een liefde haar tijd nu voorbij Opgelaaide passie door hete kussen, ontstak in een liefde door niemand te blussen Die vurige blik vol hartstocht, soms nijd verdween uit je ogen net als jij, met de tijd Elk sprankje hoop door jouw kilte gedoofd Achter bleef slechts een hoopje…

Vledderveen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Vledderveen waar ga je heen nu zelfs café Jan Bos Veldzicht voorheen verdween Vledderveen versteen of zoek je plezier in de plaatsen er omheen Mussel, Onstwedde hier kun je je niet redden Stadskanaal in het westen bevalt nog het beste disco, café's om je plezier uit te testen restaurants genoeg voor de trek die je krijgt na het…

Moeras

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
Mussel, Pallert, Poldert zijn er een paar Oerde, Morige echt waar en dan zijn daar namen met 'moer' er in Munnekemoer, Moersloot herinnert ons aan het begin al dat veenmoeras dat er was het veen verdween en in het veld heeft het waterschap het grondwaterpeil lager afgesteld het moeras is niet meer het was.…

Ter Marse

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Ter Marse 'in het veen' onland, wildernis er omheen drie boerenplaatsen op een verhoging dicht bijeen pioniers waren ze midden in het veen een hard bestaan ze ontginnen het onland er omheen met de buitenwereld geen contact alleen een pad naar Onstwedde het veen verdween Ter Marse werd normaal een paar boerderijen langs de weg…

Najaar

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.051
Hun rode koppen telden we voor ze verdwenen in de nog dampende velden. We aten ons brood, lazen bladen. Tegen het donker kwamen ze terug beladen met hangende poten. We gingen naar bed, lagen wakker, hatend omdat ze bestonden. ------------------------------------- uit: 'Toorn'; de Tweede Ronde, 2005.…
Ed Leeflang28 september 2016Lees meer >

Het verzoenende voorstellingsvermogen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Die zich voorstellen verdwenen te zijn, die een openheid aan het nieuwe licht willen geven om verzoenend en vergevend te kunnen zijn.…

Gladheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 654
Sneeuw is gesmolten, ijzel verdwenen, schoon is de weg, weer vrij, voor de benen. Genoeg zout is er gebruikt, om veilig thuis te komen, vermits je het lef had, om de straat op te gaan! Voor al die mensen die juist dachten: mij niet gezien, was de verwarming binnen en de pracht buiten. Een genot om te zien...…
Johanna8 januari 2017Lees meer >

Vreugde in januari

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
Ik weet nog dat jij net als ik verdwaald in een pijnbomenbos verschrikt door het geblaf van een troep honden een jacht begonnen Mijn rug tegen de stam jou in mijn armen, voelen hoe de boom tegen mijn rug door de wind bewoog jouw angst verdwenen ontspannen onze handen Maanden later ruik ik nog steeds de geur van hars bij het dragen…

graniet

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 686
grenzen liggen als kadavers in de leegte van zijn verwrongen denken als verdwenen boven een vruchteloze vlakte waar noch huis, noch haard een kans krijgt om te overleven alleen hij profileert zijn dag; gulzig en onuitputtelijk als vraag en antwoord tegelijk als een handtekening waarin -wij- in de ik-vorm geschreven wordt enkel een…

pijn

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
De ondraaglijke pijn het intense verdriet is zo reëel wordt soms teveel het voelt niet goed roept om warme gloed Dan komt de ommekeer verdwenen is het oude zeer je ziet weer een horizon wist niet dat het nog kon er zal altijd weer licht gaan gloren als een nieuwe dag wordt geboren en de zon je weer verwarmt die je wezen omarmt dan…

Zijrivier

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 597
Er valt in mij een stilte een zijrivier die meandert naar de zee oneindigheid die ik niet kan duiden een vragenspel, onwerkelijk herinnering neemt mijn gedachten mee en de zuurstof die ik haalde uit het verwerken van jouw dood is als vroege mist rond jouw graf verschenen even plotseling is de herinnering weer verdwenen ik zie je telkens…

je bloemt weer in verkleurde foto's

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 648
je knipt bloemen uit verkleurde foto's maakt boeketten van die tijd de restanten leg je maar terzijde omdat het niemand verder spijt ze bloeien in het licht van alle kleuren de geuren zijn nog schraal herinneringen gaan weer leven in beelden met een nieuw verhaal de scherpte is afgevlakt tranen zijn verdwenen jaren schoonheid komen…

gisteren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Uitgebloeide rozen, verdwenen glimlach. Wie heeft hen geborgen, hun frisheid bewaakt, kleuren vrij van zorgen waarom hun jeugd verzaakt zodat er vanmorgen enkel dode stengels zijn thuisgeraakt?…

mijn sluiers van plezier

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
in het lopen liet je me alleen een handvol vergezichten in lucht waaruit de zon verdween als ik mijn blikken richtte je stapte op omdat je mij niet langer koos je schaduw was een vage troost ik gaf je ziel je werd opnieuw geboren als blauwe bloem boven het koren ik lichtte op gaf jou mijn sluiers van plezier je boosheid vond…
wil melker4 november 2005Lees meer >

Het bruggetje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Langzaam loopt hij het bruggetje op om precies in het midden stil te staan eenzaam starend in het heldere water geen oog over voor alles om hem heen ooit stonden ze hier samen kusten elkaars spiegelbeeld als hij z'n ogen maar sluit staat ze weer naast hem kan hij haar bijna aanraken maar met ogen open is ze weer verdwenen het liefst blijft…
geeraardt18 februari 2019Lees meer >

swipen

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 377
zien is evenbeeld van gaan geworden we zijn overal en waar geen weerstand is blijkt ook afstand te zijn verdwenen in de wereld is delen van die wereld zonder enige limiet van de kleinste moleculen en atomen tot megazonnestelsels maar zonder werk hoopt de energie zich op in de status energetica die potentieel geladen is met…

binnenin

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
langs het water van de rivier voor de zeedijk blazen hoge schoorstenen triomfantelijk grijze wolken uit de laatste dorpelingen overleden de klinkerpaden verdwenen een praatbankje bleef leeg op het verlaten kerkhof in de verte zien we boerderijen met dichtgetimmerde luiken een kudde pony's en wat knotwilgen de mensen hadden geen…
J.Bakx30 augustus 2019Lees meer >

langzaam sluiert mist

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 897
de zon is weg de helderheid verdwenen nevels stijgen op in kilte langs je benen voelt klamheid komen nog heb je zicht maar langzaam sluiert mist de wereld dicht geluiden zijn niet meer te duiden verstikkend is de stilte om je heen gewikkeld kou vertraagt maar onversaagd sprankt hoop heel diep van binnen ik wist dat je het…

Charon

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
het was een zwarte droom toen de wind verstomde en achter de witte ijle berken een hand naar me leek te wenken een vlucht van duiven tuimelde omlaag in kalme tred liep ik naar de rivier de storm in mij ging liggen het verre tussen hem en mij verdween toen ik de wenkende hand van de oude vermoeide veerman naderde mijn gedachten…
J.Bakx30 november 2020Lees meer >

Kleur (bekennen)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
werd toegedicht droeg je met schaamrood op de kaken of deze aantijging waar was of niet je was op jouw hoede nimmer veilig in de stad waar je ter wereld kwam, waar houden van jouw eigen sekse een doodzonde betekent werd je opgepakt, geschopt, geslagen gemarteld, tot je iedere naam zou hebben genoemd van elke zondaar die je kende en verdween…
LadyLove3 december 2020Lees meer >

LAIS CCCVI

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Ik wou haar geven jouw astrale glans (het kleed viel uit, wij speelden darts en dans) en de lust verdween in het bewegen (ik wou haar lichaam als een domme gans). Wij worden zee, de deining wordt haar zegen.…
Dirk Vekemans26 februari 2021Lees meer >

uit de zee van ons twee

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 795
wil je spelen in gedachten los van krachten ver voorbij de horizon jij, nee wij, het vliegen verdween met de lucht, niet op de vlucht ergens heen zonder mensen zijn wij wensen lenen tijd en bestaan uit de zee van ons twee de blik is ontmoeten raken wordt maken want aarden is weten en ervaren van veel los van krachten de machten…

Watermolenpad

netgedicht
4.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 705
Aan de Oosterschelde dichtbij verstreken getijden toont haar oude aanblik kracht om wind en stoom af te blazen, de droge Scheldemond zij behield een dorstig gevoel, eerder rijk gevuld met water rond het verdwenen getijdenrad na drooglegging ontbrak vloed aan de nood om nog te stromen, effende voor menigeen het pad om heden daar veilig…

voor beide moet ik springen

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 993
ik wankel tusen afgrond en ravijn voor beide moet ik springen ik haat het eeuwige onzekerzijn waarheid zal tot keuze dwingen de weg ben ik al kwijt geen handen om te helpen als ik diep in me kijk zie ik slechts lege schelpen gebroken zonder kleur het leven is verdwenen in de stilte van mijn huis voel ik me niet meer thuis ze zwaaien…
wil melker22 september 2003Lees meer >

bloemen uit verkleurde foto's

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.406
je knipt bloemen uit verkleurde foto's maakt boeketten van die tijd de restanten leg je maar terzijde omdat het niemand verder spijt ze bloeien in het licht van alle kleuren de geuren zijn nog schraal herinneringen gaan weer leven in beelden met een nieuw verhaal de scherpte is afgevlakt tranen zijn verdwenen jaren schoonheid komen…
wil melker20 februari 2003Lees meer >

Ontroostbaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Één donderdag is jaarlijks weer Een zondag is aan ons geleerd Op Hemelvaartsdag teruggekeerd Naar ver dichtbij is onze Heer In wolkenwit omzoomd met blauw Verdween Hij langzaam uit het zicht Werd Zelf zo leek het zonnelicht Hij nam de schrik in ogenschouw Van achterblijvers, triest, betraand Verbaasd, geschrokken, sprakeloos Geloofden…