Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Alden Biesen

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 590
In de verte raakt men verknocht tot aan het begin het omvangrijke kasteel ontspiegelt elke weerzin.…

"dansen in mijn oude schoenen" uit "hoelang duurt geduld?"deel 2

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
dansen in mijn oude schoenen vroeger poetste ik ze om jouw zoen te kunnen vangen gelijk een vlinder die landde op mijn wang nee ik praat niet over overdoen de vlam in de verte komt dichterbij maar mijn vulpen is leeg geen schrijverij een a4 die wegwaait in de wind omdat het weer geen letters kreeg soms komt die droom dan uit maar je…

WOUDEN EN WIJDTE

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Verte, naburig woud voelt mijn krachten."…

Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
zorgt voor het eten de piepers jast de groente wast en snijdt zit ik op een stoel en sla haar gade, haar snelle handen haar gebaren, haar liefdevolle zorgzaamheid Soms kijkt ze met een glimlach om en babbelt wat met mij ik vat haar met verliefde blik en zeg haar van mijn diepste vragen als antwoord wordt ze stil haar blik gaat in de verte…

zuidwester

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 654
gedraaid naar mij zo ging je in zee het was laag water je maakte verlangen in mij wakker het was als een zomers lied dat over het vlakke water wreef moeizaam keerde je de golven om en je paard, je stoere boerenpaard aanschouwde vredig de verte terwijl het zware sleepnet als een zilveren schubbenkleed het licht binnendrong twee grote…

Dagpassering

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Hoe ik in de verte staar, over een ernstig zinloze bezigheid te verhalen zoals het tellen van de tegels van het trottoir. Ik zie bomen die zijn gedreven door een doel, om te groeien naar de hemel, naar het licht, puur op hun eigen wijze, op luchtledig gevoel. Zijn daarom onze blikken naar boven gericht?…

Verlaten landschap.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Terwijl in de verte een boer zojuist met zijn hond in een praam aan komt varen. Even later meert hij af, de hond blaft luidkeels en het in stilte gehulde mistroostige landschap wordt oorverdovend verstoord. Daarna is er weer de serene stilte, de boer en zijn hond verdwijnen uit het zicht.…

Het is de weg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
als je even meeloopt vertel ik over de weg de meeste stenen zijn omgedoopt, dat is wat ik zeg nadat ik ze heb aangeraakt zijn ze niet meer als voorheen wat meer versleten, dieper naakt, het karakter hebben ze nog wel gemeen zo zal de kim, in de verte nabij, geen echt wonder meer kennen daarheen liggen ook aangetasten, voorbij het moment…

Restschuld

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
ongelezen berichten Die mij vanuit hoeken en gaten hebben bereikt Ik heb mijn nieuwe schoenen echter al aan Laat nu de trottoirtegels en stoepranden maar komen Dan nog even over de gehunkerde buitenlucht: Het is koud noch warm voor de tijd van het jaar Dat komt omdat hete koffie In het kruis toch koud opdroogt Mijn ogen kaatsen vanuit de verte…
Iniduo7 december 2013Lees meer >

winter

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
ín de winter, die vaak grijs is gemutst zoek ik de romantiek van de witte koude draag dat nog bij me als jeugd en verte, ik aan verlangen bouwde al gaat dat werkelijk voorbij, niet tegen te houden, het vertelt nog van toekomst dat moest ook wel toenmalig vriezen, ver onder nul, als ik de schaatsten onderbond dwong mij wel die richting…

Reizigers langs dezelfde weg

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
Auto's volgepakt Met wat vakantie- Hartstocht zoal Vereist, strandbal En parasol keurig Ingevouwen en tegen De achterruit geplakt, Het zicht tot een Minimum beperkt, En wij zijn reizigers Langs dezelfde weg Aan wie alle verre Doelen zijn ontnomen Door het kwaad Dat aids genoemd wordt, Vieren vakantie Niet in de verte…

Woordenschat

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
De adelaar vloog weg geen poëzie bleef achter maar zoekt een nieuwe weg Zijn roepstem klinkt steeds zachter Langs de weg achter de heg en verdwijnt dan in de verte in het duister .…
Chatfant11 maart 2014Lees meer >

Mijlenver

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
alle verre zwerfvogels verstikken in vaste klei als hagel van anijspegels met zulke zwakke enkels is het bovendien lastig koekpaleizen bouwen al vliegend, al vliedend komt verte nooit dichtbij en is hier altijd ginds zo op het oog bespiedend bij gebrek aan ondiep lijkt hoogte te bezwijken zonder bedektzadig gezicht verdwijnen nachtbloemen…

Alzheimer

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Kon ik je maar vertellen hoe mooi het kosmisch dal danst, dan zou je mijn wazig starende blik naar de verte begrijpen en de kleurrijkheid van mijn binnenveld zien. Dan kan je heel even, zonder angst, "IK " zijn... Zo heel even misschien...!…

Fluwelen contract?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
mistige verten, verstomde beelden verstrengeld, lui te onderscheiden in het dualisme van gedachten, schaduwen van ons maar verder tot elkaar de maskerade van de maan z’n kuisheid vermomd neemt ons de maat, verstoort de contouren en mijn contract voor een fluwelen toekomst.…
Pama6 november 2014Lees meer >

Levend verleden

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
Voor het verleden dat zwijgt leg ik mijn bloemen neer. ik zie in de verte de contouren van een graf. Een kruis door een leven, dat nam toen het niet meer gaf. Ik voel mij voor even een onbegrepen kind dat wentelt in onmacht waar het leven zijn laatste bestemming vindt. Ik treedt uit en laat achter wat niet meer wordt begeerd.…

wandeling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
We liepen wat bij Delft en Overschie langs paadjes tussen knusse huisjes vol snuisterijen en verborgen ongeluk in de verte de snelweg door het water in de mist was er opeens een doberman op ons pad vol hysterisch blaffen hij bewaakte een terrein en we zagen wel dat hij dat moest geen stil geluk bijna opgevreten liepen we er…

Kilte van een woud.

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.028
mijn voetstappen klinken wat dof op het met klei doorweven grind bomen zijn groen uitgeslagen mos stijgt op langs de stammen hun kruinen bewegen en ruisen zacht er wordt de komende dagen wat lichte sneeuw verwacht beklemmende intense stilte omringt me in 't hart van 't bladerloze bos een haas rent voor me uit over 't pad in de verte…
Leonardo21 november 2015Lees meer >

Les Baux en Provence

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.064
De karakteristieke witte rotsen van Les Alpilles glimmend na de regenbui een magere zonnestraal breekt door de wolken dampend gebleekt kalksteen met resten van een oud middeleeuws fort om me heen rotsen, wijngaarden,akkers en kleurrijke woningen in de verte stralen enkele gele bloemen op de rand van een door bauxiet okerbruin…
Leonardo5 februari 2016Lees meer >

in rouw verzonken

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
als ik naar huis rijd, de wagen sprekend lonkend de verte neemt mij de tijd verpacht aan het pedaal dat rechts mijn flank mankeert dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt zich schuwt tegen de goden die de wegen dragen op hun gehaakte schouderstukken langs berm en onbehagen geschurkte bomen maskeren twijfels die ik wil uiten, doch de stereo…
elze28 mei 2016Lees meer >

strijd der gestredenen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
dragend is de verte in onbehagen en al zou ik willen weten, van toch waarom schrijf ik zacht hun taal in de rijp van morgenochtend en hoop dat de nacht is gebleven in de stilte waar vrede heerst doch ik ween, daar mijn angst gestoeld is naar vrouw en kind die zonder schuld gekliefd naar ontijdse waarheden hun dood beleven in pijn en traan…
elze23 juli 2016Lees meer >

Voorlopig

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.519
Het onweert in de verte. ------------------------------------------- uit: 'De rotonde', roman in verzen, 2016.…
Mark Boog6 oktober 2016Lees meer >

Voorkamer van mijn hart

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Verlichte krachten bundelen in de verte vanaf de boulevard tijdens een heldere nacht waar aan de horizon hoop straalt in een universum. Omarmt met jouw hartstochtelijke passievolle hart deel jij je inzicht vanuit de aard van gevoelens waar ik de openheid ervaar in jouw atrium.…

Stukje zekerheid

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
mag ik nog een stukje zekerheid waar kracht en lach al jarenlang façade zijn in toenemende pijn fragiel balanceer ik op dat evenwicht kijk in de verte naar het perspectief dat ik ooit droomde en nu zo mis met cape en baret heb ik mij waardig neergezet kleur woorden op het blanco doek maar het is niet genoeg om als poëet mensen…
wil melker17 september 2017Lees meer >

'40-'45

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 563
zongen zo mooi ze rolden hun oorlog over dorpen en dijken waar kinderen speelden klein en dun luisterend naar de stap van lederen laarzen met hun donkere ogen hun donkere haren ze zullen niet spreken ze kenden geen namen en de dagen kraakten en honger en kou knepen je krank onder de Stahlhelm stokte het lied van vreemde verten…
Guy Aarts24 november 2018Lees meer >

Verloren paden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
wij voelden wisten van elkaar het zacht verbinden met alles om ons heen probeerden wij die contacten te hervinden gingen zingend op verloren paden zoekend naar meerstemmigheid wij waren het gevoel van zielsverbondenheid alweer eeuwen kwijt in de verte kleurden bloemen hun harten wiegend in de wind zij wisten dat wij kwamen…
wil melker5 januari 2019Lees meer >

Grandeur van verrijzen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
drukkend heet geladen met stof en rumoer leek de atmosfeer te gaan exploderen tot er een gejuich en de geur van bloed venijn en vergelding onze kant op kwam we zagen de man met zijn kroon beladen met kruis onder hoon en spot bijna kapot het waren zijn ogen die uit zijn gebogen gestalte op heldere wijze de verte in keken…

De schijn doorboort?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
Naderende onweersbuien die emoties verwoorden in de wisselende beleving van het ongewisse, verregende verten, verstomde beeldflarden, lui verstrengeld, het individu is niet te onderscheiden in de spiegeling van gedachten, schaduwen brengt ons dichter en weer verder van elkaar, onder de maskerade van de maan maakt de kuisheid lichter…
Pama7 september 2019Lees meer >

Hun vreemdheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
nee ik ben niet bang aan jouw hand wil ik verhalenlang blijven luisteren jij licht altijd de hemel op met je schitterende blauwe ogen nog adem je geen woord maar in de verte is het eerste wolkje opgedoken jij schetst een landschap waarin ik mij kan vinden met tal van bekende dingen zacht kabbelt je verhaal naar nieuwe oorden met…
wil melker28 oktober 2019Lees meer >

Gezicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
Gezicht, in de verste verte geen voltooid van zien, want zien doe je alleen met beide ogen. Het gezicht vermag meer, met zintuigen die alles mogen en soms te ver gaan, over de grens misschien. Het zijn instrumenten waarvan ik mij bedien voor een helder beeld, meestal vrolijk, maar ook bewogen. Dan verstart de blik en moeten tranen drogen.…
Cees Sleven11 oktober 2020Lees meer >