837 resultaten.
Niet toerekeningsvatbaar!
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
803 Niet toerekeningsvatbaar
als je daden worden vergoelijkt
als krankzinnige dingen worden bedekt,
niet met de mantel der liefde maar
met de toerekeningmantel!
Een verklaring is niet nodig, een mantel zo
gegeven, niet toerekeningsvatbaar,
hoe vatbaar mogen we worden?…
Mijn Petje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
483 mijn virtuele hoedjes
varieer ik eindeloos
gekleurd door het moment
voor vrolijke dagen
versier ik ze
met kwikjes en strikjes
van al mijn rouwtranen
haak ik een ragfijn mutsje
zo draag ik verdriet
mijn eigen dichterspetje
bedekt mijn hoofd in dromen
waar de muze woorden weeft…
Dinka Toelep
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Ik laat je los
jouw vluchtige taal
zal nooit meer verwonderen
al zie ik het sierlijke
als ik achteromkijk
en nog eenmaal een teken
geef voor ik zachtjes
de klink vastpak
een groet wordt
al wuivend opgenomen
door herinneringen
wanneer los zand
de laatste roos bedekt…
De plaats van verlaten
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
494 stilte maakt van
zwijgende woorden
een snoer van gebeuren
ogen schieten vuur
armen gesticuleren
het onzegbare drama
je verbijt de pijn
die snijdt door je ziel
op de plaats van verlaten
waar de tijd
als wit laken
het stille lichaam bedekt…
elf
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
750 het is een feestdag
vandaag
op dit papier
schrijf ik de oorlog neer
heel even is er stilstand, de doden
staan niet op
liefde is hard, ik wil het eten
als een zoet broodje, onverdoofd
een trompet schalt;
waar ik morgen zal staan
schreit een bom, onder een vlag
bedekt…
Golven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 Golven vol verlangen
rollen prijkend in 't zicht
de door wolken bedekte waarheid
hangt roerloos in dit licht
balancerende zilvermeeuw
danst lieflijk in de wind
in het zand kleurt 'n emmer rood
vergeten door het onbezonnen kind…
Twee duivinnen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
849 De baskische muren
luisterden nederig,
bezadigd geworden door veel klanken
Ze zwoegden,
bedekt met mantel der hoop
en onuitgesproken verlangen
Hun onrust ontwaakte twee duivinnen
Ze knepen de wilde bessen uit
en delicieus vocht kleurde onbereikbare velden rood…
Affaire
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.582 't Was niet fair
zijn gelikte
smoes
bedekte
zijn affaire
Genoeg!
zei zij
en verbood
ten strengste
de
snoepreisjes
van
haar echtgenoot
Peinzend
over de
affaire
haar ega
berustend
voor
de buis
smulde ze
op het terras
spinnend
als een poes
van de
ten strengste
verboden
slagroomsoes…
Koeland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 de snaren staan strak vandaag
in gezwinde pas
naar zolen te graven in
bedekte bodem achtergelaten
al doorkruisend van weilanden
bezongen met muren van prikkeldraad
zonder van zins
de goede moed te verliezen
het blijkt wel weer,
we zijn erg gematigd…
Stille nachten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
315 Het bedekt mijn ledematen,
van onder tot bovenaan.
Het vergt vele antwoorden.
Ik laat een traan.
Van verdriet, meer niet.
Het is iets wat niemand ziet.
Niet van de buitenkant, niet vanbinnen.
Ze zien alleen een meisje,
Een meisje dat graag wil winnen.…
Trump in gold
snelsonnet
4.0 met 11 stemmen
89 Het bladgoud is hem op het lijf geschreven
Zie hem daar zitten boven op een vent
Vlak voor het Europese Parlement
"The Orange Plaque" is hem als naam gegeven
Zelf vindt hij het uitstekend bij hem staan
Hij heeft graag kleren van de keizer aan…
zo droomde ik
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.199 jij buigt je voorover
en iets in je
zoals
een slapende vlinder
in morgenlicht
bedekt mijn naakte huid
ik dans dromen
de dag en de nacht
wijd in woorden
blauw
teder rozen blauw
een bloem in zee
zo beiden oorsprong
waarmee ik liefheb
en jij…
door de sterrenruiten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.819 je doorprikte haar met woorden
felle hagelstenen
kerfden een voor een
zwartomlijste zinnen
in de cirkel van geween
een ingesloten schreeuw
bedekte jouw fluwelen adem
het zachte kleed van dromen
gedragen tot de nacht verscheen
droge ogen keken
achter sterrenruiten toe…
Niets
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.000 Ik ben de tijd die niets zoekt
en niets verlicht
of bedekt.
Koud is de twijfel en warm de leegte
die ik vul met momenten
die niets beloven.
Ik til de dag naar de avond
en verzamel
elke minuut
elke echo
die straks alleen nog in woorden
bestaat.…
Blik op ‘t venster
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
485 in de naakte ochtend
begin je opnieuw
verstilde handen ontbloten
dragende sporen
bedekt zilverdauw
klare ogen
die terugkeren binnenin het hart
helend zacht
zijn klanken ingeprent
gedachten blijven bewaard
wat je leven zin geeft
bij daglicht…
Nachtkinderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
923 soms wanneer de wolven zingen
schuilen uilen diep in steen
papavervelden doezelen als voorheen
toen niemand nog haar doden telde
kinderen van de nacht, in hen ligt
de waarheid zo schielijk verborgen
verweerde grond bedekt de stroom
die in het sterven was uitgemond…
Close-up
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
606 ik geef je meer cachet
geënt op diep verzonken ogen
in scherp close-up
het is geen schijn dat jouw bedekt
laat mij je muze zijn
tijd rust nooit op beelden
langs de planetenweg voor mijn oog
akkoorden geven treden
gelijkvloeiend
bij gouden kaarslicht…
Nachtkinderen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
718 soms wanneer de wolven zingen
schuilen uilen diep in steen
papavervelden doezelen als voorheen
toen niemand nog haar doden telde
kinderen van de nacht, zij erven
het kruis van eeuwige rouw
waar schrale grond de stroom bedekt
die mondt in sterven…
Vorst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
515 Een dikke ijslaag
waarin de jaren
diepe groeven
gesneden hadden
bedekte mijn hart.
Van ver in huis
klonk een kinderstem.
Door het venster
zag ik vogels
scharrelend op de voederplank.
De dooi zette ogenblikkelijk in.…
Boom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 Ik ben een boom
Ik sta in een glooiend landschap
Ik sta alleen, in een licht glooiend landschap
Uiterlijk lijk in nog het meest op een bloemkoolroosje
Het licht glooiend landschap is wit van de sneeuw
Ook mijn rondingen zijn bedekt met sneeuw
Zo sta ik hier
Er wordt gefluisterd dat men mij mooi vindt
Zwaar gefluisterd ……
Gigabaviaan
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
502 Een bebaarde blijdorpbaviaan
in vol ornaat, gelijk homo erectus
zijn volle glorie niet geheel bedekt dus
moest van de fotograaf rechtop gaan staan
Die ging met eigen trompe l'oeil
aan de haal
En zet zich met z'n zotheid
zelf voor paal!…
Lentezang
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.168 Geen nevelig duister
Bedekt meer het veld,
Geen blinkende kluister,
Die 't beekje meer knelt!
Ontvlucht nu de steden,
Wie vreugde begeert!
Ontvlucht ze nog heden -
De Lente regeert!…
Voorjaars mantel
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
7.382 Deze nacht
draagt
een mantel
zij bedekt
duistere uren
haar kraag
sluit kou
buiten knoopt
dageraad
dichter
verscholen
sluipen zachte
zinnen nader
tot het gloren
doch donker
denken
wordt niet
lichter
draai me om
kruip diep
in de jas
die nog
wel past…
Last minute
snelsonnet
3.4 met 13 stemmen
1.958 Dus als straks ieder naar de zon vertrekt
Wordt heel ons land met één groot bos bedekt.…
de tijd loopt door de sneeuw
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.528 Nieuwe gezichten dwarrelen
op de voetstappen van oma
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs de voetstappen van oma
Bedekt door nieuwe indrukken
smelt de herinnering aan haar
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs vervagende afdrukken
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs de verdwenen voetstappen…
Blijven wachten
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.329 Wat ik je geven wil is klein
en met woorden bedekt die we kunnen delen
als je glimlach de tijd weer laat wachten.…
Citroengeranium
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
649 Zoals je daar staat, fier voor het raam,
en geur verspreidt, zo aangenaam,
gelijk het sap van verse citroen
met je sierlijk blad van heldergroen
dat bedekt met viltige harigheid
mij vaak tot strelen heeft verleid,
weet jij mij steevast elke morgen
een waar genoegen te bezorgen.…
Een tweede huid
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
531 je bent gekleed
door de natuur
een tweede huid is overbodig
de roze sluier
van de ochtendzon
bedauwd met parels licht
bedekt de helft
van je gezicht dat
stralend naar mij kijkt
je vlijt
je warme lichaam in
een groet tegen mij aan
met een kus
verlaten we de nacht
op weg naar een paradijselijke dag…
een deken van sneeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 een sneeuwwitte deken
doet al het groen verbleken
wat een hemels gezicht
alles lijkt wel vederlicht
het is een pracht tafereel
takken bedekt met poederzacht sneeuw
ik geniet met volle teugen
deze winter zit gegrift in mijn geheugen
als een levende ansichtkaart
iets wat nooit en te nimmer verjaart.…
December komt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Een regen zo dun
dat het haast
mist lijkt
Vallend blad, dat nog
even schommelend
rust op de wind
In zich het groen
van lente en zomer
de heldere kleuren
van de herfst
Het blad bedekt
de hongerige aarde
voor de vrieskoude komt
en de witte sneeuw
als watten katoen valt…