Alle inzendingen over bekennen

301 resultaten.

Sorteren op:

Onuitgesproken jeugd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
ik heb als kind met zuchtjes wind mijn leven al beschermd waaide mee in het driften van zand langs een herfstig strand verzamelde luwte voor een poos als vorst zijn snijden tot lijden koos toch moest ik later kleur bekennen om mijn bescherming daarop in te stellen ik harnaste een onuitgesproken jeugd waarin ik gezichtsloos loog…

Verstuikt huigje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 776
Maar toch op sommige dagen, moet ik bekennen is de hemel strak blauw en is er geen vuiltje aan de lucht.…
Lambrewski8 december 2012Lees meer >

hoe vrouwen kunnen vallen....

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.523
je toch liefst in de roem samen met je maat je bent per slot van rekening de beroerdste niet de vrouw als troef je loopt er op stuk als die mafkees van een heer naast je d'r over heen gaat kale nel het meest treurig in één handomdraai onder de boer zelfs in de val voor spek met rooie konen behalve in Mokum waar kleur bekennen…

Poort van tijd

netgedicht
2.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.095
De seconden gaan te rap om de uren te vergaren, wat ons bindt is tijd, gesponnen op de brug van de oude, - en de nieuwe jaren, als we elkaar ontmoeten dan zwaaien we naar elkaar en misschien wel terug, al moeten we bekennen dat we elkaar nog steeds niet leren kennen, wat mensen scheidt, is gezaaid door angst om samen door één humane…
pama8 december 2009Lees meer >

voorkeur en erfrecht

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 748
klankschaal het rumoer van 't stad dat daalt naar het asfalt het snedige klievend stukvalt op het beton het lidwoord het luchtgevecht de metafoor die altijd op de buik landt zich wentelt en rolt en galmt in de maag het trekt er aan de oude bloedlijn de krokodil en haar lage bastoon de darmen het peristaltische echokamer en kleur bekennen…

Novembergrijs

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
Met valse hoop als leuning de regenboog beklimmen kleur bekennen halverwege achter je slechts branderijen het klamme novembergrijs hangt zwijgend om je heen een vogel probeert z'n zang maar verzandt in fluisterijen twijfel belaagt het evenwicht dat al vervaarlijk wankelt daar donkert het grijs alweer de dag vervolgt in somberijen…
geeraardt17 november 2017Lees meer >

Juich zing spring swing

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Laten we juichen laten we zingen laten we springen van geluk zonder drank drugs of gekke pillen laten we swingen aan een stuk Zo gelukkig zijn als we willen laten we alle angstspoken verjagen ze desnoods gewoon ontkennen ons er niet meer door laten belagen ‘t is moeilijk moet ik bekennen gemakkelijk gaat het niet maar leer je oog en…
c. ale4 april 2018Lees meer >

Processie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
Met om mijn huid en haar een Pinksterbries Is er geen witte postduif te bekennen Te horen of te zien en dat is wennen Vandaar dat ik maar zelf het luchtruim kies Enkel wat kauwen in het hemelruim Ach en een stuk of wat verdwaalde meeuwen Gaat nu de tijdgeest alles ondersneeuwen Wordt metafysisch brood vermaald tot kruim?…

Wees een mens

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 265
die het geloof en de mening van een ander respecteert zoals je wilt dat jouw geloof en mening gerespecteerd worden die een ander wil begrijpen zoals je wilt dat jij begrepen wilt worden wees een mens die zich niet schaamt om zijn eigen fouten en gebreken te erkennen en wees een mens die zijn schuld en ongelijk durft te bekennen…
Ineke Dijkhuis17 september 2025Lees meer >

Daarom bid ik

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
noem het maar communiceren altijd zal ik het blijven doen want ik moet iets vertellen over wat ik vandaag deed en toen omdat ik iets wil overleggen iets wezenlijks wil bekennen iets kwijt moet iets ga zeggen iets wat ik niet langer als goudvissen in een ronde kom wil laten zwemmen ik doe het omdat ik weinig vertrouwelingen en naasten ken…
catrinus29 december 2019Lees meer >

konijnememories

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.602
Nooit zag ik het groensappige gras nooit voelde ik de warme aanraking van de zon want het lab is de plaats waar ik geboren was En wat ik eigenlijk helemaal niet missen kon was dat ik toch eens lekker kon rennen, Maar nooit was er enig roofdier moet ik bekennen en terwijl ik lekker warm naast mijn moeder lag zat er iets in the centrifuge…
sabine27 september 2002Lees meer >

afscheid

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.309
dit leven het is al bijna tijd maar je blijft nog even geeft mij de kans te zeggen wat niet verzwegen kan zijn in de verte het gemis en de trots die jou en mij gebood te volharden in het zwijgen niet te overbruggen levens liggen aan scherven voor mij je zou trots op me zijn want mijn hart draagt jouw stempel zoveel wil ik nu wel bekennen…

een zwemmer is een ruiter

gedicht
3.1 met 124 stemmen aantal keer bekeken 32.101
Ik moet bekennen dat ik gek ben van het water. Want in het water adem ik water, in het water word ik een schepper die zijn schepping omhelst, en in het water kan men nooit geheel alleen zijn en toch nog eenzaam blijven. Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn. ------------------------------------------- uit: ´Verzamelde gedichten´, 1982.…
Paul Snoek21 oktober 2022Lees meer >

Verbinding van tijd

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
De seconden gaan te rap om de uren te vergaren, wat alleen verbindt is tijd, gesponnen op een brug van grijze vervlogen haren, ze wuiven naar elkaar, soms ook terug, sedert uitgesleten jaren en moeten ze bekennen om elkaar nog altijd niet te kunnen herkennen.…
pama5 juni 2009Lees meer >

Mijn luister in het nieuwe kind

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.395
schreien nog onverhoord en druipt het bloed dat zich drong in moeder en kind uit wonden die zichtbaar door de tijd zijn gehoond doch wanneer het leven zich mag verpozen tussen schuld en onwetendheid, neem dan mijn leven dat ik draag in een kleurloos hemd en kleed mijn sterven in de armen van het kind alwaar ik spijt en bedrog zal bekennen…
elze25 augustus 2009Lees meer >

Besluiteloos

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Ik moet u iets bekennen tot besluit. Het leven vind ik mooi. Toch ben ik boos. Ziezo, nu is het hoge woord eruit. Waar zal de nieuwe lente zijn gebleven? Ik voel me allerminst besluiteloos: ik ben nu in de winter van m'n leven.…

Vanuit nergens, met liefde

netgedicht
4.8 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.312
naar een lichtheid van dagen die wij niet kennen in het hier en nu van later moet je toch bekennen dat ook daar het licht vervaagd wandelend door tuinen, dor en verlaten vallen er gaten in een zwervend bestaan vanuit nergens, schrijf jij met liefde...naar huis uit grenzeloos verlangen in vrijheid gevangen aan die overkant van…

Trigger voor ieders blik

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 551
een strak gaaf profiel eenzijdig verlicht met donkerscherp contrast snijdt wind en regen onbarmhartig af de kin wat geprononceerd houdt de armslag in de schouders keurig in balans zonder de nek met lichte druk naar beneden te buigen geen hoogmoed is er te bekennen in de blik die verder kijkt dan de horizon reikt de aanwezigheid…

LODEWIJK X1V (2)

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Ze preste mij de kinderen te erkennen Die zij had onderwezen, opgevoed Ze waren immers van mijn vlees en bloed Madame de Monteban kon dat bekennen Aldus besloot ik, Koning, neer te pennen Wat eerdere voorschriften hadden verhoed Het deed de beide vrouwen zichtbaar goed Françoise wist de hengst in mij te mennen Er kwam een Internaat nadat…

Minnares

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 456
met het mooiste gaas en kant of schone schijn van edelstenen te sluieren omdat zij oogverblindend zijn haute coiffure maakt af waar de schepper met een lach ooit begonnen was in dit uiterlijk vertoon vibreert jouw grote droom van de volmaakte minnares ooit zullen wij in het ego strelend magisch moment elkaar liefde bekennen…
wil melker1 augustus 2020Lees meer >

SIMPLICITAS

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Praat ik over liefde, dan denk ik slechts aan vlees, want ik moet bekennen, dat ik niet veel lees. Ken wel wat manieren: mes en vork opzij – maar ik zou willen zeggen: d’r zit niet veel bij.…
Pim Scheltema16 augustus 2026Lees meer >

Ik dacht dat ik kon vliegen.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Helaas moet de hoogmoed vaak zijn ongelijk bekennen. Valt een engel vaak terug naar de aarde na een overmatig klaroengeschal. Vleugellam kan deze dan nog verder lopen. In een verzoening met zijn vrije val.…

Ere wie ere toekomt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 849
Zijn leefomgeving keurig uitgekiend, en valt er een obstakel te bekennen, dan slaan zijn knechten steevast aan het rennen; de beste zorgen krijgt hij toegediend. Een comfortabel oord om in te schuilen, behandeling op wereldtopniveau, behoed worden voor blutsen en voor builen, en altijd weer die lof als groot cadeau.…

Stap voorwaarts?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 762
De seconden gaan te rap om de uren te vergaren, wat alles bindt is tijd, gesponnen op het weefgetouw van vergane jaren, om je opnieuw te ontmoeten op een glazen brug, over emoties heen soms zwaaien we naar elkaar, maar niet terug, ik moet je bekennen dat we nog steeds niet in elkaar herkennen van acceptatie, wat ons scheidt…
Pama10 december 2018Lees meer >

STIL ZIJN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 800
laten we maar geen lawaai maken papa heeft het druk gehad en kan zomaar uit z’n humeur raken laten we ons maar even niet bekennen in wegen of velden dan hoeft mama zich over ons niet op te winden niet te schelden dan hebben wij het niet gedaan en wie weet kan het dan iets beter tussen papa en mama gaan laten we stil zijn ons een beetje…
catrinus31 januari 2019Lees meer >

De wereld ontvouwde zich

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 390
De wereld ontvouwde zich voor jou in wat vrijheid heten mag ik voorvoelde jouw gaan overmoedig zelfvoldaan Toen op vaste bodem – invoelend een simpel mens onverhoopte dromen Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur waar verbinding gezocht wordt Wij zijn nergens meer te bekennen nooit meer als licht wat wel schijnen zal Jij zit klem…

Besluit

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.898
Bij haar werd droefenis en lijden logen; Mijn mond moet dus bekennen, wat ik meen: 't Is, dat ik mij, toen me oog en lach bewogen, Als een, die doet, hetgeen hij doen moet, scheen. Zij, in wier harten 't haten zich verhief, Zij zeggen, dat zij haten..., zo ze oprecht zijn; Zou ik mijn liefde haar dan niet belijden?…

verdwijnen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 39
zwijgen met de wetenschap dat onrust de twijfel voedt met onzinnige discussies, dialogen die in een onwetende taal worden geëtaleerd als waanzinnige waarheden opgaan in de nevel, waar iedere verte de liefde dichterbij haalt, de ware stem zich laat horen waar gedachten zich in rustte hebben gekeerd en zelfreflectie ons laat bekennen…
elze8 november 2026Lees meer >

door kilte bevangen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.130
Zuiden gegaan de vissen hoef je niet meer in de supermarkt te kopen ze liggen hier in ijsblokken keurig verpakt zullen we in het gras - waarvan het groen is verdwenen - een potje vrijen, of is jouw warmte inmiddels ook gezakt de bomen staren me bladloos aan de wind slaat met haar koude om onze oren het wassende water is nergens te bekennen…
Lia9 januari 2006Lees meer >

over benen en zo

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.298
het zal nog even duren voor ik jou zal durven bekennen met mijn blik enkelwaarts gericht en een oog dat zich ineens herinnert hoe het ooit oprecht betrokken werd dat ik ze wel degelijk heb bespeurd misschien dat dan ooit het verhaal van overgave, verlies en ook wel winst mijn lippen durft verlaten ook deze simpele geest droomt af en toe…