728 resultaten.
[ Onder de ceder ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Onder de ceder
voor mijn huis staat een tuinbank --
voor ontmoetingen.…
[ Ik loop met je mee ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Ik loop met je mee,
ik zie wat jij ziet en wijs --
jou aan wat ik zie.…
Waarom?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
596 Waarom mocht jij niet bij mij blijven?
Waarom kon jij maar even bij mij zijn?
Waarom ik? En wat is hiervan de reden?
Waarom moest ik ervaren deze pijn?
Waarom mocht ik geen moeder worden?
Waarom moest ik jullie allemaal laten gaan?
Waarom konden jullie niet verder groeien?
Waarom hielden jullie op met te bestaan?
Waarom blijven mijn tranen…
Dit is echt [1]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
325 Alles is anders, ik leef nu
echt, lacht mijn vriendin
Echt, ik droom
dat de aarde stilstaat
en de rozen blijven bloeien
Mijn avonden zijn vol
verwachting
en ik word gered
wanneer het stormt
Weg met de boekhouding
van het voordeel
van de twijfel
over de toekomst
van de wereld
en mijzelf…
Dit is echt [2]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
314 Hij snuift, grazend
komt hij dichterbij
Alleen de vogels kijken toe
Warme adem verkent
de huid van mijn verlangen
Ik ruik wat het met hem doet
Voorzichtig likt hij mij
ik laat de wereld los
Mijn lichaam trilt
in mijn bewustzijn, naamloos
in zijn ogen, dit is echt
Geen romantiek…
Jij bent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
353 Hoog staan de cipressen
tegen het bleke avondblauw
ver van hier drukt hitte
op de stad waar jij woont
denkend aan van alles
misschien aan mij
misschien aan jezelf
weerspiegeld door mij
Alleen omdat, juist omdat
jij het niet weet, niet kunt
weten, weet ik dat
jij het weet, dat
ik het zie, het weet
wie jij bent,…
Mijn mooi voor jou
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
343 Na alle jaren nog steeds
het raadsel
dat me het liefst is, jij
en jouw beeld van mij
dat je naar me spiegelt
het beeld bij mijn gedachten
en mijn belofte
aan jou, mijn meer en minder
mooi voor jou
in jouw ogen
die mij begeren
en mij roepen…
Wellend hart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
278 Wie weet niet
dat een roos geluk is
en een roos zien geluk is
dat voorbijgaat?
Jij bent het blozende geluk
dat ik gadesla
Voor wie dan ook
jij je bladeren opent
het is ook voor mij
Geluk welt op in mij
ikzelf ga open
door jou…
Echt zonder spiegels
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
384 Wat heb je eraan mooi jong te zijn
aangekleed met fatsoen en verwachtingen
verborgen op een huurkamer
vol liefde, wachtend op een antwoord
waarom deze jaren niet bruisen
en jubelen van onsterfelijk genot
dagelijks echt
zonder spiegels
van de fantasie
van strelende handen…
Zonder reserve [2]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
119 Is volwassen zijn: je eigen
weg volgen om op die manier
in elkaars behoeften te voorzien?
....Niet als een kind schuilen
....onder andermans rok
Is volwassen zijn: zien
wat er gedaan moet worden en
daar ook zelf iets aan doen?
....Niet de lasten en het lijden
....van het leven bij anderen laten
Is volwassen zijn: je verbazen
wanneer naaktheid…
vernomen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
495 waarneembaar vermogen
is me te eigen om het ergens
tot rede te brengen
het blijft in een staat van
een non-oordelend proces
dewelke ik omarm met een
zekerheid die ik soms
plots even bijster ben
vogels wieken vleugels
met slagschaduwen
die telkens door de zon
ter ere wordt gesteld, bij
nacht scheept de maan
zich in en zonder oordeel
benoem…
onverwacht bezoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
673 op onverwachte tijd en plaats onzichtbaar
voor het oog maar met een vaart nauwelijks
te benoemen, raast en snoeit hij schoonheid
plat, velt daarna oude bomen, vernielt
het huis, herinnering, bekleedt alles met
zijn lelijkheid om twijfel te voorkomen
knaagt rustig voort, rooft dan de kracht
knakt de wil: geen lieve moeder die hier
helpen…
Creoolse zalm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
74 Benoemen doe ik onverdroten
Waar zij zichzelf haast weer verliest.
Laat het zijn dat zíj het kiest:
Zich laten vangen door mijn berenpoten.
Eet ik haar dan op? Welneen.
Een beer kan zacht zijn en dat blijven,
Zijn warme pels voor haar alleen.…
WEER ZO'N ZOMERGEDICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 altijd in ieder zomergedicht
zijn het de vlinders die
met de eer gaan strijken
inderdaad ze zijn zo geduldig
vredelievend kleurrijk en mooi
en leren ons kijken naar de bloemen
maar ik hoop dat u ook inziet allicht
dat die andere groep niet weet van wijken
het zijn de vogels zo onschuldig
immers hun bonte kleurige verentooi
moet ik ook benoemen…
Moordenaar sonnet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
720 Aan verdrietig zaad ontsproten
zijn deze woordelijke loten
en ontvouwden droeve bloemen
om gevoelens te benoemen.
Letters als messen in een scherpe tekst
kunnen ten diepste gewetens kwetsen,
door ideologen tot waanzin behekst
als voorgangers die gewetenloos zwetsen.
Bloemen verbloemen het verdriet en de pijn.…
Melancholie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Door schittering van sterren benoemen
kan ik alleen de verlichting verwoorden
door de deugd als liplezer rondom je taille
Nu zonder jouw verzachtende intimiteit
wat leeft als een boemerang in de dageraad
ben jij mijn doolhof waar ik in blijf verdwalen.…
vlinders in de buik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 zelfs een kroonprinses ,
die vinders voelt in haar buik
houdt van stijlbreuken.…
SERENITEIT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Nooit opgeven of mistroostig achterom gluren
Voor niets of niemand halt houden en zo de boel verzuren.
Jezelf verloochenen is geen goed idee
Talenten benutten, in het hart komt vree.
Het doel wordt bereikt stap per stap
Hobbelig bergachtig of erg vermoeiend pad; stap!
Met geheven hoofd een trotse blik in de spiegel
Alleen jij kent je strijd…
Ooit dacht ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
774 Waar heeft ze het over,
als ze weer eens
over moeder sprak,
ik had het mensje
amper gekend
nu ik ouder wordt,
denk ik,
wat heb ik gemist!…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
En dan is niets meer
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.253 Langs het valse licht van avond
benoem ik het beminde:
huidkou
roestpulver.
Gevallen borelingen
zweven onder water.…
Zwijgzaam
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
591 Ik word zwijgzaam
in het voelen,
zwijgzaam in het bedoelen,
in het niet meer weten
wanneer ik wel of niet mag spreken,
wanneer ik wel of niet mag benoemen.…
Reïnherbatie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 van de kaart
Terwijl ‘k nog naar beneden zak
gaan d’ eerste gasten al weer heen
De meesten nog zeer goed ter been
Snel naar de koffie en ’t gebak
Ik voel me echter als herboren
Want welig bloeiend op mijn graf
ben ik nu twintig paardebloemen
Zo ging mijn leven niet verloren
Is dit een zegen of een straf
Als plant kan ik dat niet benoemen…
Gedeelde Smart...?
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
986 benoem me eens je heftig verdriet
of vertel hoe je hete tranen voelen
stamel me snikkend over je machteloosheid
zeg zoekend de woorden die je tekort komt
praat tegen me, over jouw leed en smart
ik wil zoveel mogelijk van je horen en weten...…
Ochtendgloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 ochtendgloren zacht en mild
dat 't duister uit de stilte tilt
waarbij de vogels in de bomen
dan ontwaken uit hun dromen
en bij het prille ontwaken
zal 't duister het daglicht raken
dat geleidelijk op zal doemen
en 't gloren wil benoemen
met het tjilpen van de dieren
die het gloren komen vieren
wordt de sfeer ermee verweven
en het duister…
nietig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 ach
mijn kleine hart
ik leg het voor U neer
want elke keer als ik hier ben
dan weet ik weer
dat ik U ken - en weet
dat heel uw grote hart
mij optilt, boven pijn en smart
de zware aardse dingen
langs de weg, daar vond ik roze
wit en gouden bloemen
een lach in duizendmaal
uw naam benoemen
ach
ik weet nu dat- het mag
mijn kleine…
Wat is leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 Iets diep in mij,
ik kan het niet benoemen.
Ik weet niet hoe het zit.
Waaróm ik zo graag leef.
Het vast wil houden iedere dag
zolang ik leven mag.…
Decemberbloem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
783 Benoem deze bloem en hij zal proper,
krachtig ontkiemen achter een winterraam.
Via zes donzen blaadjes zal hij,
gekoesterd door wat leidingwater,
zich met stip ontplooien tot
de hoorn van een vintage-grammofoon.
Waarna zes meeldraden
de stamper in gebed omhoogstuwen...
'Gloria in excelsis!'…
Hoofdwerk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 voetstappen
met een vastberaden tred
ik ben het zelf
die het hoofd bezet
dromen wil verdichten
een eenheid wil bundelen
van lentelichten
als een vlammend vuur
dans ik mijn zinsverrukking
ik stapel, strijk en vier
mijn bestaan in letters
op blocnote of kreukelpapier
maar ach,
alles is meteen zoveel
hoe zou ik het geheel ooit
kunnen benoemen…
Bovenbaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 , en oefen
bliksem, vliegende storm en hemelse hand
tot je het kunt, pak dan een grotere doos
met meer spullen en veel meer mieren
Die lopen natuurlijk niet netjes genoeg
door elkaar, dus schud je de doos
en af en toe hef je je hogerhand
Daarna kun je het ook met twee dozen
en heb je dat onder de knie, dan gooi je ze
bij elkaar en benoem…