Creoolse zalm

In echte spanning blijf ik kalm,
Enkel als ik haar kan noemen,
Verwoorden wat in ’t hoofd blijft zoemen —
Onverstoord zwemt Creoolse zalm.

Benoemen doe ik onverdroten
Waar zij zichzelf haast weer verliest.
Laat het zijn dat zíj het kiest:
Zich laten vangen door mijn berenpoten.

Eet ik haar dan op? Welneen.
Een beer kan zacht zijn en dat blijven,
Zijn warme pels voor haar alleen.

Maar als de stroming haar toch riep
En zij ertegenin wou drijven,
Dan keek de beer hoe zij verdween.

Biografie van deze schrijver

sonnet

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 25