585 resultaten.
Beloofd is beloofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Zondag zal ik zoals beloofd de maan aanschouwen
je dag, eindigheid omarmen, vertrouwend berusten.…
LAIS CLXX
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nu in duizend ongedane daden
in klaarte oplicht al geheel het pad
met de uitgesponnen levensdraden
en niets nog wijst naar vrijheid die het had
verborgen in het draaien van het rad,
nu het haar licht als git ontvangen heeft
en er geen hoop meer in zijn duister leeft,
nu feit de nood opheft aan menig woord,
nu rust de spin gevangen in haar web…
LAIS CLXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 De vrede is de vrede die in haar
berust, en daar, aan randen van zichzelf
zichzelf herkent, ontroering brengt, gebaar
is, als van liefde. Zij vormt daarmee gewelf
waar ieder schuilen kan, en ook zij zelf.
Zij heeft in ons verdriet verdriet vergaard
en pijn met pijn als harde steen verzwaard.…
Eenzaam
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
573 niets anders om van te houden
dan de donkere regenwolken
de natte grijze luchtkastelen
die over zijn heimwee hangen
hij proeft voorzichtige genegenheid
bij vreemden die op vrienden lijken
hij voelt berekende afstandelijkheid
bij verre familie die ooit dichtbij was
en schrijvers, ze roepen hem toe
blijf jezelf in wat je bent
hoe je ook…
ZEGEN NA SMART
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
456 In mijn roerig verleden
ontmoette ik mooie herten
die me vergezelden
met schone beloften
maar opeens waren het draken
sprongen vol wrede bloeddorst
tegen deze jongeman op
wierpen me meedogenloos
in een zwarte afgrond
op de rotsbodem der wanhoop
was het reddeloos voortkruipen
overal tasten en stoten
een veld van berusting…
De grote Vergever
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
513 Ik liet mijn leven achteloos
door de vingers glijden,
tot het een fait accompli werd.
er was een berg van lijden in mijn jeugd
ik voelde me zo oud
toen ik jong was.
de wilde ganzen schrijven
een woordloze boodschap
aan de late hemel:
dat voor ieder en alles,
de dood de grote vergever is.…
Het is zomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
243 .. en het leven is niet gemakkelijk
Maar dat houd je verborgen
De kinderen zijn moe en dreinen
Ze willen niet tekort gedaan worden
En jij moet ze braaf houden
En klaarstaan voor de mannen
Buitenshuis moet je stralen
Dan zijn ze vrolijk, hartelijk en galant
Je mag niets zeggen waar jouw man
consequenties uit zou moeten trekken
Soms…
Levensadem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
170 Er is geen haast meer, Violette, in dit uur.
Ik vlucht niet meer, ik adem louter in.
De schimmel kruipt over de grijze muur;
elk moleculair einde is een dromend begin.
Och, een zacht zoute levenstocht waait en weeft,
zo ritselend door het herfstgoud heen!
Een oud verlangen dat vurig in mij leeft,
terwijl mijn bevend hart zo bleek verscheen.…
DE MIST
hartenkreet
3.7 met 30 stemmen
2.969 Als eindelijk de mist
is opgetrokken uit mijn hoofd
staar ik
nog even voor mij uit
`k ben lichtelijk verdoofd
Van alles wat mij nu gebeurt
of ik nog moet ondergaan
wetend,
dat zeer binnenkort
mijn leven ophoudt te bestaan
Maar ook weet ik
berustend nu
wat straks mijn deel zal zijn
want als hieraan een einde komt
ben ik voor eeuwig…
Affaire
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.582 zei zij
en verbood
ten strengste
de
snoepreisjes
van
haar echtgenoot
Peinzend
over de
affaire
haar ega
berustend
voor
de buis
smulde ze
op het terras
spinnend
als een poes
van de
ten strengste
verboden
slagroomsoes…
Mijn lief
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
664 de voor-laatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken,
kleeft ook nu aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde,
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in de romantiek
van het onvolledig zijnde…
niets, zijn mijn dromen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.295 in nevelen, zacht omsloten
dit verkilde hart
nog éénmaal stel ik het open
als het breken van de nacht
want niets zijn mijn dromen
die berusten in het lot
hun verwachting gaat verloren
in het zoeken naar geluk
met op hun weg, de beklemming
van stille eenzaamheid
waar in nevelen doorbroken
dit hart verschijnt…
Tranen
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.786 Door droefheid zijn mijn tranen droog
En voel ik dat mijn ziel berust
Is zij verlost van pijn en onmacht
Kwam de dood als een verlossing
En beroerde haar tenslotte zacht
Niets kon haar lijf meer torsen
Geen vreugde, geen verdriet
Haar ogen mat
Wie goed kijkt ziet mijn tranen
Ze zijn alleen niet nat…
jij, mijn hart
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.069 in nevelen, zacht omsloten
dit verkilde hart
nog éénmaal stel ik het open
als het breken van de nacht
want niets zijn mijn dromen
die berusten in het lot
hun verwachting gaat verloren
in het zoeken naar geluk
met op hun weg de beklemming
van stille eenzaamheid
waar in nevelen doorbroken
mijn hart verschijnt…
Onbevooroordeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
889 zonder vooroordeel
bewonder je
of maak je af
datgeen geschreven staat
redenen te over
maar wel oprecht
objectiviteit berustend
met geloof in jezelf
arrogantie te over
als liefde wordt gegeven
niet op het werk
maar op de man af
het oordeel klaar
goed onderbouwd
naar eer en geweten
dat is ideaal…
Broedplaats ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Berusting zucht
uit de geur van
verse grond,
houdt het
verstilde hart
omhoog,
onophoudelijk
stroomt bloed
door de navelstreng
van tijd, niet
vergeten het verdriet
dat ik als
kinderbrand ontstak,
blijft vonken in
de as, wind en regen,
een broedplaats vind,
lang verzwegen.…
TRA
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Krom gevangen
blijft mijn rug
verlangen
naar het groteske bos
waar mos mijn voeten kust
last berust
in schaduwzijden hars
gespreid met armen wars van schors
waar dorst de zoete heimwee zucht
op zoek naar lucht en kind van toen.…
zonder ling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 nee,
hij heeft geen berusting
terneergeslagen buigt hij
neer
naar dieptes, waar de grond
zijn enige bestaansrecht stut
blauwe windels rond een witte wolk
een draaikolk van verwarring op
de snelweg van
verweer
elke keer het dode oog
in elk gevoerd betoog
dat wil niet meer…
HERDENKINGSTIJD
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
707 Het is november, herdenkingstijd
voor allen die in Zijn vrede rusten
terugkijken hoe elk leven verglijdt
Het is november, herdenkingstijd
het leven leren loslaten , ten spijt
moeten wij in het sterven berusten
het is november, herdenkingstijd
voor hen dien in Zijn rede , eeuwig rusten…
Houvast verloren....
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.499 omweef jouw zachtheid
in het dansgedwarrel
van stervende bladeren
aanschouw er leegte
door het verbreken
van tastbaar houvast
omsluit het gloren
in amper licht gevoel
als een duistere kus
die bekoren wil
en berust
gelaten
waar kwetsen vervaagt
dans het gedwarrel
van stervende bladeren…
LOT
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
2.288 In mij is er een kracht
die met mij mee leeft
elke dag de pijn verzacht
dat is het geloof in God
eens zal ik zeker sterven
niemand die het overleefd
daarom berust ik in mijn lot.…
aftelversje...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
547 achter tralies van verlangen
schurkt schijnbare berusting
worden de gekwetste dagen
afgestreept op blinde muren
alleen dromen reizen verder
ongehinderd door obstakels
voorbij het gepantserd glazen
uitzicht op de binnenplaats
goddank laat vrijheid van denken
en dromen zich door niets weerhouden…
Stille wijsheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
524 Verstild hoofd,
zo stil, ondanks ik
altijd wat denk te
horen, stomme
geluiden kwetsen
dovemans oren en
de witte vlekken
van mijn geestesoog,
berusting is wat ik zoek,
verlamd en overmand,
doe ik de dingen die om
een antwoord vragen,
die komen niet, stille
wijsheid laat zich in
een illusie dragen.…
Het vervolg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 wat is de volgende stap,
tot welke zee wendt de
vloed zich in afwachting
van opstand en berusting
tot nader tegenbericht, met
blikken van; ‘wat nu weer?’…
ik zeg niets
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
627 ik zeg niets, bemoei me niet,
berust, schrijf een gedicht,
wat doet het ertoe?…
Onvervuld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 ik heb ze begraven
zand erover
en afgevallen lover
uit pure berusting
uit vrede ermee
hebben heel gedwee
eens zal het dagen
dat het zinloos is het
na te blijven jagen
we zijn tenslotte
allemaal mensen
en zullen ze ooit
ten grave moeten dragen
onze onvervulde wensen…
gebroken tegenspraak...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
701 berust, luister en beef
wees volgzaam maar niet vrij
stil geen vragen in het antwoord
van doorbroken heerschappij
waar de zwijgzame velen
in alle nederigheid
zich hullen in de sluiers
hun ontevredenheid
en gebroken tegenspraak
hen ontneemt te dromen
dat wat ooit is geschreven
in vraag
mag worden gesteld…
Alchemie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.045 Geen emotioneel drijfzand
Geen oorlog in mijn hoofd
Hersengolven breken op berusting
en het heerlijk bevrijdende
van gelukkig zijn.
Loden herinneringen
worden tot goud.
Gekoesterd verleden
bedwelmt mijn heden
in een roes
van gelukkig zijn.…
GESTALTELOOS GEVOEL?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
448 Gods mateloze genade
is een sterke steunzuil
bij geloof en schuldbesef
deze woorden
konden eens verleidend vragen
aangenaam wezenloos
lui en berustend
de Blijde Boodschap te horen
het denken aan steeds vergeven
mocht de levensdrift ontvangen
van het kuiken in 't ei
dat tegen de schaal hamert.…
Afscheid
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.619 Op 't eind berusting toen je ons verliet,
'n glimlach van herinnering door tranen vol verdriet
Dood is 'n zekerheid in dit leven,
zelfs de oudste boom zal 't eens begeven
Maar jouw wortels gaan nooit verloren,
want zie,'n nieuwe kiem in 't ochtendgloren...…