5876 resultaten.
Vrienden vangen flarden op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Alsof ik oud ben, begraaf ik
vrienden uit het ziekenhuis
Wie er nog over is, vergelijkt
het ritueel met beelden van bovenaf
(en jezelf als toeschouwer)
van het afscheid waar je zelf niet bij bent
na de anticlimax die eraan voorafgaat
J e w i l t h e t n i e t w e t e n
Nee, niemand wil het weten
(niet van zichzelf, niet van een ander…
Zonder Fee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.285 en dan dit – zonder reden
lag ik daar in het koren
bloedend in het ochtendgloren
spontaan een tweespaltig verleden verliezend
ten doele een richting -een plotline- te vinden
uit alles wat vrouw was en ik ooit beminde
stond daar een reiger roerloos
in het bloedend verschiet
sneed het riet -dramatisch
een fluist’rende ode
zo zacht en…
Tuinfantasie - Inleiding
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
561 Toch voel je dat de boel is aangelegd,
ondanks de reiger die stil staat te vissen.
En aan de krulwilg kleeft een bonte specht;
de pimpelmees speelt lustig in de lissen.…
Wintertafereel
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
750 De reiger in de wegsmeltende sneeuw
langs de E34
leek nog maar even bezweken.
Zo gaaf was hij.
Iets te laat was de dooi
voor hem begonnen.
Wat verder in de wei
stond een zwaan
trots en eenzaam
in de nog bevroren plas
zijn spiegelbeeld te bekijken.…
Kuikens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 Voor reigers zijn de vissen dan uit zicht,
Het lukt ze niet de winter door te komen.
Als dierenvriend zit ik ook op haar spoor,
Wat help ik kuikens graag de winter door.…
De smaak van reiger
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
535 Geduldig wachten
kikkers staan op het menu
één springt er voorbij.…
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 Wij allen zijn als die daarboven:
Wij leven zelden hier beneên;
Wij zien de volle korenschoven,
Geblakerd bouwland om ons heen; -
De blauwe lichtpracht van rivieren,
De gele bloemen aan de kant,
De vlucht van reigers en plevieren
Langs drassig moer en zandig strand; -
De meeuwen op de brede wieken,
Boven de duinpan, verontrust,…
pluk de dag
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.524 Op een dag was ik vroeg opgestaan
En zag een reiger bij mijn vijver staan,
Die, voordat ik het merkte,
Een grote goudvis naar binnen werkte.
Ik schrok maar dacht terstond:
“Morgenstond heeft goud in de mond”.…
titelx
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 oog in oog
met een nieuwe dag
zie ik de zon
die uit de kabbelende
rode plas opstijgt
reigers
op één poot
loerend naar de kikkers
die lente kwaken
hoor ik
keien kletsen
kindergelach
zachtjes geween
om niets…
snerttijd
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
667 als een ongeschoren kinnebakkus
stoppelt het geradbraakte land
waar klamme wolken winterkoud
door het vale zonlicht weerkaatsen
in volgelopen diepgetrokken sporen
een strakke reiger spietst zijn prooi
en blubbert het met smaak in ‘t zuur…
hett nare leven
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
565 de reigers staan al in de tuin.
kip is het meest veelzijdige stukje vlees.
een man tekent een mooie bloem.
een Aziaat repareert een laptop.
en de vogeltjes vallen neer.
ja, het leven is naar.…
Joepie, een nieuwe lezer! (Papa was op mijn kamer)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Papa's vrienden drinken graag
lachend nog een bier
om naar mij te kijken
wanneer ik het breng
maar vandaag vallen ze stil
je zult er maar mee zitten
zo'n moeilijke dochter
die gedichten post
over seks en de liefde
van haar vader en
een verre minnaar
Wat heeft hij ineens
voor aandacht voor mijn innerlijk?
Alleen begrijpt hij het niet…
JUST MERRIED
snelsonnet
3.7 met 35 stemmen
3.895 Een reiger die dat las, sprak ietwat bitsig:
“Waarom wordt iemand van zo’n hit zo hitsig ?
Van mij had-ie meteen een hengst gekregen.
Ik, die vaak liefdevol een kikkerproef,
verklaar dat ik beslist geen paardenhoef”.…
Schaduwwacht
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
704 De avond draagt het licht al
naar de nacht wanneer ik
aan het water zit en wacht
- zoals een oude reiger
die van vluchten moe
zijn vleugels
niet meer wil ontvouwen-
tot verloren leven
mij als een schim verlaat
en in de ochtend dauw
stil op mijn wimpers rust…
Sereen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
414 De reiger kijkt begerig
voor zich uit.
De stilte waar hij zich in
begeeft is voortreffelijk,
subliem in alle vrijheid
der natuur.
Mooi is het als de natuur
in alle eenvoud zoveel
moois mag geven.…
Nieuwe Maas 07
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 lege rivier vol boten
stoom in mijn hoofd
waar is het water
alleen het water is waar
kranen zijn geen reigers meer
kades niemand legt er aan
doelloos dwaalt een meeuw het land in
leeg zo leeg de maas
zo oud en zonder zin
als ik…
Stoet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
790 Een bleke reiger staart,
stokstijf, kaarsrecht.
Breeduit verheft zich
een aalscholver
op een hoge kale stam.
Beneden verstommen
de meerkoeten.
In de wade van het water
twee zwanen.…
Blauwe ogen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
513 aan en mijn lippen bewogen
Om iets te zeggen, maar er kwam geen geluid
Een beeld van twee seconden, toen ging het alweer uit
Je zocht nog naar wat schelpen, je hoofd licht gebogen
Veel te mooie man met je veel te blauwe ogen…
Kreupelhout
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
686 De reiger danst
met afgehakte poten
de merel zingt
met doorgesneden keel
de dichter schrijft
met haar ontstolen woorden
alleen de laster
is wat er blijvend blijft.…
In ongenade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 We leven in een arm land
sinds we het terugpakten
en wie blijft, moet betalen
in natura, we nemen het
heel persoonlijk, man na man
onderwerpen we met geweld
de laatste vrouw aan ons recht
in haar te dringen zoals zij
en de andere vreemdelingen
zich zes generaties lang in ons
leven drongen, zo stoten wij
nu onze dolken van haat
in…
een bed van blauwe bloemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 wij
door geweld door
ijzer en ijs
duizendmaal gaven we tol
om door te kunnen gaan
onze ogenglans was gebroken
we zagen een gouden schijn
op de vleugels van de
roofvogel daarboven
we braken bloemen in
het gras we zouden wachten
op het rijzen van de dag
op het wijken van de tijd
de tijd was iets en niets
in een bed van blauwe…
de uitgeputte stad
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
1.008 de uitgeputte stad sterft
in de vluchtigheid van haar gedaante
haar gestalte in een verwaaierde wind
haar hart in een laatste trillende beving
als een trage reiger zwevend
over de versteende oneindigheid
draaien wijzers onzichtbaar
waarin de koekoek zingend
het einde van de wereld verkondigt…
hoogzomer suite
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.045 doodstil
een witte reiger
en de versteende parapluie
buigen voor water
bladen doorzichtig
de bomen zijn verdwenen
watermerkziekte
oker en bloed roest
zware zwarte ontlasting
daalt over het land
de zomerregens
boven de watermolens
wolken van ego's…
Blauw
gedicht
3.1 met 28 stemmen
13.356 En daar grijpt midden op de dag
een blauw mij aan, als wij het niet
meer kunnen vinden, in een late schrik.
Ik had het vroeger voor je moeten stelen,
tegen je wil, tot elke prijs, ergens vandaan.
------------------------------------
ut: 'Late zwemmer', 1992.…
BLAUW
snelsonnet
4.1 met 18 stemmen
1.533 Excuses jongens, sorry voor die klappen,
het liep een heel klein beetje uit de hand
al lijkt hier sprake van een misverstand
waardoor wij jullie boosheid niet goed snappen:
Wij zorgden feitelijk zeer adequaat
voor eindelijk meer bont en blauw op straat.…
blauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
750 de toppen
van de bomen
reikend verlangend
naar oneindig blauw
ontelbare knoppen
barsten van verwachting
naar nieuw leven
maar de kille wind
speelt een
winters spel met
grijswitte wolken
boven het
afwachtende bos
aarzelende vogels
zijn voorboden
van een verre lente
die reeds
in ons hart is begonnen…
blauw
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
893 ik praat met je in onze droom
tot we blauw zien
we spreken tegen de hemel
over anekdotes uit onze kindertijd
mijn handen blijven steken
in jouw tedere gebaren
ik wil je loslaten
maar kan het niet
wij in deze vreugde
van weelde en waarheid
sliepen rustig verder
tussen dwalen en hemelsblauw…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
596 de donkerte vlindert
in onze schemering
donkerrood gekleurd
haar gefladder
zoetig gegeurd
maakt de duisternis op
donkerblauw en zwart
voor haar eindige nacht
ze geeft me onze droom
ik droom hem zacht
en wacht niet lang
laat mijmeringen
en herinneringen
dichter komen
tot de angst verschijnt
hij overvalt
te lang
het donkerrode,…
Blauw
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.468 kleine droefheid roept en raast
als regen in de duinen
kleine droefheid kijkt verdwaasd
naar de bramen neder.
zwarte vrucht van droefheid
in de regen, zoet en koud
roept en raast, verdwaasd en teder.
koude duinen, wolkenblauw
bewaasd, omringen de verdwaalde
droefheid, stervend haast,
die in al haar kleinheid
roept en raast.
-------…