305 resultaten.
de heide
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
662 op de heide, zo nabij
een schrale boom
kijk ik omhoog
en zie in schuivende witte lagen
van een zacht blauw decor
roepende vleugels
om aandacht vragen
ik zwaai gewillig
ze weten dat ik ze hoor
hier op nog onbegraasd gras
staat mijn wereld stil
dit is wat ik wil
toeven op een luchtig kompas
omringd door een zee
van ademend gewas
zo sprietig…
Volks en licht vulgair
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
468 ik wil mijn dromen slijten
zij zijn voor mij
steeds meer een last met
iedere keer een andere cast
in de meest
bizarre decors worden
afschuwelijke scenes uitgelicht
die ik in vergeten niet meer wist
het taalgebruik is
volks en licht vulgair
er is geen enkele zelfreflectie
in hun irritante beter weten air
godzijdank is er
gelukkig…
LIKÖFERWAND
gedicht
3.0 met 23 stemmen
8.484 Heel die wand zijgt als je opstaat
kreunend neer –
decors
ze worden in een oogwenk afgebroken
de rekwisieten in een kist gegooid.
--------------------------------
uit: 'Ik heet Welkom', 2007.…
Journaal
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
546 Er komt een nieuw decor, een nieuwe tune en het taalgebruik wordt meer gericht op normale spreektaal.
Dichter bij de mensen op straat en de jongere doelgroepen.…
Openbare ruimte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 's Avonds is de rivier een theater
het water draagt de muziek
naar onze oren, de romantiek
van een saxofoon, ondergaande zon
fonkelend in de wijn en de kerk
rozig een en al zachte genade
Toeristen doen klikklak alsof
niet zij maar wij de figuranten zijn
de stad een bordkartonnen decor:
attractiepark Paris l'amour
jongelui op de kaden…
Genieten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
526 altijd als jij
buiten komt
lijkt het alsof
de natuur
jou verwelkomt
bloemen gaan
spontaan open
buigen zich echt
naar jou toe om
hun hart te geven
zelfs de vogels
showen uitgelaten
hun kunsten
onder het zingen
van het hoogste lied
de zon verlicht en
verwarmt het
decor waarin jij
deze dag deel aan
de wereld zal nemen
om…
Waar het blauw de hemel sticht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
787 hoog boven
waar het blauw
de hemel sticht
Vol diamanten
en valt in plasjes neer
de grond bedrenkt
aarde vult
en nog veel meer
Stroomt overvloedig
als zoete wijn
en gulzig drinken bloemen
schitteren
als teer satijn
En dansen
wiegend in de wind
en glanzen
in brekend licht
door schoonheid bemind
Vullen het decor…
Verbond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.069 Geen mens die zo een afspraak maakt
Een zwijgende bizarre overeenstemming
Van jou en mij
Of komt de dood soms naar ons toe
terwijl wij stil staan in de tijd
en het decor wordt afgerold
Een zinloze banale onverschilligheid
van stof en as
Maar op de dag van samenkomst
als wij haar zien en zij ziet ons
dan dansen we nog eenmaal om
die…
Verdwaalde uren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 die mijn stilte storen
er lijkt gezelschap
in de kamer want de
tafel is keurig gedekt
maar de stoelen die
als garnering dienen
zijn nog onbezet
het donkert
zonder het gezellig
rommelen van bestek
nog niemand heeft
de kaarsen aangestoken
die er feestelijk zijn neergezet
ik kijk wat
paniekerig om me heen
naar dit vertrouwd decor…
Geen gezelschapsspel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
446 waar zijn huis
en haard gebleven
wij omgeven ons met
spullen zonder leven
een decor
waarin wij figureren
het voetlicht gaat
pas aan na uitproberen
we spelen geen
gezelschapsspel
ploffen neer iedereen
bekijkt het zelf wel
in verder gaan
knippen lichten
gaat verwarming bij
naderen vanzelf aan
maar het huis voelt leeg
de haard…
Voor goud
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
661 heb de testen doorstaan
mijn genen zeggen dat
ik ooit voor goud kan gaan
opvoeding training
tal van faciliteiten zijn er
in dit land gemakkelijk te krijgen
alleen de resultaten
zullen moeten bewijzen
of ik ook in de race zal blijven
ik heb wel heel
wat streepjes voor in het
decor van winnen en verliezen
wat ik van vele anderen…
Kermis in je hoofd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
555 rariteitenkabinet
jouw gedachten
zijn nooit stilgezet
jij danste vrolijkheid
waar anderen hosten
sjanste in de schommelschuit
joeg de waarzegger op kosten
je draaide door
tot in de kleine uren
wij wisten al dat kon
niet lang zo duren
witte jassen zijn gekomen
hebben de kermis opgedoekt
zij prikten alle dromen door
stilte werd jouw nieuw decor…
Het zicht op mezelf ben ik kwijt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 In dit eenzame veengebied
Liggen de wortels van wie ik ben;
In dit troosteloos decor,
Zelfs onder de laagste turflaag
Liggen de rudimenten van
De mens die ooit ik zou heten,
Gedoold, gezworven heb ik hier
Mijn leven lang, ook toen ik er
Allang niet meer verbleef,
De brandende zon die salamanders
Het leven benam heeft inmiddels…
Ons project
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 De decors ontwerpen,
van de lekenspelen,
die we samen spelen.
Wie waren dan de regisseurs?
Wie is die geleerde criticus,
die jou nog steeds vertelt,
wie jij zou moeten worden.
Hoe jij acteren moet?
Wie helpt ons de kunst verstaan?
Wie leert je worden wie je bent?
Wij zijn het zelf.
Wij zijn de acteurs.…
De poppenkast verlaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
668 ik wil
de poppenkast
verlaten van hout
weer mensen maken
heb gespeeld
met kleuren en patronen
alleen de handjes
zijn misschien te klonen
jouw ogen spraken
in de taal die mijn
vingers ook hebben bewogen
jij was er altijd helemaal
wat rest zijn de
decors in achtergrond
zoveel gordijnen waar ik
je vaak verlaten vond
kom maar…
Decorstuk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 Op de foto zie je niet
dat het water stil staat
en kun je denken
dat de zee het land al bijna
genomen heeft en het huis
binnenkort weg zal drijven
Een mens moet nu eenmaal
andere standpunten innemen
om iets te weten te komen
en in de wereld te blijven
leven, niet in schijn, decor-
stukken van de eigen fantasie
leeg, tenzij acteurs…
In civilisatie gist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 ik zie donkere
massa’s bewegen
zonder enig contrast
voel het zuigen
van de kloven die
gestolen tijd uitbuiten
daar schuiven
vele panelen hun
lang verleden bestaan
formeren decor in
chaos en afgrijzen uit de
ondergang van paradijzen
revolutie zal
geen geschiedenis
schrijven over het leven
daar gaat de strijd voort
om de…
Herfst
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
838 Regendruppels uit de lucht doen het op straat stromen
De bladeren beginnen een beetje te vallen van de bomen
Met af en toe het zonnetje dat mij weet op te beuren
Wordt het straatbeeld gehuld in warme kleuren
Tinten als warm rood, bruin en oranje komen voorbij waaien
En deze weten het decor op straat prachtig te verfraaien
Mensen strompelend…
En schaduw ik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 ik lijk langzaam
te vervagen
niet meer
in staat om
de lasten van
dagen te dragen
begroet nog
altijd het
opkomen van zon
laat me raken
door zijn warme
koesterende stralen
maar als wij
samen schijnen
is hij het licht
en schaduw ik
in dat decor
het kleine mijne
ik ben geen schim
uit vroeger tijden
die donker geeft
omdat hijzelf…
Jouw podium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 zonder mezelf
te kleineren is het
mijn rol om op jouw
podium te figureren
jij bent een
theaterbeest met
in lach en ogen het
grote wereldfeest
vaak sta ik stil
deel decors in het
halfduister als de spot
jouw act opluistert
veel tekst is mij
niet toebedeeld
ik reik aan waarmee
jij aan de slag kan gaan
toch komt ook
mijn moment…
City-Pier-City
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.277 geweldig deze loop, wat een decor
dus waarom zou ik al mijn krachten slopen
door als een haas zo haastig te gaan lopen
ik heb de tijd, gaat u maar rustig voor
verwacht van mij geen spetterend record
ik ben geen zwarte parel uit de tropen
maar tegenvoeter van de antilopen
mijn loopbaan zit volhardend op dood spoor
mijn Adidassen kleven aan…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 donker duwt
de avond het
laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor…
als pelikaan op stok met de kippen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 zie hoe hij daar
aan voorbij gaat
de wereld
die zich kenbaar maakt
in een poel van smaakverschil
en hoe hij zich daar bloot gelegd in voelt
het decor van het leven
dat zuigt aan de netvliezen
de dingen die razen
voorbij een plastiek venster
met een stukje pellicule
hoe hij er niet kan instappen
het lijkt hem te doorlaatbaar
in een te…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 waarin je
het beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein
de waarheidskern wordt troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in een wisselend
decor…
Prenataal bestaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
589 In deze omgeving vol geluiden
- maar die komen slechts vaag door -,
vormen ritmische patronen
een continu en rustgevend decor.
Al die ervaringen, zo vroeg opgedaan,
zijn blauwdrukken voor 't postnataal bestaan.
Na de geboorte kun je er niet over praten,
je hebt het paradijs achter je gelaten.…
Liefde in licht- en zwaargewicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.114 Als werkelijkheid voor morgen zwicht
Daar gisteren verraderlijk een loer draaide
Genekt door molenstenen wiekslags verwaaide
Donker het duist’re is in je gezicht
Behoeftig en dorstig een brandend verlangen
Dat heden in nieuw decor wordt betreden
Dan kom ik terug uit je verre verleden
En zal je met bloemen en kransen behangen
Dan fluister…
Natuurlijke stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 grint knarste
sprak luid zijn
onvermogen uit mij
ongestoord te laten gaan
ook wind
deelde dit decor
waaide strak tegen
op het zelf bemeten pad
jij zat op een bankje
vlak bij het water
te midden van druk
snaterende eenden
die natuurlijke stilte
wel een heel eigen
invulling verleenden
met hun hongerig gekwek
toen ook de boom…
Het duisterde traag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 het duisterde traag
subtiel penseelde tijd
meer donkerte in het decor
zette contrasten aan
die normaal de structuur van
bestaan wrijvingsloos aanpasten
de samenpakkende
schaduwen gaven een
koud en onbestendig gevoel
waar vroeger minuscule
stofjes dansten in tevreden
namiddaglicht tochtte het kil
in verlopend samenzijn
sloot ieder…
"Een schilder"
gedicht
3.3 met 16 stemmen
8.144 Je schildert nu decors in Avereest,
in godsdienstwaan gekerkerd, of geborgen.
----------------------------------------------
uit: 'Wat blijft komt nooit terug', 2002.…
avondvoorstelling
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
920 hoog tegen het fluwelen nachtgordijn
met als decor,de maan in kwart,
tekent zich een prachtig dansfestijn,
op de zacht gelaagde lucht, glijdt
soepel draaiend, een meeuwen vlucht
in hun lichtend zilveren tenue,
met zwart getinte toppen aan de vlerk
zwenken zij zwierend in dansgenot
tegen het hoge nachtelijke zwerk
de lange trage vleugels,…