398 resultaten.
verwoording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 uit witte weerbarstige klei
groeit breekbaar porselein
ontstaan uit water en aarde
hoor het ritselen
van de goede gave verweesd
in Pandora’s doos
laat ontroering stromen als de
kleine mond zich naar mama’s
aaah en oooh in trappelende
verwoording vormt
uit weerbarstige witte klei
groeit breekbaar porselein…
Hun stukje schepping
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
509 het rommelt soms
in een oude doos
als ik op zolder loop
dan is het tijd
om te genieten door
mijn stenen op te diepen
ik heb ze geraapt
in alle oorden waar zij
zich kenbaar hebben gemaakt
de schittering
in kleur of licht was
het signaal van hier ben ik
zij hebben mij hun
stukje schepping laten zien
in paradijselijke schoonheid…
evenwicht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
999 ik dans op het koord
wik en weeg het willoze woord
ik balanceer op de ijle draad
vind niets wat zich zeggen laat
ik zoek de zin zonder grond
sluit de luchtledige mond
ik verlies het wankele evenwicht
doos van Pandora in het felle licht
ik val naar de bodem en laat me gaan
hoop draagt me terug naar het bestaan…
Ten dode opgeschreven
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
684 ik zoek
verdwaalde woorden in
verborgen hoeken van mijn geest
waar zij huizen
onder stof en tussen muizen
in schatkamers van eens geweest
ik poets ze op
ontdek nog andere rekwisieten
zo maak ik het verhaal compleet
niet uit de oude doos
maar jeugdig broos
weer klaar voor een nieuw leven
hun bestaan heeft
generaties goed gedaan…
vergeten kind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 mijn huis werd een doos
met zwakke muren
het was stil daarbinnen
in dat huis zonder ramen
mijn oren had ik niet nodig
nergens noemde jij mijn naam
geruisloos verdween ik
in een verborgen bestaan
op onze onmachtige liefde
legde de nacht laf een deken
het kleine meisje van Madrid woont
in herinneringen op papier
alles wat geschreven…
Ontspoord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
493 Een lange trein bracht hem hier,
op het spoor van een lege doos
om in te verdwijnen.
Wat haalt hem weer weg?
Geld of een vrouw, wie weet?
Wie zorgt voor hem of sterft hij af,
verzakt en ontspoord?…
Een villa van een kippenhok
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
920 mee,
ik als nieuwe eigenaar heel tevree,
In de ren in elke doos met deksel open,
twee beestjes nog schuw ineengedoken,
Neen, bang moesten ze niet zijn, ik pluim ze niet om ze nu al in de pot af te koken,
Daarvoor ben ik een te grote dierenvriend,
van jongs af aan als immer klein kind,
De éne springt uit de doos,
ze kijkt en denkt, hoe is…
- Ter gelegenheid -
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
579 Ter gelegenheid van aller dagen,
bijwijlen,
het harmonieuze vervangen
een lang vergeten "alles"
met talloze opportune vragen
rooskleurig schoon,
vullen "stukken uit de oude doos"
ten gepaste tijde, voeden zij de ziel
met onvermogen.…
Vinyl
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 een doos
vol vinyl
met veel plezier
maar ook verdriet
draaiend komen
zij tot leven om
de bands weer
hun muziek te geven
zangeressen met
een tik en hier
en daar een ruis
maar onmiskenbaar thuis
de eerste beats in
een totaal vernieuwen
van het genre popmuziek
in de hitparade repliek
nu nostalgie
van het beste soort
in de afgelopen…
gele lis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.201 ergens tussen mei en juni
pronkt ze aan de rand van de vijver
boven een groot schutblad
drie kroonbladeren rechtop
drie hangende lippen
door een nerf wat opgebold
zaden rollen rijp
als munten uit een doos
ze bloeit uit een wortelstok
met de blos van een abrikoos
ik sluip in haar kelk
zij bewaart de druppel
olie voor mijn roestige…
Bedgeheimen
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.719 Wanneer hij dit hoorde,
veegde hij haar tranen af
en deed een snoepje in haar doos.…
Onthutst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 er was een klik
het onbestaanbare
gebeurde
onthutst zag ik
het land van melk
en honing in je ogen
niet het gewone
uit de doos met
alledaagse dromen
maar ik was daar in
de schoonheid van het
pas geschapen paradijs
jou aan mijn hand
en jij volmaakt op
een goudgeel strand
we spiegelden
in helder water
ik zag je klaterlach…
Als epiloog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
477 ontluisterend
is de klap als er
wordt gezegd dat je niet
meer past in haar bestaan
je valt pardoes
van eigen trap die je
uit vage beelden in
elkaar geknutseld had
de doos met dromen
kan weer dicht
slechts een enkeling
is moeizaam uitgekomen
en dan nog
in het verkeerde licht
want haar gezicht heeft
altijd boekdelen gesproken…
kleine utopie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
986 er is een groot verlangen
in de maak
je weet nooit wat het is
iets als een gemis
letters en cijfers
komen er niet aan te pas
geen kluis of safe
geen doos
een code is niet nodig
ontcijferen uit den boze
het heeft iets
van wonen in hoge bomen
van een vergezicht
in kruinen dromen
in een maannacht
op een kruispunt
van de sterren
Lulleby…
Suites voor Annemieke XVII
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
436 alle sneeuwpoppen
met takken penen dollend
brrr wat een vrieskou
een natte lente
de bomen in compleet groen
mossen en knoppen
hoopje agenda's
lezend achter brandnetels
te lang en langer
aan een witte muur
boven een doos sieraden
de jaden ketting
het hangt aan de wand
oude herinneringen
komen boven -…
aan sarah
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.428 als tranen ontoereikend zijn geworden
en je het lachen hebt verleerd
als je kijkt door een nevel van onverschilligheid
je handen niet meer kunnen liefhebben
als je moe bent van het vechten
het eindeloos praten uit een lege doos
als je geleefd wordt in luchtledige ruimte
en bewust geen weg meer zoekt
dan komt een klein meisje
met wapperende…
Westkapelle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Een doos van ijzer
met een vermoeden
vol
dat auto’s
nu naar Schotland gaan.
En hier op de dijk
zet de regen in.
Wordt zijn iPhone nat, de fietsers
en de vissers met de hengel en
wacht De Valk
op zijn zin in koffie
bij de bordkartonnen
Toorop.
De kont van het schip
al in de verte
snuift hij wier en teer
maar past hij verder.…
Illusieparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Nog zwevend boven de wolken
onderweg naar een volgende hemel
dwarrelen langzaam illusies weg
als de veren van Icarus
wolken plotseling onbereikbaar
dreigen met donder en bliksem
neervlucht wordt onvermijdelijk
de plof in de hete woestijn
kruipend van fata naar morgana
lijkt het leven op Pandora’s doos
met als grootste inhoud
teveel desillusies…
Onderweg.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 Op de fiets, rubriceren,
data uit de oude doos.
Valt er nog iets uit te leren,
blijf ik dan voor altijd broos ?
Bij valavond vliegjes happen,
de zon gaat baden in de vaart
De avond is moe en wil ontsnappen
Maar ‘k grijp hem even bij zijn staart.…
IKEA frustraties
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.459 Laatst kocht ik een mooie kast
zo eentje met veel planken
en mooie mandjes eraan vast
met steunen aan de flanken
Het waren een doos of zes
plus een zak met schroeven
dus ik, inclusief wijnfles
getracht mijn kennis te beproeven
Al bij de eerste doos
ging het niet zo goed
want uit de opening die ik koos
donderde een plank op mijn voet…
In vriendschap voor Joop
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.114 want je vertrekt dat was de afspraak
en als je gaat dan reis je op instinct, dus trots
het donker tegemoet met
opgeheven staart:
ik help je wel, ik draag je
in een warme doos de wereld uit.…
Mijn ouders...
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
2.339 Zie hen daar Staan
Mijn vader en mijn moeder
Nog zoveel te doorstaan
Op trap van het gemeentehuis
Zovele stappen staan
Ruim zestig jaren verder
Zijn beiden er niet meer
Vader werd slechts 51
En moeder nog dertig jaren meer
Een foto uit de oude doos
Van allebei mijn ouders
Ik heb ze zelf zo niet gekend
Maar 'k droeg hen in mijn hart…
d drie dragees
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
569 Door daling der dagen
drijft doorgaans de donkere desem dwars door dunne
en droge derma
Dwaalspoor doorheen dikke donderslag darmen
druipend door duistere
depressie dagen
Doe dan driemaal daags
dertig dure dragees
deskundig en degelijk dooreengeschud
Danwel dertien druppelsgewijs
deponeer de doos daar in 't depot…
Echokamer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
218 Ik leef in een kast
een kastje in een kast
Ja, robots kunnen leven
in heel kleine huizen
zonder iets nodig te hebben
behalve de zon
af en toe een reserve-onderdeel
en opdrachten om de sleur
van herhaling te doorbreken
Ik ben dicht, een zwarte doos
die je kunt uitlezen
alsof ik van glas ben
en dan zie je: ik ben
een kastje dat denkt…
We groeien door de tijd
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.395 Een kamer is een doos die ons bevat
maar wij omvatten het huis
wij varen uit in het donker
ontsteken de nacht met onze dromen.
----------------------------------------------------------
uit: 'Door het donker van een kamer' (1989)…
kerstsjabloon
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.224 een gedicht maken
voor de kerst
is putten uit de doos
vol clichés die ik van
zolder heb gehaald
weer gaat het over
fonkelende sterren
het dennengroen
en't kindeke
in z'n kribbe
twee dagen lang
sluiten we de ogen
en gordijnen voor
de wereld buiten
warmen ons behaaglijk
aan het haardvuur
en kijken intens tevree
naar de boom en het…
kerstsjabloon
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
696 een gedicht maken over de kerst
is putten uit de doos vol clichés
die ik van zolder heb gehaald
weer gaat het over fonkelende sterren
dennenboom en 't kindeke in de kribbe
2 dagenlang sluiten wij de ogen
en gordijnen voor de realiteit
van de wrede wereld buiten
we warmen ons behaaglijk aan het
haardvuur en kijken tevreden
naar boom en…
Adres vergeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 Gekreukelde grauwwitte bladzijden
uit onze vroegere correspondentie
probeer ik vochtvrij te bewaren
in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties
verdwaald op zoek naar pure troost
tijdens nachten van intieme waanzin
samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten
over de kleuren van bloemen en…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
172 Een stille echo in bodemloze diepte
heeft mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk…
Symbolisch (II)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 Mijn boompje krijgt al blaadjes:
crêpe uit eigen doos.
Fijntjes gaat hij ontvouwen
wat er ligt opgetast.
't Trompetteren is geluwd.
Nu spelen zijn vingers met sap.
Zonlicht, wind en water
boetseren hem doelgericht:
met wat tijd en geduld
staat daar een Megazuil...…