2220 resultaten.
de nacht braakt schaduw
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
617 mijn ziel
liet zich niet vinden
op zolder
en later, toen ik voor
het eerst besefte dat het huis
vele kamers had
herhaalden mijn ogen
de ononderbrokenheid
van het kwaad
uiteen gebogen door
stilzwijgende schaduwen
die mijn onbekend gezicht
naar de wind droegen
voorbij maanlicht en
kindervertrouwen
ik zweeg toen alles…
stilletjes
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.487 En als we dan samen zijn word ik helemaal stil
zacht toegefluisterde woordjes worden overbodig
stilzwijgend luisteren we naar onze verlangens
de stilte vertelt ons zoveel meer dan woorden
ze vertaalt onze diepste gevoelens
we genieten enkel nog stilletjes van elkaar……
Voelde hoe hij woelde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 ging langs hagen
de kraag weer op
stilzwijgend zwart
herinnering betrad
de paden waar zijn
steen in ruste lag
voelde hoe
hij woelde in
de donkere grond
wist dat hij
zijn rust nog
steeds niet vond
de bloemen uit
mijn hart zijn nu voor
samen en nooit meer apart…
Herfstlandschap
poëzie
3.4 met 13 stemmen
4.756 In de mist is trage een os met een ossewagen
stappend naast de mist nooit mist zijn maat
de os van de ossewagen
Uit de mist in de mist met de hortende wagen
dut de wagenvoerder zich niet vast
in een spoorloze slaap
Achter aan de wagen drijft lantaarnlicht
een geringe wig van klaarte in de donkerdiepstraat…
Ik wilde...
gedicht
2.2 met 159 stemmen
33.169 Ik wilde bij de dood belet aanvragen,
hij deed zelf open en hij liet mij in.
'Er lang omheen praten heeft weinig zin;
ik kom hier', zei ik, 'om je uit te dagen'.
Hij glimlachte: je komt dus uitstel vragen;
kan ik je dienen, een glas port of gin?
''t Is mij hetzelfde', zei ik, 'schenk maar in'.
'En nu muziek, daar staat de grammofoon…
In de stad met het zilverig oogerondkijken
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.045 In de stad met het zilverig oogerondkijken,
de tere omhoge volneergeblazen zachtgerande wolklucht, ’t strijkel
van de blauw wittigbespeelde lucht.
Hoe heerlijk. Het stille hoogdroge roodwange door de lucht.
Met moeie voeten, maar warm lepelende lucht;
stil langs de huizen, de lichtglazen, de donkerstenen,
dat donker geloop naast, er over henen…
De angst om zichtbaar te zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
619 Bang ben ik,
Altijd maar bang,
Mijn hele leven
Al, vanaf het
Allereerste begin,
Bang om er te
Zijn in de ogen
Van andere mensen -
Hoewel ik ook met
Een angstig oog
Naar mezelf kijk,
Altijd is er die
Angst om zichtbaar te
Zijn en de onbedwingbare
Drang mijzelf te verstoppen
Onder de oppervlakte
Van de aarde…
zeven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
584 morgen start de zevendaagse
neen, niet op de fiets of te voet
het is bedoeld voor menig dichter
die dan extra aan de 'poiesis' doet
.
dat is in het grieks het woord
voor "dichten als kunst"
nu weet ieder wel zijn hemd te lichten
zoals men dat in de volksmond zegt
maar in dit geval "schept" men iets
met potlood op papier
letters die woorden…
We noemen hem Kees XXI; zelfgeweven wolken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
346 alles overziend
zelfgeweven wolken
uitgetelde patronen
opgepookte spoken
onverbroken leegtes
vergleden secondes
stilzwijgende eindes
opgeroepen bloed
beeldend gegraven
verstillende gloed
voorbijgaande aarden
vroegste verwildering
geklopte gemoederen
uitgerookt
vulkanisch
verblind…
hij zei
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
672 "ik ben poëzie"
zijn stilte drong tot mij door
ik werd boom met hem…
Alfabeter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
301 Ik zweer het, het staat er,
wij moesten dit leren
als foet en als baby
op het gym in klas 1
deze proef van bekwaamheid
- ik wil niet shockeren -
leek meer op eloqueren
schrijvenderwijs
eerst met vulpen noteren
en later, voor 't echie,
laten 'dicteren'
2 fouten een 8,
1 spelfout een 9
wees blij dat je nú leeft
o leerling - een…
kruimels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
503 iemand strooide
kruimels poëzie
sommigen stapten
er overheen of
bovenop
anderen stonden
even stil haalden
diep adem
dachten na of
schreven iets
iemand maakte
kruimels poëzie
en mengde ze
met parelende
kruimels op de grond…
Steno van de Schepping
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
995 Poëzie. Ritme. Heelal. Schepper. God.
Leven. Liefde. Routine. weer Poëzie. weer God.
werkwoorden, werkuren, werkelozen, werklustigen...
Adem. In ademen. Uit ademen.
Proces.
Levensproces -
Poëzieproces.…
Rauw
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.469 Poëzie
is wording die
blijft steken in de
rauwe, gebarsten
onhandige gaafheid
van het ongenoemde
haar voltooiing
is toeval, het stokkend
ongerepte uit haar krom
getrokken pen
poëzie
polijst niet wat
ze zegt, ze schuurt zich uit
in haar ontluistering
----------------------------------
uit: 'Als het dichtklapt', 2005.…
AFVRAGEN
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
759 verbaas mij over
vloed van treurnis in poëzie
alsof levensvreugde is vergaan
kan het soms niet rijmen
of is poëzie daaruit ontstaan?
alhoewel mijn leven
zich gekerfd heeft
in de huid
behoor ik soms tot de minderheid
die zich met humor omarmen
uit pure zelfbehoud?…
Dromenland
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
1.085 Stil teruggetrokken,
doezelend, mijmerend,
dromerig voelend
de vredigheid van het nachtelijke stilzwijgen.…
Blanco Bladen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.488 lange dagen beklagen
reflecties van visies gezien vanuit niets
definities van iets precies die poëzie is wat ik zie
in blanco bladen die weerspiegeling
spiegels pagina's zien wat reflecties zien
schaduwen perfecte precisie in theorie
de inkt de perfectie creatie van wat ik zie…
let wel...
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
566 de poëzie
is
niet dood
je kunt er
alleen
niet van leven...…
Hezisrabollahël
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.157 ik haat, ik vernietig
ik vernietig, ik haat
ik haat, ik vernietig,
ik vernietig, ik haat
met instemming van A
die stilzwijgend gadeslaat
ik haat, ik vernietig
ik vernietig, ik haat
ik gooi met liefde bommen
naar weerlozen op straat
ik haat, ik vernietig,
ik vernietig, ik haat
zeur mij niet over VREDE
Hezisrabollahël
is een…
En de hemel glimlacht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
910 de late dag ontmoet
het schemer in een
stilzwijgende omarming
licht neemt afscheid
met een steelse blik
vredig waakt de avond
bij een vervaagde grens
van opgeloste kleuren
in beelden van graniet
en de hemel glimlacht
met duizend lucide ogen
hoe moest ik weten dat
donker zó licht kon zijn…
Spatiebalk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Ik typ zomer
en hoop stilzwijgend
dat de ruimte tot het volgende seizoen
precies zolang duurt
als tot de volgende zomer.…
donker zwijgen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 een kind staat stil en zacht
in de tuin van donker zwijgen
een stoet van beelden trekt dwars
door het kinderlichaam voorbij
in de warreling van de zwarte nacht
scheidt het stilzwijgen haar van de dingen
het barsten tot scherven
de waanzin van woorden
een kind gehavend
in de tuin van donker zwijgen
stil en zacht…
Magritte of niet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
90 Ceci n'est pas une rime
Al rijmt het volgens schema
En schuilt daarin de kiem
Voor het gemiddelde poëma
Geen beeldhouwwerk van woorden
Rondom diepzinnige gedachten
Die des dichters rust verstoorden
En diens zielepijn verzachtten
Slechts wijsheidjes voor tegels
Met één doel aan elkaar gelijmd
In inhoudsloze regels
Zodat het volgens schema…
Droomloze dagen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 Wat heb ik
Gesnakt naar
Nachten zonder dromen,
Droomwereld die mijn
Dagelijks bestaan
Met wurgende regelmaat
Op zijn kop zet,
Met het juiste stofje
Is het eindelijk gelukt -
In een soort van overkill,
Ook mijn dagen zijn
Nu zonder dromen,
Niets te verlangen,
Geen wensen, zacht en stil…
boven dag en nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 tintelend geluk
als het licht en morgen is
in het open gras
het vrije zweven
het lage land strekt zich uit
haar hart weerloos wijd
beschreven vensters
met wind licht wolken water
in weifelend blauw
de dreigende lucht
het suizelen van regen
het leigrijze uur
de vale aarde
zwaluwen scheren over
de vrije vluchten
over wat beweegt…
een andere wereld
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
603 herkauwen strelen slaan
poëzie brengt ontheemde regels
in leesbare letters thuis zij gaat
over die ene notenboom in de regen…
ook in Meppel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
827 ook in Meppel zit poëzie
zo herinner ik mij een gedicht
van de dichter Kopland
over het Meppelerdiep...
een diep triest relaas over
de eenzame juffrouw A.
waar een mens normaal gesproken
niet vrolijk van zal worden
maar toch voor mij
een voldoende bewijs dat
er ook in Meppel nog immer
voldoende poëzie aanwezig is…
Censuur
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
863 och, lelie van het veld
gij zijt uit poëzie geboren
ween toch nimmer
om een vermeende held
doch toon in volle bloei
wat u zozeer beknelt
verbannen van het land
dat u zo liefde
werd pure poëzie
begraven onder zand
monddood
uw schrijvende hand…
Te Oud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Afkeurend vele blikken
Scannend van top tot teen
Priemende speldenprikken
Geniepig en gemeen
Ik weet heus wel mijn benen
-Hun schoonheid is ver zoek-
Die zijn om te bewenen
Zo in een korte broek
Ik moet het wel bekennen
Het is dus geen gezicht
Maar oh wat is het wennen
Aan zo een volksgericht
Bij ouderdom hoort ongerief
Stilzwijgende…
oorlog
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
996 En dat is de wereld,
van de echte stilzwijgende helden,
toch wens ik de mensen die zo,
intens dicht bij de oorlog betrokken zijn
Veel moed en wijsheid toe!…