573 resultaten.
Na het begeerde het ontbeerde
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
935 De inkt van toen is een rustig voortkabbelend verhaal
over eens bibberende lijnen en vele oudere paladijnen
in alles tekort geschoten het begeerde en ‘t ontbeerde
over wanneer ik intens liefhad en wat ik er van leerde.
Een gedachte als heel diep steeds dieper ademhalen
hoe "niet" in onderworpen dagen te leren verdwalen.…
(bloot)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 ze ademt vluchtig
braakt zich de nacht in
verbergt zich achter woorden
en geeft de pen de schuld
ze veegt het spuug van haar lippen
duwt inkt in het papier
verraadt haar eigen gedachten
en geeft de dag de schuld
na iedere zin
verder ontkleed
ze geeft de lezer de schuld…
Nachtbrief - 2
netgedicht
3.4 met 62 stemmen
1.138 ik taal niet naar nachtschade
en blind geschreven dagboeken
ik heb huizen van eiken planken
hoge kamers vol dappere woorden
versleten leer in de plooien van mijn voeten
zakken van vrienden, pas gewassen sleutels,
pakken jodenkoeken, snoeppapiertjes en
kilometers inkt om de dag uit te schrijven…
Beeld scherm
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
714 Het blauwe gif
geeft inkt
haar zijden gloed
vloeibaar drenkt
een schaduwvlek
zich in immer
geheelde taal
brakend schuilen
letters onder
een volgende aanval
gebukt vangt ze
de laatste druppels
op het scherm
terwijl zij de paraplu
zijdelings laat liggen
leest zij nogmaals…
Vloeibaar ontvoerd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.123 Je pupillen worden groter,
donkerder en het groeit,
als inkt in een glas water
kijk ik hoe het vloeit.
Het is donker en het groeit,
donker en het groeit.
Ik verdwijn als een stip,
ik verdwaal als een kind.
Vloeibaar ontvoerd.…
versproken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
616 hier liggen mijn woorden
schroomvallig geschikt
behoedzaam in verzen gegoten
mijn binnenste buiten
en ik naakt en leeg
de inkt uit mijn pen weggelopen
geschreven voor jou
dit hooglied van leven
mijn god,laat het je koud
mijn coach en mijn minnaar
mijn censor, mijn norm
jou kan ik mijn verzen nooit geven…
Nooit meer schrijven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Nooit meer schrijven
Stoffige inkt uit het verleden
dwarrelt als rook in mijn neusgaten
Het prikkelt
Vage excuses vermengen zich met mist van opties
Ik zou nooit meer schrijven
Verse woorden vormen zich op het papier
onwennig
De muze slaat me keihard in mijn gezicht
alle stof dwarrelt
Het prikkelt…
Aan het trefpunt
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
573 gedachten verstarren
via inkt van een pen
waarmee het is afgedrukt
al verder en verder
maakt deel uit
vanwaar het over gaat
de boog lijkt gespannen
aan het trefpunt
de lucht kleurt grijs
langzaam drijf je weg
tussen gedachten en denken
stilte neemt toe…
Dak op het huis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 hoe kan ik ooit
wandelen in pen en inkt
tegen mijn borsten
naast jou
benauwd het netvlies
zout nog zoet
aan de hartslag van morgen
geef ik je het alfabet
in de schelpen van oren
aan mijn huis
in de juiste richting
als je wilt, huur ik mijn uren
openend en sluitend
knoopsgaats opwaarts
naast jou……
een stem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
627 na een hoop films
en fanatasie
is de clue
dichtbij
oude blaadjes vallen voor mij neer
oude pennen van grootse leer
een eer
om die teksten te vinden
opnieuw proeven aan oude vruchten
zoals de smaak van inkt nooit echt zal opdrogen
gekko`s en regenbogen…
Voetsporen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Ieder vergeten moment
laat een spoor achter
woorden die je terugvind
zijn zinvol ondertiteld
door de tijd geschreven
met kleurrijke fantasie-inkt
omdat jouw verlatenheid
in de nacht zich verspreidde
uit een lang en ver verleden
blijven jouw voetsporen zichtbaar
in de herinnering van jouw dromen.…
Onuitwisbaar
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
845 dat vleugje jou
tussen mijn regels
laat zich niet afschrijven
het blijft sluimeren
en fluistert zich
door alle rede heen
hoeveel zinnen
ik ook blijf witten
nergens staat iets
zonder jou
en al schreef je
je laatste strofe zelf
en kan jouw inkt me
niet meer bereiken
mijn innigste blauw
blijft altijd voor jou…
Met een blauwe pen rood schrijven
snelsonnet
4.3 met 9 stemmen
1.056 ‘Ik stem overeenkomstig mijn gevoel
Met blauwe inkt, waarvan ik steeds een fan blijf
't Is niet zo vreemd dat ik met die kleur pen schrijf
Mijn naam is immers niet voor niets Wim Cool’
De SP spint extra garen bij ‘t gezeur
En geeft de stem alsnog de juiste kleur…
Zwart papier met rode inkt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 Met zoveel narigheid in de krant
op het nieuws,
kleurt mijn papier zwart,
is mijn inkt rood en mijn gemoed,
slaat al mijn ideeën aan gort.
Met branden daar,
overstromingen overal,
moordpartijen en overvallen,
kinderen die de boel belazeren
opnieuw examens moeten doen,
met zoveel narigheid
is mijn nieuws rood op zwart…
Je bent alleen
gedicht
4.9 met 96 stemmen
3.184 Je kent je hoofd
van binnenuit, voelt hoe het hart vergeefser reikt
naar wie voorgoed erbuiten blijft, hoort
dat de stem geleidelijk verstomt
je schrijft nog tegen het vergeten in, verwoed,
met inkt die uit je aderen druipt
tot adem stokt, ook voor je zelf
de schedel sluit.
-------------------------------
uit: 'Hartenbeest', 2009.…
In The Pocket
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
343 geestelijk zweven
boven wolkenloos water
de patroonheiligen
en hun puntige mijters
met bevende
biddende handen
gesponnen fabels
en welgevormde zielen
doof lezend
in tijdloze inkt
achter dichtgemetselde ramen
en krijtwitte muren
verloren in
de straling van
voor eeuwig
durende tijden…
daar hier toen nu
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 wie telt de doden
in landschappen onder zand
schrijft in zwarte inkt
over wat kon gebeuren
hoe het daar toen was
hoe het hier kan gebeuren
het daar en het hier
zijn familie van elkaar
blijf spreken herhaal
ver voorbij duizend malen
over toen en nu
verwantschap met hier en daar
wie blijft verhalen
over jou en de ander
wie raakt…
schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 in het stille rijk van papier en pen
laat ik mijn gedachten dansen
vrij van het wanneer en het hoe
als ik ze in de inkt laat stromen
de woorden worden als ankers
waarmee de chaos verdwijnt
als de golven in ochtendmist
het hoofd leeg
het hart ontspannen
vind ik zo de rust en ruimte
in de stilte van eigen woorden…
Elle est la vie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.359 De pen op zijn papier
sierlijk in krullen
met inkt
als het bloed door zijn aderen
het hart in zijn ziel
kloppend
steeds sneller
in de stroom van gevoel
de zachte huid rondom zijn lijf
strelend
getekend door het leven
als water in zijn droge mond
iedere druppel
even kostbaar
gewonnen en vergaard…
Feit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
733 wanneer hij
die de roman van de mensheid schrijft
zijn kladblaadjes zal versnipperen
hoe kris kras door elkaar
zullen aarde en sterren
neerdwarrelen
hoe flakkerend zullen de elementen
in vuur opgaan
wanneer de inkt op is
zal adem stokken
alleen de leeuw rijst levend op
uit geschreven bloed
een bruid in zijn kielzog.…
Sluimerzinnen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
962 Het landschap
dat zich al vormde
voordat de inkt haar verhaal deed
nestelt zich voorgoed
in mijn herinneringen.
Op papier, knisperend verlangen
verloren nachten
sluimergedachten.…
Een helden epos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 een helden epos
op papier
hoe schrijf ik dat
op een a vier
het draait om macht
klein tegen groot
het rijk van geld
en arm als de goot
toch zal de underdog
geprezen worden
voor slagvaardigheid als
de ander zich in het stof verbijt
in dit gedicht is magistraal
de wonder inkt
waarmee het vers gloedvol
drie d zal worden uitgeprint…
Verbonden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
614 geboeid zit ik te kijken, naar jou
jij die je hoofd buigt over
datgene wat essentieel is
-matters of the heart-
in inkt geschreven
herleven gesloten ogen de woorden
genietend aanschouw ik
hoe jouw zorgen langzaam verdwijnen
wanneer jij mij jouw mooiste glimlach geeft…
Boekenkast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 Met ezelsoren en potlood gemaltraiteerd tot
singulier maagdelijk witte pagina's
Met het laatste
restje plakband
trots gerestaureerde omslag
tot de met plastic omwonden en
korting-sticker prijkende omslag
De geur van oude inkt en
lagen stof tot de gekunstelde geur
van een met lijm
doordrenkt cellofaantje…
Aan mijne Eegade.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.151 't Waar' vergeefs dit koude blad
Met nog kouder zwart beklad,
Om te melden, welk een gloed
Ge me in 't harte blaken doet;
Zulks vereiste ene englenhand,
Met een stift van diamant,
En een inkt van vloeiend vuur
Op des hemels reinst azuur!
1839…
Adres onbekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 de kaart ligt nog altijd
onbeschreven op tafel
een balpen ligt in de buurt
niet dat de inkt op is
dat niet
de liefde is nog niet ontloken
van die verse, houdbare
geen gekonkel noch gelieg
de stilte overheerst
verwondert zich
het zonnetje lonkt
nodigt uit tot verre wandelingen
zij geeft ongezien ’n kaartje
met daarin haar
onverbloemde…
Tweegezicht met drie poten die wegrent
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
527 Tweegezicht met drie poten die wegrent
Door de bossen, waar de schaduw hem kent.
Met opvallende ogen die glinsteren als sterren in de nacht,
En een glimlach die geheimen in zich bracht.
De lucht is gevuld met een zoete geur,
Van bloemen die bloeien, vol kleur en avontuur.
De wind fluistert zacht, als een oude ziel,
Die verhalen vertelt, met…
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 Ontvankelijkheid voor poëzie
vaak en fijn geschreven proza
laten mij zien dat ik om je geef
draai mij om, hand van mij, ze wuift
overtuigingskracht, ze schrijft
vormvast zwijgt nacht als kristallen inkt,
mijn nacht van tijdelijk afscheid nemen
onwezenlijk, bijna kunstmatig
om zonder klankmogelijkheden te gaan
omlijsten voetgangers, die…
Natte plekken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
47 de inkt lijkt zwarter met de dag
de letters nauwelijks te onderscheiden
waar ik eerder ook het wit nog zag
vormen steeds meer schaduwzijden
wolken die het nieuws bedekken
als een warme isolatiedeken
wreedheden aan het oog onttrekken
die steeds eerdere doen verbleken
natte plekken op papier
die gedrukte tekst doen vlekken…
SAMEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
895 Jij en ik
zijn elkaars woorden
Jij de inkt,... ik de pen
Jij de inspiratie,... ik de zinnen
Jij de kaft,... ik van binnen
Samen
gebundeld en
gekleurd door gevoel
gekruid met verlangen
gesierd met hoop.
Samen
beademen we
het verlangen
in onze vriendschap
Wij willen elkaars
woorden niet kwijt.…