535 resultaten.
Al zijn honden heten fikkie
gedicht
2.7 met 100 stemmen
37.744 al zijn honden heten fikkie
behalve onze Astrid
alle ziekten waar ze aan
stierven Kanker
koeien die opgegeven waren
werden beter bij hem
al moest hij er de hele nacht
bij blijven
voor haar kon hij niets anders
doen dan de dokter betalen
en haar naam in
comateuze oren roepen
---------------------------------------
uit: 'De wijzers…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Liefde en de aarde
Frankrijk Praag
Amsterdam
En de brandhaarden
Waar fikt het
Wat is niet uitgeblust
Er woedt een hevige strijd
Om volkeren
Om naties
De laaglanden
Waar de koeien razen
In het landschap
Grachten
Idolen
Riolen
Treinen
Kinderen op de fiets
sloten
en mussen
Een prieel
in de wereld…
Mijn gras
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
836 Het schijnt dat ik het maaien moet,
ach had ik maar wat koeien.
Dan hoefde ik niet achter
de maaimachien te lopen.
Het gras lag dan geconcentreerd
in verse koeienhopen.
Echter bij nader inzien
wil ik daar toch niet aan.
Ik wacht maar op de tuinman,
die komt uit Ispahaan.
Jesaja 40:8…
Dit is geen droom
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
632 Dit is geen droom
Toch zwemt een zwerm koeien
Lustig door de groene lucht.
Dit is geen droom
Toch staan de bomen ondersteboven,
valt een blaadje omhoog.
Dit is geen droom
Toch graast een trosje wolken
Gezapig in het blauwe gras.
Dit alles droom ik niet
Terwijl ik op mijn rug gelegen
geniet van deze zomerdag.…
Herfst
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
533 het ritselt
tussen rotte
bladeren
takjes knappen
op het pad
nog nemen
bomen
hun zonnebad
in de schuin-
staande zon
waar de
eerste nevel
zijn laatste
reis van dit
seizoen begon
om morgens
weer te landen
tussen de
koeien op het
wit bevroren gras
wil melker…
Lacune
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 Zijn hart gevuld
doch de handen leeg
snijden jaren weer
kartels aan randen
daar waar de morgenzon
lacht en koeien het malse
gras al loeiend begroeten
telt hij jaarringen
van een gevallen boom
geknakt na het kerven
van twee namen
ooit sterk verbonden
door gevlochten handen…
I N 'T R I E T
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.287 Gedoken half, in ‘t riet,
half zichtbaar, deur de rieten,
aanschouwen de koeien mij,
die, vers uit hunne slieten
en vaste veters, nu
op vrije voeten gaan
en, gaande, ‘s morgens vroeg,
hun lange steerten slaan.…
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Het roept beelden op van Roelofs koeien in de avondzon,
daar waar het riet zich aan de oever hecht
en zijn vee al wadend haar avontuur begon.
En eeuwig stroomt zij, tot aan de horizon
waar de rivier zich vermoeid te rusten legt
in het grote water voor de kust van Albion.…
Koe-wc
snelsonnet
2.8 met 5 stemmen
683 Ze brengen elke burger van de wijs,
de doemscenario’s voor het klimaat.
‘t Is goed dat daar iets tegenover staat:
De koe-wc behaalt een Eerste Prijs.
Als melkvee op bevel kan leren plassen
zal niets in het klimaat ons nog verrassen.…
Over
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
995 Als dit leven over is
zal mijn helikopterblik
kijken over groene velden
waar ik als kind speel
de koeien met mij hardlopen
eten uit mijn hand
stelen met kindernagels ingesneden
paardenbloemen
krullen in hun magen
en
neem een bosje mee
om moeder te verrassen
de krullen vindt ze prachtig
als ik onder haar kopje thee
vaders toverkunst vertoon…
(Schaamteloos)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Jaren hield ik het voor me
Molk mijn koeien en deed
ongestoord mijn dagelijkse
plicht
Dertien lange jaren is
er echt niets aan de hand
Goed, wat rellen door het AZC
Richt
justitie, jullie pijlen
maar op onschuldigen
Wie de schoen past, trekt hem toch wel
aan?
Uiteindelijk dan gepakt
wat heeft mij bezeten?…
Uithoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Achter zomen
Van honderden
Meters vlierbes
Weggedrukt in
Een uithoek van
Het dorp dat
Misschien in jullie
Ogen wel een gehucht
Moet zijn geweest
En voor mij voelde
Als het einde
Van de aarde
Stond mijn eenzame
Wieg, gezelschap
Had ik alleen van
Koeien en paarden
Die mij anders dan
Mensen woordeloos begrepen
Want…
Onder blauw
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
325 Ik lig op mijn rug,
In ’t gras van een weide,
Tussen koeien, zacht loeien.
Ik kijk omhoog,
Recht in de blauwe hemelboog.
Gedachten stijgen op,
Naar ’t licht ver boven mij,
Verspreiden zich in ’t firmament,
Tot een absoluut niets,
Lijken nooit geweest,
Laten zonder één spoor,
Leegte achter.…
Holten - Vorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Ik verlaat
het hart van Holten
om het mijne te volgen
Ik sla rechtsaf
mijn volle week
valt tussen de bomen
Een warm welkom
van fluitende vogels
en loeiende koeien
Tussen de beuken
zie ik de sterren
op het water
Ik adem de lente
voel tranen stromen
mijn hart dat me zegt
Ik ben weer thuis…
Molen te Sellingen
gedicht
2.5 met 15 stemmen
5.610 de standaardmolen in Sellingen
daar staat hij
al jaren te
wachten op
wind
tussen de boeren
hun huizen en koeien
in de wei
staat hij recht
zijn wieken stijf
en zwart
als hijzelf
de molen
wachtend op wind
op een heuveltje
(wij noemen hem standaardmolen
op zijn driepoot heel alleen
wachtend op wind)
-----------…
Vergankelijkheid-2
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Koeien met halve poten
beroeren traag de nieuwe dag
bij het grazen in onzichtbaar gras
verdwijnen ook hun koppen
in een dunne grijze deken
die net boven de velden hangt
de dag lijkt nog even uitgesteld
maar reeds onder het kijken
verliest het beeld langzaam
steeds meer van haar mysterie
terwijl de zon alles oplost…
Weide....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Hier
mag je grazen
het sappig gras
voor m´n voeten
Het hek
de weidepalen
waarlangs
prikkelend draad
Het is
als een brede straat
voor
het grazend vee
Schapen, koeien
paarden, geiten
om het even
Hier buigen
ze
naar moeder aarde
Overtuigd
van de waarde
de kop te buigen
Als ware het
omwille van
louter lijfsbehoud.…
Onze Vader en drie weesgegroetjes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
589 Hij schrok van wat hij
door de straat zag daveren
en vroeg zich af hoe
hij zich daar doorheen moest laveren
Een kudde koeien
en wilde kalveren
wisten in geen tijd
de afstand te halveren
Welk vluchtplan
zou renderen?…
kijken
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
461 in de tijd die ons rest
rest ons niets anders
meer dan te zijn
daar waar we waren
gebleven met de ziel
die er altijd is en nooit
zal verdwijnen
want de kracht van
leven is voor een ieder
van tijdelijke aard en
meestal niet zonder
gebreken
en dat anderen koeien
in de sloot zien staan
die er niet zijn is hun
probleem niet het…
Uitzichtloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
203 Achter de geraniums uitzicht
op de weilanden met koeien.
In het hemelsblauw een stip,
ja wel, het is een leeuwerik.
Achter de sanseveria’s uitzicht
op het strand en de wilde zee.
Kitesurfers bespringen de lucht,
strandlopers op de vlucht.…
Vrij
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.069 de berk beziet ons leven
is met ons samenzijn verweven
het achterland met Schotse koeien
maakt zachte beelden broeien
tussen kikkers padden en insecten
spiegelt de zon zijn vaste baan
zolang de wolken hem maar laten gaan
zijn warmte is het die natuur verwekte
dit speelse plaatje toont het leven echt
en heeft mij doen bewonderen en danken…
Helaas, de leeftijd... 1+2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Zo graag zou ik nog eenmaal
daar samen met je lopen langs die rivier
genietend van watervogels
of planten, met gewoon plezier
in alledaagse landschap met koeien
kalveren paarden of schapen in de wei
wijzend op springende vissen in het water
samen kijkend naar vogels in de lucht
de verschillende vormen van de wilgen
dikwijls denk ik daaraan…
Met hun poten in de vaart...
poëzie
3.4 met 16 stemmen
3.072 Met hun poten in de vaart
Staan de koeien
en ze loeien
En ze zwaaien met hun staart
En ze slurpen met hun mond.
En de varkens, hoe ze wroeten
met hun snoeten
In de vuile moddergrond.
En de eendjes zwemmen in het water
- Falderalderiere! -
Wat gekwek en wat gesnater,
Het zijn zulke drukke dieren!…
De roeier
gedicht
3.6 met 8 stemmen
10.485 Vanavond trok de mist over de wei
alsof de aarde zich opende en
het grondwater buiten zijn oevers trad
paarden en koeien raakten vlot en
als in een moeras uit de oertijd
dreven tenslotte alleen nog koppen
en ruggen voorbij
van het geboomte aan de overkant
maakte zich iets los waarvan ik dacht
dat het een roeier was die overstak voor mij…
Zo wil ik zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Zo wil ik zijn
een schilder die een kaal canvas
omtovert tot een fleurig landschap
of gewoon tot een oude regenjas
zo wil ik schrijven
als de dichter die een blanco vel papier
weet te vullen met zijn gave te boeien
door een liefdevolle beschrijving van zijn huisdier
of zulks dat je zelfs de koeien hoort loeien
zo wil ik zijn
een mens…
Vuilniszakken
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.017 De korte duur van koeien, zonneschermen
en de liefde is onopvallend.
De vuilniszakken blijven. Hotels voor
gisten zijn het, haltes voor de dingen
op reis naar de tijd in de heuvels.
Ach zoveel nepalese prinsen langs
de stoeprand, zoveel nepalese prinsen.
-------------------------------
uit: 'Vroege sneeuw', 2003.…
Zure regen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
777 Ik kan hier bomen over duinen of de zee,
de vogels of de koeien met hun lentekroost.
Maar soms vervagen beelden toch van lieverlee
als door bekrompen geesten woede wordt geloosd.
Dan stort een donderwolk gestaag zijn zure regen.
De wind, hij blaast bij vlagen oorverdovend mee.…
Groningen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
602 zoveel kilometer
heb ik er gefietst
vraag mij niet
wat ik onderweg heb gezien
het was mooi
maar fiets ik er weer
zou het nieuw zijn
je fiere graan
vol licht en strepen
in weilanden
koeien en schapen
kleine dorpen
met lelijke kerken
maar eerlijk gezegd
was het de eerste keer
Groningen
je verte vertekend
door wind…
De dijk
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.744 En ónder aan de dijk daar glommen de blommen:-
Die zwierden en tierden maar overal,
Die stonden te bloze' en te bloeien,
Die knikten en knakte', en die lachten maar al
Om die klapperdekakkende koeien;
En de koeien, die tilden hun steerten op
En zagen nadenkende uit hunne kop,-
Ja, ònder aan de dijk daar glommen de blommen!…
Not amused
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.127 ik verf de koeien groen
als weerschijn van hun thuis
de luchten Ruysdaelblauw
gegrond met wit van dauw
bloed wordt Dalirood
als monding van de dood
rozen vlijen op een grond
-weet dat drie d verwondt-
geheel in lichte toets
niet hoorbaar pianissimo klavier
gelijk doek en ezel zit ik hier
morgen haal ik het van papier…