476 resultaten.
Rust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
586 Een nevel kleedt de natte aarde in mysterie.
Ganzen klinken in de verte.
Ik laat me meeslepen in de echo van de leegte.
Van stad naar stad
getrokken,
maar nu hier, tussen dijk en grasland,
neergestreken in het niets.
Bij een kolkende maas
mijn rust gevonden.…
voorbij de horizon
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
623 met ogen die dromend staren
naar die horizontale vlakke lijn
stellen veel mensen zich vragen
wat zou er daar achter zijn…
misschien een andere wereld
helemaal niets of een mysterie
mijn gedachten worden echt gegeseld
door deze ingewikkelde materie
maar mijn vaststelling is nu compleet
want door al die drukte en gewemel
stel ik vast dat…
De voorhang
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
762 goed gekozen woorden
Intelligent, in elk geval bedaard
En natuurlijk met gestropte boorden
Maar toch een ieder naar zijn eigen aard
Maar niemand kan na weinig jaren
Reeds getuigen van terechte zekerheid
De status quo dwingt tot bedaren
Heeft zijn eigen maatstaven, zijn eigen vlijt
Maar hoe meer je kunt benoemen
Hoe verder weg ook het mysterie…
Samengesteld
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
701 …en het mysterie.…
Liefde is
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
661 liefde is hard
liefde is sterk
overwinnen is wat het doet
liefde is meedogenloos
liefde is meeleven
een groot mysterie noem je dat
liefde is onvoorwaardelijk
liefde is water en vuur
het is een gewonnen oorlog
liefde is houden van
liefde is toelaten
genegenheid tonen is wat je doet
En het mooiste is,
liefde is voor ieder wils…
Woorden en wolken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
578 De woorden en wolken
ze komen en gaan
en zijn ontoereikend
want leven is groter;
mysterie van licht.
De woorden en wolken
ze staan hier nooit stil
maar straks komt weer morgen
en heel nieuw begin
maar wil ik het zien?…
BROOD VOOR MIJN ZIEL
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
539 In het schijnsel
van de volle
maan
zie ik Uw
mysterie aan.
In de glans
van de stralende
zon
zie ik hoe U
‘t duister overwon
In het klateren
van een heldere
bron
zie ik hoe door U
alle leven begon.
In uw Woord
voedsel voor de
ziel
vind ik mijn
dagelijks brood.…
Winter
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
840 Het ijs wil maar niet dooien
De sneeuw valt steeds maar weer
De winter duurt nog even
Dus geniet ik nog een keer
Van het mooie witte landschap
Dat zo sprookjesachtig is
Bestrooid met een laagje mysterie
Zo zacht, zo wit en fris
Het roodborstje kijkt naar binnen
De winter is haar tijd
Moeder Natuur heeft het goed gedaan
Dit seizoen wil…
Abstract
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.240 Het wachtend groen
onder azuur
in nevelen gehuld
lijkt te verlangen
naar de rust
van maagdelijk wit
mysterie slaapt
in randen blauw
wind sluiert licht
waar ‘t groen
van lente tafelt
in kleurrijk evenwicht.
Geschreven bij een schilderij van Jo van Wiggen.
Zie voor de afbeelding onderstaande blog.…
Vergankelijkheid-2
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Koeien met halve poten
beroeren traag de nieuwe dag
bij het grazen in onzichtbaar gras
verdwijnen ook hun koppen
in een dunne grijze deken
die net boven de velden hangt
de dag lijkt nog even uitgesteld
maar reeds onder het kijken
verliest het beeld langzaam
steeds meer van haar mysterie
terwijl de zon alles oplost…
Haarlok
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
567 Haar hypnotiserende iris doet mijn hart smelten
haar doordringende pupil verrijkt mijn geest
wanneer haar haarlok als een zonsverduistering
de mysterie van haar stralende lach voorleest.…
Perspectief in verbinding
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
493 Transparant in kleur
bij ondergaande zon
reikt de kustlijn
tot de horizon
in nachtelijke stilte
onder glinstering verlicht
tekent de mysterie
als schitterend gezicht
in één bewondering
betoverd tot dageraad
met vertier gezang
wanneer uurwerk doorslaat
zo blijven dromen
de verfijnde…
Haar natte billen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.230 Werkelijker is de werkelijkheid
nooit meer geweest
Het veer zweeg bedeesd:
nacht had dichte mist meegenomen
waarin de overkant was omgekomen
een lantaarnlicht had het overleefd
In het restant rivier was ruis,
splinters hemel, afgedaald
op een meteorologische schaal.
De stilte was hier thuis,
wassend vanuit de straten…
Ik kan niet anders...
poëzie
3.5 met 21 stemmen
4.126 Ik kan niet anders dan mijzelf verkonden,
Ik vind mijzelve altijd en overal;
In elk mysterie, dat ik wil doorgronden, -
Ook in mijn God - heb ik mijzelf gevonden,
Wie, die mij van mijzelf verlossen zal? ...
Ik kan niet anders dan mijzelf verkonden,
Ik vind mijzelve steeds en overal.…
Mysterie rond het graf
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
597 ’t Was in ‘t vroege morgenuur
toen Maria ging naar het graf
angstig en nog helemaal overstuur
leek Zijn liefde voortaan zo veraf
het graf stond angstwekkend open
er gaapte een lege duisternis
van schrik wou Maria gaan lopen
wat was dat voor een geheimenis?
de zweetdoek, het opgerolde linnen
werd haar Heer dan weggenomen?
wie kon er zomaar…
Wie?
gedicht
4.1 met 309 stemmen
39.103 Wie maakte buurman's duiven dood?
De lucht trilt na bij deze vraag.
Ik weet van niets,
hoewel ik graag
de dieren naar de hel verwenste.
Het schijnt dat er een ziekte was,
misschien een virus in het voer...
De man zit bij zijn prijzenkast
en mijmert bij de klok en ringen:
de dood ligt altijd op de loer.
Soms sloft hij naar het lege hok…
femme fatale
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
821 Ovaal gezicht, omlijst met ravenzwarte haren
Groene kijkers maken het geheel compleet
Door velen wordt dit als mysterieus ervaren
Een reis waarvan men het einde nooit weet
Uitdagend gaat ze het avontuur tegemoet
Niet bang voor dat wat komen gaat
In haar ogen die ondoordringbare gloed
Je weet bij haar nooit wat je te wachten staat
Mooi, dat…
Nocturne
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
817 De vijver glanst van verlangen.
Dode kikkers drijven,
Het wit van hun buiken
Sterwaarts gericht, voorbij.
Met oeroud gekwaak van zomernacht
Zwelt de maan
En een glazige lis strekt het blad
Naar haar licht.
Alles dwaalt.
Veel donkere vlinders
Glijden langzaam dooreen.
Alles dwaalt vannacht.
Uit het slaapdronken riet
Stijgt een lied…
Mysterieuze zomerdagen in Nederland
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
736 Er lag een glinsterende sluier over die dagen
waaronder papaverbloemen schaterden
en grappige vlinders mistwaarts vlogen
(tik-tak tik-tak tijd)
het was wonderlijk.
Te wandelen langs diepgroene vijvers en
gonzende terrassen
brandingen bossen en tijd
versmolten
versmelten:
bizarre klokken hangen ademloos
aan de wulpse lippen
van de…
De jongen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
834 Geel waart de jongen
door de heide.
Smeulende wolken,
aandachtig de vogelroep
der bomen
en wit en wit
de aronskelken buigen
voor zijn tred.
Nooit,
misschien véél later,
vond men het
onrustige skelet, vibrerende
nachtegaalsroep.…
Bosgedicht
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.064 De bomen.
De hangende bomen
zwaardonker
de halsreikende bomen
zeefzonnend.
Het bospad.
De grazende zon
de strelende bermen
wiegende struiken
de aarde zo geworteld.
De lucht.
Verstrooide vlinders
harsbrokjes gloeiende bladerknoppen
het geluid van vleugels
blauwbleke splinterogen.
Dit bos.
Lichtgeurig deinend
schaamteloos ademend…
Slaaplied
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
888 Op windstille, warme
lenteavonden
kan ik je adem voelen;
hoe je slaapt, je onrustig omdraait.
Soms sta je langzaam op
en hoor ik het ruisen
van je nachtgewaad
langs de muren,
de zachte tred
van je voeten op het marmer.
In het donker
volgen mijn oren je
als warrige vlinders
door het huis
naar de tuin
waar je stralend
in het maanlicht…
Woorden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
841 Jullie,
Woorden,
Zullen verschijnen
Plotsklaps verdwijnen
Omgezet in stem
Overgaan in lucht
En blijven niet
Langer
Bestaan
Dus schrijf
Ik
Jullie snel op
Voordat jullie
Voorgoed
Vergaan…
Avond aan een bergmeer
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
828 Een koele bries
breekt de reflecties
van ruïnes op het water.
Lelies dansen,
statig en bedachtzaam,
als droegen ze as in hun kelken.
In een onzichtbare verte
bedekken zware wolken
als oogleden de bloeddoorlopen zon.
Sterrenloze duisternis
verbrandt het licht
en alle vogels zwijgen.…
Schelpend zand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 het was onaards
de plaats waar ik
jouw voeten waste
er was alleen
een lichte plek
de wereld heel ver weg
er golfde zee in
een mildheid zonder
overheersend kuiven
zij bloeide blauw
op het witte strand
van schelpend zand
een zilte zon
scheen magisch licht
mystiek weerkaatste in je blik
wij voelden de
nabijheid van het paradijs…
Wat mensen mensen doen
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
905 Wat mensen mensen doen,
het is een groot mysterie,
we zorgen voor miserie
of bouwen elkaar op.
Wat mensen mensen doen
het gaat nog steeds maar verder:
we zijn elkaar tot herder
of leven voor de poen.
Wat mensen mensen doen,
het kan ondenkbaar lijken,
maar laat ook liefde blijken
en wacht op lentegroen!…
Licht dat Licht zijt, ongeboren...
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
882 Licht dat Licht zijt, ongeboren,
oerbegin en bron van Al,
Licht dat vreugde zijt en Liefde,
Licht dat gloeit in het heelal;
Licht dat alles hier doet leven,
Adem zijt en levenskracht,
Licht dat trilt in elk beginnen,
Licht dat denkt in elk gedacht;
Licht dat doel is van elk streven,
eindeloos verlangen wekt,
Licht dat lente doet ontwaken…
Je bent me vreemd-vertrouwd...
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
3.077 Je bent me vreemd-vertrouwd en 'k kan het niet verklaren
hoe ik toch telkens weer probeer je in te passen
in een schema dat niet klopt, dat wel moet falen
want achter al onze verhalen
staat torenhoog 't mysterie van ons zijn.…
Gepasseerde stilte
netgedicht
4.5 met 27 stemmen
468 zacht kwam
je lach ineens
uit de foto
diepten je ogen
een mysterieuze
blik die ik nog
niet kende uit
het vlakke gezicht
ik draaide
me af van
het volle licht
maar je ogen
volgden mij
met hun magie
in vergrootte
donkere pupillen
ik bleef staren
wachtte of jij
mij nog iets
zou openbaren
maar het moment
suprême was voorbij…
Wie ben jij?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
960 Wie is die ander die me ziet,
die me leest, die me groet?
Wie is de ander die me ongevraagd
soms hier of daar een teken doet?
Wie ben ik zelf? Ik weet het niet:
ik doe de dingen die 'k niet wil,
en die me spijten of doen lachen
of schreien soms, verborgen, stil...
Wie is de mens: de een, de ander,
wie is dat vreemde wezen dan
soms zo vertrouwd…