Alle inzendingen over mysterie

476 resultaten.

Sorteren op:

Rust

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Een nevel kleedt de natte aarde in mysterie. Ganzen klinken in de verte. Ik laat me meeslepen in de echo van de leegte. Van stad naar stad getrokken, maar nu hier, tussen dijk en grasland, neergestreken in het niets. Bij een kolkende maas mijn rust gevonden.…

voorbij de horizon

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 623
met ogen die dromend staren naar die horizontale vlakke lijn stellen veel mensen zich vragen wat zou er daar achter zijn… misschien een andere wereld helemaal niets of een mysterie mijn gedachten worden echt gegeseld door deze ingewikkelde materie maar mijn vaststelling is nu compleet want door al die drukte en gewemel stel ik vast dat…
jonhy donovan25 februari 2018Lees meer >

De voorhang

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 762
goed gekozen woorden Intelligent, in elk geval bedaard En natuurlijk met gestropte boorden Maar toch een ieder naar zijn eigen aard Maar niemand kan na weinig jaren Reeds getuigen van terechte zekerheid De status quo dwingt tot bedaren Heeft zijn eigen maatstaven, zijn eigen vlijt Maar hoe meer je kunt benoemen Hoe verder weg ook het mysterie…

Liefde is

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 661
liefde is hard liefde is sterk overwinnen is wat het doet liefde is meedogenloos liefde is meeleven een groot mysterie noem je dat liefde is onvoorwaardelijk liefde is water en vuur het is een gewonnen oorlog liefde is houden van liefde is toelaten genegenheid tonen is wat je doet En het mooiste is, liefde is voor ieder wils…
Kelly R.19 november 2010Lees meer >

Woorden en wolken

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
De woorden en wolken ze komen en gaan en zijn ontoereikend want leven is groter; mysterie van licht. De woorden en wolken ze staan hier nooit stil maar straks komt weer morgen en heel nieuw begin maar wil ik het zien?…

BROOD VOOR MIJN ZIEL

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
In het schijnsel van de volle maan zie ik Uw mysterie aan. In de glans van de stralende zon zie ik hoe U ‘t duister overwon In het klateren van een heldere bron zie ik hoe door U alle leven begon. In uw Woord voedsel voor de ziel vind ik mijn dagelijks brood.…
Greta Casier25 augustus 2022Lees meer >

Winter

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 840
Het ijs wil maar niet dooien De sneeuw valt steeds maar weer De winter duurt nog even Dus geniet ik nog een keer Van het mooie witte landschap Dat zo sprookjesachtig is Bestrooid met een laagje mysterie Zo zacht, zo wit en fris Het roodborstje kijkt naar binnen De winter is haar tijd Moeder Natuur heeft het goed gedaan Dit seizoen wil…

Abstract

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.240
Het wachtend groen onder azuur in nevelen gehuld lijkt te verlangen naar de rust van maagdelijk wit mysterie slaapt in randen blauw wind sluiert licht waar ‘t groen van lente tafelt in kleurrijk evenwicht. Geschreven bij een schilderij van Jo van Wiggen. Zie voor de afbeelding onderstaande blog.…

Vergankelijkheid-2

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Koeien met halve poten beroeren traag de nieuwe dag bij het grazen in onzichtbaar gras verdwijnen ook hun koppen in een dunne grijze deken die net boven de velden hangt de dag lijkt nog even uitgesteld maar reeds onder het kijken verliest het beeld langzaam steeds meer van haar mysterie terwijl de zon alles oplost…
geeraardt24 september 2013Lees meer >

Haarlok

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Haar hypnotiserende iris doet mijn hart smelten haar doordringende pupil verrijkt mijn geest wanneer haar haarlok als een zonsverduistering de mysterie van haar stralende lach voorleest.…

Perspectief in verbinding

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Transparant in kleur bij ondergaande zon reikt de kustlijn tot de horizon in nachtelijke stilte onder glinstering verlicht tekent de mysterie als schitterend gezicht in één bewondering betoverd tot dageraad met vertier gezang wanneer uurwerk doorslaat zo blijven dromen de verfijnde…

Haar natte billen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.230
Werkelijker is de werkelijkheid nooit meer geweest Het veer zweeg bedeesd: nacht had dichte mist meegenomen waarin de overkant was omgekomen een lantaarnlicht had het overleefd In het restant rivier was ruis, splinters hemel, afgedaald op een meteorologische schaal. De stilte was hier thuis, wassend vanuit de straten…

Ik kan niet anders...

poëzie
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.126
Ik kan niet anders dan mijzelf verkonden, Ik vind mijzelve altijd en overal; In elk mysterie, dat ik wil doorgronden, - Ook in mijn God - heb ik mijzelf gevonden, Wie, die mij van mijzelf verlossen zal? ... Ik kan niet anders dan mijzelf verkonden, Ik vind mijzelve steeds en overal.…

Mysterie rond het graf

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
’t Was in ‘t vroege morgenuur toen Maria ging naar het graf angstig en nog helemaal overstuur leek Zijn liefde voortaan zo veraf het graf stond angstwekkend open er gaapte een lege duisternis van schrik wou Maria gaan lopen wat was dat voor een geheimenis? de zweetdoek, het opgerolde linnen werd haar Heer dan weggenomen? wie kon er zomaar…

Wie?

gedicht
4.1 met 309 stemmen aantal keer bekeken 39.103
Wie maakte buurman's duiven dood? De lucht trilt na bij deze vraag. Ik weet van niets, hoewel ik graag de dieren naar de hel verwenste. Het schijnt dat er een ziekte was, misschien een virus in het voer... De man zit bij zijn prijzenkast en mijmert bij de klok en ringen: de dood ligt altijd op de loer. Soms sloft hij naar het lege hok…

femme fatale

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 821
Ovaal gezicht, omlijst met ravenzwarte haren Groene kijkers maken het geheel compleet Door velen wordt dit als mysterieus ervaren Een reis waarvan men het einde nooit weet Uitdagend gaat ze het avontuur tegemoet Niet bang voor dat wat komen gaat In haar ogen die ondoordringbare gloed Je weet bij haar nooit wat je te wachten staat Mooi, dat…

Nocturne

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 817
De vijver glanst van verlangen. Dode kikkers drijven, Het wit van hun buiken Sterwaarts gericht, voorbij. Met oeroud gekwaak van zomernacht Zwelt de maan En een glazige lis strekt het blad Naar haar licht. Alles dwaalt. Veel donkere vlinders Glijden langzaam dooreen. Alles dwaalt vannacht. Uit het slaapdronken riet Stijgt een lied…

Mysterieuze zomerdagen in Nederland

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 736
Er lag een glinsterende sluier over die dagen waaronder papaverbloemen schaterden en grappige vlinders mistwaarts vlogen (tik-tak tik-tak tijd) het was wonderlijk. Te wandelen langs diepgroene vijvers en gonzende terrassen brandingen bossen en tijd versmolten versmelten: bizarre klokken hangen ademloos aan de wulpse lippen van de…

De jongen

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 834
Geel waart de jongen door de heide. Smeulende wolken, aandachtig de vogelroep der bomen en wit en wit de aronskelken buigen voor zijn tred. Nooit, misschien véél later, vond men het onrustige skelet, vibrerende nachtegaalsroep.…

Bosgedicht

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.064
De bomen. De hangende bomen zwaardonker de halsreikende bomen zeefzonnend. Het bospad. De grazende zon de strelende bermen wiegende struiken de aarde zo geworteld. De lucht. Verstrooide vlinders harsbrokjes gloeiende bladerknoppen het geluid van vleugels blauwbleke splinterogen. Dit bos. Lichtgeurig deinend schaamteloos ademend…

Slaaplied

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 888
Op windstille, warme lenteavonden kan ik je adem voelen; hoe je slaapt, je onrustig omdraait. Soms sta je langzaam op en hoor ik het ruisen van je nachtgewaad langs de muren, de zachte tred van je voeten op het marmer. In het donker volgen mijn oren je als warrige vlinders door het huis naar de tuin waar je stralend in het maanlicht…

Woorden

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 841
Jullie, Woorden, Zullen verschijnen Plotsklaps verdwijnen Omgezet in stem Overgaan in lucht En blijven niet Langer Bestaan Dus schrijf Ik Jullie snel op Voordat jullie Voorgoed Vergaan…

Avond aan een bergmeer

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 828
Een koele bries breekt de reflecties van ruïnes op het water. Lelies dansen, statig en bedachtzaam, als droegen ze as in hun kelken. In een onzichtbare verte bedekken zware wolken als oogleden de bloeddoorlopen zon. Sterrenloze duisternis verbrandt het licht en alle vogels zwijgen.…

Schelpend zand

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
het was onaards de plaats waar ik jouw voeten waste er was alleen een lichte plek de wereld heel ver weg er golfde zee in een mildheid zonder overheersend kuiven zij bloeide blauw op het witte strand van schelpend zand een zilte zon scheen magisch licht mystiek weerkaatste in je blik wij voelden de nabijheid van het paradijs…
wil melker9 december 2016Lees meer >

Wat mensen mensen doen

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 905
Wat mensen mensen doen, het is een groot mysterie, we zorgen voor miserie of bouwen elkaar op. Wat mensen mensen doen het gaat nog steeds maar verder: we zijn elkaar tot herder of leven voor de poen. Wat mensen mensen doen, het kan ondenkbaar lijken, maar laat ook liefde blijken en wacht op lentegroen!…
Adeleyd17 januari 2007Lees meer >

Licht dat Licht zijt, ongeboren...

netgedicht
4.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 882
Licht dat Licht zijt, ongeboren, oerbegin en bron van Al, Licht dat vreugde zijt en Liefde, Licht dat gloeit in het heelal; Licht dat alles hier doet leven, Adem zijt en levenskracht, Licht dat trilt in elk beginnen, Licht dat denkt in elk gedacht; Licht dat doel is van elk streven, eindeloos verlangen wekt, Licht dat lente doet ontwaken…
Adeleyd24 januari 2007Lees meer >

Je bent me vreemd-vertrouwd...

netgedicht
4.1 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.077
Je bent me vreemd-vertrouwd en 'k kan het niet verklaren hoe ik toch telkens weer probeer je in te passen in een schema dat niet klopt, dat wel moet falen want achter al onze verhalen staat torenhoog 't mysterie van ons zijn.…
Adeleyd5 maart 2007Lees meer >

Gepasseerde stilte

netgedicht
4.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 468
zacht kwam je lach ineens uit de foto diepten je ogen een mysterieuze blik die ik nog niet kende uit het vlakke gezicht ik draaide me af van het volle licht maar je ogen volgden mij met hun magie in vergrootte donkere pupillen ik bleef staren wachtte of jij mij nog iets zou openbaren maar het moment suprême was voorbij…

Wie ben jij?

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 960
Wie is die ander die me ziet, die me leest, die me groet? Wie is de ander die me ongevraagd soms hier of daar een teken doet? Wie ben ik zelf? Ik weet het niet: ik doe de dingen die 'k niet wil, en die me spijten of doen lachen of schreien soms, verborgen, stil... Wie is de mens: de een, de ander, wie is dat vreemde wezen dan soms zo vertrouwd…
Adeleyd18 november 2007Lees meer >