355 resultaten.
Uitdagend in haar vrijerij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 stook het vuur
nog eenmaal op
voor de zon ons laat vertrekken
zing de weemoed
naar je land dat al
zo lang in tranen brandt
een laatste dans
hartstocht op bloedhete kolen
uitdagend in haar vrijerij
rood gloeit de as
de eerst strepen licht doen pijn
in afscheid van het samenzijn
weer ligt de wereld open
we moeten verder
onstuimig…
dichterbij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
487 Dichterbij
Luierend aan het strand
bedacht ik lieve flessenpost brieven
welke door de onstuimige zee
de golven zouden doorklieven
met woorden doordrenkt van verlangen
hoe wij destijds onbevangen
onze liefde voor elkaar beklonken
die opnieuw nog steeds lonken
Met deze gedachten vol genegenheid
genietend van de voorbijgaande wolken
in het…
Herinnering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
708 Onstuimig als de wind
die sterker is
laat het uitwoeden
tot de wind zich over
de zee wegtrekt.
Een storm
die sterker is dan jij
zo sterk als ook jij wilt zijn
het geeft je een duw
de goede kant op,
regendruppels als tranen,
spoelen weg naar de zee,
achterlatend...sporen in het zand,
enkel nu nog maar een herinnering.…
Bevredigend
hartenkreet
3.4 met 34 stemmen
4.470 We ontkleden elkaar ongeduldig
en ontdekken na aarzelende strelingen
en overbodige gebaren
dat we onstuimig willen vrijen.
Daarna komt de heerlijke belevenis,
Van het lome gevoel van bevrediging.
Geen gevoel van schaamte, of intimiteit,
enkel rest ons de herinnering,
aan het genot.…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 ik staar naar het roomwitte schuim
van golven die tegen klippen slaan
de rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen…
Als golvend graan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 Haar ogen boetseren
een droombeeld
geven het een hart zo
onstuimig als de branding
van de zee
ogen als sterren
een warme lach
als een gouden horizon
een haarkleur als golvend graan
in het zomerse zonlicht
mocht ze hopen
ooit in deze droom te lopen
dan zou ze onwankelbaar gaan
in de vallei van de liefde
heel zacht fluistert de wind…
Storm, rust in mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 Welk een schoonheid in onstuimigheid.
Storm, rust in mij.
Jouw vlagen weerkaatsen
alle hoeken van het heelal.
Zichtbaar makend wat zich wil verschuilen.
Geen enkele genade tot …
het onthullen van wat nog rest…
Storm, rust in mij
en vindt deze in mijn innerlijke schoot.…
Wilde vrouw
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
745 Als jij de onstuimige natuur bent
toon ik je mijn keurig aangelegde tuin
met madeliefjes van de notaris
en vogelhuisjes in mijn bomenkruin
wanneer jij tot bloei komt in mijn dromen
heb ik je lief met meeldraad en bloemenkroon
wees niet verlegen hier tot mij gekomen
nu ik als cultivar mijn mooiste specie toon
verander niet van karakter door…
Vlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 In een onrijpe kleur rust de oceaan uit
van eerdere onstuimigheid
de spiegel draagt het vlot
vol geelgehelmde schipbreukelingen
door de draaikolk van emoties
zijn ze tegen de wand geplakt
ze dagdromen
- nachtenlang -
van onbereikbare stranden
alleen mijn ingehouden adem stuwt ze voort
met meeuwen als loodsen
naar reddende ogen
elke…
Stad bij nacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Alleen onstuimige jeugd,
die het straatbeeld domineert.
Kilometers lange lichtjes toer.
Stilleven van een stad.…
Lettervelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 Letters dwalen over lakenvelden
waar mijn gemis als liefde is
en haar afwezigheid als de zee
omdat het waaien soms oneindig lijkt
en komt ze terug, dan zijn we samen
in bed met de meest innige liefde
liederlijk in de eenvoudige vorm
van lusten zo onstuimig als kusten
waar ik mijn letters laat verdwalen
totdat zij verdwijnt in de annalen…
Zijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
574 vandaag stond ik langs de lijn
voor een dag geschorst of meer
vertoefde even nog in schone schijn
moest echter naar leegte uitwijken
aldaar ging de werkelijkheid
redeloos en onstuimig te keer
voelt u zich ook wel eens teveel
dat moet haast wel
iedereen neemt daar ooit aan deel
of zou het zo zijn
dat het eigen is aan de mens
per saldo…
Green on red
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Red haiku
Blote klaprozen
dansen in de zomernacht
traag en onstuimig.
Zevende hemel
Strijkend langs haar dij
tot aan haar roze plooien
ik voel nattigheid.…
Gloria
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 Strijkende zon, wind, geruis van licht
Een onmetelijk onstuimig vallen naar
het volgende zijn
Gloria, gloria!
Ik weet zeker dat jij bent
Geleider van dag op dag
Jij die vergeeft en brengt
Jij die verzorgt en alsmaar klimmend is
Gloria, gloria!
Stoned is het heelal van jouw glorie…
Riddervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 aarde
tot een fontein van liefde
die mij optilt en laat zweven
naar het licht
Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn, jong
zonder smetten op mijn ziel
die in mij hangt te wachten
op berichten van nood
die te erg is
om ongezien af te vinken
Ik moet in actie komen
Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn, ik grijp in
en keer onstuimig…
wat weten we nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 wat weten we nog
van varen op oceanen
van bloed
de rusteloze blinde wind
en onstuimige regens
van werelden die anders buigen
wat weten we nog van dingen die glanzen
maar binnenin duisternis bewaren
wat weten we nog van een ochtend
luierend in de rozenstruik
van een kersentak die aan
het raam klopt
de trage wind die vluchtig een…
Beau was here
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
340 Een gheneughlycke
nochtans scabreuzelijke
minnekozerij
in een scharlakenpaarse
krokus- en paardenbloemenwei
Zie hen dan
gloedvol, vol vuur
en vurig als een furie
onstuimige strofen
in golvende patronen
opgaand in vlammen
losgaand
in wisselende
hoogspanning
van tegendraadse
antipoden
zonder meer
uitzonderlijk
eigenzinnig…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.814 Bij vlagen onstuimig
soms zelfs heel bewust
Niet voor rede vatbaar
als je me vol overgave kust
Hete zoenen op mijn lichaam
je adem in mijn nek
De vlam laait hevig op
je maakt me helemaal gek
Passie, lust en liefde
echt een heerlijke mix
Ik laat me telkens weer gaan
en doe dat gewoon voor niks
Geen keerzijde van de medaille…
Hoog in de lucht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
981 Jij kleine slaper met je stille ogen
De lente is je vriend
Sprankelend zijn je dromen
Jij wilde vogel met je schalkse lach
Onstuimig in je zomer
Krachtig in je vleugelslag
Jij mooi mensenkind met je eigen lied
Helder in de herfst
Zoekend naar je eigen stem
Jij lieve, kleine engel
Als sterren in de winter
Meedragend in mijn hand…
Vermakelijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
905 Vermakelijk wil ik door het leven
Artistiek zijn wil ik beleven
Ik geef mezelf een zeven
Om aan een acht te kunnen kleven
Ik ben alleen niet met zijn tweeën
Reacties zijn onstuimig, maar geven mij leven
Vermakelijk puzzel ik, ik kan zweven
Ooit zal ik aan een negen kleven
Vermakelijk droom ik van een tien
Ik heb het trucje al zo…
Het kirrend gelach
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
479 hun geroezemoes
heeft een toonsoort
dat het onze niet kent
onstuimig in tempo
gelardeerd met uithalen
in hoge tonen gesticulerend
het kirrend gelach
speelt met de ernst van
zaken doen zonder beklag
de massa is
organisch en ademt
de primaire levensgeur
de compassie is
verbonden aan boodschappen
en het even weg van thuis
ook…
lentekind
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.001 als een onstuimige godin
lonkt ze mij ras naar buiten
laat de aarde weer ontluiken
tot een wonderlijk gezicht
in haar zacht en fleurig licht
laat ze vogels vurig fluiten
jonge twijgen welig bruisen
in geel en rood en hagelwit
zo wekt ze met een blije lach
mijn ooit verwaaide dromen
van zomaar luieren in ‘t gras
waar onder het ruisend…
Korenveld onder onweerslucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
932 Wolken rollen onstuimig voort
door een donkerblauwe lucht
in het boerenland gevoord
buigen halmen met een zucht
Dan een donderslag, zo luid
de hemel lijkt te breken
ver voor 'n woeste wind uit
golft een groene korendeken
Bliksemflitsen schieten uiteen
geladen gonst de atmosfeer
over 't verlichte landschap heen
dalen regenvlagen neer…
Liefdesspel
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.564 woorden
Zacht zingend langs bleke maankoralen
Van liefde zwangere fluistertalen
Ademkristallen die zich boorden
Als nectar in de lotus van mijn hart
Deed sneeuwrozen in mij ontluiken
Geur van nachtbloemen, sterrenfuiken
Het licht van minne in een nacht zo zwart
Aan de blauwe einder van je warme ogen
Wenkt de hartstocht, het teder vuur
Onstuimig…
groeigedicht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 een idee, een beeld, een gedachte
woorden dansen om elkaar heen
zinnen lopen onstuimig en wild
ik lees, zing zachtjes en wacht
een groeiende verrassing
gedicht zonder rijm
tijd stroomt voorbij
ik luister in stilte
het ongrijpbare te vangen in sprekende beelden
onmacht te vertellen wat ik voel
heeft het zin, heeft het waarde
ik twijfel…
novemberstad
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
530 wat ik verwacht
van jou novemberstad
in je grijze mantelpak
is dat je je vele dagen
hult in diagonale regenvlagen
die al jouw ontblote bomen
meedogenloos onderstromen
en laten druipen van het nat
dat je straten zijn als hoogglanslak
met bruine bladeren regenzwaar
glimmend op je natte trottoirs
in je riolen woest gegorgel
van een onstuimig…
Anna Fedorova
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
866 plek waar je spelen zou
- den Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat
ons een bewogen avond te wachten stond
vooral jouw jonge, ranke handen die dansend
over de toetsen vlogen en de oude Chopin met
sprankelende klanken adoreerden, laten zich
niet vlug vergeten
net als je Russische ziel die zich in onze harten
nestelde, als een onstuimige…
danseres
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 elke man die niet op mijn tenen staat,
zal ik vast en zeker durven vragen
dan wil ik wel een tango dansen
zomaar, met iemand die mij kent
onstuimig, want ik ben niet veel gewend
en gretig grijp ik dan mijn kansen
de tuinman en de krantenman,
en ook de melkman kan mij behagen,
zelfs met de buurman dans ik dan
de dokter vraag ik alle…
Amitié
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
502 ik vraag niet of je van mij houdt
dit zou voor ons niet passend zijn
hoe onstuimig de vrijage
in de sluimering van de slaap
in wisselende gedaanten
bereid en vol van hartstocht
geef jij je mij volledig
precies zoals ik het hebben wil
jij engel van mijn nachten
jij engel, zonder één gezicht
weet dan van de leegte
in een eenzaam…
Op de bres
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 de lucht is onbewolkt de rode zon maakt vrolijk; de sneeuwwitte tijd
door het zingen een wonder gebeurd
een meisje dat het getokkel op de harp heeft gehoord
de muziek in eenheid gekleurd; zachte adem zachte adem
liefde die in 't hart is gelegd
onstuimige paarden op de kruissprong van de wegen
amazone de zegen
in de tweesprong; het…