Alle inzendingen over onstuimigheid

355 resultaten.

Sorteren op:

Uitdagend in haar vrijerij

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
stook het vuur nog eenmaal op voor de zon ons laat vertrekken zing de weemoed naar je land dat al zo lang in tranen brandt een laatste dans hartstocht op bloedhete kolen uitdagend in haar vrijerij rood gloeit de as de eerst strepen licht doen pijn in afscheid van het samenzijn weer ligt de wereld open we moeten verder onstuimig…

dichterbij

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Dichterbij Luierend aan het strand bedacht ik lieve flessenpost brieven welke door de onstuimige zee de golven zouden doorklieven met woorden doordrenkt van verlangen hoe wij destijds onbevangen onze liefde voor elkaar beklonken die opnieuw nog steeds lonken Met deze gedachten vol genegenheid genietend van de voorbijgaande wolken in het…

Herinnering

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 708
Onstuimig als de wind die sterker is laat het uitwoeden tot de wind zich over de zee wegtrekt. Een storm die sterker is dan jij zo sterk als ook jij wilt zijn het geeft je een duw de goede kant op, regendruppels als tranen, spoelen weg naar de zee, achterlatend...sporen in het zand, enkel nu nog maar een herinnering.…
G.Driesman10 september 2017Lees meer >

Bevredigend

hartenkreet
3.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.470
We ontkleden elkaar ongeduldig en ontdekken na aarzelende strelingen en overbodige gebaren dat we onstuimig willen vrijen. Daarna komt de heerlijke belevenis, Van het lome gevoel van bevrediging. Geen gevoel van schaamte, of intimiteit, enkel rest ons de herinnering, aan het genot.…
brigitte5 september 2003Lees meer >

Rechtdoorzee

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 628
ik staar naar het roomwitte schuim van golven die tegen klippen slaan de rusteloze zee knaagt aan het land zonder een voet aan de grond te krijgen als een ongelijke strijd vastbesloten onstuimig bij voorbaat verloren zeevogels scheren krijsend langs immense rotspartijen overstemd door het natuurgeweld lijken ze enkel lucht te happen…

Als golvend graan

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
Haar ogen boetseren een droombeeld geven het een hart zo onstuimig als de branding van de zee ogen als sterren een warme lach als een gouden horizon een haarkleur als golvend graan in het zomerse zonlicht mocht ze hopen ooit in deze droom te lopen dan zou ze onwankelbaar gaan in de vallei van de liefde heel zacht fluistert de wind…

Storm, rust in mij

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Welk een schoonheid in onstuimigheid. Storm, rust in mij. Jouw vlagen weerkaatsen alle hoeken van het heelal. Zichtbaar makend wat zich wil verschuilen. Geen enkele genade tot … het onthullen van wat nog rest… Storm, rust in mij en vindt deze in mijn innerlijke schoot.…

Wilde vrouw

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 745
Als jij de onstuimige natuur bent toon ik je mijn keurig aangelegde tuin met madeliefjes van de notaris en vogelhuisjes in mijn bomenkruin wanneer jij tot bloei komt in mijn dromen heb ik je lief met meeldraad en bloemenkroon wees niet verlegen hier tot mij gekomen nu ik als cultivar mijn mooiste specie toon verander niet van karakter door…
mobar7 februari 2013Lees meer >

Vlot

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
In een onrijpe kleur rust de oceaan uit van eerdere onstuimigheid de spiegel draagt het vlot vol geelgehelmde schipbreukelingen door de draaikolk van emoties zijn ze tegen de wand geplakt ze dagdromen - nachtenlang - van onbereikbare stranden alleen mijn ingehouden adem stuwt ze voort met meeuwen als loodsen naar reddende ogen elke…

Stad bij nacht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Alleen onstuimige jeugd, die het straatbeeld domineert. Kilometers lange lichtjes toer. Stilleven van een stad.…

Lettervelden

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Letters dwalen over lakenvelden waar mijn gemis als liefde is en haar afwezigheid als de zee omdat het waaien soms oneindig lijkt en komt ze terug, dan zijn we samen in bed met de meest innige liefde liederlijk in de eenvoudige vorm van lusten zo onstuimig als kusten waar ik mijn letters laat verdwalen totdat zij verdwijnt in de annalen…

Zijn

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 574
vandaag stond ik langs de lijn voor een dag geschorst of meer vertoefde even nog in schone schijn moest echter naar leegte uitwijken aldaar ging de werkelijkheid redeloos en onstuimig te keer voelt u zich ook wel eens teveel dat moet haast wel iedereen neemt daar ooit aan deel of zou het zo zijn dat het eigen is aan de mens per saldo…

Green on red

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Red haiku Blote klaprozen dansen in de zomernacht traag en onstuimig. Zevende hemel Strijkend langs haar dij tot aan haar roze plooien ik voel nattigheid.…

Gloria

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Strijkende zon, wind, geruis van licht Een onmetelijk onstuimig vallen naar het volgende zijn Gloria, gloria! Ik weet zeker dat jij bent Geleider van dag op dag Jij die vergeeft en brengt Jij die verzorgt en alsmaar klimmend is Gloria, gloria! Stoned is het heelal van jouw glorie…

Riddervrouw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
aarde tot een fontein van liefde die mij optilt en laat zweven naar het licht Het is mijn lot een riddervrouw te zijn, jong zonder smetten op mijn ziel die in mij hangt te wachten op berichten van nood die te erg is om ongezien af te vinken Ik moet in actie komen Het is mijn lot een riddervrouw te zijn, ik grijp in en keer onstuimig…
Zywa25 maart 2019Lees meer >

wat weten we nog

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
wat weten we nog van varen op oceanen van bloed de rusteloze blinde wind en onstuimige regens van werelden die anders buigen wat weten we nog van dingen die glanzen maar binnenin duisternis bewaren wat weten we nog van een ochtend luierend in de rozenstruik van een kersentak die aan het raam klopt de trage wind die vluchtig een…
J.Bakx6 november 2022Lees meer >

Beau was here

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 340
Een gheneughlycke nochtans scabreuzelijke minnekozerij in een scharlakenpaarse krokus- en paardenbloemenwei Zie hen dan gloedvol, vol vuur  en vurig als een furie onstuimige strofen in golvende patronen  opgaand in vlammen  losgaand in wisselende hoogspanning  van tegendraadse antipoden zonder meer uitzonderlijk eigenzinnig…

Geluk

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.814
Bij vlagen onstuimig soms zelfs heel bewust Niet voor rede vatbaar als je me vol overgave kust Hete zoenen op mijn lichaam je adem in mijn nek De vlam laait hevig op je maakt me helemaal gek Passie, lust en liefde echt een heerlijke mix Ik laat me telkens weer gaan en doe dat gewoon voor niks Geen keerzijde van de medaille…

Hoog in de lucht

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 981
Jij kleine slaper met je stille ogen De lente is je vriend Sprankelend zijn je dromen Jij wilde vogel met je schalkse lach Onstuimig in je zomer Krachtig in je vleugelslag Jij mooi mensenkind met je eigen lied Helder in de herfst Zoekend naar je eigen stem Jij lieve, kleine engel Als sterren in de winter Meedragend in mijn hand…

Vermakelijk

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 905
Vermakelijk wil ik door het leven Artistiek zijn wil ik beleven Ik geef mezelf een zeven Om aan een acht te kunnen kleven Ik ben alleen niet met zijn tweeën Reacties zijn onstuimig, maar geven mij leven Vermakelijk puzzel ik, ik kan zweven Ooit zal ik aan een negen kleven Vermakelijk droom ik van een tien Ik heb het trucje al zo…

Het kirrend gelach

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
hun geroezemoes heeft een toonsoort dat het onze niet kent onstuimig in tempo gelardeerd met uithalen in hoge tonen gesticulerend het kirrend gelach speelt met de ernst van zaken doen zonder beklag de massa is organisch en ademt de primaire levensgeur de compassie is verbonden aan boodschappen en het even weg van thuis ook…

lentekind

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.001
als een onstuimige godin lonkt ze mij ras naar buiten laat de aarde weer ontluiken tot een wonderlijk gezicht in haar zacht en fleurig licht laat ze vogels vurig fluiten jonge twijgen welig bruisen in geel en rood en hagelwit zo wekt ze met een blije lach mijn ooit verwaaide dromen van zomaar luieren in ‘t gras waar onder het ruisend…

Korenveld onder onweerslucht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 932
Wolken rollen onstuimig voort door een donkerblauwe lucht in het boerenland gevoord buigen halmen met een zucht Dan een donderslag, zo luid de hemel lijkt te breken ver voor 'n woeste wind uit golft een groene korendeken Bliksemflitsen schieten uiteen geladen gonst de atmosfeer over 't verlichte landschap heen dalen regenvlagen neer…
Liber12 juni 2007Lees meer >

Liefdesspel

hartenkreet
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.564
woorden Zacht zingend langs bleke maankoralen Van liefde zwangere fluistertalen Ademkristallen die zich boorden Als nectar in de lotus van mijn hart Deed sneeuwrozen in mij ontluiken Geur van nachtbloemen, sterrenfuiken Het licht van minne in een nacht zo zwart Aan de blauwe einder van je warme ogen Wenkt de hartstocht, het teder vuur Onstuimig…
Troebadoer8 november 2007Lees meer >

groeigedicht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
een idee, een beeld, een gedachte woorden dansen om elkaar heen zinnen lopen onstuimig en wild ik lees, zing zachtjes en wacht een groeiende verrassing gedicht zonder rijm tijd stroomt voorbij ik luister in stilte het ongrijpbare te vangen in sprekende beelden onmacht te vertellen wat ik voel heeft het zin, heeft het waarde ik twijfel…
Magali27 augustus 2008Lees meer >

novemberstad

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 530
wat ik verwacht van jou novemberstad in je grijze mantelpak is dat je je vele dagen hult in diagonale regenvlagen die al jouw ontblote bomen meedogenloos onderstromen en laten druipen van het nat dat je straten zijn als hoogglanslak met bruine bladeren regenzwaar glimmend op je natte trottoirs in je riolen woest gegorgel van een onstuimig…
mensch23 november 2008Lees meer >

Anna Fedorova

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 866
plek waar je spelen zou - den Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat ons een bewogen avond te wachten stond vooral jouw jonge, ranke handen die dansend over de toetsen vlogen en de oude Chopin met sprankelende klanken adoreerden, laten zich niet vlug vergeten net als je Russische ziel die zich in onze harten nestelde, als een onstuimige…

danseres

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
elke man die niet op mijn tenen staat, zal ik vast en zeker durven vragen dan wil ik wel een tango dansen zomaar, met iemand die mij kent onstuimig, want ik ben niet veel gewend en gretig grijp ik dan mijn kansen de tuinman en de krantenman, en ook de melkman kan mij behagen, zelfs met de buurman dans ik dan de dokter vraag ik alle…

Amitié

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
ik vraag niet of je van mij houdt dit zou voor ons niet passend zijn hoe onstuimig de vrijage in de sluimering van de slaap in wisselende gedaanten bereid en vol van hartstocht geef jij je mij volledig precies zoals ik het hebben wil jij engel van mijn nachten jij engel, zonder één gezicht weet dan van de leegte in een eenzaam…

Op de bres

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
de lucht is onbewolkt de rode zon maakt vrolijk; de sneeuwwitte tijd door het zingen een wonder gebeurd een meisje dat het getokkel op de harp heeft gehoord de muziek in eenheid gekleurd; zachte adem zachte adem liefde die in 't hart is gelegd onstuimige paarden op de kruissprong van de wegen amazone de zegen in de tweesprong; het…