590 resultaten.
In Credo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 Samenzijn in ons isolement.
In vriendschap.
Kwetsbaarheid in het almachtige.
Mogelijkheid in het onmogelijke.
Een ongelofelijke toekomst zien,
in het heden van het nu.
Leven in de dood.
In liefde.…
Vleugjes zomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
742 ze asfalteren
nu het pad van
onze dromen
rozenstruiken
worden weggenomen
het duin dringt aan
met zand van strand
dat vogelvrij
danst in de wind
vleugjes zomer
heeft meegenomen
van eerder samenzijn
in paars en geel
gaan wij weer bloeien
want niemand kan ons snoeien…
In een nacht toen het volle maan was
gedicht
2.6 met 36 stemmen
38.955 iemand opent het venster
iemand houdt de nacht over ons heen als een nieuw tentdoek
iemand kent de weg
iemand legt mij zijn oude tweedjasje over de schouders
iemand zegt honing, iemand zingt honing, iemand proeft
iemand gaat met mij de rivier in
iemand zoekt tussen de schelpen
naar de allerkleinste
geopende schelp
iemand zoekt naar een…
In fases gestremd
gedicht
3.2 met 13 stemmen
9.073 vraag ik mijzelf liefste
wat doen we vandaag als
de gordijnen opengaan
klinkt er muziek van verpozingsaard
dat ik van pure denkkracht braken wou de weg
naar mijn bedluchtgemoed
slaap ik in als het meisje uit het sprookje
met de beren slaap ik in
jouw niet schone bed dat hevig naar jou ruikt
wat gek is want zo goed ken ik je niet
maar…
Wij hebben het erover of wij zullen verhuizen
gedicht
2.9 met 31 stemmen
25.849 Waar je stem is wil ik zijn
zoals op onze eerste dag
toen jij aan stilte die hem veilig hield
mijn naam ontsloot
samen met namen van vogels -
mees, jonge merel;
bloemen die daar uit het stof
ontstonden - krokus,
sneeuwklok, narcis -
wuifden, geven
aan je groet gehoor.
Wij spraken met geen woord
van 'ons inrichten', volgden waar…
De hoeder van mijn oude eenzaamheid
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.894 De hoeder van mijn oude eenzaamheid
schudt aan de tafel
een wilde dans is gestopt
wat nu nog moet wordt afgerond
willoze twijgen in het gedoofde venster
de kop van de helling bezwijkt
de andere wereldhelft zal stonds ontwaken
ik leg mij neer
in de opalen schijnsels
de roep van dieren komt tot de deur
zacht zal ik straks belijden…
Ik ben de minnaar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
34.173 Ik ben de minnaar die je 's nachts aan banden legt
zeker mijn wellust, mijn ogen blauwe vlammen
begin ik warm te draaien, stoomt mijn paardenkracht
stormt het bloed door je gespannen ledematen.
Ik ben de dromer die jou tot muze verheft
zeeën wijken voor ons, lagunes drogen op
door ons vergissen rivieren zich in hun stroom
de regen beheersen…
elkaar aanwezig zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
388 de harmonieuze ideeën over samenzijn
wat is ons daarvan vandaag nog over
nu ik teruggeworpen ben op mijzelf
mis ik harder toch het terloops contact
naast het ravotten met de kleinkinderen
de maaltijd samen met het hele gezin
de grappen grollen en irritaties ook
op afstand werken gaat prima hoor
maar de persoonlijke verbinding mis ik
zoals…
spitsroeden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
489 een gehavende maaltijd aan onterechte monden besteed,
als altijd tijdelijk
met het karakter van volharden
werkelijk, vraagt iemand zich af, ditmaal ontstervend tegen de gewoonte in,
zonder ook daarmee in routine te vervallen, zoals een stoel ter hoogte van
een tafel biedt dit perspectief op een onvolledig samenzijn.…
[ Nooit wordt er iemand ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 Nooit wordt er iemand
in de rede gevallen --
als iedereen praat.…
[ Tussendoor kijk ik ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Tussendoor kijk ik
naar de tuin, het zou fijn zijn --
als we nu zwegen.…
BELGISCH NOORDHOEK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 Bij het klooster te Meersel-Dreef klinkt
jeugdgenoegen in de speeltuin, omrand
door een bomenboog, waar in hechte band
rijke mengeling van talen verzinkt.
Het krachtige lied van bergwouden zingt
vanuit stoere dennen, waait langzaam aan
neer in plechtige spraak van 't vlakke land,
die door zwaar eiken- en beukenloof dringt.
Struiken en boompjes…
Oase
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
443 Liggend
in je armen
in een wereld
waar wij koningen zijn.
Lik ik
de Portugese zee
van je olijfbruine huid.
Val ik
In een oase
zonde einde.
Waar tijd
geen grenzen kent.
Verdrinkend in jouw ogen
plant je de zaden
en oogsten wij later
onze eeuwige liefde.…
Omgekeerd evenredig
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
567 Ik las een antivictoriaans sonnet
althans de oproep meer te voguleren
in adamskostuum of in eva's kleren
'your car or mine', een zeer gezond recept
in plaats van yoga, tai chi mindfullness
geen last van een depressie meer of stress!…
Zonder camera
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
118 Strijklicht door de bomen
Pijpenstelen van regen
Meeuwen bij de viskar
Zonder camera
heb ik veel gezien vandaag
en niet vastgelegd
Ook mijzelf niet
op het uitzichtpunt
Ik kan erover praten
maar het niet laten zien
Wat nu, met mijn behoefte
om het met anderen te delen?
vraag ik lachend
aan de vreemde naast mij
op de bank aan het water…
Wat ons verwarmt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
13 De ochtend legt zijn hand op het water,
het riet buigt zachtjes naar het licht.
Tussen de oevers hangt de nevel nog
alsof de wereld haar ogen niet openen durft.
We hoeven vandaag niet veel te zeggen.
Kom maar even naast me staan.
Er is al zoveel dat om woorden vraagt,
zoveel dat verder moet, en af,
en liefst nog vóór de avond.
Hier mag…
Verwant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
194 Na zijn overlijden zoeken
we over de leegte heen
elkaars warmte
Rituelen zijn te koud
voor onze ziel
We blijven dichterbij
in de onderstroom
waar we zij aan zij
verder groeien
Hij is waar hij was
midden in de kring
naast de open plek
die we beschutten
met de bloemen die
we hier laten bloeien…
Dit feest draait om mij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 Dit feest draait om mij,
maar ik hoef niet te lachen --
alleen er te zijn.…
‘Er is geen stem die hij nog horen wil’
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
174 Er is geen stem die hij nog horen wil
op dit tijdstip, dit moment van de dag;
geen ogen meer die hem nu mogen zien
in zijn bubbel, zijn leven in dat hoofd.
En toch is er hoop dat zij blijven zal
als een lichtpunt, een reden voor dit zijn;
de liefde waar hij zich aan laven kan,
aan haar woorden, haar zinnen als zijn troost.
Als dat maar goed…
Allemaal waar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
488 ‘t is waar :
Eén groots en massaal samenzijn
maakt nog geen nieuwe lente,
één groots gezamenlijk NEE
maakt nog geen nieuw geluid.
‘t is waar :
Onder de vlag van broederschap
staan ook wat valse broeders in de rij,
niet alle samenzijn
is dat ook echt.…
jaren
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.029 jaren slepen door het huis
mijn kamer en ik zijn één
we ademen en kijken
in het leven van elkaar
ik schrijf en zij leest
smalle woorden kamerbreed
met indringende ogen
diepkijkend in het verborgene
van ons geankerde samenzijn
ogenblikken opgebouwd
uit de nerven van leven
in alledaagsheid van bestaan…
Herkenningspunt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 De warmte in ons samenzijn
als kaarslicht te omschrijven
strelen gedachten naar verleden
toen twijfel geboren werd
maar het wel een teken was
dat mijn hart weer zal verdwalen.
Maar nu echt…
Het wit van de nacht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
629 heb de dood geplukt
hij stierf lachend
in het kleuren van de nacht
nog hoor ik
de melodie van ons
levenslange samenzijn
hij zou mij schaken
als ik het leven
niet wilde verlaten
mijn spel heeft hem
de das omgedaan
zijn koning is voor schut gegaan
ik speelde zwart
matte hem af en heerste
over het wit van de nacht…
De pijn van trots
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
601 het was zijn hand
vragend in
gespreide vingers
reikend naar
houvast en steun in
onverwacht afhankelijk zijn
de pijn van trots
stil verborgen
in ogen vol zorgen
nog speelt de lichte
humor in zijn woorden
met de ernst van nu
maar het besef van
eindigheid klinkt donker
in de stilte van ons samenzijn…
Voorbij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
680 Voorbij gevlogen
aan mijn zijde
de gevoelens verborgen
het woelen
voorbij de gedachten
zo aan
het eind
van mijn krachten
voorbij het samenzijn
wat scheelt
in een leven
het bijzonder vele, blijkt maar klein
voorbij het delen
van lief en leed
de tijd zal helen
als ik een nieuwe stroming weet.…
Een klein gebaar
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
749 een blik
de vingertip
hand of arm
het is een
klein gebaar
houdt onze
liefde warm
geen groot
spektakel
de wilde feesten
dure reizen
vakanties
naar exotische
verblijven
het is
intimiteit
een klein
gebaar van
samenzijn waarin
de liefde
goed gedijt…
Zullen liefde oogsten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
792 heb weer
de zon genoten
zij en jij halen
het beste in me boven
in warme koestering
bemin ik jou zie de
kleuren groeien uit wat
het groen ons deed beloven
de zachte wind
waait geuren aan
geboren uit ons samenzijn
wij zullen liefde oogsten…
In liefde gemanteld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 heerlijk
als je ogen
weer lachen
de taal
spreken van
humor en kracht
warmte
straalt van je af in
koesterend ontvangen
emoties
raken geladen
de zachte pijn
van vele
scherpe kantjes
in het samenzijn
helend is je kus die
in liefde gemanteld
alles toedekt en sust…
Een boodschap
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
564 boodschap
toch voel ik mij
nog geen profeet
er zijn volgelingen
die mijn geschriften lezen
mensen genezen kan ik niet
ben ook geen ster
of een bekend persoon
middelmaat en heel gewoon
ik schrijf niet om
mensen te bekeren maar wel
om hen iets belangrijks te leren
hebben en nog meer bezitten
zijn geen drijfveren tot leven
wel in samenzijn…
tekens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
747 de vele leestekens
we tellen ze niet langer
vertelden over ons samenzijn
ze zijn vervaagd zoals de namen
op een verweerde, vermoeide grafzerk
van een vergeten rustplaats
zo nu en dan probeert een van hen
verbleekt en haperig
onze levens te verlichten
de vele leestekens
ze tellen niet langer
we zijn samen…