1642 resultaten.
De kier van het seizoen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 ondefinieerbare wezens,
vermomde beelden die mij bezoeken
de kieren van de nacht in het vizier
om zelfstandig de juiste stand te vinden
die alles vastlegt in een keer, die de
angst verkommerd wanneer de mist
de keel schraap van de dageraad
de lokroep van de toenemende zon
ontwaakt een onomkeerbaar geluid,
de wijzerplaat van het seizoen…
verleden seizoenen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 ik betreur
verleden seizoenen
zeker, als immer
zijn zij vergankelijk
ik blijf ze echter wel benoemen
hoe tel ik anders mijn dagen
op de meetlat van gedachten
die vooruitzichten dragen
en nog steeds ongekende
gevoelens verwachten
of zullen mijn herinneringen
gedoemd zijn te vervagen?
het heden zal zeker
de spagaat verzachten !…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Zoveel moois en meer
de pracht van de seizoenen
elke keer anders
Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een
stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien
Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen
Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Zoveel moois en meer
de pracht van de seizoenen
altijd weer anders
Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een
stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien
Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen
Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer…
vijfde seizoen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 als de zomer te warm is
de winter te koud
de herfst niet wil kleuren
lente beloftes niet vervult
dan zoek ik
dan zoek ik
dan zoek ik
dan zoek ik
dan zoek ik
het vijfde seizoen…
IK BEN EEN MAN VAN DE SEIZOENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Ik ben een man van de seizoenen
van herfststormen tot zomerse
van bloedheet tot een lentebriesje
geplaagd soms door Siberische winterkou
doch als de sneeuwvlokken neer dwalleren
het landschap wit, stil en maagdelijk wordt
voelt het voor mij als de geboorte van een kans
er WEER wat van te maken juist door dat winterWINTER…
vierendeel die seizoenen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
701 of als ’n borsttatoeage van Rembrandt
laten klepelen door klokslagen
zo’n voorjaarsuitje spoelt verrekkeste weinig weg
vereenvoudigd tot ’n kunstig streekstamppotje
in onze eigen portretfabel van de dag wanend
wandelend tot waggelend en swaffelend zelfs
de dag die wederom begon als ‘n bedinsect
eindigend onder de verbruikte lakens met
zij…
Heerlijk seizoen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
335 Welk seizoen strooit zo kwistig
met edelsteen en goud
over de paden zo welig
in het langzaam kalend woud.
Een genot in late “Indiansommer”
wandelen in het knisperend blad
vrij van zorg, vrij van kommer
weg gedachten van een stad.…
Koorts in een seizoen van kou.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Koorts in een seizoen van kou
in graderingen van het niet bedoelde.
Een geestelijke overmeestering
van iedere lichaamscel, die zich
met die koude rillingen nog niet
eerder zo gelukkig voelde.…
Jaargetijde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
490 De dagen sleepten zich voort,
op weg naar weken en maanden van gemis,
seizoenen wisselenden.
De pijn om het verlies vervaagt,
maar niet de herinnering aan wie je was.…
Het smeltende zijn.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Stilte is
mijn leven
dat zoveel meer lijkt
dan welk seizoen ook maar.…
Licht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
687 Seizoenen verstrijken
Licht verstrijkt
Bladeren verkleuren
Vallen af
De bomen zijn kaal
Het is donker
Al vroeg en tot laat
Seizoenen verstrijken
Het licht komt langzaam terug
en gloort
Steeds meer door teer groen
Het barst los
De zon straalt haar stralen
De wereld verandert
De mens verandert
De energie keert terug
De lente
De zomer…
Mantille
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
762 Als een mantel
past hij
naadloos
zonder knopen
glijden seizoenen
langs dagen en nachten
zijn huid
raakt haar taal
als een jas
past hij…
Constant
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
695 irritatie voelbaar
door de dag heen
het dichtslaan verzacht
heel even
prikkelt lente de zintuigen
een heel seizoen lang…
ONVERANDERD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Onze liefde blijft
sprankelend als nazomer
welke niet verzwindt
eeuwig gehecht
doorheen seizoenen
diep in ons hart bevindt…
tijd heeft haast
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
686 het seizoen
vliegensvlug
aan flarden
tijd heeft dikwijls
heel veel haast
dus klamp ik aan
met een zweem
van angst voor
het onzekere…
Kampioen?
snelsonnet
3.7 met 10 stemmen
683 De allerlaatste competitieronde
Wordt P.S.V. of Ajax kampioen.
Ik dacht dat geen van tweeën het wou doen,
Een overwinning leek welhaast een zonde.
Benieuwd wie zondag rond de klok van vijven
Met tegenzin is boven komen drijven.…
De herfst
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
780 Bladeren van de bomen
Buiten is het fris
Als de zomer na verloop van tijd weg is
Regendruppels aan de takken
Straten vol met rondvliegende bladeren
Steden met volgelopen putten
Auto’s rijdend in plassen
Kinderen zie je niet meer op straat spelen
Die zitten zich binnen te vervelen
Ze wachten op de winter
Sneeuwballen maken en tegen ruiten…
Natuur
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.185 Het groene lenteblad, eerst bruingebrand door de zon
Is afgevallen omdat het niet meer kón
Op het asfalt, waar het verkeer langs gleed
Vormt het nu een draad van het herfstkleed
Dat allerwegen ligt uitgespreid
En menig mensenoog verblijdt.
De stormen veranderen het kleed van patroon
In nuanceringen ongekend schoon
Tot zo iets is geen mensenhand…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
Feestdagen
gedicht
3.4 met 335 stemmen
70.741 Dood blad
zingt zich omhoog,
dwarrelt tot dikke laag
waar zwarte scharrelvogels
kwetterend verdrinken:
een nieuw seizoen.
Reuzenspar opgeleukt
tot in de hemel wachtend
op lichtmisfeest.
Terwijl pompoenkaars
schrikkeldroom voorspelt
meldt zich een diepe winterslaap.…
Lente
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
717 Frisse tinten doen
diepe duisternis langzaam wijken
De nacht van de winter legt
stilletjes zijn mantel neer;
met een lichte tinteling voelen
de bomen in hun stramme stammen
botten knoppen
en leven roeren.
Niets ontsnapt aan het ontwaken.
Eerst aarzelend en nog wat schrikachtig
laten de bloemen hun kleurentooi
zien aan het halfingeslapen…
IV
gedicht
2.7 met 70 stemmen
23.826 Maar september
in september
wat was ik in september alleen
eenzaam in een stroming
tussen de dode vissen
als een blinde walvis.
je sperwer zwerft nu
dwaalkracht negen
boven het dodenveld van Memphis
en stort zich in de zee.
----------------------------------------------------------------------
Uit: 'Kaddisj voor Roel' (15 rouwgedichten…
Wat is de aarde toch een lege plek
gedicht
3.0 met 78 stemmen
20.973 Wat is de aarde toch een lege plek
wanneer de middag grijs en koud als
versteend staat in de lenteknop
een jonge tak staat in de lenteknop
wat zijn de dagen arm maar teder
wat is de aarde toch een lege plek
wanneer de middag grijs en koud als
en april zijn eigen weg gaat
------------------------------------
Uit: 'Van gelijke duisternis…
levensavond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
970 ik omhels je met de warmte
van een zachte zomeravond
strijk de rimpels glad die
de tijd tekende in je gezicht
de kleur van de herfst reeds
in je ogen te zien stemt droef
het wordt later en later en ik
zou de tijd willen stoppen nu
hulpeloos zie ik je bladeren
vallen en winter sluipt nader
kou zal je wortels bereiken in
de avond en je…
winter wensdroom
gedicht
3.6 met 516 stemmen
64.433 de rosse avondlucht verraadt
een eerste koude nacht –
een boer die langs zijn dieren gaat
terwijl de winter wacht.
de deuren dicht,
ontsteek het licht,
het houtvuur trekt al aan
de dag voorbij
kom jij bij mij
laat ik je nooit meer gaan.…
welkom herfst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
663 de avonden vullen zich
met herfstige vaalheid
waar de zon slechts vlucht
voor de immer groeiende nacht
het is niet kil noch koud
maar warm al evenmin
het is de tijd van sterven
even uit de weg te gaan
om tot rust te komen
na maanden vol van leven
de dood dan toch aanvaarden
en ergens ook wel weten
dat niet volstaat dus
alles overnieuw…
spinrag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
726 als ze na jaren weer
de kamer inloopt
ziet ze hoe de scherven
stille getuigen zijn
vergeelde gordijnen
hangen roerloos
vergeten door de tijd
die naar binnen schijnt
'n spin heeft zich strategisch
in de hoek genesteld
ziet hoe zij de stofzuiger
pakt en wacht op wat
er komen gaat…
Annonce
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.839 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijde loef en lij
Onvernieuwd…
Ongeduldig
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
555 ruik de stilte in de morgen
kleur de bomen lentegroen
laat lammeren geboren worden
want er is zoveel te doen
kus de sterren in de hemel
ruik de bloemen in het gras
schilder zonlicht in de ochtend
wou dat het al voorjaar was…