start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (2076)
adel (46)
afscheid (1491)
algemeen (1894)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (573)
discriminatie (95)
drank (200)
economie (67)
eenzaamheid (1334)
emoties (4196)
erotiek (596)
ex-liefde (539)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1925)
fotografie (105)
geboorte (173)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2396)
heelal (223)
hobby (65)
humor (1132)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1015)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (679)
koningshuis (55)
kunst (506)
landschap (377)
lichaam (299)
liefde (7896)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (726)
maatschappij (700)
mannen (124)
media (18)
milieu (129)
misdaad (117)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (452)
mystiek (477)
natuur (2477)
ollekebolleke (69)
oorlog (551)
ouders (292)
overig (1147)
overlijden (1037)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2499)
rampen (126)
reizen (473)
religie (1073)
schilderkunst (219)
school (98)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (273)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1217)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (222)
valentijn (82)
verdriet (997)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (716)
vrouwen (339)
welzijn (352)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (273)
ziekte (604)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2095):

Lente

Frisse tinten doen
diepe duisternis langzaam wijken


De nacht van de winter legt
stilletjes zijn mantel neer;
met een lichte tinteling voelen
de bomen in hun stramme stammen
botten knoppen
en leven roeren.

Niets ontsnapt aan het ontwaken.

Eerst aarzelend en nog wat schrikachtig
laten de bloemen hun kleurentooi
zien aan het halfingeslapen,
op de rand van het ontwaken sluimerende,
doodse dorre winterland.

En dan,
wanneer de zon plots opnieuw
voor het eerst weer warmte afstraalt
is er geen houden meer aan.

Jubelend en vol van ongeduld
roert de aarde zich
en luidkeels staat alles te
trappelen om te herrijzen.

De lente is er ;
het leven herbegint.

De dood trekt zich,
even,
terug in de coulissen
om straks
een nieuwe rijke oogst
binnen te rijven.

Schrijver: Patrick Roelstraete, 19-04-2003


Geplaatst in de categorie: natuur

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 308 keer bekeken

1/5 sterren met 9 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)