507 resultaten.
In arrogantie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ik heb
grijze plukjes
uit de lucht
gehaald
het sombere
uit wolken die
regen en donkerte
bevolkten
er kwamen
spikkels blauw
en licht die door
zon werden gewit
tot een briljant
schitterend firmament
dat mijn geest
als klankbord kent
wij sprankelend
van energie
oplaadbaar tot
een gaaf lief genie
nooit zal aarde ons
universum…
Planetair mycelium
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik zag ze
al wenken
hun kleurige
harten zwenkten
door zon verlicht
in het eerste zicht
zij wisten
dat ik zou komen
in deze laatste
afspraak die wij
samen droomden
voor het duister viel
en donker alles
verhulde in de
gelijkvormigheid
van de nacht waarin
het onderscheid
verdwenen was
wij hadden de
lijnen open
gehouden
onzichtbaar…
wachtwoord
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
507 ze zeggen dat het in de
sterren geschreven staat
tussen hemel en aarde
schuilt een gedachte
in atmosfeer uitgespaard
eerst was er niets
toen een oerknal
nu een zwart gat
het blijft een gedachte
aan honger naar meer
en wachten op antwoord
telkens weer…
Het laatste
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.135 Een boom in het gras
door jou gekozen
om het laatste wat was gebleven
van wie je lief was
aan het universum terug te geven
door de wind te worden meegenomen
als een phoenix verrezen uit de as.
Vandaag jij - dezelfde
boom - hezelfde gras
het laatste van wat je was
door de wind te worden meegenomen
als een phoenix verrezen uit de as.…
Lachrimpels
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
832 Wij waren aan het meer van dromen
in de schaduw van de treurwilg, vissend
naar gedichten, grappen en verhalen
wij waren soms heel stil en keken
hoe de eenden cirkels op het water dansten
in onze kamer
dat een universum op zichzelf was
geluk als origami hart
varend op je lachrimpels, wij waren...…
regendruppel
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
819 opgevangen regendruppel
in zoveel vormen reeds bestaan
zon verdampt en opgestegen
eengeworden wolkenpracht
afgesplitst en neergedwarreld
licht gesmolten hemeltraan
neergevallen buienregen
kristallen druppel zielsverwant
boodschapper van elementen
houd ik
al is het maar heel even
het universum in mijn hand…
Het laatste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.045 Een boom in het gras
door jou gekozen
om het laatste wat was gebleven
van wie je lief was
aan het universum terug te geven
door de wind te worden meegenomen
als een phoenix verrezen uit de as.
Vandaag jij - dezelfde
boom - hetzelfde gras
het laatste van wat je was
door de wind te worden meegenomen
als een phoenix verrezen uit de as.…
De top
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
603 Op de top
Er toch vanaf gevallen
De top
Had geen uitzicht
Was wazig en guur
De wind was stil
Er waren bedelaars
Waarom waren er altijd bedelaars
Zelfs op de berg
Waren er vragen
Veelomvattend
Ondanks de gloriedagen
Was het veelomvattende
Het universum
Een donkere zon
Er was een uitgeputte bron
Waarin geen heiligheid
Overleven kon…
Lastig kiezen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.848 Een gedicht schrijven over de
verdwijnende bijen
Iets met Icarus, wormgaten, parallelle
universums)
Of toch maar weer masturberen
Gewoon de broek op de knieën,
bodylotion, lekker de boel de boel laten
En dan af en toe wel eens denken
Aan De Liefde, of De Dood,
Maar nooit meer aan jou
En zeker niet aan bijen…
Wonder
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
1.609 Als je een wonder nodig hebt
Hoef je alleen maar te kijken
Alleen maar te luisteren
Los te laten wat was
Los te laten wat zal zijn
Open staan
Met een wijde blik
Voor details
Met een focus
Op het grote geheel
Geloven dat toeval niet bestaat
Dat alles een reden heeft
Accepteren wat is
Vertrouwen op het universum
En het wonder zal er zijn…
Wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 (Als het leven niet meer geneest)
Op het kronkelige pad van het gezond verstand
liggen segmenten gestrooid tussen doornen en netels
tussen het kiemende ontwaken met een open geest
en de lichtheid van het bestaan die in het hart zetelt
Met het innerlijk oog gericht op waakzaam dromen
over fragmenten vervaagd door wat niet geneest
in weerwil…
Galerij der Zelfportretten
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
803 ik schets u hier
een portret
van een kleine man
van onder zijn warrige haardos
ziet hij met grote bolle ogen
door zijn ronde glazen
naar u allen
nieuwsgierig en opgetogen
niets ongaat hem aan het zicht
geen ziel laat hij onberoerd;
innerlijk, in figuurlijke zin
en raakt de ander
met een aanschouwelijk licht
zo schep ik mijn universum…
Oneindige Kracht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.503 Dit gaat dieper
Dan de diepste oceaan
Dit gaat verder
Dan het universum kan gaan
Jij voelt het ook
Ik ben niet alleen
Al zijn wij samen
Zijn we samen een
Maar we zijn niet samen
Zolang zij er is
En al is zij bij jou
Dan is dat mijn gemis
Ik zal moeten wachten
Ik vertrouw op het lot
Ik heb oneindige kracht
Ik word gesteund door God…
Visioen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
656 Ik zag de goden zich
met tomeloos plezier verbazen
om hun eigen onvermogen
ik zag ze spelen, uit verveling
zomaar iets proberen,
eerst geschrokken, daarna vol verrukking
kijken naar de eerste zonnestralen
ik zag de tijd beginnen en ik zag
het universum eeuwig lachen
om een zelfbedachte grap.…
Onbegrijpelijk mysterie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 Vraag mij af waarheen
mijn wegen leiden
in een wereld door woorden
gebouwd in luchtledig
gehoor van universum
zijn het stenen
of meteorieten
die woorden verstommen
tot klankloze echo’s
als waardeloze golven
de kosmos vullen
zijn het misschien gevoelens
die vasthoudend
in waarde van liefde
de dampkring
ver overschrijden.…
Voorbij het hier en nu
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
447 Neergesabeld door
Het eeuwige hier
En nu, alleen
Het moment dat
Telt, dat een tel
Later al weer
Naaamloos vergaan
Is in het universum
Van vergankelijkheid
-
Zinloosheid die
Muren bouwt van
Ontoegankelijkheid
-
Mijn blik houd ik
Gericht op wat komen
Gaat, als alle
Momenten van het
Hier en nu zijn
Samengesmolten…
Bloedmooi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 Aan voorspellingen
gaat het universum
langzaam dood.
Waarom moeilijk doen
als het ook
in zeven dagen kan?
Mislukt
in het beschrijven
van betekenis
schuilt realiteit
even, bloedmooi,
achter creationisme.…
De hermetist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Zoals boven, beneden,
het universum, de ziel.
Zoals we nederigheid knielend beloven;
we onbezield de heelheid passeren;
de geest van zijn adem beroven.
Zoals een leven lang gesloten ogen,
gelijk is aan blind geboren.
Zo is een bestaan zonder ander,
een leven verloren.…
Afscheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
811 Wij hebben elkaar
voorbij gezwegen
transformeerden
na al die jaren
tot wie we zijn
verloren veel
van wie of wat
we in het verleden waren
hadden elk ons universum
balancerend
tussen gelukkige en verdrietige dagen
ons pad liep niet synchroon
misschien dat we elkaar nog wel raken
ergens
in de luwte van een droom.…
Ploppen en plokken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
448 Schijnbaar uit het niets
ploppen en plokken
er geluidjes van een begin
in de poel van mijn gedachten
atomen waarneming
in de oneindige leegte
van mijn bewustzijn
mijn universum in het multiversum
door elkaar schietende beeld-
deeltjes die zich verbinden
tot samenhangende gedachten
Ik kneed, meng en buig ze
tot ze glimlachen…
Magie in je lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 ik zag je
lichter worden
intenser stralen
alsof jij nieuwe
energieën
in jezelf
had ontdekt
je ogen leken
te verdwalen
in de nieuwe
horizonnen die
zich openden
op een vroeger
wat diffuse plek
de magie in je
lach reikte aan de
mystiek in nieuwe
sferen die meer bij
het universum pasten
dan bij de oude
aarde van weleer…
Zonneklaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 Alle angsten voorbij bij de waterkant
in een vreemde stad
waar narcissen groeien
zonlicht de dag breekt
eeuwig zwijgend in het universum
van verlangen
liefde heeft nieuwe woorden nodig
waar wolken in gekte zweven
zonneklaar
nieuwe gedachten
het leven samen zingen.…
Onze antwoorden
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
558 Er bestaat een universum,
dat ons allen samenbracht.
Er bestaan universele gevoelens,
die mensen willen samenbinden.
Velen voelen alleen maar liefde.
Onbaatzuchtige liefde is het,
die onze angst doet zwijgen.
Onbegrijpelijke liefde is het,
die op ons antwoord wacht.…
Ook ik . . .
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 als het ademen stopt
het bewustzijn verdwijnt
dan begint de laatste reis
door het universum
in een tijdloze staat
misschien is de ziel
overal en nergens
zowel gelijktijdig als apart
oneindigheid is eeuwig
en ze kent geen grens
kosmische ruis voelt
als weldadige stilte
geen irritatie, geen zoeken
en ook geen verlangen naar . . .…
Hibernia regina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 NACHTVORSTIN
wonderlijk ongerept maagdelijk wit blinken geluidloos voorbij-ijlende ijspaleizen ijl tot in eindeloos indigoblauw
op zwarte lakens van hemelse zuiverheid in het universum
ener sterrenwemelende
vrieskraakheldere rozevingerige
polaire dageraad op een wintertintelende ochtend
in de zuidelijke hemisfeer
van een bevroren planeet…
DAO
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Ik ben het universum,
net als jij;
broeders en zusters geboren
uit het Gouden Ei.
We omspannen het heelal:
alle duister, licht en tijd;
waar jij bent daar ben ik ook
in eeuwige verbondenheid.
We zijn de vissen en het water,
de vogels en de lucht,
de Aarde en al haar planten,
zowel boom als vrucht.…
Dichterlijke kennis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
425 Ons universum is éénduidig.
Theorie van astronomen.
Ontstond uit knal.
Onze aarde draait nu rond Trump.
Donald is een groot narcist.
Hij is nu onze zonnekoning.
Hij weet alles zeker.
Hij bestaat.
Dichters dichten ware gedichten.
Weten wat zinvol fantaseren is.
Zien wel hoe het verder gaat.…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 geruisloos
daalde de
immense stilte op
de wereld neer
decibel voor
decibel verdween
en nam de
laatste echo mee
naar het
waarheen
liet zich raden
in eeuwig dalen
ver weg van het
wanhopig gegil
en geschreeuw
om communicatie
armen klagen
de hemel aan met
beschuldigende vingers
roepen zijn naam
maar de atmosfeer
palmt de geluiden…
Eindeloos gaaf
netgedicht
3.4 met 77 stemmen
442 jouw licht te
mogen twinkelen
te glanzen als de
bekende sterren in de
eyesline van succes
als de knipperende
lichten van het
grote heelal
hun bundels richten
en de stralen ons
bereiken met hun
warmende energie
groots is het
dat te voelen en
te weten dat dat in
alle rust en balans
het ervaren is van
de eindeloze ruimte
die het universum…
Vurige geestdrift
netgedicht
3.7 met 68 stemmen
342 ijskoude angst
kleurt de vurige
geestdrift die
mijn hart door
poetische spirit
doet laaien in
vlammen die
van binnen
verterend branden
het komt uit
het culturele
doorgeefluik
dat het internet
aan het universum
geschonken heeft
want dat venster
is dag en nacht
hel verlicht
voor hen
die zich verloren
voelen zonder
klankbord…