506 resultaten.
Dat ik jou mis
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
972 wees niet boos
als mijn lippen
verzwijgen
dat ik jou mis
het komt wellicht
door verzwegen jaren
van afgebroken twijgen
in een vergetelheid
die nog immer is
vraag niet waarom
ik geen weet heb
van een diep verlangen
mijn stem stokt immers
als ik de begraven pijn
in mijn gevoel
tracht op te vangen…
Wending
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
599 zoals een boom
vergeet hoe hij
de winter heeft gedragen
raak jij langzaam
in mijn vergetelheid
vliegt de tijd
ik zet mijn
stappen voorzichtig
op de rust van nu
zie hoe de boom
vogels lokt
op zijn uitlopend hout
hoopvol, vertrouwd
beleef ik het
prille voorjaarsgroen
ver van toen……
wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
431 ik keek naar de kleine wereld
jij staarde naar een ibis
door het venster van de tijd
mijn kind vond vergetelheid in de trappen
kaboem kaboem naar boven
ik zag een schitterende beeldenzee
zij was altijd in beweging
ik nam een voorschot op het verlies
jij nam me in je armen
ik was even in Arcadia…
wensdicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 laat je raken door
het duister in het licht
red een leven
van vergetelheid
laat vergeefsheid
glanzen
laat poëzie door
voetnoten schijnen
spaar marginale
woorden uit
laat oorlogsscherven
hardop spreken
leer onverbloemd
te dromen
laat stilte de
toonzetter zijn…
Troost
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
403 Het leven
dat ik leid
verkort misschien
mijn levenstijd
dat zal God
wel weten
Door mijn onmacht
en mijn strijd
wil ik vluchten
in vergetelheid
ook dat zal God
wel weten
Blijft over
de onrust
door de vraag
wat of je
met je leven doet
En in de twijfel
zit de troost
misschien vindt God
dat ik
zo leven moet…
KOM SOCIALISME
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.008 Kom, Socialisme, maak de harten wijd
Als sterrenacht en diep als Oceanen,
Dat alle gouddorst zinke in de lanen
Van de charybdis der vergetelheid.
Kom, stralend Socialisme, kom weldra,
Bind mij met uwe machtige accoorden,
Raak met uw gouden adem aan, mijn woorden,
Opdat ik zingende tot u inga.…
Morgen zal ik huilen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.124 Met gisteren als verleden tijd
die ik door elke nieuwe dag verving
roert mij geen wroeging meer, noch spijt
om alles wat verloren ging
in nevelen der vergetelheid.
De hoogtepunten en 't verdriet
bewaar ik zonder om te zien;
en ligt er niets meer in 't verschiet,
dan huil ik morgen misschien,
maar vandaag nog even niet.…
Gedane zaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
588 Liep achteruit
op de gang
van zaken
die gedaan waren
zonder keer
het volle gewicht
van loden spiegelbeelden
persoonlijke waanbeelden
vol valse metaforen
koude adem snijdt
in zachte kelen
buiten tegenwoordigheid
van elke tijd
vergeefs
op zoek naar
tijdloze vergetelheid…
Het niet meer weten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
580 Een hart dat heel langzaam
verdwijnt in vergetelheid.…
Glazen vol gezelligheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
662 soms vlamt de ziel
in een fles vol muizenissen
weer even op
zij straalt haar valse warmte
in kortdurend welbehagen
onder de dop
wenkt om glazen
vol gezelligheid
later de kater en veel spijt
toch blijft zij gesloten
het zegel wordt echt niet verbroken
van die namaakwereld in vergetelheid…
Ongebonden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Schouder aan schouder
Staan boeken in de rij
Om stof te verzamelen
In los verband
Om zich te bedekken
Met oogluikend grauw
Dat neerdaalt
Uit aangeroerde ruimte
Hand in hand
Gaan titels aan de haal
Met evenwicht
En geduld
Om zich te verzetten
Tegen de tijd
En vergetelheid
Die nemen het nogal nauw…
Mijn jas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 mijn jas waar ik eens in huisde
is mijn jas niet meer
is mij vreemd
ik gaf 'm aan iemand
van alledag
waar is nu toch mijn jas
het boekje, waar is toch
dat boekje waarin ik alles noteer
al is de pen verdwenen
droogt de inkt langzaam op
zo langs de lijn der vergetelheid
vraag ik me af, wat voor dag 't is vandaag…
nergens gebleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 onder de kast
van vergetelheid
schuilen bedrukte
flarden van een
onbegrensd gemis
in het verlaten
landschap scheurt
de storm de
gekwelde schreeuw
aan stukken
één voor één zetten
we de spiegels van
het verleden neer
één voor één
draaien we ze om
we zijn nergens
gebleven…
Vaarwel
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
2.947 Gisteren achtergelaten
gezichten, snikkend
Vandaag verloren illusies
verdwenen in tijd
Ogen stromen tranen
naar vergetelheid
Morgen aangebroken
schuifelende voeten
`n Laatste aards vaarwel
brengt hemelse groeten.…
prozac
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 met zachte mist bedekt
de beelden in mijn hoofd
scherpe pijn vervangen
zo werd het me beloofd
weemoed kleurt geheugen
vergetelheid verzacht
slikt u maar, mevrouwtje
per dag een stuk of acht
het wandelen in nevelen
geprogrammeerd gevoel
wat kan ik nog geloven
zelfs ogen tranen koel…
prozac
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.074 met zachte mist bedekt
de beelden in mijn hoofd
scherpe pijn vervangen
zo werd het me beloofd
weemoed kleurt geheugen
vergetelheid verzacht
slikt u maar, mevrouwtje
per dag een stuk of acht
het wandelen in nevelen
geprogrammeerd gevoel
wat kan ik nog geloven
zelfs ogen tranen koel…
Teruggevonden
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.822 Lang geleden
vertrok ik
zoekend
naar het waterrijk
moeras van vergetelheid
om zonden
en fouten
van mij af
te spoelen
en voor even
weg te zinken
in het niets
maar deze illussie
bleek voor mij
niet te werken
totdat jouw hand
mij omhoog trok
en jij mij vroeg
waar was jij
twintig jaar geleden?…
suites voor Annemieke LVI -het vallen-
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 magnoliatak
uit het leven gegrepen
bloesems vallen
al een seconde
bewusteloos voor de val
in vergetelheid
tussen de mobiles
verliest het dwarrelend blad
alle gewicht -
tussen twee jaren
een evenwicht bewaren
twaalf zachte heuvels
lucifer
vervangen door aansteker
en verder niets nieuws…
Het roezebeest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 fluistert het roezebeest zacht
Bij het krieken van de nacht
is hij pas wakker en alert,
z'n halsje vol van een pan met snert
Zo slijt hij nachten en dagen,
door al etend zich aan de vergetelheid te wagen…
voor wie vertrekt en achterblijft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.258 zoals elke vogel zijn eigen lied beluisteren
laat, in gedreven klanken kenbaar blijft
zo krast ieder mens zijn sporen in de aardse
tijd om niet in vergetelheid te geraken
voor wie zich met hem verbonden weet
hij zich onderhuids vermoeden laat
schuilend in stillere, onuitwisbare dagen
(aan Ad.B)…
Onverhoopt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
536 eertijds schreef ik je nog brieven
aan jouw lippen hangend
van verlangen
glipte onvrede onverhoopt
ons leven binnen
sporen nalatend
kleurde al snel alle dagen grijs
werden blikken al gauw
bliksemschichten
sijpelde wat eens liefde was
dralend in een zee van kilte
en vergetelheid…
Verscholen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
530 stilletjes slingert de weg voor hen uit
daar waar antwoorden verborgen blijven
in het groenigst gras dat men zorgvuldig
uitkamde in de hoop dat
ligt verraad verleidelijk op de loer
(doch trap er niet in) aanschouw degenen
die jullie voorgingen, ijlings hun weg vervolgden
over de brug van vergetelheid
het wachten duurt…
Verstorven boeken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
460 zorgvuldig heringepakte herinneringen
dralen door gangen die lang onbelicht
bleven op 't randje van vergetelheid
toch zijn de beelden zo weer daar
als herlezen woorden zachtjes aan
terugvoeren naar toen
een duidelijk omlijnd beeld was er niet
bleken scherven onlijmbaar, verstorven
boeken wachten stoffig op de komende reis…
Onzichtbaar geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 De weg tussen boomstronken,
reis in vergetelheid en in
diepe treurnis verzonken.
Een mistroostig beeld, ziel
en gedachten verward in maan-
licht aldaar.
Het geheim van geluk achter
de sterren verborgen.
De ruïnes, de puinhopen die
ik zie...
Eerst alles stuk voor het geluk
van morgen.
En wie ben ik, oh wie?…
O n g e k u n s t e l d
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
909 Lieflijk en bevalligheid,
deze vertederende woorden
die mij blijven bekoren
raken wat in vergetelheid.
Zie het ontwapenend kind
dat bloemen zorgvuldig plukt
een waar stukje geluk
als ze de allermooiste vindt.
Bekoorlijk is zij in 't licht
van haar schoonheid niet bewust
straalt ze vol levenslust
een glimlach op haar gezicht.…
Mandy
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Heel graag had ik
In je blanke witte
Armen die bewegelijk
Als witte vissen op
Het ritme van het
Leven en de eenvoudige
avond dansen
Je zachte mond
Langer gekust
En de hete fik
In ons gestoken
Maar hoe lief en open
Je gezicht en blanke
Armen ook zijn
Het gaat me om vergetelheid
Van een levenslange pijn…
Afwezig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 De eerste reactie is schande
De tweede is vreugde
Jammer dat je elkaar niet eerder hebt ontmoet
Vreugde dat je niet te laat bent
Geen ziel leeft voor altijd
Alle bomen reiken tot aan de hemel
Iemand om naar op te kijken
Aanbidding, vergetelheid
De aarde verteert alles
De straf is afwezigheid
Verloren
En geen weg om te gaan…
het weerzien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
618 zij vult de glazen
het rituele drinken
naar jaren van weleer
bloemrijke borders
buiten aan de randen
van vergetelheid
in gangen de holle lach
luidkeels repeterende
mismaakte memories
het laatst geheven glas
nog eentje dan op daar
en toen op nu en later
in achterwaarts begrijpen
toon ik mijn sporen van
verleden naar weerzien…
De kunst van feesten
gedicht
2.2 met 227 stemmen
46.007 is de kunst je als een kenner te vervelen
en langzaam, slok na slok, de doffe streken
van het daglicht te vergeten, is de kunst
je lichter te bewegen, wild en wilder
alle hoop en wanhoop van je af te slaan,
is de kunst een schoonheid te bewegen
naar het Prado van je bed te gaan.
----------------------------------
uit: ‘Zwart als kaviaar…
Weet u werkelijk niets is in vergetelheid weggeleden
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
639 Deze dag heeft me welhaast in een amoureuze blik
aangekeken, mijn zachte handen vastgenomen
met het nodige welbekomen en de grijns van een vrouw
compleet trouw alsof we elkaar begrepen
vanwege dagdromen in mijn armen geknepen.
Ik nam nog een langere blik mijn hanenpoten aankijkend
niet wijkend van het moment van herkenning.
Dacht is het…