176 resultaten.
Jemig wat een klein beetje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
655 Als kleine kinderen verheugden we ons op de sneeuw die komen zou
keken op de radar, wanneer valt het nou?
Dan ineens betrekt de lucht nog iets meer en jawel
de witte vlokjes dartelen naar beneden, het sneeuwt!…
Terug naar school
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 De ouders glimlachen, trots en verheugd,
hun kinderen groeien op, zo mooi en deugdzaam.
Maar stiekem ook blij dat het huis weer stil is,
geen rommelige kamers of onophoudelijk gemis.
Dus laten we lachen, om de chaos en de tranen,
want morgen begint het schooljaar, met nieuwe plannen.…
Het laatste moment
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.465 Een verheugde lach
verjongt het rimpelig gelaat
ogen blikken helder
eenmaal nog de kamer rond
voordat ze breken
een beverige zucht
het leven gedoofd
stilte alom en…
ik buig mijn hoofd.…
Noodweer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 De baron keek door een van z'n talrijke ramen,
verheugd, dat-ie binnen vertoefde.
Hij kreeg het te doen met een zielige dame,
die kennelijk bijstand behoefde.
Hij wenkte naar haar om naar binnen te gaan.
De vrouw was bemodderd en drúípnat.
Hij bood 'r z'n hulp in de badkamer aan
en zag 't vlees dat-ie daar in de kuip had.…
Aan New-York (4)
poëzie
4.5 met 2 stemmen
846 stof niet dat gij nooit voor de aard
Verloochend hebt, wie ge eertijds waart,
Noch roep uw zuster van haar heuv'len;
Laat Albany bij warme haard
Van koetjes en van kalfjes keuv'len,
En stell' zij, met verheugde geest
Een toast in op 't Sint-Niclaas feest:
„Voor Hollands Volk! — voor Hollands Koning!…
Lakschoentjes
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.711 Daar deed ik dan mijn nieuwe schoentjes uit en
verheugde me al op de volgende week.
Jaren later toen ik niet meer onder de indruk was
van lakschoentjes, toen pas wist ik het dus.
Elke week gingen we op bezoek naar mijn oudste
zus.…
Het kleine kind in haar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Ze stoeit met het gezoem van bijen,
volgt vol bewondering het gefladder van vlinders,
kijkt kinderlijk verheugd naar het mierenvolk,
voelt zich een hemel te rijk.
Ze is dat wezentje
dat alleen maar leeft in het NU moment,
tuimelend buitelend genietend van het zomergebeuren
laat ze de buitenwereld voor wat het is.…
Neuzen in de winkel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
790 Ze heeft zich op z'n komst verheugd.
Zich spoedend naar een zaak voor neuzen
maakt ze van de nood een deugd:
de winkel biedt een ruime keuze.
De neusselectie vindt ze reuze
en uitermate enthousiast
verlaat ze met een tas vol neuzen
de zaak en koopt ook nog een kast.
D'r kast bevat een neus voor alle
gelegenheden.…
Verloren jeugd
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.499 De dag verwondert zich over het schoon
Van de aarde, maar vroeger spande ik de kroon
En de dag, die was over mijn schoonheid verheugd,
In de tijd van mijn jeugd.
- Zie mij niet áán, ik ben zó oud geworden!…
De verblijde vader
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.331 'k Heb nooit zo veel, of zo verheugd gezongen;
'k Heb niet geslapen en ben toch niet moe:
Een lief mooi jongske in deugd en eer,
Is alles wat ik op aarde begeer.
Daar ligt het nu met bei zijne oogjes open;
Moedertje lief 't is of 't uw oogjes zijn.…
Trouw.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.248 Wel op din dag, na zeven jaar,
Vlocht zij zich bloempjes in het haar:
- Nu komt mijn Liefste trouw en goed,
Ik ga verheugd hem in 't gemoet. -
En toen zij kwam in 't groene woud
Sprong daar een ruiter uit het hout:
'Zo eenzaam u in 't bos gewaagd?
En zeg, wat schreit ge, zoete maagd?’…
Zaterdagmiddagse regendruppels
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
684 Een dubbel-dicht
daar staat ze in de regen
te groot voor haar plu
half doorweekt
een okergele jas
met een vriend er in
in het zicht
doet wonderen
brengt een verheugde glimlach
op haar natte gezicht
opgepept door een bakkie koffie
richting Delft
samengepropt
in een overvolle tram
weg met de regendruppels
al heeft elke traan
een eigen…
Nederlands toekomst
poëzie
3.7 met 9 stemmen
883 Met 't zwaard van kennis
En woord gewapend, staat een sterke jeugd,
In stevige drom, door storm en strijd verheugd,
En weert van Vlaandren iedre Franse schennis.
Onstuitbaar stijgt ze, in zegetocht, naar boven,
Met trotse mannenwil en kinderlijk geloven.…
Vlaamse kermis
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.634 Oudmoederke en oudmanneke,
kruipt dichter bij het kanneke,
en drinkt verheugd,
op al dat deugt,
op oude en jonge jeugd.
Ha!
Niets zo leutig-fraai en fris
als bezemboerenkerremis!
Niets zo leutig-fraai en fris
als 't Vlaamse leven is!…
Vlaamse kermis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.407 Oudmoederke en oudmanneke,
kruipt dichter bij het kanneke,
en drinkt verheugd,
op al dat deugt,
op oude en jonge jeugd.
Ha!
Niets zo leutig-fraai en fris
als bezemboerenkerremis!
Niets zo leutig-fraai en fris
als 't Vlaamse leven is!…
Moskou revisited (voor Pieter Nieuwint)
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
582 allicht een straf
Wie evenwel in Emmen is geboren
Die is per definitie slechter af
Ik moet bekennen: ik ben niet gelovig
Nooit kom ik in een christelijke soos
Nochtans kan ik met zekerheid verklaren
Dat Lucifer als standplaats Emmen koos
Atlantis werd geheel en al verzwolgen
Van rampspoed bleef men allerminst verschoond
Weest niettemin verheugd…
veertigmaal van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 elke nieuwe dag weer opnieuw
die wij verheugd met jou delen
zoals de veertig voorbije jaren
ons vandaag jou vieren laten
van harte…
sweet sixteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.053 vandaag is zo’n bijzondere dag
een dag waarop jij je hebt verheugd
zestien jaar ben jij nu - zo magisch –
een hoogtepunt in jouw jonge leven
hier sluit jij de deur van kindertijd
die voor jou was als die van velen
geplaveid met vrolijke en lastige tijden
ze maakten jou een prachtig jonge meid
het eerste echte diploma heb je al op zak
als…
LENTEWEELDE.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.664 Geen hof, geen wilde hagen
Of ze ijvren met hun schoon:
Al wat er bloem mag dragen,
Het draagt een bloemenkroon;
Heeft de esp alleen zijn blaren,
Hij rept ze zo verheugd,
Of 't kinderhandjes waren,
Die klapten van de vreugd.
Verrukkend Jaargetijde!
De aanvallige Natuur
Vertoont zich jong en blijde,
Als in het scheppingsuur.…
De morgenstond
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.434 Hoe wordt ons hart verkwikt, verheugd,
Daar duizend zangrige orgelkelen
Hunn’ onbedwongen veldzang kwelen,
En delen mede in onze vreugd.
De Landman, thans, thans verfrist van leden,
Verlaat, door ’t rijzend licht gewekt,
De stulp, die hem ter woning strekt,
En gaat naar ’t veld met rasse schreden.…
Atlantis
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.364 Negen maanden
Zij verheugden zich er zo op
Maar wisten niet
Van de komende strop!
Zij waren samen
Zo zuiver en puur
Maar de hogepriester was jaloers
En keek zuur!
Hij ging nu zijn macht
Misbruiken
En zij liepen
In zijn fuiken
Het priesteresje
Zág hem niet eens stáán!
Toen hij hoorde van de zwangerschap
Liet hij haar slaan!…
Allergrootste zorg
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
542 Als ik jou maar overleef.
Dat is mijn allergrootste zorg.
Want wie zorgt er anders voor je,
met dezelfde toewijding,
liefde, tijd en aandacht?
Wie anders zal dat doen,
als ik er niet meer ben?
Dus moet ik ervoor zorgen,
tussen alle zorgen door,
lang genoeg te blijven leven
om er voor jou te zijn.
Daarna ben ik vrij.…
AAN MIJN VADERLAND
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.228 Dus werp de Landman uit zijn horen,
Wanneer de zaaitijd keert, het koren
Verheugd in de omgeploegde voren,
En ’t zaad brengt weer voor d’ oogst verjongde halmen voort.
-----------------------------------------------------…
Aan het kasteel van Antwerpen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.310 Naar Noord en Zuid en Westen heen,
Gelijk een knaap een stuk krijsstal
Vergruist tot spiegels zonder tal,
En schatert met verheugde geest,
Als hij in elk zijn beeldtnis leest?…
De Alberger Bokken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Tevens mijn negenhonderdste netgedichtje...als geboren Tukker met Indische roots ben ik toch een ietsiepietsie trots op dit mijlpaaltje dat oorspronkelijk geheel in het Tukkers was verschenen, maar dat om taaltechnische redenen (alléén ABN s.v.p.!) door de redactie was verwijderd.
Enfin 't Is niet anders...
toch maar even opstellen in rijen van…
Oude Piggelmee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.859 riep verheugd het dwergje,
"'k Dank je voor het huisje wel,
Maar ik wou zoovéél nog hebben,
Meubels en gordijnenstel."
33.
"Ga maar! Ga maar!" riep het vischje,
"'t Geven kost mij niemendal,
Ga maar gauw naar huis m'n ventje,
Want je meubels staan er al."
34.…