1035 resultaten.
vervlogen tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 er ging veel behang
over oude lagen
zodat het vertrek
merkbaar krapper leek
groei van jaren
camoufleerde
de kleurloosheid
van het verval
alles werd anders
de tijd mocht
geen naam hebben
maar kreeg het wel…
Afwezig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
944 in hun aanwezigheid
draag ik een manteltje
van onbehagen
woorden die afwezigen
kwaadmoedig bespotten
andermans muizenmankementen
worden opgeblazen
tot olifantsproporties
mijn manteltje knelt
onbehaaglijk, onverdraaglijk
na mijn vertrek ben ik,
afwezig, weerloos,
aan de beurt…
Gezellig
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
728 Obama heeft zijn reisje afgerond,
Twee dagen mocht hij Nederland beleven,
Om ons bij zijn vertrek nog mee te geven
Dat hij het hier maar wat ‘gezellig’ vond.
Als ik dat hoor dan denk ik van zo ’n feest:
Het is een héél duur theekransje geweest.…
Terugkeer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
612 er schuilt een roodborstje
in mijn tuin
en ik heb hem een huisje gemaakt
met een tafel en een stoel
een bord om van te eten
wat takjes voor een nest
en een deur voor
mijn geweten
zodat hij open kan en dicht
omdat er hier
geen zekerheid woont
van blijven of vertrekken…
vooralsnog
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
748 toch nog éénmaal
een gedicht geschreven
over het bulderen
van een laatste lach
het galgenmaal tot
het dessert verslonden
zo nam ik een voorschot
op het naderend afscheid
en kwam er in de schemering
van een laat seizoen de berusting
over het ongewenst vertrek…
Graspieper
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
694 Grasland nog warm
van de zomer
jij pikt jouw zaden
uit de oogst
voor het vertrek
van vertekende wolken
neergestreken in een droom
zwerm je rond die ene boom
om het verhaal van de herfst te vertellen.…
bestemming
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
674 zoals je uitstapt
op het station
met het vertrouwen
te zijn aangekomen
op de plaats
van bestemming
zo zal het gaan
een enkele reis
bij het vertrek
en de zekerheid
van het onzekere
zo heb ik dat
in gedachten als
ik er niet meer ben
iemand leest mijn
gedichten en voor even
kom ik weer tot leven
meer moet dat niet zijn…
ik bewaar je
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
553 ik bewaar je
tussen dwalingen
bewaar ik je contouren, dieptes
waar je mijn schaduw verlengt
vertrekkende kleuren je omarmen
het natuurgezang behangt je
en de ogen van de nacht bewaken de verte
waar ik je bewaar…
Wie appelen vaart die appelen eet
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
778 Ik vertrek geen spier
Ik bof, want ik werk bij een juwelier!…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen
44.011 Moeder sprak met de rivier
en wees ook de golven
een weg naar de zee. Ze
was ons zo nabij
als het water
dat haar nazong
en door haar handen
ook de vissen in een school dwong.
Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren. Zo snel
gaan de getijden en scheidt
het…
Keuze
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.041 De keuze is gemaakt
Je hebt me laten gaan
Er was geen zijweg
Geen misschien
Je hebt me laten gaan
De keuze is gemaakt
Raak me niet meer aan
De pijn is onverteerbaar
Aan elk van jouw vingers
Kleeft mijn lichaamsvocht
Je eens zo zachte strelingen
Willen mij nu nog uitleg geven
Je hebt gekozen
Voor die ander
Er was geen ooit of misschien…
Ja ik neem je mee...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
988 Ja ik neem je mee
Naar waar het zoet en puur is
Ik wil niet zonder je weggaan
Ja ik neem je mee
Wees maar niet bang
Ik droog je tranen
En zal je lach weer doen klinken
Ja ik neem je mee
Mijn liefste schat
Ik wil met jou naar het onbekende
Ver weg naar heerlijke oorden
Waar ik mijn liefde aan jou wil geven
Wees maar niet bang
Ik neem je…
afscheid in poleskoje anno 1994
gedicht
2.6 met 116 stemmen
58.431 omdat lopen beter is
dan stilstaan hebben zij
niet op de bus gewacht
maar gaan alvast gestaag
het uitzicht in, met grote ogen
kijken hen de dieren na
zij namen afscheid
zij hielden even bij elkaar
wat straks uiteen zal vallen
huil niet, zegden ze
omdat woorden beter zijn dan stilte
een jongen loopt hen tegemoet
met rubberlaarzen in…
Strasbourg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
848 Het was dinsdag
de vogels slaan zwart
op het paleis,
net als zondag
ook de boot strak rondvoer,
net als vandaag
de stad zich roert
en ik verdwijnen zal
naar thuis - waar? -
en niks legt zich erbij neer.
Rood stijgt de kathedraal
Gutenberg grijpt zijn
welverdiende bijbel
ik wals met alles in de stad
tot ik neerplof
dan, de stad danst voort…
Koffers vol leugens...
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.451 Je koffers staan in de lege hal
klaar om voorgoed weg te gaan
De taxi wacht in de vroege morgen
om je mee te nemen ver hier vandaan
Je huilt en zegt woorden van spijt
en je wilt uitleg geven van deze pijn
Zwijgend omarm ik je nog een laatste keer
Nooit kan ik meer je allerliefste zijn
Je tranen drogen op mijn huid
als ik je kus in dit laatste…
Slipping away
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.247 Ergens te midden het
beklemmende woud van z'n geest
verdampte de euforie
z'n passie
Trompetgeschal kondigde voorheen
'n overhaast vertrek
tegenstrijdig aan
'n schaduw is het tastbaarst
van zo'n weggeblazen herinnering
'n Klaterende golf
van gestolde chemie
barst middendoor
op z'n slippende verstomming
en al lachend
beschreit…
Hoe je verder moet
gedicht
3.2 met 84 stemmen
75.562 Stap opgewekt voort
al weet je niet zeker
waar naar toe. Vooruit
over het glimmende asfalt
tussen de kale bomen
hoofd scheef, wuivend
naar het huis dat al in de mist
is verdwenen en straks vergeten.
Je zet een voet vooruit
en dan een andere.
Je kijkt niet naar de spiegeling
in de plassen, het beeld
van de takken waar je
tussen hangt…
Oever
gedicht
2.9 met 32 stemmen
34.375 De aanzet tot het niet-zijn. Straks
geen kleren meer als men meereist
met de sterren boven het ijs de over-
zijde tegemoet, de allerverste winter in
waarin men aanlegt naast een veld
van sneeuw. Het helder wordend
licht dat invliegt, dat men spelt,
onafgebroken lezend in de palm
van zijn hand. Men verstaat wat wij
wilden toen nog geen ruis…
wat het hart wordt aangegaan is met het hart
gedicht
2.3 met 29 stemmen
18.137 wat het hart wordt aangegaan is met het hart
zo weer losgemaakt, er hoeft daarover geen wanhoop te zijn.
over het algemeen is men vrij in het merendeel van zijn organen,
tenzij een hand als ze slaapt en de uitgeputte roede.
maar het ware verdriet ziet weer elders. loopt er met een wijde boog omheen.
verdwaal in omliggende velden tot bijna de ochtend…
Twee zonnen
gedicht
3.3 met 45 stemmen
18.377 Wanneer ik slapen ga ligt de zee nog steeds beneden
en altijd is de zon me voor.
Ik sta bij een uitsnede
van donker water en later ben ik bij de boten
met zeilen wit zo licht als opgeluchte stemmen
en tussen de schaterende meeuwen weleens opgetogen.
Maar in de ring die ik kreeg sta ik scheef
naast een datum. En ik zie hem in de verte
gaan…
De vlinder gevlogen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.018 dit teruggezette leven
geeft mij weer een morgen
herstelt mijn zicht zoals dat ooit
vol van bloeiende velden was
daar ginder troont nu leegte
waar mijn land zo diep verzonk
dat ik verstomd de kreten dronk
van verkillende vissen
hopend op verheffing
tot ik zelf een uitweg vond
zwevend naar het oosten
herwon ik vijftig zonnejaren
voor…
Exit
gedicht
3.2 met 34 stemmen
18.806 Toen ze ons niet zagen
die nacht bedroefd en
aan onszelf kwijt
de deur met bloed beslagen
de dood een gang vol
geur en hinderlagen toen
vuur en wind zich schaarden
om onze
afgedwaalde roep
weken wij af van het bestaande
af van onze roep. Vielen
samen, raakten aan
wat hangen bleef. Schaduw -
zo nauw dreef ons het licht.
-------------…
Heerser
gedicht
2.1 met 239 stemmen
34.542 Hij heeft mijn leren koffers ingepikt.
Ik zag hem gaan en dacht: laat hem.
Als hij maar voorgoed verdwijnt.
Nu ben ik mijn koffers kwijt,
hun sterke geur en lege heiligheid
zodra ik op mijn kamer pakken ging.
Hij heerst door hun afwezigheid.
----------------------------
uit: 'Plejaden', 1992.…
Afscheid
gedicht
3.0 met 50 stemmen
14.136 Alledaagser kan een afscheid niet. Rafelig van woorden,
wensen, handen. Er was een kind dat ik moest zien.
Je hield het tegen het licht. Het greep ernaar.
Ik boog me diep. Zoiets duldt slechts de poëzie
van kaarten, het staccato van huwelijk en geboorte.
Je lag op afstand daar en eiste dat klaar
gebruik van woorden, lof op alles wat nu deugt…
Muurman
gedicht
2.8 met 55 stemmen
20.434 Je hebt natuurlijk mensen die van alles maken:
vloeren, deuren, ramen, daken, noem maar op
maar een man van vier muren, zonder huis -
ze sloeg alles 's ochtends
om haar schouders en liet hem hier
om te getuigen staan. Hij zag haar
krimpen langs het nog niet vermolmde hek
de nog roestloze afrastering, over het gras
dat nog gemaaid moest,…
Dag en nacht
gedicht
2.8 met 120 stemmen
47.524 Ik wist het, maar had me gezegd
dat je zo vroeg vertrekken zou
in het donker, ik sliep nog.
Ik wilde nog iets kwijt
over de pretogen van mijn broertjes
verjaardagshond,
kamperen in de tuin, stilzitten,
kauwen op gras en klaver,
de maan uitzwaaien
in een warme slaapzak naast jou.…
Uit het oog uit het hart
gedicht
3.4 met 39 stemmen
20.677 Als het iemand is
is het dus die iemand
die ons neerslaat
wegmaait, al ons gras
Ik ben niet bestand tegen dit
alles vernietigende beeld
Daarom leg ik een steen
in een doos, sluit de deksel
begraaf zo de stilte achter zijn naam
Als het iemand is
is hij hier niet
is hij die steen in die doos
ook niet.
----------------------------…
Gespreksstof 1
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
821 Verstom het zwijgen
Denk niet aan vertrekken
maar laat mij m'n koffers pakken
in alle rust.…
je ging alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.520 diep
in gedachten verzonken
denken aan
aan de fel witte vonken
eens
gewapend met kracht
weggevaagd
dode pracht
toch
zal een bloem uitkomen
en klinkt gefluit
niets weggenomen
de roos heeft gebloeid
rood
een takje met doorns
dood
zonnestraal
weerkaatst op zee
jij ging heen
en ik mocht niet mee…
Wetend van afscheid
gedicht
3.1 met 76 stemmen
75.317 Wetend van afscheid
fiets ik met mijn oude lief
door de polder.
Ik heb hem geleerd dat
het Hollandse landschap
mooi is.
Ik laat hem dus niet
met lege handen achter.
Hij zal zijn vrienden kunnen vertellen
dat hij op vrijdag de zoveelste
de enige allochtoon in het bos was
en op een zondag in mei de enige
bruine man op de fiets
in de Hollandse…