Alle inzendingen over weemoed

1304 resultaten.

Sorteren op:

weerzien

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.620
waar het verlaten huis nog voelde als een warme huid zag ik ze gaandeweg weer staan, klonk in de geur van het oude nest hun stem als in vroege jaren, van kinds been af nog zo vertrouwd…

verboden liefde 2

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Gevoel dat , dubbel in zichzelf Weemoedig maakt. Ik kan je niet meer geven dan Ik reeds gedaan heb en zal doen. Naast al dat beredeneerd verstand Het dubbele gevoel Blijft mijn verlangen naar Naar jou Ik heb je lief.…
jaco vd reest21 februari 2008Lees meer >

Zomerblues

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 655
zonnebrandolie zilte lucht en minirok zeediep verlangen…
Hanny27 juli 2008Lees meer >

kalmte van het water

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 683
nog altijd houdt in wankel evenwicht het kleine bootje mij drijvend op het grote meer dat leven heet vooroverbuigend zie ik in voortdurende beweging het in- en uitschuiven van mijn gezicht weerspiegeld in de vriendelijke plooien van het kalm schommelende water onzichtbaar varen al die jaren vele dierbare verstekelingen -wier eigen bootje…

NIET DE WOORDEN

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.349
Hoop op slagen heb ik al niet meer, dus dat het aan jou is, is gelogen, maar in de weemoed in mijn ogen lees je steeds de strekking weer.…
Navius19 december 2003Lees meer >

Laat me verstillen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
Eindeloos beleef ik mijn schermutselingen – al was het maar de eenvoud die me was beloofd – toch splijt ik de neergaande dagen en deel mijn hoop en vrees Neem nu mijn hart en neem wat je wilt, want al wat ik heb is meer van jou – al zijn de lege kamers wel de longen waardoor ik adem – Dus laat mijn leven door de wolken schijnen maar…
elze8 oktober 2008Lees meer >

Prettig licht

hartenkreet
4.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 5.527
Hoi schat hoe is het nu met jou ik heb je echt zolang niet gezien Je ziet er nog steeds goed uit ietsje pietsje ouder misschien Laat me eens kijken naar je lach en je leuke ondeugende gezicht De mimiek is nog steeds dezelfde je ogen geven een prettig licht Je praatjes zijn nog niet veranderd nog steeds grappig en zo bijdehand Je charme…
car21 december 2008Lees meer >

Instrumentaal

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Hij dronk whisky aan de bar zonk na elk glas verder in zijn weemoed zo zag de violist die werd getroffen door ‘t intense dat bleef kleven toen hun ogen even samen kwamen en de stilte zwol toen tonen melancholisch vol emotie trilden als een onbekend verhaal duizend maal verteld maar nooit gehoord daar de intentie van het woord…
sacrajewa10 augustus 2006Lees meer >

Hortensia's (opnieuw)

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 721
Hortensia's, in kleur gevangen waar goud en rood uit 't zomerlicht vol weemoed rond de stengels hangen - we zijn tot zacht verstaan verplicht.…
Adeleyd6 september 2006Lees meer >

Nu weer de herfst komt met zijn gouden kleuren

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Ik weet niet veel, ik ben niet dapper of heel sterk maar nu de herfst komt met zijn gouden kleuren nu zie ik weer dat lachen kan, dat onverwachts veel gaat gebeuren, maar merk ik ook dat harten schreien om wat niet gezegd werd, niet gezien, en dat er weemoed hangt tussen de huizen om zomers die voorbij zijn, kansen weg, en klanken die niet…
Adeleyd18 september 2006Lees meer >

Een klein geel blaadje

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 786
Er loopt een oude heer die wel van wanten weet; Hij lacht om wat zijn leven tot hiertoe heeft gegeven aan vreugde en verdriet, maar ach, hij weet dat niemand hem haast ziet en zeker niet wil leren van iemand in zo'n oude kleren; Hij vond het blaadje op de straat en weet hoe 't ook met mensen gaat: wanneer de zomerzon verdwijnt de weemoed…
Adeleyd20 september 2006Lees meer >

Kersen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 896
In de schaduw van mijn boom waar het bladerdak van hoog door de zware zoete kersen zongerijpt en voor het grijpen liefdevol en zorgzaam boog naar het kleine witte wiegje het beschermend voor de hitte voor het zonlicht uit het oog en ik droomde van de warmte tussen pitten van die boom klaargemaakt de confituren taarten etend zoet van kersen…

Papieren bootjes

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 891
kinderkopjes onder mijn voeten mossig omkaderd in het zand glazen ogen ruimen mijn blikveld in de verte dampt het grazig land groene golven deinen langs water van een kroosrijke poldersloot mijn oren vangen gesnater de honger van een snoek is groot daar, waar herinneringen spelen met pluizen van een paardenbloem en ik papieren bootjes…
Hanny11 augustus 2009Lees meer >

De blaadren rijzen door de stugge nevel

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.910
Het leven vlood en d’ as blijft in onz’handen ’t verlangen stijgt om mede te vergaan Doch in de weemoed blijft één lichtje branden, het licht dat w’in de zomer overslaan waarvoor wij slechts, tot onze scha en schande, rondom de wintertijd om olie gaan…

Oma Hoek

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.795
Mijn oma Hoek uit de Rubroek Ik zie haar in haar stoel nog zitten Commandeert de ganse dag met luide stem Haar taalgebruik mag wel wat minder Daarop zit niet echt een rem Ze wil nog weleens wat verwensen Loerend naar mensen door het raam Gehuld in toffels en pantykousjes Kent zij iedereen van naam Die halve gek, die pleurislijer, Die viezerik…
Hookie6 januari 2011Lees meer >

DE TIJD IS HEEN

gedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 10.332
De tijd is heen waarin ik, licht van toon En snel van geest, de dingen dezer aarde Loofde en prees of in mijn hart bewaarde Als de Madonna elk woord van haar Zoon. Een graazge wei, een wulpse rozengaarde, Een vlindertje, een vlieg, een anemoon, Elk kreeg zijn aureool van zichtbaar schoon Als ik het in mijn liederen verklaarde. Die tijd is…
Bertus Aafjes12 februari 2011Lees meer >

Perspectief

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 654
De muziek is stilgevallen, de gitaar heeft geen snaren meer de speler geen vingers De wereld draait door Hoe zou muziek nog lopen met afgehakte voeten? Versneden leden groeien niet aan, De wereld draait door. De stok in de spaak brak de rijder zijn nek, Maar wie geeft het kreupelrijm een leven terug? De wereld draait door met verbittering…

Heimwee overal

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.399
Dieper dan mijn liefde voor jou Kon ik niet gaan Je had me bij jouw eerste blik Je zag door mij Je keek me aan Zonder woorden Die ene klik De konijntjesfase was fabuleus De tijd erna echt enorm De relatie groeide als een reus Toch nam het een andere vorm Waar is het misgegaan Ging ik niet zuinig om met jou Liet ik je onbewust vaak staan…
Hookie5 november 2011Lees meer >

Weerslag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Zelfs het doosje met momenten brengt vandaag slechts weemoed die ook de vloed niet ebben laat.…
Chatfant19 januari 2012Lees meer >

Schaduw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
In de schaduw van de bomen onder een warme zomerwind sliep ik als een weerloos kind vergleden in een arg’loos dromen. Vaag hoorde ik oude geluiden uit een tuin die er niet meer is. Het voelde wrang, als een gemis dat niet zo rechtstreeks is te duiden. De blijde klanken van de harmonie die door het dorp loopt te marcheren herken ik vaag…

Te vroeg

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Hoewel nog wat te vroeg voor weemoed Zie ik nu toch In die stille wintertuin De zon, het bad, het spelende kind Dat heel even Zijn hoofd in mijn schoot legt En "beppe" zegt.…

de wader

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
als het stille zand strandt in de golfslag en enkel water ooglicht vult -een behoedzame wader zoekend naar wat laatste wulkenresten niet te na gesproken - mengt zich zilte ziel met zee rouwt ze om haar diep geheim verborgen waar het wrak dat ooit haar leven was in de onderstroom tot de bodem is gezakt zwanger van de heimwee en zie de zee…

Tijd die zich invouwt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
Geluk is zoals Wij ons de herinnering Herinneren, En zoals de Herinnering ons herinnert: Tijd die zich Uitrekt en Daarna weer Invouwt Moment van vluchtige Weemoed die zich Nestelt in ons Brein, die een luikje Is dat ik naar Believen kan Openen en Daarna weer dichtdoen Om te voorkomen Dat ze er Met mijn verstand…

verstilde beelden

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
-woorden bij een foto- ergens buiten de stad waar de tijd alleen nog in het verleden huist verhullen gehavende muren een roerloze leegte rond ‘n verweesd en uitgewoond bestaan en ook de mensen die hun dagen hier sleten zijn reeds lang naar het stof der aarde teruggekeerd enkel ‘n verdwaalde passant die in deze bouwval beschutting…

treurwilg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
je was een treurwilg aan de waterkant waar kroos en weemoed langs je wortels dreven ik zat te wachten op een steen wat verder en zag de stroming langs je deinen de kano's vaarden steeds aan je voorbij of bleven slechts heel even aan je oever toeven.…

De spiegel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 810
Zij knoeit wat aan haar taille Met in haar vingers kneedbaar Mijn slijtage, mijn vermoeide vrede. Aan het raam slaapt het water, Het lover, de vogels van het voorjaar. In het ijs van de spiegel is haar gelaat De laaiende tatouage van vers verdriet, Veelzijdige extase en vervaagd verval. In het ovale kader herkent de herinnering Het…

Geraniums

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 862
dag mijn liefste op zolder het huis wordt binnenkort verbouwd in de kamer staan geraniums met eraan een kaartje ik hou van jou verzorg ze maar goed de grond moet vruchtbaarder zijn dan het stof waar mijn vriend in bijt ik ga naar pa buiten het dorp die met het voorjaar stoeit er al weken in verblijft hij lachte een beetje om mij toen…

Verjaren

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Ik geloof dat het mijn onderkin was die het eerst wat uit ging hangen Mijn borsten zijn ook niet meer van die fiere staande prangen. Mijn billen voldoen niet aan de norm mooi en rond van vorm Mijn leeftijd is mij aan te zien Oh, was ik nog maar negentien.…

Zomer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
De muggen dansen in de wind En wachten tot de avond valt De vogels hebben hun rustplaats al in het vizier Ik zie een buitenspelend kind, Met weemoed denk ik terug Aan die zomers van weleer We speelden boompje wisselen in het bos Dit is de zomer van het Pokémon vertier.…

Ouderlijk huis

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
Een kamer hol en leeg klokslag als donder nergens meer die haastige stap slechts geluid van stille leegte. Herinneringen zonder beweging dof en grijs uren die blijven staan in ritme van seconden dagen zonder keer. Datum aan de muur op een prentkaart staat aangegeven waar wij elkaar vonden. Kamer hol en leeg. Klokslag, als…