1300 resultaten.
verboden liefde 2
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.277 Gevoel dat , dubbel in zichzelf
Weemoedig maakt.
Ik kan je niet meer geven dan
Ik reeds gedaan heb en zal doen.
Naast al dat beredeneerd verstand
Het dubbele gevoel
Blijft mijn verlangen naar
Naar jou
Ik heb je lief.…
Zomerblues
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
655 zonnebrandolie
zilte lucht en minirok
zeediep verlangen…
kalmte van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 nog altijd houdt in wankel evenwicht
het kleine bootje mij drijvend
op het grote meer dat leven heet
vooroverbuigend zie ik
in voortdurende beweging
het in- en uitschuiven van mijn gezicht
weerspiegeld in de vriendelijke plooien
van het kalm schommelende water
onzichtbaar varen al die jaren
vele dierbare verstekelingen
-wier eigen bootje…
NIET DE WOORDEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.349 Hoop op slagen heb ik al niet meer,
dus dat het aan jou is, is gelogen,
maar in de weemoed in mijn ogen
lees je steeds de strekking weer.…
Instrumentaal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.153 Hij dronk whisky
aan de bar
zonk na elk glas
verder in zijn weemoed
zo zag de violist
die werd getroffen door
‘t intense dat bleef kleven
toen hun ogen even
samen kwamen
en de stilte zwol
toen
tonen melancholisch
vol
emotie trilden
als een onbekend verhaal
duizend maal verteld
maar nooit gehoord
daar de intentie van het woord…
Hortensia's (opnieuw)
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
721 Hortensia's, in kleur gevangen
waar goud en rood uit 't zomerlicht
vol weemoed rond de stengels hangen -
we zijn tot zacht verstaan verplicht.…
Nu weer de herfst komt met zijn gouden kleuren
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.194 Ik weet niet veel, ik ben niet dapper of heel sterk
maar nu de herfst komt met zijn gouden kleuren
nu zie ik weer dat lachen kan,
dat onverwachts veel gaat gebeuren,
maar merk ik ook dat harten schreien
om wat niet gezegd werd, niet gezien,
en dat er weemoed hangt tussen de huizen
om zomers die voorbij zijn, kansen weg,
en klanken die niet…
Een klein geel blaadje
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
786 Er loopt een oude heer
die wel van wanten weet;
Hij lacht om wat zijn leven
tot hiertoe heeft gegeven
aan vreugde en verdriet,
maar ach, hij weet
dat niemand hem haast ziet
en zeker niet wil leren
van iemand in zo'n oude kleren;
Hij vond het blaadje op de straat
en weet hoe 't ook met mensen gaat:
wanneer de zomerzon verdwijnt
de weemoed…
Laat me verstillen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 Eindeloos beleef ik mijn
schermutselingen – al was het maar
de eenvoud die me was beloofd – toch
splijt ik de neergaande dagen en deel
mijn hoop en vrees
Neem nu mijn hart en neem
wat je wilt, want al wat ik heb
is meer van jou – al zijn de lege
kamers wel de longen waardoor ik adem –
Dus laat mijn leven door
de wolken schijnen maar…
Prettig licht
hartenkreet
4.0 met 46 stemmen
5.527 Hoi schat hoe is het nu met jou
ik heb je echt zolang niet gezien
Je ziet er nog steeds goed uit
ietsje pietsje ouder misschien
Laat me eens kijken naar je lach
en je leuke ondeugende gezicht
De mimiek is nog steeds dezelfde
je ogen geven een prettig licht
Je praatjes zijn nog niet veranderd
nog steeds grappig en zo bijdehand
Je charme…
Kersen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
896 In de schaduw van mijn boom
waar het bladerdak van hoog
door de zware zoete kersen
zongerijpt en voor het grijpen
liefdevol en zorgzaam boog
naar het kleine witte wiegje
het beschermend voor de hitte
voor het zonlicht uit het oog
en ik droomde van de warmte
tussen pitten van die boom
klaargemaakt de confituren
taarten etend zoet van kersen…
Papieren bootjes
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
891 kinderkopjes onder mijn voeten
mossig omkaderd in het zand
glazen ogen ruimen mijn blikveld
in de verte dampt het grazig land
groene golven deinen langs water
van een kroosrijke poldersloot
mijn oren vangen gesnater
de honger van een snoek is groot
daar, waar herinneringen spelen
met pluizen van een paardenbloem
en ik papieren bootjes…
De blaadren rijzen door de stugge nevel
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.910 Het leven vlood en d’ as blijft in onz’handen
’t verlangen stijgt om mede te vergaan
Doch in de weemoed blijft één lichtje branden,
het licht dat w’in de zomer overslaan
waarvoor wij slechts, tot onze scha en schande,
rondom de wintertijd om olie gaan…
Oma Hoek
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.795 Mijn oma Hoek uit de Rubroek
Ik zie haar in haar stoel nog zitten
Commandeert de ganse dag met luide stem
Haar taalgebruik mag wel wat minder
Daarop zit niet echt een rem
Ze wil nog weleens wat verwensen
Loerend naar mensen door het raam
Gehuld in toffels en pantykousjes
Kent zij iedereen van naam
Die halve gek, die pleurislijer,
Die viezerik…
DE TIJD IS HEEN
gedicht
2.9 met 10 stemmen
10.332 De tijd is heen waarin ik, licht van toon
En snel van geest, de dingen dezer aarde
Loofde en prees of in mijn hart bewaarde
Als de Madonna elk woord van haar Zoon.
Een graazge wei, een wulpse rozengaarde,
Een vlindertje, een vlieg, een anemoon,
Elk kreeg zijn aureool van zichtbaar schoon
Als ik het in mijn liederen verklaarde.
Die tijd is…
Perspectief
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
654 De muziek is stilgevallen,
de gitaar heeft geen snaren meer
de speler geen vingers
De wereld draait door
Hoe zou muziek nog lopen
met afgehakte voeten?
Versneden leden groeien niet aan,
De wereld draait door.
De stok in de spaak
brak de rijder zijn nek,
Maar wie geeft het kreupelrijm
een leven terug?
De wereld draait door
met verbittering…
Heimwee overal
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.399 Dieper dan mijn liefde voor jou
Kon ik niet gaan
Je had me bij jouw eerste blik
Je zag door mij
Je keek me aan
Zonder woorden
Die ene klik
De konijntjesfase was fabuleus
De tijd erna echt enorm
De relatie groeide als een reus
Toch nam het een andere vorm
Waar is het misgegaan
Ging ik niet zuinig om met jou
Liet ik je onbewust vaak staan…
Weerslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Zelfs het doosje met momenten
brengt vandaag slechts weemoed
die ook de vloed niet ebben laat.…
Schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 In de schaduw van de bomen
onder een warme zomerwind
sliep ik als een weerloos kind
vergleden in een arg’loos dromen.
Vaag hoorde ik oude geluiden
uit een tuin die er niet meer is.
Het voelde wrang, als een gemis
dat niet zo rechtstreeks is te duiden.
De blijde klanken van de harmonie
die door het dorp loopt te marcheren
herken ik vaag…
Te vroeg
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.357 Hoewel nog wat te vroeg voor weemoed
Zie ik nu toch
In die stille wintertuin
De zon, het bad, het spelende kind
Dat heel even
Zijn hoofd in mijn schoot legt
En "beppe" zegt.…
de wader
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 als het stille zand strandt in de golfslag
en enkel water ooglicht vult
-een behoedzame wader zoekend naar
wat laatste wulkenresten niet te na gesproken -
mengt zich zilte ziel met zee
rouwt ze om haar diep geheim verborgen
waar het wrak dat ooit haar leven was
in de onderstroom tot de bodem is gezakt
zwanger van de heimwee
en zie
de zee…
Tijd die zich invouwt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Geluk is zoals
Wij ons de herinnering
Herinneren,
En zoals de
Herinnering ons herinnert:
Tijd die zich
Uitrekt en
Daarna weer
Invouwt
Moment van vluchtige
Weemoed die zich
Nestelt in ons
Brein, die een luikje
Is dat ik naar
Believen kan
Openen en
Daarna weer dichtdoen
Om te voorkomen
Dat ze er
Met mijn verstand…
verstilde beelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
754 -woorden bij een foto-
ergens buiten de stad waar de tijd
alleen nog in het verleden huist
verhullen gehavende muren een
roerloze leegte rond ‘n verweesd
en uitgewoond bestaan
en ook de mensen die hun dagen
hier sleten zijn reeds lang naar
het stof der aarde teruggekeerd
enkel ‘n verdwaalde passant die in
deze bouwval beschutting…
treurwilg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 je was een treurwilg aan de waterkant
waar kroos
en weemoed langs je wortels dreven
ik zat te wachten op een steen
wat verder
en zag de stroming langs je deinen
de kano's vaarden steeds aan je voorbij
of bleven slechts heel even aan je oever toeven.…
De spiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
810 Zij knoeit wat aan haar taille
Met in haar vingers kneedbaar
Mijn slijtage, mijn vermoeide vrede.
Aan het raam slaapt het water,
Het lover, de vogels van het voorjaar.
In het ijs van de spiegel is haar gelaat
De laaiende tatouage van vers verdriet,
Veelzijdige extase en vervaagd verval.
In het ovale kader herkent de herinnering
Het…
Geraniums
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
862 dag mijn liefste op zolder
het huis wordt binnenkort verbouwd
in de kamer staan geraniums
met eraan een kaartje ik hou van jou
verzorg ze maar goed
de grond moet vruchtbaarder zijn
dan het stof waar
mijn vriend in bijt
ik ga naar pa buiten het dorp
die met het voorjaar stoeit
er al weken in verblijft
hij lachte een beetje om mij
toen…
Verjaren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
645 Ik geloof dat het mijn onderkin was
die het eerst wat uit ging hangen
Mijn borsten zijn ook niet meer
van die fiere staande prangen.
Mijn billen voldoen niet aan de norm
mooi en rond van vorm
Mijn leeftijd is mij aan te zien
Oh, was ik nog maar negentien.…
Zomer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 De muggen dansen in de wind
En wachten tot de avond valt
De vogels hebben hun rustplaats al in het vizier
Ik zie een buitenspelend kind,
Met weemoed denk ik terug
Aan die zomers van weleer
We speelden boompje wisselen in het bos
Dit is de zomer van het Pokémon vertier.…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Een kamer
hol en leeg
klokslag als donder
nergens meer
die haastige stap
slechts geluid
van stille leegte.
Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.
Klokslag,
als…
Onzeker pad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
532 De vloer begint te schuiven
het plafond gaat uit zijn dak
de tijd loopt over naar de vijand
en zegt: 'Sorry voor het ongemak'
Haastige mensen lopen voorbij
als kippen zonder kop
de regen heeft pootjes gekregen
en de brievenbus zit op slot
De wind wiegt het koren
het groen zit goed in zijn blad
de kleedkamer zit als gegoten
maar geen…