796 resultaten.
Moedig vlammen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Van wieg tot graf.
Zoals vlammen, die gestorven hout
tot nieuw leven wekken.
Wanneer moedige mensen sterven,
leeft hun gedane arbeid voort.
Zijn hun allerlaatste woorden,
nog niet gezegd.…
Bloesem
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
559 zachte regen beroert
de delicate schoonheid
van huiverende kersenbloesems
op ranke twijgen wiegen witte vogels
wij lopen uit de langgerekte dag
jij fluistert dat we
voor geluk zijn geboren
de bergen hullen zich in wolken…
Schommel in de wind
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.464 Schommel in de wind
ogen sluiten
in herinnering 'n kind
smoezelige handjes
schaterlach en schommelend
touw om planken
wiebelend
zo licht
kleine voetjes in de wind
kinderzolen die de hemel raken
losgelaten wieg
dag kind…
Als ooit...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.653 Als ooit de vogels niet meer vliegen
En wind de bomen niet meer doet wiegen
Als ooit moeder aarde zal verdwijnen
En de zon niet meer wil schijnen
Als ooit de zeeën verdrogen tot woestijn
En er geheel geen liefde meer zal zijn
Dan pas, lieverd, moet je weten
Dan pas zal ik jou kunnen vergeten…
De 500.000e
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
637 ach, zie hem liggen in de wieg, een schatje
hij heeft een geelgroen truitje aan
en kan al met zijn vuistjes slaan
geweldig ook dat Haagse haar ... een matje
tevreden ligt hij op zijn duim te zuigen
want Haagse baby's huilen niet ... die juichen
Zeer binnenkort wordt het 500.000e Hageneesje verwacht.…
De dood doet goede zaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
733 En allen
uit de uitvaartbranche
die positief vertellen
over je laatste gang
en dan met (na)druk
op je nabestaanden
maken ze je bang
geven een schuldgevoel
met doodgoeie prijzen
welke je kan verzekeren
van je wieg tot je graf
levenslang... bang!…
Windliedjie
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
4.356 Waar slaap my liefde, my liefde vannag
sterre wat wieg in die denne en winde
sterre wat wieg en sterre wat wag
waar slaap my liefde, my liefde vannag?
Denneboom donker, rooipad en naglied,
naglied van diere en duistere winde
Waar slaap my liefde, wie stil sy verdriet
en sal ek my liefde, my liefde weer vinde?…
Moederhart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
911 Aan de wieg van iedere mensenstart
ligt het moederhart. Aan de wieg van
ieder mensenwoord wordt eerst de stem
van de moeder gehoord. Nadat de oerknal
klonk in het heelal riep de stem van
van moeder aarde zuiver als crystal.…
opgetild
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
702 opgetild uit onze wieg
reizen we met je mee
Vaya con Dios…
Stil
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.165 Een oude bank,
Ik zet mij neer,
mijn gedachten wiegen heen en weer.
Een glimlach van weleer.…
Stromen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
868 Een wilde wingerd
omarmt lieflijk
de grote den
voor mijn huis
Haar takken wiegen
zacht heen en weer
op het ritme
van een warme bries
Kon ik zijn als die boom
mijn gevoelens laten stromen
op het getij van het bestaan
en me laten omarmen
door 's levens ranken…
Prille liefde
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.671 Onze liefde is pril als
een bloem in de knop
de zon in de lente
het licht in de morgen
Laten wij haar
wiegen in fluweel
koesteren in zijde
planten in schoonheid
Zodat ze
sterk wordt als de storm
helder als de hemel
zuiver als de bron
waaruit ze ontstond…
tederheid
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
3.035 een vlinder met natte vleugels nog
vers uit de cocon
met verbaasde ogen
het felle van zijn eigen kleuren
en dan die bloemen
ze wiegen zo mooi in de zon
op hun ranke stengels
om te stelen
dronken van die zoete geur
fladdert hij verrukt
van geel naar rood naar blauw
een regenboog…
Kanoën in de mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Gefileerde koeienruggen
drijvend in een wolkenzee, en
schapenwollen vachten wiegen
deinend met hen mee.
Aan de horizon een boomkruin
en ook nog een zwevend dak.
Reigerkoppen zonder poten
staren in dit wolkenpak.
Oorverdovend is de stilte in
dit onherkenbaar land.
En mijn hoofd, ook zonder lichaam
peddelt naar de wallenkant.…
Kleine wens
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
684 ik heb mijn armen vol dromen
naar het water gedragen
en laten varen
voor de kaper die ze vindt
geen vogel zal ze najagen
geen mens zal ze horen
alleen de mooiste wens
ligt diep in mij bewaard
en zal pas vervliegen
wanneer warme armen
liefde wiegen…
Tederheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
635 Een vlinder vers uit de cocon
met natte vleugels nog
en verbaasde ogen
het felle van zijn eigen kleuren
en dan die bloemen
ze wiegen zo mooi in de zon
op hun ranke stengels
om te stelen
dronken van hun zoete geur
fladdert hij verrukt
van geel naar rood naar blauw
een regenboog…
Ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 grijp je
deel je
koester je
vierendeel je
behap je
bedans je
ruik je
streel je
bespeel je
aanvaard je
oog je
hoor je
lief je
omarm je
beweeg je
lees je
adem je
bedank je
herdenk je
wil je
gun je
zaai je
draag je
wieg je
fluister je
kus je
mijn Vrijheid…
Lente verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Bladerloze bomen wiegen zachtjes in de regen.
Buiten is het koud en het wolkendek toont grijs.
Binnenkort dient zich de winter aan
Met sneeuw en spekglad ijs
of korrelhagel niet transparant
Ik verlang nu al naar de lente
Met haar zachte geur en bloemenpracht
Maar op mijn auto ligt nog een winterband…
Hittegolf 2026
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
115 De boomtoppen wiegen zachtjes op de wind.
Het wolkendek is nu grijs.
De wind trekt langzaam aan.
Regendruppels tikken zachtjes op mijn benen.
De weerapp toont pieken donkerblauw.
In het land is code rood van kracht.
Het is wachten op een regenbui.
Toch volgt opnieuw een tropennacht.…
naar de wildernis
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
876 ik wacht
en sleep mijn buik
tot in de dageraad
en met je woning nog net niet
voorbij de dood, verhuist ook de morgen
voorgoed
de wildernis en de verscheurde vogels
van onverschilligheid
dagen gaan heen
en tijd is kort
weet je nog, liefde
en een kinderhand
ik slaap niet meer
weet je nog, liefde
in een wieg…
na zonsondergang
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
833 zonder optillen staar ik
naar de stilte van mijn wieg
en beweeg
binnenin
wat komt
is al zo vaak gebeurd en herhaalt
zichzelf in lichaamsvormen
ik roep woorden op tot ruimte
houd ze in mijn handpalm vast
en dood, soms traag,
soms bliksemsnel,
het kind
dat ik in de tijd nooit heb
bemind…
Woorden als glas
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.209 Woorden als glas,
als licht, als schaduw,
ze wiegen op wolken,
ze drijven naar zee;
wat brengt een mens
naar dit leven mee:
een glimlach, wat goedheid,
een lach en een traan,
maar voor we het weten
is alles gedaan
en blijft van dit leven
- het duurt maar heel even -
slechts liefde bestaan.…
Mijn lief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 en daar sta je voor me
in me bruist het
in volle kracht
het mag….ik mag van je houden
en de wind fluistert mijn woorden
door de bladeren van de bomen
die met hun kruintjes
het jonge broedsel wiegen
vogelnestjes vol
en op de grond
bloeit het meizoentje
stralender dan ooit
vangt het ’t zonlicht
in haar kroon…
Herfstig
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
587 zachtjes glijdt het zonlicht
door het grote raam
dat het spinnenweb verlicht
wiegen bladeren naar benee
koesteren zij de vrije val
herfstige schoonheid weldra passé
koel tikt de tijd voorbij
gaat deze nou werkelijk sneller
of ligt dat nou aan mij…
Vernieuwde vleugels
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 de stille voorjaarsvlinder
kruipt uit haar beschermende cocon
zij krijgt vernieuwde vleugels
om te kunnen vliegen
zich te laten wiegen
op de sterke armen
van de uitnodigende zon
die de bloem voor haar laat bloeien
daar, waar zij ze even niet zag
en ze zonder het te vragen
in een hart vol warmte landen mag…
Toen en nog steeds...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Ik zie ons bij gedolven graven staan,
zoals we ook bij wiegen stonden.
Nog steeds zijn we samen,
zwervend door onze jaren.
Met mijn neus in je haren.
Met mijn armen om je heen.…
Zo lang het water stroomt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
468 Leef, mens,
Leef zo lang
Het water stroomt -
Ga mee met
De stroom die
Je zo maar
Geboden wordt,
Niet gehinderd
Door enig obstakel
Vandaag, laat je
Varen, laat je wiegen
Laat het licht toe,
Verban het duister,
Al is het
Maar voor even,
Leef, mens,
Leef!…
De beentjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Ze spartelden, nog in moeders buik
ze trappelden in wieg en box
werden opengehaald bij de eerste valpartij
trapten de pedalen rond.
Ze renden, holden, trapten en rusten
ze bogen, strekten schopten soms
ze gingen op zichzelf staan
daarna was het opvoeden gedaan!…
Jeugdherinneringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
686 Mijn wieg stond
Waar ik geboren ben,
Niet ver van hier,
Maar niet om de hoek.
Heimwee heb ik niet,
Verlang niet naar die tijd terug,
Hoewel d’herinnering
Louter mirre en honing biedt.
Sindsdien veel tijd verstreken,
Al lijkt die stil te staan,
Alles staat mij klaar voor ogen,
Alsof ik er nog ga.…
Reincarnatie 2
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.523 Niet de vrouw met Franse naam
maar Hollands en kortaf
ik spreek je, lief
ik spreek je
Ik houd van je zoals je was
en word: warm, ongekend
van ieder graf tot elke wieg…