431 resultaten.
Niet zo slim
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
553 Een horlogemaker kan geen horloge maken
zonder de eerdere uitvinding van het wiel,
het idee van tijd en duizend andere zaken.
Wanneer het natuurlijk moment daar is,
wordt het onmogelijke mogelijk.
Komen vroegere wonderen samen.
Dit gedicht schrijft mijn smartphone,
omdat ik zelf zo slim niet ben.…
Korte 4#1
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Door kieren en naden kruipt de wind
door de ramen en spint draden
waar geen wiel zich aan wil wagen.
Als jij komt, ga je ook weer terug
en als je gaat, kom je ook weer weg
komen is een verhaal van morgen
gaan is de herinnering van gisteren.
Wiegend op de wind
droogt het wasgoed
dat een kind heeft gedaan.…
Even weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De trein zit vol met gekken vandaag
er zit een robot in het dak
een spook in de lijn en
de wielen zijn van staal
Ik hoor muziek waar stilte is
ik zie gezichten op het water
hoor mijn naam als niemand spreekt
en fluister mijn gedachten
Hier sta ik, kaal gestript
ontdaan van alle onzin
je zei dat je zou wachten
tot ik terugkwam, ooit, later…
Waar ik op heb gewacht
gedicht
3.5 met 12 stemmen
12.175 Zo ontbloot zich
het wiel en lokt mij tot zich;
suggereert duur: duren.
------------------------------------------------------------
uit: 'Springvossen', nagelaten gedichten, 2000.…
Op neusvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
699 Met de Franse slag,
soms een helse toer
strooit hij nog wat poeder
in de voorlaatste ronde
zet zijn tanden verbeten
in strakke truien voor hem
en ruikt al trappend
de geur van het groen
terwijl raddraaiers
vrij van smeer aanklampen
om juist hém te kloppen
zingen wielen als een
aanstormend peloton
cocaïne in my train
cocaïne in my…
Op neusvleugels
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
620 Met de Franse slag,
soms een helse toer
strooit hij nog wat poeder
in de voorlaatste ronde
zet zijn tanden verbeten
in strakke truien voor hem
en ruikt al trappend
de geur van het groen
terwijl raddraaiers
vrij van smeer aanklampen
om juist hém te kloppen
zingen wielen als een
aanstormend peloton
cocaïne in my train
cocaïne in my…
Stronk
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.546 Kauwen pikken de letters uit een krantenpagina,
een flessenhals glanst onder de bank, het omhooggestoken
wiel van een fiets naast het pad als de hand om hulp, een schoen
zonder veter, het molenrad dat zijn schaduw werp op de kant.…
wit versus zwart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
543 net als jij, kijk ik uit over
de onbevlekte ontvangenis
en zie in het donzig wit
de proeve van een nieuwe
aardse verrijzenis;
een maagdelijke gedachte
die niet dwingt, niet verhit
maar traag de tijd bezit
al wat beweegt kent geen haast
enkel hoor ik wat zuigende stappen
of wielen die draaien in het tempo
van een lijkwagen op zijn retour…
Het cijfer nul
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
547 elk getal
is een geval apart
maar wat me nog ‘t meest
verwart is dat
het cijfer nul
een lading heeft
van vrijwel niets
nou ja
de wielen van een fiets
en de glazen van een bril
wat ik eigenlijk zeggen wil
twee van die rondjes naast elkaar
zijn beslist geen loos gebaar
het klinkt als niets en generlei
maar je hebt ze nodig
allebei
haal…
Oorlog.
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.240 er vliegt een vogel
hoog in de lucht
een torenklok
luidt in regenlucht
een druilige dag
waarop alles mag
niemand is veilig
na het vallen van de vlag
de molenzwengel
die zijn wiel niet vindt
staat stil
bij nog zoveel molenwind
helpers weg
het oorlogsspel begint
niemand weet
waar de jager op zint
het leven kent
nog zoveel…
Verse sneeuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 ik zag je
door het
landschap
schuiven met
in de bochten
het kenmerkend
overhuiven
wielen rolden
en wat grint
spatte kletterend
op de diepe plas
maakte alles
modderig en nat
ook naast het pad
onrust trok
wat schichtig
weer de kar
bespannen met
twee paarden
waarvan de
kleinste draalde
stil was de
horizon toen
jij verdween…
de volgende dimensie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 Net buiten m'n zicht
kronkelt ongeziene essentie
de riolen in en
sprint met 'n knipoog
mijn verstand uit 't wiel
Intussen knikkebolt
de versufte tijd achter
de dubbelbeglaasde mensheid
en blijft het
langzaam middag worden
Terwijl 'k oversteek
kijk ik verbluft toe
hoe de zon aan
mijn kant van de straat
blijft schijnen en me
schunnig…
China op de fiets
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
961 Wielen draaien, bellen rinkelen
Een chaos tijdens het winkelen
Ik knijp mijn oog toe en er stopt iemand
die ziet gelijk je kent dit land.…
Herfstliedje
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
743 't is steeds
't zelfde liedje
in de schemer
van dit stukje leven :
't regent, 't zegent
de pannen worden nat
van mij mogen ze
als ik maar droog blijf
nu even geen droge draad
meer aan m'n lijf
want wind en regen
hebben een verbond
zo draait 't wiel
van jaargetijden rond
en zal na regen
wel zonneschijn komen
laat…
la vie comme un train sans destination
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 er gingen heel wat treinen voorbij
in mijn hoofd en voor m'n ogen
zoveel dat ik de tel ben kwijtgeraakt
af en toe op windstille dagen
hoor ik ze nog in de verte
het ingetogen bonken
de cadans van wielen die op weg
zijn naar bestemmingen in het duister
en altijd maar met de onrust
van reizigers die niet weten
wat hen te wachten staat…
Stilte van mijn ziel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
841 Ik voel me soms het vijfde wiel
van de stilte van mijn mensenziel
ik droom vaak in de stille nacht
een stilte die reeds op me wacht
die stiller is dan zwijgen alleen
die duistert als een droeve macht
ik lijk wel in de goot beland
door de stilte hier in Nederland
die stiller is dan zwijgen alleen
veel droever dan de duisterkracht
die…
Wit met grijze randen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
570 hoe terstond en jij die op mijn kussen
kwijlt spaakt mijn wiel met tussenpozen
die zijn gevuld met al die dingen
die ik nog zou willen doen
‘k ben laaghartig en armrijk geschoold
desondanks draag ik mijn lot
in vuistgebalde handen en laat
het noeste werk over aan jouw
begaafde verlangens
de tijd mijn lief, de tijd
strijdt tegen het hekwerk…
Van belhamel tot Admiraal.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
639 In mijn dierbare Vlissingen,
stad op de kruising van Schelde
en Noordzee
In het Lampsinshuis aldaar,
nu Zeeuws maritiem MuZEEum
Daar draaide hij ooit,
gekleed in een blauwgeruite kiel
aan het grote wiel.
Of hij dat
gezien zijn vrije geest
en sterke wil
ganse dagen heeft gedaan?…
Het zichtbaar zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 zou mijn tongbeen
zich vergruizen en me verstikken
daar de wereld niet meer ademt, zelfs
niet meer ontplooit en haar blaas
leegt in mijn hand
ik als figuurlijk en mijn evenbeeld
de liturgie van vrome schapen
zalven de wetenschap dat het bebouwde,
het ongenuanceerde zich telkens vergrijpt
aan halve waarheden en het
ment met vierkante wielen…
Geverfde deur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
582 Twee mensen, bij elkaar
maar nooit samen
Als duo met z'n drieën, als
vijfde wiel aan die wagen van tijd
Eerder eens zag ik jou naakt
maar gelijk een wals
Wist jij van liefde
Die echt nooit heeft bestaan?…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Het gebouw
zo puur van vorm
ligt
onrustig gespiegeld
in het wiel.…
Een vlucht in extase
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
491 ik drijf buien uiteen
men de wolken
tot zij uitgeraasd zijn
boven het vlakke land
span de wind
voor mijn wagen om
ze stormenderhand
weer op te jagen
bliksem licht op
als we de aarde raken
wielen aan bruggen
en kerktorens haken
donder rolt
bulderend door lagen
warme en koude lucht
een vlucht in extase
ik heb dit fenomeen
al…
De dichter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
502 levenstaak
Er zijn altijd wel verzen in de maak
Of hij nu pretentieus is of bescheiden
Naar zelfinzicht wil hij de lezer leiden
Hij stelt verzwegen zaken aan de kaak
De dichter, hij wil grenzen overschrijden
Hij kan niet anders dan maren verspreiden
Wat dat aangaat ligt er een wereld braak
Zij pen is zogezegd een houten spaak
Gestoken in het wiel…
De straten van Toronto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Waterval van klatergoud
surrealistische dromen
steeds dezelfde muziek
en de eindeloze stad
Mijl na mijl aan grimmig asfalt
rolt langs mijn oude wielen
ik en mijn Cadillac
wij zweven rustig verder
Een hand op het stuur
de zon raakt de einder
werpt zijn gouden licht
dit is de wijd open wereld
Mijn reis gaat verder
geen eind is in zicht…
Flipperkast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 vastigheid om mij heen
Mijn werk en mijn relaties
zijn vloeibaar, mijn lot
ligt niet in mijn handen
ook niet in de lijnen
die waarzeggers lezen
Plezier voor mijzelf
idealisme voor allen
tussen de flippers en
de façades van de dag en
de dromen van de nacht
De flippers van rampen
en consequenties knallen
op de ballen van de macht
de wielen…
Zandloper
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
119 Om het vee te laten grazen trek ik
van oase naar oase, zeulend
met een enorme zandloper
een toren op wielen, en ik tel
korrel na korrel
tot de tijd op zal zijn, ik tel
mijn moedeloosheid af:
wat zal ik dan hebben bereikt
als oude man?…
De wereld verandert
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
60 De wereld verandert ons
En wij veranderen de wereld
een beetje voor ons gemak
en om te eten, hemelhoog
bouwen we kamers en suite
gevleugeld en op wielen
leren het aan onze kinderen
leren hen te denken
dat de wereld verandert
door mensen, wat waar…
HANDICAP OF HELMPIE, HELM!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Aan iedereen die rolt op wielen en wieltjes
zich voortbeweegt langzaam of met een rotvaart
met dunne, magere of vette, dikke wielen
de keus is aan jou
HANDICAP OF HELMPIE!…
dood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.183 Het wiel draait zijn toeren tot het eind van de weg
Waar ik verder ga in de nacht van het koele licht
Sterren weerkaatsen op het water
als ijskristallen in het zonlicht
Trieste wateren kabelen verder
Een korrel zand heeft de zee verlaten
Om dag en nacht droog te ervaren
De duinen roepen hem tevreden toe
De wind van hoedanigheid
Zal je…
Dit ritselt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 dit gedicht ritselt
ronkt
en ruikt naar kuil
cirkels door het gras
trekt de tractor
er achter verbergt het bos de stad
als was zij er niet eens
aren knikken heftig ja
het geluid van werken
betrapt me
wielen raderen door het witte
ritselland
een kladblokje wappert
op de weg naar Jelsum
een klein jacht
jakkert door de aarde
als…