Alle inzendingen over woestijn

662 resultaten.

Sorteren op:

Geen fata morgana

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 803
in niemandsland pak ik je hand in ogen op verloren stappen in het zand van de woestijn markeren slechts je laatste sporen mag ik in groen weer de oase zijn nee geen fata morgana wel je paradijsje na alle pijn…

Het volk roept uit de woestijn

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Het volk roept uit de woestijn en gaat zijn weg door het dorre zand. Een satanische slang siddert in Mozes hand en wordt de staf die wijst naar het beloofde land. Mozes gaat tot de berg naar het Al en brengt het woord te tafel dat eens spreken zal.…

Na hun godvergeten zijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 853
het is de regen die me parten speelt ze drupt in regelmaat al mijn gedachten stuk haar monotone vallen schept toch een paradijs voel woestijnen weer bevallen na hun godvergeten zijn juich de bloemen toe in een voortvarend bloeien droom de rijke oogst voordat de droogte hen zal snoeien hier miezert het in somberheid en nostalgie ja…
wil melker6 september 2007Lees meer >

Bodemde met ragfijn zand

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 661
jij bent mijn zon ik naast koelte uit de bron die we samen dolven jij lierde stenen die diepte schampten verwondde zo mijn schenen ik groef uit vergaarde buit van wateraders die lang waren verdwenen bodemde met ragfijn zand gefilterd op een naamloos strand we putten zee en zon draaien zo met hemels water het woestijnen nogmaals…

ploert nu koper

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 508
je woestijnt weer na ons paradijzen groen wordt geel verzandt geheel ik dacht dat jij de weg zou wijzen jouw zon scheen zacht maar ploert nu koper aan een verre horizon jij was mijn meertje en oaasde schitterend in kleurenpracht ik versjok het kale land jouw hand heb ik verloren nog spiegel je mij fata's voor maar de morgana's…

Stille Hoop

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 862
de late kou brengt me nog geen lente-gloren ik mis het groene lover aan de kale bomen geen ochtendlied van de merel wekt mij op alleen tegen het raam spat een trieste regendrop toch ben ik in de woestijn van mijn gedachten diep verbonden met Hem die ik mag verwachten nog houdt Hij zich in het naakte hout verborgen maar bij d' eerste knop…
greta casier18 februari 2018Lees meer >

Wolkenzamelaar

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 438
De wind, voortdurend onderweg Komt even neergestreken En spreidt een sluier van woestijnzand Uit de atmosfeer Meegevoerd van tussen rotsen Half geërodeerd Wolkenzamelaar van fijnstof Onder ozondeken De tuin, door bij en wesp genaakt Blijft nimmer meer dezelfde Niets bestaat dat niet eerst Door iets anders is geraakt…

Nachtelijke Woestijntocht

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 988
Dagen en nachten ging ik door het ondoordringbare zwart van mijn rouwend hart… geen streepje licht geen vonkje hoop geen greintje verlangen Het dal van de dood Waar alleen angsten en tranen mijn metgezel waren op die nachtelijke woestijntocht waar schimmen dwaalden die me deden huiveren en ineenkrimpen van schrik en mij isoleerden…
greta casier19 november 2020Lees meer >

JETRO

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 425
Mozes' schoonvader houdt in woestijnland zijn kudde van steeds zwervende schapen, zoekt met vrouw, dochters en beschermend wapen een waterput, loopt door meedogenloos zand. Bij een groep struiken houdt het gezin stand. Zijn hier misschien vruchten te rapen? Ja, de nacht belooft verzadigd inslapen, rustig gewiegd door Goddelijke hand. De…
Han Messie9 januari 2021Lees meer >

Gaia's taiga

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 496
Ooit in een ondenkbaar ver infinitum onder gaia's taiga in galactica dwarrelden microscopische nonspecies van darwin en crusoë in de wereldzeeën wortelden zich als outcast vast in miljardenvoudige neuronen in de spermatozoïdenrijke tussenwervelschijven der gigantomammo's, in het mineralenrijk der algen in ongenaakbare toppen der…
Maxim6 januari 2024Lees meer >

Vandaag de zotskap nog...

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 718
Vandaag de zotskap nog en morgen weer dat assenkruis, de gang naar de woestijn waar stilte ons kan leren dat alles hier een einde kent, maar dat we mogen hopen... O God, leer ons de weg naar U en naar elkaar vertrouwvol dan te lopen.…
Adeleyd20 februari 2007Lees meer >

nostalgie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 848
een dromedaris en haar jong liggen in de zon te dromen van een oase als plots het wijfje in een geeuwbui over haar schoffeltanden heen haar nostalgie de vrije loop laat en haar bult in gedachten door de woestijn over zandruggen heen op en neer gaat…
delius15 juni 2007Lees meer >

De laatste kus

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.872
Passioneel bevlogen Jij kuste onbewogen Een kus van kille dood Lijkbleke lippen waren rood Het voelde als een dorre woestijn Als een soort afstandssein Of als zout in mijn wonden Alsof we niet meer kussen konden…
jouke18 juni 2007Lees meer >

Vandaag de zotskap nog...

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
Vandaag de zotskap nog en morgen weer dat assenkruis, de gang naar de woestijn waar stilte ons kan leren dat alles hier een einde kent, maar dat we mogen hopen... O God, leer ons de weg naar U en naar elkaar vertrouwvol dan te lopen.…
Adeleyd16 februari 2010Lees meer >

Kamelenvervoersbedrijf

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
De kamelendrijver Dreef zijn kamelen tot wanhoop Slappe bulten kregen ze ervan Lekke roeiboten werden het, De schepen der woestijn Wolken dreven over Foetussen dreven af En de kamelendrijver Dreef door Door en door Bij iedere temperatuur…

Dood van een dier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 628
Rivieren worden wilde waters Een weiland wordt een woeste woestijn Dode dieren, een enkel nog even dolend Dat denkt, dat het niet lang meer zal zijn Maar het blijft bestaan, het beest Maar mens, arme van geest Jij, bent er nooit geweest…

Woestijnroos

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
hoeveel zandkorrels heeft een woestijn hoeveel storm schuurt de huid weten we van wijken breken we vingers huilen we ter ziele blijven we onszelf als handhaving van de laatste roos…
Iniduo19 december 2014Lees meer >

Hokjes

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
ze ploeteren weer door als keuze is gemaakt brallend blijven woorden klinken na het debat in VEGAS een stad in de woestijn van gokken en van graaien…

helen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
als jij je toevertrouwt aan de aarde ik je blinddoek en begraaf in het zachte zand van de woestijn als dan een muur van zand je hoofd van het ongeziene lijf zal scheiden dan wachten jij en ik tot de maan haar schaduw op de aarde werpt en de kracht van de eclips je helen zal…
J.Bakx12 januari 2020Lees meer >

Ter oprechte trouw

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.391
De mozaieken van kleur die in je ogen mogen dwalen schitteren als parels wanneer je stappen zet in de woestijn zo groot. Mijn hart geeft bloesem aan een start van een nieuw eigen leven oprecht kan ik de spiegel aanvaarden en dankbaar zijn voor het leven.…

Het is er

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
Ik heb verdriet maar mijn tranen zijn droog ze zijn als zand in de woestijn zoveel dat eigenlijk niemand nog ziet hoeveel ik heb verdriet je zult het niet vinden ik heb het ver weggestopt ik draag het in plastic zakken niemand die daar in kijkt mijn verdriet is er gewoon en niemand die nog opkijkt het is er.…

dichterbij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
vandaag de storm die omver blaast wat op zijn weg komt mijn mond een smalle streep je verwaaide verre glimlach vannacht de stille dans van een spreeuw vloeiend boven de woestijn ik leg het harnas af ik ben er je glimlacht me dichterbij…

GEDICHTEN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
gedichten schrijf ik bij storm en regen bij zonneschijn en als het sneeuwt vooral bij wind tegen gedichten schrijf ik op bergen en in dalen in woestijnen en op zee daar waar ze nog bestaan de eeuwenoude verhalen gedichten schrijf ik overal en altijd en ze nemen mijn gedachten met zich mee…

war diary: vlees is vuur

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 524
de hemel zal voor ons geen vogels hebben de wind geen bladeren meer doen aanwaaien geen nieuwe rivier doen rimpelen samen zullen wij wandelen in de woestijn. vlees is vuur, ijs en vuur: vlees is vuur in deze vuren woestenij waarin wij wonen…
J.Bakx4 november 2022Lees meer >

Droge olifant

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 890
de dorst werd nu wel erg Na heel veel denken wist ze het het waait vaak hard in de woestijn dan verschuift het zand de bergen dat zou het vast wel zijn Ineens kon ze het water ruiken het was nu heel dichtbij was haar gevoel toch goed geweest en trompetterde ze blij…
Pietra18 januari 2014Lees meer >

Gedachten

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Langzaam vervagen met passeren der dagen stervenden in de dorre woestijn van tijd begraven onder het stof der eeuwigheid.…

Als ooit...

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.653
Als ooit de vogels niet meer vliegen En wind de bomen niet meer doet wiegen Als ooit moeder aarde zal verdwijnen En de zon niet meer wil schijnen Als ooit de zeeën verdrogen tot woestijn En er geheel geen liefde meer zal zijn Dan pas, lieverd, moet je weten Dan pas zal ik jou kunnen vergeten…

Ik kan jou niet zijn

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 773
Eerste regendruppels boven de oneindige rivier van ons leven kan ik zijn Elke zandkorrel in de woestijn van je gedachten zou ik willen zijn Een uitverkoren schilder die jouw donkerte in het avondrood tovert Mijn ziel en zaligheid voor jouw zoen verkopen Alles,bijna alles zou ik kunnen doen maar.....…

Achter de horizon

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 609
Achter de horizon slapen zwanen en moeders in japonnen kinderen onder luchtballonnen bij het water dromen vaders in tranen die rivieren maken en oceanen zonder zon staren naar bomen die woestijnen benijden mieren die olifanten berijden in een land dat niet bestaat.…