662 resultaten.
Geen fata morgana
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
803 in niemandsland
pak ik je hand
in ogen op verloren
stappen in het zand
van de woestijn markeren
slechts je laatste sporen
mag ik in groen weer de
oase zijn nee geen fata morgana
wel je paradijsje na alle pijn…
Het volk roept uit de woestijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 Het volk roept uit de woestijn en
gaat zijn weg door het dorre zand.
Een satanische slang siddert in Mozes
hand en wordt de staf die wijst naar
het beloofde land. Mozes gaat tot de berg
naar het Al en brengt het woord te tafel
dat eens spreken zal.…
Na hun godvergeten zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
853 het is de regen
die me parten speelt
ze drupt in regelmaat
al mijn gedachten stuk
haar monotone vallen
schept toch een paradijs
voel woestijnen weer bevallen
na hun godvergeten zijn
juich de bloemen toe
in een voortvarend bloeien
droom de rijke oogst voordat
de droogte hen zal snoeien
hier miezert het
in somberheid en nostalgie
ja…
Bodemde met ragfijn zand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
661 jij bent mijn zon
ik naast koelte uit
de bron die we samen dolven
jij lierde stenen
die diepte schampten
verwondde zo mijn schenen
ik groef uit vergaarde
buit van wateraders
die lang waren verdwenen
bodemde met
ragfijn zand gefilterd
op een naamloos strand
we putten zee en zon
draaien zo met hemels water
het woestijnen nogmaals…
ploert nu koper
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
508 je woestijnt weer
na ons paradijzen
groen wordt geel
verzandt geheel ik dacht
dat jij de weg zou wijzen
jouw zon scheen zacht
maar ploert nu koper
aan een verre horizon
jij was mijn meertje en oaasde
schitterend in kleurenpracht
ik versjok het kale land
jouw hand heb ik verloren
nog spiegel je mij fata's voor
maar de morgana's…
Stille Hoop
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
862 de late kou brengt me nog geen lente-gloren
ik mis het groene lover aan de kale bomen
geen ochtendlied van de merel wekt mij op
alleen tegen het raam spat een trieste regendrop
toch ben ik in de woestijn van mijn gedachten
diep verbonden met Hem die ik mag verwachten
nog houdt Hij zich in het naakte hout verborgen
maar bij d' eerste knop…
Wolkenzamelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
438 De wind, voortdurend onderweg
Komt even neergestreken
En spreidt een sluier
van woestijnzand
Uit de atmosfeer
Meegevoerd van tussen rotsen
Half geërodeerd
Wolkenzamelaar van fijnstof
Onder ozondeken
De tuin, door bij en wesp genaakt
Blijft nimmer meer dezelfde
Niets bestaat dat niet eerst
Door iets anders is geraakt…
Nachtelijke Woestijntocht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
988 Dagen en nachten ging ik door
het ondoordringbare zwart
van mijn rouwend hart…
geen streepje licht
geen vonkje hoop
geen greintje verlangen
Het dal van de dood
Waar alleen angsten en tranen
mijn metgezel waren
op die nachtelijke woestijntocht
waar schimmen dwaalden
die me deden huiveren
en ineenkrimpen van schrik
en mij isoleerden…
JETRO
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Mozes' schoonvader houdt in woestijnland
zijn kudde van steeds zwervende schapen,
zoekt met vrouw, dochters en beschermend wapen
een waterput, loopt door meedogenloos zand.
Bij een groep struiken houdt het gezin stand.
Zijn hier misschien vruchten te rapen?
Ja, de nacht belooft verzadigd inslapen,
rustig gewiegd door Goddelijke hand.
De…
Gaia's taiga
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
496 Ooit in een ondenkbaar ver infinitum onder gaia's
taiga in galactica
dwarrelden microscopische nonspecies van darwin en crusoë
in de wereldzeeën
wortelden zich als outcast vast
in miljardenvoudige neuronen
in de spermatozoïdenrijke tussenwervelschijven der gigantomammo's, in het mineralenrijk der algen
in ongenaakbare toppen der…
Watervrees
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
1.266 Zolang ze nog niet uitvergaderd zijn
blijft elke grote stad een soort woestijn.…
Vandaag de zotskap nog...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
718 Vandaag de zotskap nog
en morgen weer dat assenkruis,
de gang naar de woestijn
waar stilte ons kan leren
dat alles hier een einde kent,
maar dat we mogen hopen...
O God, leer ons de weg
naar U en naar elkaar
vertrouwvol dan te lopen.…
nostalgie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
848 een dromedaris
en haar jong
liggen in de zon
te dromen van een oase
als plots het wijfje
in een geeuwbui
over haar schoffeltanden heen
haar nostalgie
de vrije loop laat
en haar bult
in gedachten
door de woestijn
over zandruggen heen
op en neer gaat…
De laatste kus
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.872 Passioneel bevlogen
Jij kuste onbewogen
Een kus van kille dood
Lijkbleke lippen waren rood
Het voelde als een dorre woestijn
Als een soort afstandssein
Of als zout in mijn wonden
Alsof we niet meer kussen konden…
Vandaag de zotskap nog...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 Vandaag de zotskap nog
en morgen weer dat assenkruis,
de gang naar de woestijn
waar stilte ons kan leren
dat alles hier een einde kent,
maar dat we mogen hopen...
O God, leer ons de weg
naar U en naar elkaar
vertrouwvol dan te lopen.…
Kamelenvervoersbedrijf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 De kamelendrijver
Dreef zijn kamelen tot wanhoop
Slappe bulten kregen ze ervan
Lekke roeiboten werden het,
De schepen der woestijn
Wolken dreven over
Foetussen dreven af
En de kamelendrijver
Dreef door
Door en door
Bij iedere temperatuur…
Dood van een dier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Rivieren worden wilde waters
Een weiland wordt een woeste woestijn
Dode dieren, een enkel nog even dolend
Dat denkt, dat het niet lang meer zal zijn
Maar het blijft bestaan, het beest
Maar mens, arme van geest
Jij,
bent er nooit geweest…
Woestijnroos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
473 hoeveel zandkorrels
heeft een woestijn
hoeveel storm
schuurt de huid
weten we van wijken
breken we vingers
huilen we ter ziele
blijven we onszelf
als handhaving van
de laatste roos…
Hokjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 ze ploeteren weer door
als keuze is gemaakt
brallend blijven woorden klinken
na het debat in VEGAS
een stad in de woestijn
van gokken en van graaien…
helen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 als jij je
toevertrouwt
aan de aarde
ik je blinddoek
en begraaf in
het zachte zand
van de woestijn
als dan een
muur van zand
je hoofd van
het ongeziene
lijf zal scheiden
dan wachten
jij en ik
tot de maan
haar schaduw op
de aarde werpt
en de kracht
van de eclips
je helen
zal…
Ter oprechte trouw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
3.391 De mozaieken van kleur
die in je ogen mogen dwalen
schitteren als parels
wanneer je stappen zet
in de woestijn zo groot.
Mijn hart geeft bloesem
aan een start
van een nieuw eigen leven
oprecht kan ik de spiegel aanvaarden
en dankbaar zijn voor het leven.…
Het is er
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
743 Ik heb verdriet
maar mijn tranen zijn droog
ze zijn als zand in de woestijn
zoveel dat eigenlijk niemand nog ziet hoeveel
ik heb verdriet
je zult het niet vinden
ik heb het ver weggestopt
ik draag het in plastic zakken
niemand die daar in kijkt
mijn verdriet is er gewoon
en niemand die nog opkijkt
het is er.…
dichterbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 vandaag de
storm die
omver blaast
wat op zijn
weg komt
mijn mond
een smalle
streep je
verwaaide
verre glimlach
vannacht de
stille dans
van een spreeuw
vloeiend boven
de woestijn
ik leg het
harnas af
ik ben er
je glimlacht
me dichterbij…
GEDICHTEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
504 gedichten schrijf ik
bij storm en regen
bij zonneschijn
en als het sneeuwt
vooral bij wind tegen
gedichten
schrijf ik op bergen
en in dalen
in woestijnen
en op zee
daar waar ze nog bestaan
de eeuwenoude verhalen
gedichten schrijf ik
overal en altijd
en ze nemen mijn gedachten
met zich mee…
war diary: vlees is vuur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
524 de hemel zal voor ons geen vogels hebben
de wind geen bladeren meer doen aanwaaien
geen nieuwe rivier doen rimpelen
samen zullen wij wandelen in de woestijn.
vlees is vuur, ijs en vuur:
vlees is vuur in deze vuren woestenij
waarin wij wonen…
Droge olifant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 de dorst werd nu wel erg
Na heel veel denken wist ze het
het waait vaak hard in de woestijn
dan verschuift het zand de bergen
dat zou het vast wel zijn
Ineens kon ze het water ruiken
het was nu heel dichtbij
was haar gevoel toch goed geweest
en trompetterde ze blij…
Gedachten
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.423 Langzaam vervagen met passeren der dagen
stervenden in de dorre woestijn van tijd
begraven onder het stof der eeuwigheid.…
Als ooit...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.653 Als ooit de vogels niet meer vliegen
En wind de bomen niet meer doet wiegen
Als ooit moeder aarde zal verdwijnen
En de zon niet meer wil schijnen
Als ooit de zeeën verdrogen tot woestijn
En er geheel geen liefde meer zal zijn
Dan pas, lieverd, moet je weten
Dan pas zal ik jou kunnen vergeten…
Ik kan jou niet zijn
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
773 Eerste regendruppels
boven de oneindige rivier van ons leven
kan ik zijn
Elke zandkorrel
in de woestijn van je gedachten
zou ik willen zijn
Een uitverkoren schilder
die jouw donkerte in het avondrood tovert
Mijn ziel en zaligheid
voor jouw zoen verkopen
Alles,bijna alles zou ik kunnen doen
maar.....…
Achter de horizon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Achter de horizon slapen zwanen
en moeders in japonnen
kinderen onder luchtballonnen
bij het water dromen vaders
in tranen die rivieren maken
en oceanen zonder zon
staren naar bomen
die woestijnen benijden
mieren die olifanten berijden
in een land dat niet bestaat.…