489 resultaten.
ware liefde
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.192 is een wandelende kaars
druipend van het vet
die laat je voor tijdelijk
ergens in ommelanden
voor primus inter pares
gedreven met jouw strik
zijn gang maar gaan
het is zwaar pet
je zit te watertanden
je staat in de fik
was het niet vermijdelijk
hij is niet voor handen
je zeurt evenwel niet
dat doet hij ook niet
het is voor eeuwig aan…
o, mijn valentijn!
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.528 Ik zal een serenade zingen
en rozen strooien op je bed,
ik zal violen laten spelen
als ik de kaars heb neergezet.
Ik zal je koesteren met mijn liefde
terwijl ik mijn serenade zing
zal ik je verwennen met champagne
en met een diamanten ring!…
Mister Candlelight
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
872 jouw stem
en een gedicht
samen één
Jan van Veen
jouw stem, wellicht
een gouden kroon
op elk gedicht
mijn stimulans, een lange tijd
gaf jij mij kans, dat is een feit
voor altijd dank, jij beste man
ik zet een kaars, mijn beste Jan
Rust in vrede…
Het mensonterend tafereel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
891 het glas was zwart
beroet door de walm
van een kaars die
te weinig zuurstof had
het bacchanaal
liep ten einde
hoewel de gordijnen
de dag nog buitensloten
gebroken glas
gevallen flessen
geknoeide drank in de
stank van asbakken en bier
nee ik was niet hier
maar zie het mensonterend
tafereel van veel te veel
doe niet mee aan dit vertier…
Allerzielen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 ze kijken mij aan
verdronken mensen in New York,
kapot geschoten kinderen
in steden van Syrië,
doodgevroren zwervers in portieken,
wanhopigen, die zelfmoord plegen
in mijn ontoereikendheid
wil ik hen gedenken
immers de sluier tussen
dood en leven is nu dun
bij een boeket witte lelies
brand ik een kaars voor zielenrust…
Mijn paarse regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 De kaars op de badrand knettert
en over mijn lichaam bruist de bal
de paarse regen
van mijn rode bloed
in de blauwe weerspiegeling
van de hemel in het water
mijn huid lost op, mijn skelet
rilt, zo mooi is dit
einde, vaarwel mijn lief
laat me maar gaan, ik huil
maar ik houd van mezelf
sinds jij wegkuste wat lelijk was…
Kaars voor geloof&hoop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
707 het was nog niet te laat
om iemand op te halen
toen nog direct vertegenwoordigd
personeel danig uitgesplitst
over alle wederopbouwkabinetten
Samson was er nog juist op tjd bij
vanmiddag in Buitenhof
"Moge de Heer ons verhoeden
voor nieuwe rampspoed
uit Europa"
Wij vieren thans Neo Paars
tegen Wilders SP
&ander gepeupelte
met een kaars…
De kaars brandt/2025
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.252 Koude extreem volle supermaan in december
nachtelijk hemellichaam planeetwachter
coryfee in zonneschijn, kristallen op de ruiten
verdonkeremanen.
Duistere dagen asgrauw
op de urne van Fleur ons hondje ontvlamt een theelichtje,
afbeeldingen van verwanten ,dieren, vrienden die overleden zijn, krassen...
zonnige stralen druppelen neer,
bloeiwijze…
Amnesty
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.258 Een Amnesty-kaars
is voor sommige mensen
het enige licht
----------------------------------------
© Jan Bontje 1998
Geschreven na mijn optreden op een culturele avond van Amnesty International afdeling Spijkenisse op 25 november 1998 in de CSG Angelus Merula, t.g.v. het 50-jarig bestaan van de “Universele Verklaring van de Rechten van de Mens…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.636 Laten we vrienden zijn
die ook als ze verre
van elkaar verblijven
verbonden zijn door zielestroom
Laten we elkaar gedenken
en gedachten zenden
die licht brengen
Licht als de stralen van de rijzende zon
Buiten is de nacht sombere regen
de kamer is gevuld
met serene klanken
en de vlam van de kaars
en ik denk aan jou…
Candlelight
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.603 De wind om mijn huis, de wind loeit luid,
en de kaars … de kaars gaat langzaam uit.…
Laatste eer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 dag mevrouw, dag meneer
heeft u het al gehoord
er is hier een vrouw overleden
wellicht is ze uitgegleden
nee, ze is zeker niet vermoord
dag mevrouw, dag meneer
weet u toevallig haar naam
hoe bijzonder zij was
waar ze van hield, welke boeken zij las
had zij vrienden of was ze eenzaam
dag mevrouw, dag meneer
heeft u het al vernomen
een…
Het Boek
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.165 De reden tot geloven,
voor de één slechts een houvast,
laat de kaars heel langzaam doven,
en zorgt voor een pijnlijk, ondraaglijke last...…
Winter is mij gepasseerd.....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.008 Winter is mij gepasseerd
zonder blik waardig
te gunnen aan
mijn verlangen naar
de warme zomer
Ik stond alleen, verlangde
naar de warmte van samen
maar de stilte was enkel
wat ik krijgen kon
Waar was je toch
in die lange nachten
vol van verdriet
en simp'le eenzaamheid
Ik wachtte op je lach
die als een zachte
kaars kon branden…
Keerpunt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
614 Voorbij dat punt
van niet meer terug
is leven plots licht
achterblijven zwaar
blijkt de kaars uit
zonder op te zijn
drijven zielen uiteen
elk op hun eigen golf
is het gemis nog vers
zonder door te dringen
vecht verdriet nog met
voorzichtige acceptatie
maar reeds geuren bloemen
klinkt de afscheidsmuziek
lijkt het leven door te gaan…
Verpleeg ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Ze weet niet meer
wanneer dagen verdwenen
slechts uren verschenen
verpakt als de nacht
vermoeid en verlamd
maar toch snelt ze voort
langs ogen die vrezen
en leven in ademnood snakt
veel te vaak is verlies
als een dovende kaars
als een zucht
die eenzaam vergaat
nog één keer het laken verleggen
voordat ze de kamer verlaat…
eenvoud
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.563 barbaars:
omgekeerd leven
brood op de plank
handen even
vouwen bij het
licht van een kaars
in een gebaar
van dank
gebed:
ingetogen woord
in Godsnaam niet
weer onverhoord
een smeekbede
op rijm gezet
als gedicht van
verdriet
patroon:
schuw de materie
een beloning
in mysterie
vol heilig licht
als een icoon
een klooster als
woning…
Op zijn paasbest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 zijn wij de
uitverkorenen die
op zaterdag voor pasen
onze naamdag mogen
vieren want het aantal
heiligen is voortijdig op
een naamloze dag
zonder liturgische diensten
geen boom of takken
maar een kaars als droom
die pas om twaalf uur
nachts ontstoken wordt
dan is alles op
zijn paasbest gepoetst
orgel en koren zijn
ge updatend met…
Flitsend
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
2.991 Mijn kar is groter dan die van jou.
Vergeten en verliezen zich.
Totdat de burn-out daar is.
Dan zien ze ineens het licht.
Eenmaal bijgekomen en weer fit
bedenken ze of daar soms geld in zit.…
ODE AAN DE DODEN, HEEL EN HALF!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Natuurlijk brand ik een kaarsje
voor de doden als ode
Maar ik brand een grote kaars
voor de halve doden, de halve levenden
die met geen mogelijkheid
vooruit te branden zijn
Blijven zitten waar ze zitten
en zich bewust niet verroeren
klagen als je ze laat stikken
Uitgedoofd niet door de dood
maar door hun eigen levensstijl
geen stijl…
vriendin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 haar hand op mij
mijn hand op haar,
de ander houdt een kaars
de hemelbaar van duizenden gelovigen
in één - en wij samen -
onze tranen wassen stap voor stap
tot het gewicht van een ster
de aarde raakt
en zacht als in mijn eerstgeboren uur
geef ik me bloot
daar, op de grond van oude tijden
ligt geen grens meer, tussen
leven en
mijn…
Koningsdochter
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
637 Op jouw rug teken ik
een hart dat ik vul met xxx'en
Jouw naaktheid als Eva
die van mij als dat van Adam
Ons bloot zijn en dat van
een prinses
Haar mis ik
en jou wil ik
dus geenszins kwijt
Jij en ik, wij samen
Wij bouwen ons leven om
anderen heen
het plezier van
van elkaars
liefde en gebaren
wij beleven el-
kaar voor
eeuwig hartgrondig…
De Snor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 In Grolloo woont een grijze man
Die om zichzelf hard lachen kan
Hij doet dat graag op de tv
En ook zijn vriendjes doen flink mee
Maar eens vertelde hij iets raars
Over veel drank en ook een kaars
Hij drukte toen een week zijn snor
Belandde bijna in de nor
Maar ondanks al het commentaar
Was hij nog net niet zijn sigaar
Dus de moraal van dit…
Het lied van het morgenlicht
gedicht
3.8 met 20 stemmen
7.463 En ook de kar de man ernaast de haring op de kar
zij roepen eensgezind en zonder dat zij opzien baren
het morgenlicht nabij en ook ikzelf ik groet
het morgenlicht maar of het zich laat groeten
wij moeten zeggen wij dit is het morgenlicht
wij moeten zeggen wij het licht is ons gezicht
wij moeten zeggen wij het licht gaat eenmaal dicht.
----…
Aan een boom in het Vondelpark
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.602 Ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.
O, als een jonge man, als Hector aan de zegewagen,
met slepend haar en met de geur van jeugd
stromende uit zijn schone wonden,
het jonge hoofd nog ongeschonden,
De trotse romp nog onverslagen.
-----------------------------------------------
uit: Vergezichten en gezichten (1954)…
Je denkt: Er was een tijd, niet lang geleden,
gedicht
2.9 met 28 stemmen
15.254 Of een kaars, dan kon ik branden.
Jongen en meisje tegelijk; ik zoende m'n eigen handen.
------------------------------------------------
uit: 'Dagen uit het leven', 1977.…
Oh broer
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
4.874 Oh Broertje van mij
Ook al ben je de oudste van ons vier
Je bent een gevaar
Voor jezelf en voor mij
Je ontneemt mij mijn plezier
Wees toch eens klaar
Wordt toch eens vrij
In plaats van schoppen naar iedereen
Kijk toch je been
Vol blauwe plekken
Je vloer vol vlekken
Je kranen die lekken
Je naasten die verrekken
Jouw kar nog te trekken…
hoe bindend de liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
770 dames geven binding
aan de man
voor een diep beleven
hunner suprematie
zijn uitstoot
van spermatozoïden
gaat met hoofdletter
Donnerwetter
voor ultieme exaltatie
waar het om gaat
is sublimatie
van zijn driften
de gesteven opwinding
van onomwonden
op de kar gebonden
zal weer verkeren
in fatsoen en gratie
gedane zaken
nemen een keer…
Hunkering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
672 De wind door het schuifraam wappert
het gordijn en speelt met de vlam
van de kaars die in mij brandt.
Het vuur springt in mij
op zoek naar brandstof voor het leven
die het in woorden vinden zal.…
Novemberdag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
677 zo’n grijze dag die mijn kleumend lijf
voortdurend belaagt en bekruipt
naar warmte verlangen doet
zo’n dag waarop 't licht rond de bomen
brozer lijkt bij 't vallen van de avond
mee naar binnen sluipt
in het lege glas vervloeit bij 't doven
van de kaars vervaagt mij afweziger
achterlaat…