Alle inzendingen over wuivende

325 resultaten.

Sorteren op:

Stapt hij straks aan hand gedwee

gedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 14.620
Wat opent het wuivende bos? Beklimt hij stroomopwaarts bodem verliezende stuwwal? Aan mijn hand in zijn groeiende mantel stamelt hij traag mij een weg vraagt wat ritselt zo geel aan de wandel. Het is een herfstblad vader pas gewaaid. ------------------------------------------ uit: 'Drievuldig feilloos vals', 2005.…

GEBOORTE

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.237
Nu groeit weer uit geheim een oude ceremonie van eindeloos verwachten tot huilend licht, zo weerloos kon in jaren niet als toen in februari, 't ontluiken van een wuivend vergezicht.…
Tjen Pauwels23 november 2008Lees meer >

Een eenzame Kerst

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Zeker nu het een Witte Kerst is met al die lichtjes ook zo iets, van jaren gelee komt zij tot hem in zijn dromen vrolijk wuivend in een verlichte arrenslee Maar ach die dromen altijd vervagend en zijn huis blijft kil en leeg hij zou Hem willen vragen laat mij slapen zodat hij altijd in zijn dromen bleef…
Ivan Grud21 december 2009Lees meer >

Mysteries

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.405
De wuivende takken voor het raam. De giechelende busconducteur en zijn pet vol mosterd. De laatste uren van Jacques Rigaut. De ongelezen pagina's in bibliotheken. De nagels van schooljuffrouwen De aberraties van de Nederlandse spelling. Elke speling van het lot. Het taaie van de escargot. De schoenen van de ballerina.…
Erik Metsue8 augustus 2020Lees meer >

WAPENSCHOUW

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Hun lichte vaantjes dragen blaadjes fijn van bramenbloesem in ’t omsloten dal; en vedergrassen, wit in zonneschijn, wuivende pluimen van de vestingwal. Langs heel het duin een flikkerende lijn van lichte lansen, op de omgang, al in dichte rijen hooggericht en pal: de helmenbossen, die speerdragers zijn.…

de foto

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
( voor mijn broer ) ze zaten precies voor het schilderij het was ze niet opgevallen ze kwamen om een drankje te nuttigen zelfs toen de foto werd gemaakt zagen ze het later pas het schilderij op de achtergrond wuivende klaprozen in een uitgestrekt veld een enkele kerstboom blauwe korenbloemen het enige wat er aan ontbrak was de Adelaar…
fairouz30 juli 2014Lees meer >

Aan de Dommel...

hartenkreet
3.7 met 50 stemmen aantal keer bekeken 996
Mijn plekje aan de Dommel bankje tussen wuivend riet heerlijk om bij weg te dromen terwijl ik van de natuur geniet waar ik alles op een rijtje zet om de juiste balans te creëren voor als het leven weer druk is kan ik hier de rust combineren iedere week is alles anders voorjaar schildert alle kleuren de natuur maakt kinderlijk blij ik…

jan apostrof

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 994
dame je moet 'm echt zien hangen aan z'n staartje bungelt-ie slapjes 's avonds laat liefst lekker vrij wuivend naar jou vol verlangen haal je vergrootglas er snel bij om je pietluttig te laten stangen lieverd pak je puntje kus z'n lusje wat je maar wil - hij kan ook dalen schrik niet als anthonie leeuwenhoek in micro lijkt alles uit een…

en toen werd het stil

netgedicht
3.5 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.362
ik zie dagen, eenzaam en graven niets dan graven een straat die uit het grijze gat kruipt en wijst naar een glazen brug plastic water wuivend als zeewier tot net achter de dode bocht een stronk die met haast rechte groeven knielt tot elk geluid gevangen is en ik zie vogels, niets dan vogels vacuüm verpakt onrustig dromend…

Kazemat

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
De bunker staat daar maar midden in het Echo bos daar waar klanken draaiende wind keren en wanhopige kinderstemmen de bosrand verlaten de bunker staat daar maar tussen zo maar een boerderij en een kleine ondiepe sloot waar kroos stapjes lijkt te vangen tussen reeds bloeiende bermen en ontkiemend zacht wuivend riet de bunker staat daar…
metha17 januari 2008Lees meer >

Tevredenheid

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 870
Een veld goud gele narcissen hun kroontjes wuivend in de wind met in hun midden die ene zich verlaten voelende hyacint wees die wie je bent zei moedertje natuur ook al ben je anders van kleur en van structuur het maakt jou niet minder prachtig de zon gaf kracht de maan gaf rust de wind gaf liefde de regen liet groeien de bijen…

SPORT VAN EEN VISSER

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
Hengel na hengel haalde hij op geen vis wilde bijten geen vis aan de haak Hij at met smaak zijn zelf-besmeerde en belegde boterhammen kaas dat was wel favoriet Rondom hem het zacht-wuivend riet en verscholen eend en meerkoet Het deed hem goed naar de rivier te staren hier te zitten en te peinzen het uur niet van belang Hij hoorde…

Continenten ver

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.735
Je deed het moeiteloos, je was al continenten ver, voordat ik je ging missen, te gretig ingehaald, te veel gevergd, jij was alweer een klip voorbij, wuivend, leek zorgeloos, keek vanuit je hoge plaats op mij neer, ik maande je stil te blijven staan, wat je beantwoordde met nieuwe vragen zonder een stap te vertragen, verkoos je de…
pama12 augustus 2009Lees meer >

Ik wou

hartenkreet
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.294
M’n armen zijn te kort als ik alles wil omhelzen alle bomen van het verre bos de geuren van het gemaaide gras de glinstering van de stromende beek de witte wolken drijvend in de blauwe lucht het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen het mos liggend aan de voet van de eik muis knabbelend aan een beukenoot wuivend riet, de wortels kletsnat…
Pieter Plenter27 september 2009Lees meer >

eb en vloed

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 469
eindeloos ver, komen golven ruisend, over het strand dat glinsterend als kristal de koelte graag ontvangt een witte slinger van plezier spoelt over kiezels en rotspartij kust kleine kreeftjes, en stoeit met het gifgroene wuivend wier, daar waar het zijn einde vind huppelend als een spelend kind spoelt schuimend het water door tot waar…
lijda7 april 2010Lees meer >

waarvandaan

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 570
volgde van de wind, de verte waar niemand wil komen en nog trager vogels herleest dan de woorden, die zichzelf, nog in hun schaal, niet begrijpen het was meer dan een omhelzing de dag waarnaar jij en ik zochten we schoven hem aan elkaars vinger met een ring van zilverpapier * dat wat we niet zien raakt ons aan als wit wuivende…

Parels uit Schelpen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
vanuit de zilte wolkenzee met de voeten vast omsloten spoelde jij mij aan in ruisende stilte herkende ik jou zag ik golven in je ogen indrukwekkend jouw lieve glimlach hart werd zonneklaar een lied bezongen in woorden van diepzinnigheid met wuivende zwarte haren en door de poriën van je zwoele lichaam druppelde je mij naar binnen zeilend…
Elinora18 februari 2011Lees meer >

Alle kleuren van de regenboog

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Het is de lyriek van een wuivende griet Die als 18 karaats de lucht doet strelen Het is de muziek van de kierewiet Die weergalmt uit te luide kelen Het is het rood van de kersenwijn Die het verweerd plafond laat zweven Of de trammelant van de zwerver In een roemloos leven Of de lelijke eend die koekeloert In troebel spiegelwater…

de kleuren van gras

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 466
op deze heldere ochtend strooit de vroege ochtendzon haar roze stralen over de eindeloze vlakte het gras kleurt in verzadigd grijs en later het gele licht als groet van de zonnegod zet het prairiegras de toon en hult zich in felgroen gewaad de zon kruipt naar het middaguur en waaiert haar helle licht over het wuivende gras een vleugje…
J.Bakx11 december 2013Lees meer >

Halfslaap voor Noortje

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 891
De droom zoekt zich een compagnon met wie hij het brood breken kan een glas drinken op het leven op sterren, planeten en de zon Een vlinder is de bontgekleurde droom een mens die gezocht heeft zich uitrekken, ontspannen kan de tijd aan zich voorbij laat gaan Zo hoog wuivend met de takken innig met de aarde verbonden Droom heeft een thuis…

Leuvenum

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
En tussen het wuivende hoge riet ligt een half verdorde tak. Er hangt een geur van dier en gras, als je op het klaphek zit. En de wilde trotse bloemen kleuren van violet naar hemels wit. Voorjaarszon filterend door varens en berkenblad. De bomen hangen hoog en loom over het zanderige pad.…

Weerloos

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
gedragen in de vluchtige geur van een parfum roze haar kleed knisperde, ritselde een zachte wind zonder kleur met raffinement had zij de gang van schrijden gekozen alom trok men naar haar lach een fee trad binnen ook ik wist niet wat ik zag was het liefde, warmte een vrouw het begin van beminnen een deerne met onschuldige wuivende…

Boom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
In je ongesnoeide takken hangt nog voorbije zomer, en -vochtbedauwd- het wuivend spinrag, dat in tijdloos ritme winter nog gevangen houdt. Wat blijft is naaktheid, wit kleed dat de wond bedekt, tot -door voorjaarswarmte afgelegd- de knop zich naar 't leven strekt, en een nieuwe tak het hemels hemels blauw omlijnt.…
Cees Sleven27 november 2020Lees meer >

Drenkeling

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.807
Terwijl zij de netten uitwerpt in een wolk van schuimspatten krijst de drenkeling en hijst zich aan boord, In de diepte een verzonken stad onder wuivend wier, een mossig koord leidt naar het schip gekraakt in een donderslag Nu rest er vermolmd hout, groeien er koralen op de mast, de oeroude glorie ligt aan scherven terwijl zijn tranen bederven…
Wimper1 april 2003Lees meer >

Rastaboom

netgedicht
4.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 706
Treurende reus jouw rastatakken raken troebel water oude tak poreus windvlaag doet haar kraken eenden kwaken willen takken raken rimpels in het water lopende kring wordt groter cirkelding raakt de oever niet wel het wuivend gele riet knoppen verschijnen park wordt groen zon gaat schijnen..…

koelte

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 736
kom bij me, liefste onder m’n warmende jas dan zullen we ons laven aan bedwelmende wijn op de heuvel gaan we praten praten.. tot vermoeiens toe tot ogen in elkaar verzinken, verstrengeld onze handen een zucht antwoordt de zucht monden vinden elkander traag donkert de nacht hierboven, en koeler wordt de lucht alleen nog wuivende varens…

herfst in Pikes Peak ( IOWA - USA )

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 892
wat ben je dichtbij, dat andere licht hier alsof bladeren verguld zijn, aaibaar soms uitzichten sterven voor mij in lange stiltes hier op dit punt tilde ik jou van blijdschap je bloemenlach en heerlijke huid kropen hartstochtelijk in de wuivende boomkruinen “which way the wind blows”, ik hou van jou zei je, op afstand gadegeslagen door…
Rieg3 november 2008Lees meer >

het slagveld

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 800
Het groene maisveld, rank en wuivend, gulzig reikend naar de zon. Zo onbevangen, omarmend en vergroeid. Dienaren bestuurd op afstand, als brandstof voor een raderwerk. Voer voor vee of voor kanonnen, eeuwig vervangbaar. Als in een cyclus, gevangen in een repetitie. Dodelijk, zonder pardon.…

Mei

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.260
En de winter is weg en 't is eindelijk Mei En ik wacht een wonder - En boven de wuivende bomenrij Gromt zacht de donder.…

je t'aime

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 678
De liefde is een beste borrel, puur en onverdund, een gerstekorrel of een blaadje munt De liefde is een wuivend veld met goudgeel graan. De liefde is hartstocht in een open schuivend raam. De liefde ligt in het vocht van een traan besloten, in het roepen van zijn naam en in gevouwen vingerkoten.…