697 resultaten.
De nacht die vordert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
174 De nacht vordert
Nog twee uren.
Laat thuis na een gesprek
over voelen,
of over het ontbreken ervan.
De honden kijken op.
Ze vragen niets meer.
Ze kennen de dagen waarop ik verdwijn
zonder weg te gaan.
Ergens wachten dossiers.
Oude versies van mijzelf,
opgeslagen voor een toekomst
die ze telkens opnieuw oproept.
Nieuwe halsbanden.
Geen…
glasscherven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.131 van scherven
die languit in het bos
verder liggen te sterven
de kleinste vonk
die de zon onnadenkend
aan onze hemel verliest
schieten ze tot een vlammenleger
dat de tedere kleuren
en al wat de bloemen geuren
in zijn hete armen wurgt
het landschap smelt weg
in een bloedbad van asse
dat een donkere kreun uitkucht
als reflectie…
Cyclus: groei deel 3
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
780 Droef
beziet zij
in spiegeling
haar verwelkende schoonheid
in haar reflectie
ontluikt een passie
sterker dan
vergankelijkheid…
Duizend naakte bloesems 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Tijd, opening, pijn, reflectie,
Het staat en het loopt, en
Het beweegt, naar, van,
Ongeveer, loopt het op zijn
Einde, ik was naderende
(Om mijzelf te zien verschijnen.)
Lig ik, hoor ik mijn oor,
Proef ik mijn lip,
Het hart loopt over
En het oor raakt niet vervuld.…
Zonder vuurwerk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 ik heb
je masker
nooit gezien
wel heb jij
mij de ogen
langzaam geopend
mijn blikken
gericht naar
eer en betekenis
niet op de dans
van vlot vertier in
euforie van plezier
maar in stilte
met reflectie op
normen en waarden
zonder vuurwerk
en donderslagen van
hen die het willen maken
op pad met
persoonlijke
verantwoordelijkheid…
Het zwarte gat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 ik bonkte
met mijn
vuisten tegen
het donker dat
ondoordringbaar
voor mij was
glad en gesloten
het echoën
was in de pijn
van mijn handen
verdwenen slechts
een beurs gevoel
aan het einde van
krachteloze armen
straal voor straal
had ik het laatste
licht ver achter mij
zonder reflectie
of weerkaatsing
bleek ik totaal
gedesoriënteerd…
Cirkels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
372 jij die beweert dat de wil een ziekte is
je hebt het leven niet begrepen
ook ik lijd aan nogal wat waan-ideeën
zoals bijvoorbeeld
dat zeldzaam en uitzonderlijk hetzelfde zijn
en coherentie een deugd is
ik wil het allemaal
de rust en extase
reflectie en beweging
het geld en evenwicht
de nacht en de dag
verzaken en omarmen
ik wil het…
Achilles' pijl
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
589 de powertower die een halve mijl
door 't zwarte goud het luchtruim heeft gekozen
staat ongenaakbaar als achilles' pijl
al zinderend te trillen in de vlakte
van het onneembaar muuromzoomde troje
een mini-universum op het zand
reflectie van het oude babylon
na drieëndertig eeuwen weer herrezen
millennial van puur titanium
het middenoosten…
Engel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.245 Toch is de reflectie te hard
om niet te zien te dromen.
Ik stotter nog voor ik spreek, geen fluister rekt
mijn gedachten en val machteloos in stilte neer.
Toch is er iets dat raakt, de mysterie in haar ogen,
de kleur van emotie, lange haren die als een waterval
rond haar gezicht draperen. Ik zwijg.
Woorden zijn overbodig.…
afgeleide
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 we waren elk een reflectie
ingebonden, verdonkeremaand
samen weken we af van
gangbare vergezichten
in de verte nog niet
zodat het leek of niemand bewoog
bij dit schijnsel bleef ieder
voor zich, elkaar wanende
daar speelden we nog verstoppertje
zonder te vinden
alleen en geleidelijk verdwenen
met cement
tussen muurstenen
de…
de dichter en de erudiet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
695 Ziedende reflectie!
Schijnwerperlicht ontbloot hun denken:
de ene moet z'n kennis kwijt,
de ander zoekt naar eenvoud.
Hetgeen op voorhand niet rijmt.
Beiden beginnen hevig te vitten...
Blaségevoel, arrogantiekramp,
zelfdunk als een speer -
krijtwitte zwaveldamp kromt hun gezichten!…
ik ben simpel zoekgeraakt
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
796 waarom laat ik mijzelf uitgeleide doen
en verdwaal in late straten,
die verworden is tot een beproeving
in iedere ruit staat een vervormd iemand
te zoeken naar zijn huis
de brievenbus is een roestig verleden
ik ben mijzelf verloren
in de reflectie van pure regen
voortdurend val ik langs mij heen
mogelijkerwijs heeft de wind mij veroverd…
Het zwarte innerlijk
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
758 Duisternis betreden
Op eigen initiatief
De werkelijkheid verlaten
Zonder de terugweg te markeren
Voortgedreven door angst
Dalen we dieper af
Tot we daar aankomen
Bij de poel van zwart
Een glimp van reflectie
Laat daar onze zonden zien
Verdriet en ontroostbaarheid
Dringen door tot onze geest
De pijn die we voelen
Ondraagbaar en kil…
Sevilla!
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
947 Het park van Maria Luisa
zindert levendig
onder de reflectie
van de gouden toren.
Talloze terrassen vol
rode parasollen,
ademen aroma´s van tapas,
lichte wijnen en vertier.
Orkestrivier!
Wervelende armen
dirigeren een denkbeeldige barbier
op de Puente de San Telmo.
Sevilla!…
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 Door de vale lens van ratio rimpelt
een levende reflectie
het bewustzijn van een landschap
in adagio
door het oog van de vulkaan
keert materie zich naar buiten
er is geen regen die vertroebelt
of overspoelt
slechts de ruimte is omarmd
door de ogen van weerspiegeling
de zin van het doorgronden
wordt overstemd door zuiver stilte
essentie…
Reizen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 Haar weerkaatsing reist door mijn brein
als een reflectie voor mijn gedrag
dat is haar souvenir wat gaat als een jojo.
Zweven zonder vleugels als in mijn droom
geïllustreerd verpakt door de nacht
gestrikt door de stilte voor de storm.…
Tikkende klok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Consequent spiegel je vertraagd het afgelopen jaar
iedere minuut vervaagt als reflectie in een seconde
hoe herinneringen gekleurd stralen in een droom
nu de grote wijzer jouw verhaal als een echo wegtikt.…
Gebroken ziel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
689 weg te banen
door de afgedankte gedachten
in mijn overvolle hoofd
Wel gezien maar niet gehoorde
Niet de daden, wel de woorden
Blijven hangen en doorboren
alles wat standvastig is
mijn uitgehongerde hart
Wel de illusie, niet wat zal lukken
Niet de leegte, wel mijn nukken
Breken mijn ziel in duizend stukken
Als een spiegel zonder reflectie…
boemerangbeleid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
476 als heuse boemerang
keren problemen terug
is onze zorg voor jeugd
gedachte oplossingen
halfbakken en verkeerd
verergeren hen het leed
de voornemens stranden
in eigen belang en geld
die de reflectie hinderen
de eerlijke waarheid is
dat wens en compromis
ons doormodderen laten
een oplossing is er niet
die alles altijd en overal…
Achteruit
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.098 Kijkend,
over de schouder,
zie ik m'n wereld
door een lens
van traanvocht heen.
Vechtend,
tegen spoed
wil ik vertragen
om even stil te staan,
ik alleen.
Traag,
m'n hoofd
terug draaiend
richt mijn blik zich
voor me uit.
De toekomst
vangend
in 't verleden
loop ik achterwaarts
vooruit.…
Berusting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
844 Het hart is leeg.
Het gevoel verschuilt zich
achter de rietzoom
van een oeverloze vijver
waarvan het oppervlak
even accentloos is
als de weerspiegelde lucht.
Niets verraadt enige emotie
anders dan de kilheid
van een ingetreden winter.
En vanuit het gevoelloos zijn
treedt een rust naar voren
die de verlatenheid
van het landschap…
Perfectie
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.184 Doe regelmatig water bij de wijn,
en gun jezelf eens tijd voor wat reflectie.
Perfectie is echt helemaal niet nodig.
Het is genoeg om goed genoeg te zijn,
en alles méér dan dat is overbodig.…
Avond aan een bergmeer
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
828 Een koele bries
breekt de reflecties
van ruïnes op het water.
Lelies dansen,
statig en bedachtzaam,
als droegen ze as in hun kelken.
In een onzichtbare verte
bedekken zware wolken
als oogleden de bloeddoorlopen zon.
Sterrenloze duisternis
verbrandt het licht
en alle vogels zwijgen.…
Staar
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
938 Het water slaapt
met glazig geopende ogen,
in het riet hangen
als groene tranen
wat gloeiwormpjes.
De bleke pupil
van de maan vervormt
wanneer een vis plotseling
opduikt en weer verdwijnt
met een plons.…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
1.449 Weer die ogen
Die lege ogen die me aanstaren
Angstig en bedroefd
Op zoek naar iets
Maar wat
Elke beweging volgend
Gereed om te vluchten
Ik ga dichterbij
En de ogen blijven me aankijken
Diep in me ziel
De ogen begrijpen me
Weten hoe ik me voel
Ze willen me helpen
Maar hoe
De ogen kijken me nog steeds aan
Wanhopig zoekend naar een antwoord…
Despoot
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
798 Wellicht zijd gij daar
despoot die alles weet
uw manifest vreet in
evenmensen laten kruipen
door overwicht
zonder aarzeling
eeuwig het antwoord heeft
stuurt naar eigen plek
nimmer struikelt
over het verweer
nimmer reflecteert:
doch gij, doch gij, doch gij
doch gij krijgt ook de eigen stek
als ieder ander mens
met één gelaat…
Mensdom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Oneffenheden aan de buitenkant
als waas over het goede innerlijk
of de schone schijn als dekmantel
van dat wat zich niet laat zien
of als machtige boom zijn lijnen in
het blad en hart blootgeeft, voelbaar
zichtbaar in doorgezaagde stam
de wind zingt in onze oren dat wij
moeten reflecteren in eigen nerven
daar wij amper weten wie wij zelf…
Kwam ik mezelf tegen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 bij het verkennen van
de grenzen in het leven
kwam ik mezelf tegen
er was geen groeten
in ontmoeten maar
wantrouwen en argwaan
een vreemde snoes
die pikte op het
veld vol hoenders
moest ik met hem
de strijd aangaan of
konden wij het samen aan
na kukelen en paaien
vonden wij een compromis waar
geen enkele haan ooit naar zal kraaien…
Vandaag in Den Oever gewandeld,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
488 alwaar het ijs tegen de pier omhoog groeit,
zoals mijn gedachten weleens tegen de klippen,
waar ik deze vroeger dan liet hangen te drogen
om ze bij laag tij te laten vervlieden
met het ritme en de ruis van de regelmaat,
maar welke ik heden ten dagen durf voor te dragen
voor beschouwing en beminning,
het zij op papier, het zij in mijn hoofd,…
Eigenliefde
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
693 Ik voel mijzelf een Sibelius-cd
ik voel mijzelf prachtige natuur die stil staat op een oude foto...
mijn hart wil zingen
majestueuze klanken wil ik klinken
maar mijn geluid zit in een jewelcase
en niemand zet mij op.
Ik wil waaien als de wind door Finse wouden
stromen als water – val omlaag
spat omhoog
val omlaag, stroom weer verder
slingerend…