Alle inzendingen over maatschappij

Het besef groeit met de dag waar moet dit toch naar toe Alle dagelijkse plichten ik ben ze meer dan moe Verlang steeds meer naar rust en serene stilte om me heen Als ik alles nu kon laten geloof me, ik deed het meteen Geen miljoenenbedrijf, geen plichten geen gedoe, geen personeel Niet steeds alles maar moeten alle dagen en oh zoveel…

rond de tafel van gebreken rollen stoelen af en aan wie lust heeft of wil spreken kan zich hier te buiten gaan aan thee met een biskwietje smachtend naar het blonde bier of cuba libre met een rietje tapt men uit and’re vaatjes hier kom kwezelen en klaverjassen doe handarbeid of gymnastiek op donderdag is ‘t bingo krassen en rond de…

rond de tafel van gebreken rollen stoelen af en aan wie lust heeft of wil spreken kan zich hier te buiten gaan aan thee met een biskwietje smachtend naar het blonde bier of cuba libre met een rietje tapt men uit and’re vaatjes hier kom kwezelen en klaverjassen doe handarbeid of gymnastiek op donderdag is ‘t bingo krassen en rond de…

Een plein Vergeven van vreemdsoortige tweevoeters Die zichzelf ‘mens’ plachten te noemen Belachelijke clowns Weerzinwekkende glimlachjes Vergeefse hoegaathetmetjous Een groen blaadje Geschonken Aan een geile, ouwe zak Soldaten in Irak Oejgoeren en melkveeboeren In het getouw Tegen het ouwehoeren Van een regering Die maar niets wil leren…

Een dagje Amsterdam, auto buiten de stad, lekker met zijn tweetjes met de vouwfietsjes op pad, racen door de straten een heerlijk vrij gevoel gezellig samen praten dwars door het stadsgewoel, hier een patatje eten daar een blikje fris maar wat ziet mijn oog nu, lollies van cannabis? Zomaar hier te koop op het Waterlooplein ze lonken in…

Iedere dag weer aardappelen schillen ajuinen stoven citroentjes persen kleertjes aandoen de dans inspringen stoofpot allemaal kut en peer vruchten van alweer dezelfde scheppingsdrang woordjes persen op papier vruchteloos want ze hangen nooit gelijk die contra-gewichten werken als een aarding zoals een stemvork je plat op de buik krijgt geen…

de regels worden, steeds weer, aangepast de elite laat ons een stem en past daarna het beleid aan de staat laat ons begaan en lacht vervolgens in de vuist verdeel en heers geef het volk brood en spelen alles is voorgeschoteld, de heerser weet wat goed voor u is en dat is de waarheid…

ik zweer bij Apéllôn de genezer neem alle goden tot getuige om naar beste oordeel en vermogen jouw leven als mijn voornaamste bekommernis te beschouwen laat geen oligofrene orde van dwazen terwijl het geld wegrot in hun zakken bedenken wat ik zal doen tweeduizend vierhonderd veertig jaar na nu wanneer jouw leven eindigt in een overleg…

We worden uitgemolken leeggezogen blut gespeeld en overvraagd We worden aangepakt, nagezeten, tot de kale kip ons achterhaald. We worden in ons hemd gezet, zonder een cent, nu dan eurocent geheten, Want iedereen is het erover eens, zo zout als dit hebben we ’t nog nooit gegeten. Vooropgesteld dat je zout kopen kunt, de recessie doet…

Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg De kreet die vroeger ten beste werd gegeven Toch is normaal niet meer dat wat men uitdroeg Want waar is de normaliteit nu gebleven? Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg Maar gekte is erin geslopen Dwaasheid voert de boventoon Er zijn maar weinig mensen die echt hopen Op ‘normale’ omstandigheden.…

kranig ingezet viel het in de grond tegen schade gebleven senryu…

kranig ingezet viel het in de grond tegen schade gebleven senryu…

Goed en kwaad is relatief cultuur en tijd afhankelijk een medaille in een oorlog vrijheidsstraf in vredestijd voor hetzelfde vergrijp - het goede doet ons plezier kwaad berokkent verdriet het evenwicht tussen beide ligt daar waar lands norm in stand gehouden wordt - het volk, de echte macht streeft naar het goede als die zwijgt…

de buurman is aan het verbouwen hij hakt en slaat de spaanders in het rond schuim staat op zijn mond terwijl hij klopt, boort en vloekt sjouwt, sleept en zoekt naar zijn gereedschap en handigheden om met een elektrische zaag van de juiste diameter af te zagen en dan net een centimeter te kort, zak!…

ach goden, sterkste aller goden, vergeef me, vergeef me, vergeef me mijn verlangen naar een lief lijf, vergeef me dat ik mijn verstand heb uitgeschakeld, dat ik niet meer wil denken, mag denken, maar slechts verlangen wil, verlangend denken, filosofie heb ik gestudeerd, gepromoveerd ben ik, en moet, mijns ondanks, erkennen dat mijn ratio niet…

Als aankomen aan komt betekent dan komt er iemand aan, maar als zij aankomt, te zwaar bevonden wordt, komt ze liever aan, zodat ze afgehaald kan worden, toch?…

In het ritme van de trein ben ik vertrokken Volle zalen, powerpoint en koffie koud Zo koud, uit de automaat gekomen Ik die hier zit dag te dromen Groei zo langzaam oud Grijze sokken…

er is geen onderscheid de voorbijgaande auto is het sluipend dier waar koren op sneeuw lijkt en aarde fluweel een weg recht een berg op kan gaan en de prairie vlak en hard als holland langs een spoor of over een spoor door huizen op een lijn de kerk, de schuur, de opslagplaats er wacht zijn langs de kant van de weg in een al…

Kleine vogel, pek met veren. zeg het woord en ik zal je leren. Over stijve kragen, vieze schonen. Over hoge lagen en valse tonen. Over lege zalen, ouwe sokken. Over vergeten verhalen en gebroken stokken. Over zure geuren, droge koeken. Over kille kleuren en natte doeken. maar ook over volle glazen, gulle buien. Eigen bazen…

De spot laat zien, dat we steeds asocialer worden, maar heeft U het ooit minder gezien? Waar woont U dan?…

Kortademig wrijven Augurken interlude Witte pijn, gelukkig klein Trots op stank en krijsen Poging tot moraal Nieuw en glimmend modieus Het mag allemaal Prijs de infantiele reus Verwachtingen gespannen Kleine lettertjes paraat Uit moederschoot verbannen Volg de rode levensdraad Misschien vliegen zonder vleugels Culturele mimicry Liefde…

Ik lees in jouw zinnen het verscheiden van de duistere mens er is geen gelaat meer kant noch wal vel tegen vel puist en steencyste alle individualisme bloot gelegd in een poel van naakte aanschijn het gaat oeverloos ophemelen van ziektebeelden ingebeeld opgedrongen sociaal rond draaien theatrale empathie van een generatie want…

Je leert nieuwe mensen kennen en wil ze vertrouwen keer op keer Maar voldoe je niet aan hun eisen dan geven ze je net zo makkelijk weer harte zeer Dan geven ze op je af en behandelen je als een stuk oud vuil Ze schuiven je dingen in je schoenen en graven voor jou een diepe kuil Je valt zo hard,maar net zo hard als eens tevoren Zo hard dat…

Er waren bloemen en kado’s op de receptie, felicitaties voor haar man voor veertig jaar. Ze stond vlak naast hem maar haast niemand kende haar. Een jubileum blijft een kwestie van perceptie. Hoewel ze zelf ook al die tijd haar steentje bijdroeg en sinds haar jeugd voor iedereen had klaargestaan, werd hij gelauwerd als de man die zelfs zijn baan…

mannen willen vrouwen vinden vrouwen willen mannen veranderen mensdom…

verdomde behoedzaamheid laat mij je confronteren de waangedachten weren waarin jij gedijt ik wil je vatten isoleren maak voorgoed de sleutels kwijt pas dan kan ik mijn leven leiden en nog meer bevrijd zijn zoals ik van nature ben met echte zelfverzekerdheid…

de hartenkreet werd een netgedicht ik streed voor een vergezicht, opende leed, dat werd direct gedicht ik haak af, heb niets met omhoog vallen het rijmt niet meer, daar ben ik blij om…

aanbod en vraag prijs, afdingen aandringen, koop hier uw waar alleen vandaag aanwezig, vandaar de vrijmarkt is niet meer sinds de werking werd vrijgesteld het graaien en snaaien doet zeer de handelaar neemt met geweld ik dacht vroeger dat de vrijmarkt een plaats was voor vrije mensen op zoek naar andere vrije mensen nu wordt er…

Regen, kou en duisternis. Een enkel licht, een ritseling. Voorzichtig fluiten van een vogel, toch is er stilte. Betonnen warmte, massieve geborgenheid. Gekrioel geleid in goede banen, groet of glimlach, vluchtig doel. Zovelen bij elkaar gepropt, een concentratie van talenten. Zoveel dat je wordt opgeslokt, het hoofd omhoog en boven water…

Zijn ogen waren niet te zien De zwarte klep diep naar omlaag gaf schaduw en bracht afstand aan Een kloof die niet meer viel te peilen en onbekendheid liet bestaan Zijn ziel was langzaam rauwgeschuurd Elk woord etste een nieuwe groef Was als azijn in open wond Na lange jaren van miskenning kwam geen klank meer uit zijn mond De drukte in…