28805 resultaten.
Ik hou van de zee
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
765 Ik hou van de zee in elk jaargetijde
omdat ik dezelfde natuur bezit
soms rustig, soms stormachtig
de oppervlakte rimpelloos
in de diepte kolkend wild
met zoveel ongekende schatten
die nu en dan komen bovendrijven
voor vreemden moeilijk te begrijpen
maar voor wie mij echt leert kennen
die weet dat er ontelbare havens zijn
groot en klein waarin…
het zeetje zingt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Maar waar
verlangens vliegen in de wolken daar
blijft enkel lichaam achter in het sop
van zand en zee, een lijk in notendop,
een lege schelp met losgewapperd haar.…
Een blauw gedicht van Vincent.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
570 Tegen een blauw fond
helder schitterende sterren
groenig, geel, wit roze
opalen, smaragden, lapis lazuli,
robijnen, saffieren en daaronder
de zee zeer diep ultramarijn.
Het strand paarsig en zachtrood
op het duin pruisisch-blauwe struiken
wachtend op een schilderij.
[4 juni 1888 Saintes-Maries-de-la-Mer]…
laten gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 in kleurenhoutsnede
zonder titel
varen we door
een stroomlandschap
we zien
stormschade
in olieverf
op doek
we kijken naar
de zwarte golfbreker
basalten wachter
aan zee op doek
hoe het water
beschrijven haar tinten
haar tonen met
blauwzwarte inkt
de schittering van
zilveren strepen
onder een tere
witte lucht
hoe…
Overspel
gedicht
3.8 met 330 stemmen
59.687 Aalscholvers hoog op de rotsen
vieren het feest van de bruid van de zee.…
nostalgie : haiku /senryu
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
655 zee bron van leven
zij die alles deed ontstaan
wordt soms moordenaar
------------------------------
3.
water zo helder
dat het de hemel weerkaatst
of is het de hel
------------------------------
4.
's woensdags met je oor
tegen de radio aan
voor het luisterspel
-------------------------------
5.…
Hongerige storm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Er woedt een woedende wind aan zee.
Vraatzuchtige golfslag bijt op randen van betonplaten,
die verweerd en smakeloos in het zilt rusten.
Stormbrekers zullen de honger van de storm niet stillen.
Een vloedgolf likt met gulzige tong
en ontembare eetlust aan de troosteloze pier.…
Ademloze Huivering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 mij
in werkelijkheidsdromen
geen zuurstof krijg ik
dan door jou
sprakeloos ben ik
want jij bent mijn spreken
sidder bij de muziek
van je stem
waar ik zo van hou
door je ogen verruimt
mijn blik naar oneindig
jij lieve zielezuivering
zo zijn we elkaars onderkomen
stort je gedachtenstroom maar in mij
dan word ik onze zee…
Stil strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
572 ons mooie strand
en levendige dorp
heeft uitgestorven straten
de zee is kalm
alsof ze vredig
zo verlaten
haar golven van gemoed
kan laten stromen
uitgerust aan een rustige kust
ons stille strand
blijft onvermoeibaar wachten
niets veranderd wat is verankerd
in ons hart
zo dromend langs de lijn
weten we waar we trots op zijn…
Hand over zee
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.015 Ik hoor de zee
zoals ze tussen mijn handen reikt,
stroomt met haar uitgestrekte adem
door vingers van verlangen.
Er is een droge bedding gevuld
met overvloedige gedachten
gedragen door een golf
van zingende stormmeeuwen.
Een lied van zuiver spinsel
doorbreekt het glas
met licht, wiegend in het blauwe
schijnsel van water op ruis.…
Eén met de zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 Gisteren zat ze daar,
een vrouw in een strandstoel,
een lichtgewicht,
ineengedoken, bijna onzichtbaar,
een schraal figuur,
pal in het midden van het strand,
ze keek voor zich uit,
recht naar zee,
bijna onbewogen,
de handen in haar schoot gevouwen,
ze had iets sereens,
en toen het avond werd,
verdween ze even geruisloos
als ze was gekomen…
Picturale sotternije
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.369 ,
De hele grote grijze zee;
De zee die joeg een klutsje
Tegen het meisje haar mutsje
En tegen het meisje haar badkostuum -
Zo zwom het meisje in de zee,
Zoals een wallevisje, -
En de hupse papegaaien
Die bolleboosden mee, ha, ha!…
De zee neemt ze mee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 De zee telt oneindig
Veel golfjes waarin mijn
Spaarzame woorden vervagen,
Hun vorm verliezen
Even goed als
Hun betekenis -
Waarna ze alleen nog
Gedachten zijn die
Oneindig ver worden
Meegevoerd tot aan
De verste horizon…
laatste adem III
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.135 Eenzaam in het schuim van de zee,
hapte zij nog eenmaal naar lucht
Hij stierf een beetje met haar mee,
met in zijn lichaam haar laatste zucht.…
Blote voeten op het zand
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.998 Op blote voeten proef ik jou
het zout dringt door in mijn huid
de branding weet wat ik zeggen zou
het is goed zo, het was jouw besluit
zo mijmer ik naast het zandkasteel
wachtend op het kerende tij
de zee geeft en neemt zoveel
breng hem toch terug naar mij…
Het boek van verleden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
811 in grijs
kleurde zee het
verhaal van je leven
traag rolden golven
je zinnen al
brekend op strand
woorden verwaterden
stroomden als letters
over los zand
ik pakte je hand
we zagen het land en hebben
het boek van verleden gesloten…
Er dauwde iets van spijt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
707 de bloemen
in je ogen
was ik even kwijt
de felle zon
scheen ze te doven
er dauwde iets van spijt
zonder woorden
zijn we naar
de zee gegaan
de koelte
van de golven
heeft ons goed gedaan
de bloemen in je ogen
bloeiden weer het blauw
van schelpen op het strand…
slagaardelijke bloeding
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
652 oliegolven die de zee bedekken
de zo zeewaardige en aardige
vissen en vogels nekken
land moeras en stranden vervuilen
als aanklagende gedenkzuilen
ondertussen blijft
moeder aarde lekken
in slagaardelijke bloeding
haar levenssappen
ter nagedachtenis hoe wij...…
Getij
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.166 Misschien
wanneer je op een avond
langs het strand loopt
mijmerend over de zee
die steeds weer land verplaatst
en wast
nadat zij nieuwe golven vond
in haar verzinken
zul je begrijpen
dat er ook een morgen komt
al heeft de nacht
mijn schaduw nu gedoofd…
Het niet begrijpen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
825 De zee alleen heeft
nooit het strand gekust
maar komt met eb en vloed
het levenslot verhalen.
Laat me dan vredig zijn
en anderen verblijden
met luisteren en zingen,
met glimlach en met troost
al kan ik niet begrijpen.…
Cefalu
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
440 De zon daalt langs
de golven naar het strand
Onze blik beklimt ze
Tot wij mekaar ontmoeten
In volle geopende zee
Langzamerhand
Verbrokkelt de lichttrap
Wij spoelen weer aan
Laatste glinsters wuiven
De horizon glimlacht…
Het schaakbord
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 De zee is een glinsterend schaakbord
met meeuwen en boten als pionnen
van een wind, een wind als een kind.
Wolken en golven zijn hier één
en dirigeren het ritme weer en heen,
dobberend over het sop in het rond
onder de schijnwerper van de zon.
Schaakmat sta ik
van ontzette bewondering.…
De wolken spieglen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.494 Het is geen avond en geen nacht;
De wolken spieglen in de zee.
Wij zitten bij de top van 't duin
Hoog in de bocht van 't diepe pad;
Laag ligt gelijk een bleek ravijn
Het strand voor 't duister klimmend vlak
Der grote huiver-effen zee.…
De Zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
617 Oceanen belaagd door mensenkinderen als sterfhuizen
Verlaten zee met zonnekloppers zonder besef dat leven er begon.…
Van over zee
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.001 momenten, maar er is zoveel
horizon waarachter ze vervolgens
moeten verdwijnen, terwijl een afgelegen
landschap als dit ze zich zelfs
zou horen te herinneren
als het kijken eindelijk het vergeten inwilligt
zijn alle beelden teruggebracht
tot hun essentie, het onderhuidse waar elk woord, elk lied
immer uit voortgekomen is
in een van over zee…
September aan zee
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
804 Een late bader op het strand
De zee herademt na de zomerdrukte
en rolt haar natte loper uit
steeds weer, steeds weer...
Getijdenmoe, maar nooit aflatend
geeft zij gehoor
aan eb en vloed
onstuimig op het ritme
van een eerste najaarsstorm.
Een verloren meeuw
krijst zich moeizaam
een weg
naar het ruime sop.…
eindeloze zee
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
841 Oh,eindeloze zee,
neem mijn gevoelens even mee
Laat ze deinen op de golven,
zodat ze onder zeewier zijn bedolven
Neem ze mee naar verlaten stranden,
naar onbekende oorden,en landen
Laat ze op de rotsen stuk slaan,
of in het glanzende zout opgaan
laat ze zich mengen met het zand aan de kust,
dan heeft mijn hart heel eventjes rust.…
Ademloze Huivering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 mij
in werkelijkheidsdromen
geen zuurstof krijg ik
dan door jou
sprakeloos ben ik
want jij bent mijn spreken
sidder bij de muziek
van je stem
waar ik zo van hou
door je ogen verruimt
mijn blik naar oneindig
jij lieve ziel zuivering
zo zijn we elkaars onderkomen
stort je gedachtenstroom maar in mij
dan word ik onze zee…
Empathie
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
898 Je waant ons in zee
omdat je wenst
dat ik jouw tranen
niet van het zeewater
zal onderscheiden
Maar straks, m’n lief,
spoelt jouw verdriet aan
op het zand
waarmee je de woorden hebt uitgewist
die je zei,
maar niet sprak...…
De stroming van ons water
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
971 Als druppel in die grote zee,
glijdend, varend, met de stroming mee
Geen kans om zelf te stoppen,
te kiezen bovendien
De andere kant op gaan,
heeft geen zin.
De stroming is te sterk,
je wordt meegevoerd,
voor je het weet zit je er weer in...…