5374 resultaten.
- Geen titel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Of eerder gaan springen in mijn schaduw.
Jammer dat ik de schaduw niet meer heb.
Het is gaan huilen ver van mijn bezwaren.
U herkent deze uitspraken hé?
Snapt u mij?
Snap ik u?
Lezen en gelezen.
2 uitkomsten, maar een eigen begin.
Lees mij uit, lees mijn vel uit.
Voordat uwe zal vergaan.
Neem kansen, grijp punten.…
Waar geluk niet snijdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
311 En zo groeit geluk
niet als een vlag op een veroverde heuvel,
maar als licht dat zich verspreidt
zonder ooit een schaduw te verjagen
die niet de zijne is.
In dat evenwicht—
dat trillende, tedere evenwicht—
wordt de mens mens.…
Later kwam de eerste schaduw
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 Later kwam de eerste schaduw.
Foto's werden donkerder van kleur.
Alsof de zon niet wilde schijnen.
Ze ademen een andere geur.
Ik weet nog wat er toen gebeurd is.
Ineens mocht ik geen kind meer zijn.
Ik moest mij richten op de toekomst.
Onzeker was ik en zo klein.
Het eerste fronzen van mijn voorhoofd,
strakke lijnen langs mijn mond.…
zie licht met schaduw vrijen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.253 ik zie licht
met schaduw vrijen
in de ondergaande zon
schemering laat hen betijen
de dag is bijna om
vogels fluiten voor het
laatst hun schitterend lied
op hun rustplaats aangekomen
kunnen ze nu rustig dromen
een vijand is er niet
zo valt de avond
voor een nacht met
sterren rond de maan
niet onverwacht
ogen wennen er al aan…
Laten sporen schaduw gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 ik heb je handen gelezen
kringen rond je pols bekeken
maar in je ogen
zie ik een heel ander beeld
de jaren hebben
stempels op je huid gedrukt
om het bestaan te structureren
uit opvoeding en verder leren
maar in ervaren
met liefde en verstaan
diepen lijnen minder uit
laten sporen schaduw gaan
ik lees het speelse
voel de warme kracht…
Waar schaduw geheimen maakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Iedereen kent het boek over de koning
zijn macht, de raadsheren en het grote
paleis met al zijn binnentuinen
vol heerlijk geurende bloemen
maar ik beschrijf wat ik leerde
van ervaren mannen, Paardenkop
en Goudnavel, over genoegens
in het donker, achter de hoeken
waar schaduw geheimen maakt
van verborgen deuren naar de gangen
door het…
de god die in jouw schaduw leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 zoeken de echo van jouw woorden
de wortels waaruit jouw lichaam vormde
ik vind niets dan kaal gelopen vlakte
een stekje uit de grond getrokken
mijn ogen zoeken de gulheid in jouw lach
de schuchtere aarzeling van je handen
ik vind niets dan jouw onbezonnen leegte
die mijn dansen opsluit in een kooi
mijn ogen zoeken de god die in jouw schaduw…
De geboorte van ruwe schaduw 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Of is het een silhouet,
Dat verrast,
Gebrek aan melk,
En honing.
Twijfelend doch vriendelijk,
Verleg loopgraven,
Wordt verliefd,
Begrijp niets.
Vervreemde romantiek,
Verkochte antiek,
En dan tot bloedens toe,
Mij toe te vallen.…
Umbra Stultitiae (Schaduw der dwaasheid)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
736 In Azië, in Europa, op elk modderig slagveld,
in de omgekeerde schaduw
van hun onrijpe ziel.
Door hun grote schuld.
Misschien wierp iemand van hen,
vlak voor zijn dood,
nog één laatste blik over de zee
om zachte woorden te fluisteren
tot zijn verwelkende moeder
als een gebed, gedragen door de wind.…
Ik herhaal je
gedicht
3.4 met 48 stemmen
21.944 Ik herhaal je
zonder begin of einde
herhaal ik jouw lichaam
De dag kent een smalle schaduw
en de nacht gele kruisen
het landschap is onaanzienlijk
en het mensdom een rij kaarsen
terwijl ik jou herhaal
met mijn borsten
die de holtes van jouw handen imiteren
---------------------------------
uit: 'Ik herhaal je', 2000.…
Laten
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.238 Het licht dat mijn schaduw
verdraagt als jij slaapt
en vragend fluistert
of ik nog steeds besta.…
Licht en duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
735 Grijpende schaduwen
vangen de dageraad
schuiven langs aarde
schilderen muren grijs
Tastende vormen
omhelzen elkaar,
in gemeenschap
maken zij het stille schemer
Groeiend naar het duister
dat ooit weer sterven zal,
als het diffuse licht
haar zacht de dood inleidt…
Mijn lief
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
2.371 Op een schaduw
van verlangen
klom je naar mijn hart
in duister verleden
gevangen
maakte jij
je aarzelende start
jouw liefde
overweldigend
meesleurend
overwinnend
levensveranderend
op een zee
van verlangen
veroverde je mijn hart
dwalend door
zijn duistere gangen
maakte herstel
zijn aarzelende start…
Verleiding
hartenkreet
2.5 met 16 stemmen
1.287 Als blinde hoop omarm je mijn eenzaamheid o duisternis
verleid je mijn lege liefde met haat
En wanneer ik wanhoop naar betekenis
ben jij daar waar het licht mij niet langer baat
Een schaduw ben je, geboren uit licht
en mijn ziel heb je genomen
Verblind je mijn liefde haar zicht
opdat ze niet meer tot mij zal komen…
de dageraad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.245 als de nacht weer van de morgen is
maar, ik nog slaap
en in mijn dromen
jouw ogen weer geniet
je hemelbed opschud
en niemand nog mijn tranen ziet
die ik dan telkens weer laat komen
en als de zwarte schaduw weer verdwijnt
heb ik mijn ogen opgeslagen
naar de dag
waarin geen zonlicht meer verschijnt…
Kameleon
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.354 De kleuren doen er niet meer toe
Jij past je aan, verdwijnt in de achtergrond
van bovengoed en bovengroei
Als je hongert, dan vliegt een dikke
vlinder dichterbij en je tong is sneller
dan het menselijk oog schaduw kan zien
ontsnapt aan de puberende Peter Pan
hap, slik weg, je boert tevredenheid…
waar Alzheimer koning is
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.840 tussen dove, blinde muren
zwijgen stilaan al zijn zinnen
vervagen heden en verleden
in schaduw en trage dood
verbleken mensen en dingen
tot grauwe schimmen
leeft hij in niemandsland
waar Alzheimer koning is
zijn schrale lijf van geest
en ziel beroofd…
Fluisteringen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
1.763 ~~~
in de zwoele wind van vandaag
fluisteren nog steeds de woorden
die gisteren al vroeg vertrokken
schetsen komen weer tot leven
in een pastelgekleurd diorama
verleidelijke denkbeelden
waaieren uit in vlagen
en ik bloos jouw kleur
op mijn papier
alleen je schaduw loog
je leek veel langer
-bij me-
~~~…
lakenhal
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
468 de gedachte was lakenhal
staat er niet voor niets op
klein deurtje poppenhuisje
je weet het gewoon niet
of en wat daar achter school
nu heimelijk schuilt
kijk naar dat silhouet
heel droog is je schaduw
wie weet van die open mond
jij ziet geen geluid
horen wij antennes
wie weet wat daar puilt…
Rembrandts licht
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
740 adem maar de geur
van het verleden
verwelkom de personen
die uit de schaduw van
hun schilderijen treden
voel de stenen
loop het pad
hun schreden hebben
eeuwen eerder
al die tijd gehad
pas op het terras
zie je de werkelijkheid
in vergelijk is
rembrandt 's licht een
paar penseeltjes anders…
visioen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Hoe snerpend knarst de schaduw,
En kwijnt het wit weg,
Zo ver als de reis kort is,
Zo diep is het gapende gat,
Waarin leegte leegte opvult galmend in het niets,
Aan haken hangen ogen,
En in de starre stilte gaan zij voorbij,
Wie zou nu durven geloven,
Dat hij daar later zat.…
Jij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.410 Gedachten
Rollen als tranen
Over je archaïsche gezicht
Een glimlach
Als gebeiteld
Verbergt je angst voor verdriet
De wereld
Voor jou een mogelijkheid
Om iemand anders te zijn
Het gevoel
Dat je langzaam ten onder gaat
Steeds vaster in je ketens
Blijf jezelf
Of wees gedoemd
Je eigen schaduw te verliezen…
Het leven...
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.802 het leven is je soms
meer tot last
voel je de wereld op
schouders rusten
hoop heeft je verlaten
alsof alles
wegspoelt in het zand
maar je probeert te overleven
al doet je trots nog zo'n pijn
til jezelf op uit de schaduw
in nieuwe kansen
om verder te gaan
het tij zal zich eens
weer keren…
de laagste maanstand
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
649 de nacht was mijn
vijand
wanneer hij 's nachts
bewoog door het verboden
gesloten raam
onder de maan
kon ik niet komen
toch niet voor eeuwig
en als ze nauwelijks zichtbaar verscheen
zorgde hij wel voor de schaduwen
die, nooit verontschuldigend,
binnendrongen
alsof zonden nooit
gestalten kregen, zelfs niet
in zijn hoofd…
om te dichten
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.144 ik herkende het niet, het had geen naam
het was licht en windstil
vol van zang en dagen
en het bleef liggen
op mijn wang
er viel geen regen
ook geen schaduw, het was zoiets als
eeuwigheid in een gedicht
ik kon het niet optillen
niet in woorden of met handen
ademwarm en zo dichtbij
jij gaf het me, net voor het afscheid
liefde…
Anderland
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
731 Slaap
onbewust
onderbroken wakker
uit
anderland
donker buiten binnen
kaars
vlam van vuur
zuurstof en vaste stof
licht
nacht verzwakt
in schaduw verborgen
storm
stroom door druk
hoog naar laag verplaatsing
hier
is het stil
bewegingloze schijn…
As in haar hand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
618 Het heeft geen zin
haar handen zijn gesloten
daar binnenin
een vleug van gisteren
jammerend in tijd
De dag rouwt
om weggesloten herinneringen
die verkleurd en verpulverd
het goed en kwaad
belichamen
Al het donker van nu
bergt mijn hart in schaduwen
waar mijn eigen vlam
het zwart verbrandt
tot de as in haar hand…
Khazana
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.015 Gedachten krijgen vleugels
vliegen duizenden jaren
hier vandaan
ik zie hem staan
zijn naam
kent geen taal
zijn verhaal
werpt schaduw
in de woestijn
ik voel zijn pijn
ogen stralen
een donker bestaan
en ik moet hem laten gaan
een laatste kus
in gouden stralen…
Tot hier en niet verder
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.185 Op de schaduw leven, voorbij
de stappen die onze dromen
najagen.
Het lichaam verzwijgen. Tot tien tellen
(in stilte)
en dan tot honderd schreeuwen.
Je naam schrijven in gedachten
en dan voor eeuwig ronddolen.
IJsberen maken hun rondjes
steeds klei-
ner.
Hoe dicht komen we bij ons zelf?…
Achromatisch
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
1.918 de dag gleed als een geest
in de schaduw van de nacht
onaangekondigd vroeg en
veel donkerder dan verwacht
kleuren zijn verdwenen
onder een deken van
plots ingevallen duisternis
slechts rimpelingen in zwart
omtrekken vaag een silhouet
een zijn zonder raakvlak
een pijn zonder uitzicht
voortijdig ontbonden
zonder eeuwige rust…