2670 resultaten.
Watergroeve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 al haar gratie, haar speelse beweeglijkheid
is stilgezet, versteend en toegedekt
als ijspegels hangen ze stijf en verkild
in reflectie over de dekplaat van de watergroeve
niets beweegt en elke tong is vastgeklonken
met de ketens van het herinneren
de uren glijden weg in het gebluste licht
het water weigert elke beweging
alle tinten op weg…
Expeditie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 de berg die ik het liefst alleen beklom
waartoe ik impulsief kon besluiten
daar meende ik naar te moeten fluiten
als gekooide vogel, haar eigendom
maar juist zij blies wind onder mijn vleugels
scheen me bij in de donkerste uren
ging mee op de mooiste avonturen
er bleek niets waar van die strakke teugels…
Wanneer Ik wegga
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.075 En samen zo nu en dan
Naar de horizon turen,
Tot het wachten op de laatste uren.
Wanneer ik wegga,
Ga jij dan met mij mee?
En kruip dan dicht tegen mij aan,
Van de duisternis tot het licht,
Heel dicht met jouw gezicht.
Wanneer ik wegga,
Ga jij dan met mij mee?…
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Herinneringen vergen alleen het torsen
van wazige beelden, nieuwe woonwijken in vroege uren.
Hoe kan ik me van uw afscheid verlossen?…
een baaierd aan zinnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 het woord winterijs vecht zich
onverklaarbaar naar boven
hamerende uren lang schrijf ik
niet voorbij dat mooie woord
terug naar bed dan maar
waar een baaierd aan zinnen...…
Antwoord
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.454 Niet ver, geen uren, gewoon
een stukje lopen, langs het water, de kade.
Ik zeg niet dat ik moe ben, dorst heb, dat er vandaag
geen keuze is. Terloops raak ik haar arm aan, zijn
hand, en herhaal: gewoon een stukje lopen.
De man spuugt, de vrouw slaat om zich heen.…
Oma's tatoo
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
739 Armen in twee braces vanwege oedeem
mogen ze na een fors aantal uren wel af.
Ik vraag mijn dochter: help jij me even,
kleindochter komt nieuwsgierig naderbij,
wat doet Mamma bij jou?
Die is me aan het pellen, let maar eens op,
zeg ik het kind.…
Fluisterdicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Uren knerpen,
als los zand rond heel mijn voet.
Ik zie de korrels als essentie.
Het is precies,
wat er toe doet..
-…
Spike
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
448 en mond afgelikt
Bewijs dat je me echt wel mag
Niet zo evident
Je werd misbruikt opgesloten neergehaald
Enge verlatingsangst ergens zo normaal
Me herkend aan de hand van mijn parfum ook geur
Wat heb ik je ook geduldig toegefluisterd en geaaid
Werkte prima
Samen op de bank ingedommeld
Warmte
Beloftevol
Hopelijk spenderen we nog prachtige uren…
Samen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
620 Uren als een lang moment,
Wij elkaar hebben verwend.
Zintuigenloos tollend zelf weer,
Gloedrijk gevoel van weleer.
Mee nu in alledag,
Samen waar alles mag.…
nachttrein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 als de arbeid gedaan is, rest
de thuisreis, trein tussen vertrek
en verblijven, niet ver van ginds
zoekend maar volgbaar
open de weg, volg het ijzer
zoem het voortgaan, verder
weg van stilstand, hoor de uren
slaan, licht en donker, beleef
een betrokken weten, dit vlees
verschijnt in niemandsland
asbak, niet uit het raam hangen
‘…
Verlichte momenten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 pad
langs universele klanken
die diep mijn ziel ontroeren
of woorden uit dat grote land
geschreven in Tsaren sfeer
op zo'n moment wil ik de stilte danken
en behoeft slechts een cracker
de haast eeuwige leegte van de maag
tot ene volmaakte vulling te voeren
toch vraag ik aan de slaap,
neem me nog een keer,
laat me voor wat luttele uren…
Groenendaal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.005 Dat ging
op zondag zo: twee uren welgeteld
de lanen door. Het heette wandeling.
Zo kwam ik voor het eerst in Groenendaal.
Het breedste pad: wat was het op het spoor?
Ze marcheerden zo’n beetje allemaal.
Maar ik keek steeds tussen de bomen door.
Midden juni geloof ik dat het was.
Iemand zwamde over de Ilias.…
Angstdromen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 ik heb angstdromen
in de ban gedaan
zij zullen mij
niet meer overkomen
sluiers zullen geen
ogen doven die niet bestaan
fluisterende stemmen
vergeten hun misdadig plannen
het gefolterd schreeuwen
en de eindeloze val
ik ken ze allemaal al
van opgejaagde creaturen
nooit meer zal ik
badend in het zweet
ontwaken om pas na uren
weer…
Levenstijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 dagen in een lange eeuwigheid
Een leven gerekend naar een aardse maat
Ze draaien mee met de molen van de tijd
En staat soms de tijd toch heel even stil
Gaan toch wijzers, eeuwigheid en leven door
Omdat draaiing van de aard niet stoppen wil
In wezen gaat hier geen enkele tel teloor
Wij draaien mee met de molen van de tijd
Leven hier in uren…
moeke
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
484 dan
maar ik zie je in de bloemen
ik hoor je in de wolken
die telkens jouw naam vernoemen
ik dwaal in warme nevels
waar ik jouw schaduw vind
droom en zweef nog verder weg
in de schoot van een tedere wind
"ik mis je jongen" zegt ze dan
maar ons weerzien zal niet lang duren
al lijkt dit voor jou een eeuwigheid
Hier kent de tijd geen uren…
Van jaar tot jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Het aftellen is begonnen en ik wacht
Nog luttele uren scheiden ons van wat komt
Tijd baant zich een weg door duistere nacht
Tot in eindeloos kabaal de stilte verstomt
Voor iedereen hebben we goede wensen
Veel geluk en gezondheid voor een heel Nieuwjaar
We gaan ons aan oliebollen en bitterballen verpensen
En nemen afscheid tot het volgend jaar…
De nieuwe modus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 beginnerstijd
trekt trage uren
langs nog niet
gevulde structuren
van het nieuwe jaar
onwennig is de
nieuwe sleet van
oude patronen die wij
als dagelijkse zekerheden
ooit hebben gedragen
daar vallen nu
gaten met hilariteit
bijdehandjes waren
er al aan gewend in minder
dan een mum van tijd
de nieuwe modus is
het zelfsturend team…
Stap voorwaarts?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
762 De seconden gaan te rap
om de uren te vergaren,
wat alles bindt is tijd,
gesponnen op het weefgetouw
van vergane jaren, om je
opnieuw te ontmoeten op
een glazen brug, over emoties heen
soms zwaaien we naar elkaar, maar
niet terug, ik moet je bekennen
dat we nog steeds niet in elkaar
herkennen van acceptatie, wat
ons scheidt…
Nieuwjaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
952 Uren, dagen, weken
Jagen ongrijpbaar snel voorbij
Voor je het weet
Zit je in maart
Sneller nog
Is het al mei
Plots is daar alweer de zomer
Augustus staat zo voor de deur
De pepernoten vullen de schappen
Ook begint het kerstgezeur
Oktober brengt de duistere dagen
De somberheid keert nu terug
Overdag veel minder zonlicht
De dagen vliegen,…
Kleine boodschapper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Opvliegend en dalend van tak naar tak
brengt zij bij het aanschouwen met gemak
steeds een enorme glimlach op mijn gelaat
die er dan werkelijk ook minuten of uren lang staat.…
Het andere land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 ik kende
de betovering
door je ogen
jij raakte
diep in mij
het andere land
waar wij ooit
verliefd hebben gelopen
uren hand in hand
voelde de magie
die om je hing
als een gouden ring
waar alles anders
was door de bijzondere
uitstraling die jij het gaf
jij hebt mij nog het
meest verrast door het
mysterie dat jijzelf was…
Struise vogelaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 Een struise vogelaar
tuurt uren naar een tureluur
duinpanschuilend hutverscholen
waant zij zich nochtans bespied
bloed kruipt zienderogen weg
als adders glijdend onder gras
het zegel der betovering verbreken
en haar kleur verschiet
de tureluur was puur natuur
door de glazen van 't montuur
nu zelfs het eekhoornkleurig
notensplijtend…
Allerheiligendag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 vertrouwd
waren de letters
haar naam een
lach op de dag
ogen die
kleuren beloven
rond gouden bergen
vol intens verdriet
het carpe diem
is altijd haar
seizoen geweest
vol liefde en feest
samen hebben we
uren vol tranen
kunnen sparen voor
dagen vol zomer en zon
waar het bestaan
zich eindeloos koesterde
in een…
Wat is geweest is geweest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Uren ja zelf maanden en jaren mogen mystificeren
kunnen ons verrassend over andere zaken iets leren.
Ik merk dat aan gewoon de rand van mijn ledikant,
als een van de vele dromen weer een zaadje plant.…
kleine letters grote God: wij loven U
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 het zal niet meer zo lang duren
hooguit nog een paar uren
voordat wij van het jaar
tweeduizend negentien afscheid nemen
met sterren vuren kleur en dennengeur
ik dank U o mijn God
voor wie zacht onze handen
de handen van Uw kinderen strelen
met ons delen blijdschap en verdriet
in ‘t hart dat op U ziet
Uw wonderolie giet…
Mijn Assepoes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
634 Zo woekerde ik met mijn uren
en strooide vergeefse minuten
op onze vuile keukenvloeren.
En jij, mijn Assepoes met beurse knieën,
veegde alles op, je schuine blik
onveranderd op morgen gericht.
Weet dat mijn gedachten bij je waren
wanneer de herfstgriep je eens te meer
met zijn vuige poten te grazen nam.…
Hoe lang nog?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
558 Niet een omhelzing
geen kus, geen hand
zelfs geen anderhalve meter afstand
maar jij achter gesloten ramen
en binnen de betonnen muren
dondert het tikken van de uren
voelt alleen zijn meer dan verlaten
is er dat murmelen in het niets
zoveel voelbaarder dan gisteren
koud, kouder jouw huid
te lang al onaangeraakt
hunkerend naar
al was het…
Wait a second
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 Niets met uren maanden jaren.
Met verleden en met toekomst.
Alles verandert helemaal NU.
In NU en in alle eeuwigheid.
Mensen wachten op voldoening.
Wachten op geluk dat nu niet is.
Geluk moet wachten, groeien.
Geluk dat later komen moet.
Datgene wat ik nu nog mis.
Gelukkig wachten momenten nooit.
Het NU trilt zinvol in al wat leeft.…
Het klokgelui
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
359 jij hebt mij
de tijd doen vergeten
laten weten wat
er echt belangrijk is
uren in cijfers
zelfs dagen en
maanden hangen
hun bagage aan wijzers
een klok die gaat
nooit even stilstaat
voor pauze of rust
zelfs de kus is gehaast
maar jij bent
zelf de balans
waar alles om draait
die glanst van belang
zonder verleden
de toekomst ongewis…