3107 resultaten.
drijven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
802 laat me maar drijven
op mijn gedachten
met de stroom mee
liefst nergens heen
laat me daar blijven
niet op mij wachten
wees een droomfee
om wie ik ween
laat me maar zwerven
geef me de vrijheid
waar ik toch ooit
zoveel om gaf
laat me maar sterven
hervind je blijheid
ik neem het nooit
meer van je af
laat me maar drijven…
Oorlogen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.178 Een eerlijk en veilig plaatsje voor ieder mens,
dat is mijn allergrootste wens.…
De weg naar het einde,
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.123 Rimpeltjes veraden m'n wens,
Van dit eenzame mens.
Een smeekbede gericht in de lucht,
Veroorzaakt mijn diepe zucht.
Eenzaam loop ik verder in gedachten,
Van binnen veel hoop.
Ik zit nog steeds op jou te wachten.
Daar ben je dan,
Een hand,
Je bent mijn zielsverwant.
De weg naar het einde.…
Een nieuw jaar
netgedicht
2.8 met 79 stemmen
21.348 Met een nieuw jaar in het verschiet
verlies ik mezelf in een mijmering
bedank ik je voor de herinnering
zachtjes en zonder dat iemand het ziet
Wat kan ik nog meer verlangen
klinkende glazen en een goede wens
veel liefde, geluk, verleg je grens
mag ook ik dankbaar ontvangen
Toch besef ik juist op dit moment
het leven leef je niet zonder…
verdwijn bij het ontwaken
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.034 wind door jouw haren
streling zo zacht
geschitter door tranen
gehuild in de nacht
verdriet door dromen
een wens in jouw ogen
elke ster droogt een traan
verdrijft stil verdriet
tot in het ochtendgloren
sterren zich verschuilen
de wereld stopt met huilen
jouw hart de vreugde voelt
van liefde ontluikend
warm als de zon
waar een…
Vervlogen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
675 Omvleugeld door jouw tederheid
blaas ik het dons van de toekomst
pen ik veren in een tooi van hunker
naar de vrijheid van jouw bestaan
Zachtjes open ik mijn handen
teder strijk jij beide vleugels
als laatste groet over mijn huid
waar de pluisjes van ons leven
verwaaien in de wind
Wolken wenen weemoedig
walend moet ik jou laten gaan
gevangen…
mijn mooie vlinder
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.065 Dat ik met je meevliegen kon,
Dan vlogen we samen over zee en over land,
En als we zouden gaan rusten,
Dan zouden we dat doen op het strand,
Daar zouden we genieten van alle mooie en kleine dingen om ons heen,
Maar deze wens zal nooit in vervulling gaan,
Dus vlieg maar mooie vlinder,
Naar het onbekende land heen.
veel liefs van mama.…
Happy end
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.296 Telkens weer
moe van het strijden
zoekend naar een stimulans
Telkens weer
proberen te begrijpen
waarom is hier de grens
Telkens weer
de spiegel blinkend
zonlicht door de wolken heen
Telkens weer
opstaan na het vallen
gáán voor een volgende kans
Telkens weer
luisteren naar eigen aardigheden
slechts verpakt in die ene wens
Telkens…
ouders zijn de pest
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
2.045 hoe het moet
hoe het ook anders kan, nimmer gespeeld
op de man, want individueel is men
teveel in zichzelf gekeerd, niets geleerd
de ouder, de oudere mens komt eens om
in woorden, raakt eigen kind kwijt
in een gelijk dat men wil krijgen
ik reik u mijn donkere kant
nagezeten door oplichtend de schare
kinderen van De Zwarte Hand
ik wens…
AETERNUM VALE
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.496 Veel is vergeten, veel ook begraven
Ik zink naar de diepte, de donkerte en kou
Naar vergeten dromen die ik waarmaken zou
Ik zie mijn dromen, mijn liefdes en ween
Omdat alles naar de diepte verdween…
geloofsworsteling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.911 in moeders schoot
de hemel onthecht zich
uit een knellende voet
wanneer wortels hol reiken
naar uitziende ogen
takken treuren,
zorgvuldig gekozen;
de wind waait immers
uit een verkeerde hoek
steeds minder
in het veld van vreugde
deelt het leven
de oude openbaring
wat daarna valt
is slechts
een ster
of wat er van een wens…
Haar laatste wandeling
poëzie
3.1 met 13 stemmen
3.874 De zwaal'wen trekken henen,
Ik staar hen na en peis:
Ik ben een arme zwaluw,
Ik moet alleen op reis.
Zij trekken naar het zuiden,
Zij weten waar zij gaan,
Zij zullen wederkeren
Met loof en lenteblaân.
Het woud zal weer herleven
In warme zonneschijn,
De nachtegaal zal zingen -
En ik, waar zal ik zijn?...…
GOUDEN RAND.
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.498 Het doet pijn om zoiets te lezen
want hulp kan ik niet geven
maar wens ze wel veel sterkte
in hun zo moeilijk leven.…
Billet doux
poëzie
4.4 met 16 stemmen
3.807 Ik zou deze dwaze wens niet uiten,
Als mij een krankzinnige was vervuld:
Je eenmaal zelf in mijn armen te sluiten...
Maar ik heb engelengeduld.
--------------------------------
uit: Al dwalend (1947)…
In de schaduw van de maan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.054 Knipperend met mijn ogen
zie ik sterren vallen
en onder aan die boog van licht
doet een wens zijn gevolg
Telkens weer, zie je even niets
in het geweten van de duivel
in het donker van de hemel
achter de handen voor je ogen
Pijnlijk, elk geluid is onbekend
geen voorstelling te maken
en toch, je bent nieuwsgierig
wee en gebeente, de droom…
herfstdraad
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
2.069 ik blader door de bomen
en lees een bos in rust
verblijf ik hier in dromen
of droom ik haar die kust
verkleur ik rood in stilte
de moederschoot ontgroeid…
er wacht mij slechts de kilte
totdat de bloesem bloeit
ik tel het jaar in ringen
en schrijf de boom mijn lief
draai rond in heksenkringen
en wens mijzelf naïef
een holte om te schuilen…
bevangen gevangen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.089 in mijn glazen woning
getralied door geweten
voel ik zo vaak en vaak
het verlangen
naar het lichte buiten
alsware ik bezeten
door illusie bevangen
waarom verscheurt
buiten en binnen
mijn diepe wens
door liefde gekleurd
is het de verstilde leegte
door stilstaand bloed
tot ijzig verbeurd
ik versterf door de dagen heen
slechts terend…
Wazig zicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
817 In mist verzwegen
uren tellen tijdloos
voorbij dromendagen
sprookjesachtig wij
handen in het duister
verloren ooit gevlochten
in verleden wassen onschuld
in vloeiend wenen
gevonden tranen in de nacht
stromen langs een zachte
glimlach teder op weg naar
een getekende morgen
waar de spiegel elk lijntje
laat stralen doorzichtig als…
BEKENTENIS
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.362 Dicht zich een vogel met alweer een wens:
het klaaglijk tsjilpen: “Was ik maar een mens,
de boom waarin ik zoveel nesten vlecht
is door die zak als kachelhout geslecht”.
Zo denkt de vogel die de dichter is
en zich op zíjn beurt warmt aan dat gemis.
Waaruit hij weeral een nieuw lied kan slepen:
onkansen worden lieflijk aangegrepen.…
** gestrand **
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.165 Steeds zie ik je voor me
Je lieve prachtige gezicht
De glimlach om je mond
Zelfs met mijn ogen dicht
Ik blijf maar van je dromen
In de nacht kom je naar mij
Dan voel ik me zo gelukkig
Voor eventjes heel dichtbij
Soms ruik ik opeens je geur
De liefde voelt dan zo intens
Maar jij bent echt verdwenen
En enkel nog maar een wens
Diep van…
Dwalende zieltjes
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
781 De immense drukte op het plein
Getuigde van een ieder op de been
Er was een echte heilige gestorven
Niet zomaar iemand naar het scheen
In rouw trekken miljoenen langs baar
Vereend wenen zij zo allen gemeend
En ongezien ongekend tussen massa
Dwalen miljoenen zieltjes nimmer gespeend
Zij begeleiden de gezalfde in het wit
Gaan hem voor in…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
661 Zomaar een paar zinnen
van wat ik voel en wens voor jou
nieuwe krachten te putten uit de bron
je erin mag slagen
het lot van de verwoestende storm
te kunnen dragen
te zwaar voor een enkeling
je hebt nog je gezin om voor te leven
die je steunen altijd weer
vraag ik de Lieve Heer
jou moed tot aanvaarding te geven
want Parkinson kent…
Pril geluk
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
3.308 totaal gefocust op elkaar
straalt het jonge paar in roze
is de bruid gehuld
en hij werkt al zijn dromen uit
ziet zelfs de kleinste wens vervuld
gedreven door beloften
glorend aan hun horizon
want sinds de band ontstond
breekt schaduw op in kleuren
kieren alle deuren naar een open eind
waar niets finaal
deze liefde kan verbeuren
zo…
De verminkten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
780 In wegsmeltend koud winterlicht
dwars door onherbergzaam duister
uit grijs geruis en vaag gefluister
nu de aarde achterover ligt
ontwaken de verlaten oorden
klinken de verminkte woorden
Ik vang ze op het perkament
zeef ze uit de klamme nevel
loos verdriet en gehoekte wrevel
uit laatste wens en testament
Ik giet ze uit gebarsten vazen…
mijn opa was een wereldreiziger
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.075 mijn grootvader zaliger
maakte verre reizen
wenen carthago montenegro
moldavia lisboa monaco
niets was hem te ver
ik was zijn petekind
gevraagd dus met mijn verjaardag
wat is nou echt merkwaardig
hij plukte in zijn rechteroor
dacht met de ogen dicht diep door
toen sprak hij heel officieel:
ze zijn vaak moeilijk te vertalen
niet door een…
Mijn schat
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
5.346 teddybeer
zijn bruine ogen blikken guitig
net als toen
ik weet nog dat ik afscheid nam
van het dierbaarst uit m’n jeugd
en hoe spijt vol tranen rolde
bij de laatste zoen
hij sliep jarenlang vergeten
in een bed van vloeipapier
met rozenblaadjes geurend
tussen elke laag
nu knuffelzacht ik opgetogen
de wang tegen zijn wollen vacht
en wens…
Ik zal u niet beminnen
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.579 En 'k heb u niets verborgen
Van blijheid, drift en leed,
En hoe uw plegend zorgen
Me in stilte wenen deed.
Maar - 'k zal u niet beminnen,
Met brandend hart en brein;
Ik wíl u niet beminnen:
Ik wil gelúkkig zijn.
----------------------------
Het vaderhuis (1903)…
Beediging van Pieter Omtzigt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 zweep
Maar ook de stok om te slaan
Hij kent ook Hem
En zijn Hosanna
Maar vooral ook het krijsende volk:
Kruisig Hem, ja kruisig Hem
Zonder hapering spreekt hij
“Zo waarlijk helpe mij God almachtig”
Hij is gelovig en geloofwaardig
Bij hem staat altijd Go(e)d aan
Hij vertrekt niet naar elders
Hij gaat naar huis
Hij gaat naar bed
Ik wens…
ik voel me regen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.049 ergens als een herkenning
draai ik krullen in het haar
en stil me bij het weten
dat deze zomer de wijsheid
brengt - waar ik voor ga
de tijd die telt allang niet meer
in dit grote reuzenrad, 'k voel me wind
die vrijelijk alle richtingen kiest
omdat haar droom de wens is
van vertrouwen
soms voel ik me regen en spoel dan
met de stroming…
de klaagzang der expats
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
828 verdienende nomaden
hun carrière slaagde wonderwel
de voorspoed lijkt hun vaste metgezel
doch de vermeende welvaart is façade
de tranen zorgen hier voor waterschade
hun leven is een voorschot op de hel
ze klagen over alles in Den Haag
een slecht klimaat en het belastingwezen
gezondheidszorg, de huurprijs van hun huis
ze foeteren en wenen…