7931 resultaten.
het dagelijks ritueel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
573 draaien
wakker zijn is spelen, kraaien
schone luier, ontbijten, poepen
zeurderig om aandacht roepen
schreeuwen, huilen, hoppen, schrikken
yoghurt van een lepel likken
slagroom met je handen eten
vieze broek en van niets weten
altijd lachen, vrolijk doen
krijg voor iedere grimas een zoen
dat ik lief ben en bijzonder
ook als ik alles van tafel…
Adieu
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.593 In de kamer zit ik aan de tafel,
luister naar het suizen in mijn oren.
Vogels houden eindelijk hun snavel,
het wordt stil, ik kan de sterren horen,
en wat in de aarde wordt geboren.
Nu vannacht, het hele huis ligt open,
ik zit in de blote eeuwigheid,
en ik laat mij door de regen dopen
voor een zachte dood, ik ben bereid.…
Pasen voor iedereen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 de oude winter uit het huis gejaagd
de tafel, een wolk katoen.…
portret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 het huis is groter dan mijn
schedeldak
de vloeren piepen en kraken,
alles lijkt aangeraakt
schemer daalt op de tast in
het trappenhuis
stof dempt hier de stemmen,
de tijd lijkt geel en ijlt na in
rammelende,
zware houten spiegelkasten
met geraas dat smoort in
late doofheid
er hangt nog etenslucht
boven de afgeruimde tafel…
Weemoed om het strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 opent mijn herinnering
aan de vrijheid van het strand
de ruimte waar alles kan
waar ik mijn fantasieën opjoeg
tot ik ermee wegvloog
de hemel in
maar er zat altijd een strik
om mijn enkel, met een touw
dat mij weer omlaagtrok
en als ik een aanloop nam
en in zee sprong, spoelde ik
na een tijd vanzelf terug
naar de familie aan de tafels…
Ciara, lekkere trek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
433 Nu de stormen een naam hebben, hebben
de weergoden wat mij betreft ook kinderen
Moeder natuur roept uit het raam
haar kind, haar zeer stevige dochter
“Ciara, kom maar binnen, eten
je hebt lang genoeg buiten gestormd”
Ciara, stormt de trap op
rolt op de tafel af en vreet zich vol
Ciara was buiten behoorlijk aan d’r trekken gekomen…
Quarantainer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 €28.000,00 gecrowdfund voor
QUARANTAINERS
twee compartimenten
door glazen wand gescheiden
Eigen entree
Intercomsysteem
Een modulai-
re inrichting
waarbij echt in geen tijd
tafels en stoelen ruilen
met rolstoel
of ziekenhuisbed…
Zalig eetfeest
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
644 De wereldse mens van vandaag
kent De Verlosser nog maar vaag
Voor hem rijst met Kerst de vraag
Met wie zit ik aan tafel en
met wat vul ik m’n maag?…
ML Rijneveld Booker Price 2020
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 een zin wondermooi
kruipt behoedzaam uit zijn schulp
kijk de schrijver danst
luid juicht zij het uit
rent rondjes om de tafel
betoverend mooi
maar ook ongemak
leven in vertwijfeling
talent maakt angstig
het pak in de kast
harnas voor eigenwaarde
voor zo lang het duurt
geborduurde naam
de verstopte mascotte
schrijver’s binnenkant…
De schaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 De schaal wiebelt
hypnotiserend licht
en donker op en neer
Tikjes van mijn nagel
De rand omlaag drukken
en langzaam de ronde volgen
Golven weerkaatsen de zon
Schommelend licht
Wiebelschaal
Met een stok sla ik trilstroom
in het brons, de houten tafel
en van mijn vinger naar mijn…
Stil in hem
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 Er lag die bril, op de donkere tafel, in de stille kamer,
in het stille huis.
Er was dat gezicht, dat staarde in het schemer
en het zag de woestenij.…
Haastig afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Sluitingstijd, het afscheid
bijna voorbij, de stoelen vrij
de tafel vol, de glazen leeg
Ik moet gaan, ik ga weg
Kijk mij niet zo aan, jullie
oude zangers in oude lijsten
Het is stil op straat, ik ga
De maan schijnt, we draaien
al terug naar de zon
De honden blijven staan
De geur van onze liefde
is vervlogen
De lakens zijn koud
Leg…
‘golf van verminking’
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
521 ik stel mij
zo voor
’n dichter
in ’n kamer op ’n stoel aan ’n tafel
de blik gericht op de ruimte
in
en buiten
zichzelf
met zicht op ’n raam
of door
de wisselende drang
om op te staan
tegen de tintelingen
de ontwrichting van de wereld
tegen
’n achtergrond van muziek
of de schreeuwende stilte
(waartegen
ik niet…
Ninamasté
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Het feest is druk, mijn tafel niet
Weer niemand die mijn ogen ziet
die staan te zwaaien en te springen
help help help
Opnieuw heb ik gedroomd
dat stad en land werd overstroomd
Schepen volgepakt vergingen
Help Help Help
Zijn er oren voor mijn stem
of zit ik in leegte klem?
Zal ik, zal ik blijven
wachten?…
Bediening
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
416 Afgericht als een horige
schik ik tafels rond een tekst.
Bovenaan staat Etiquette,
een heiligheid in de horeca.
Dichtend overtreed ik strikt de regels.
Essenties over hoe men smult:
niet vastgebonden op een bout.
Kunstig aai ik eetlust met woorden
waarover een zelfbedachte saus...…
Sinterklaas kado s
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
385 voor mezelf
met de gedachte
mijn vriendinnen in kersttijd
uit te nodigen,
hem inelkaar te zetten,
zichzelf langzaam ontdekkend
in de collage fotootjes
van hen,
met middenop de titel
als ik jullie niet had…
Heb ook daar foto ‘s van gemaakt
hoe we puzzelen,
ons opnieuw ontdekken
in een puzzel
Heb die dagenlang
op mijn tafel…
Daar is de nacht gestrand, zeg je
gedicht
4.0 met 1 stemmen
87 Merelzang dekt de tafel.
Ergens in de tuin tilt een kraai
zijn poot op. Zijn afdrukken
strooien nagels in de modder.
Wat ik niet mag weten, is dat je je in slaap
hebt gehuild. Je wrijft een korreltje
weg. Het rolde naar je toe.…
donkere dagen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.439 die er niet meer zijn
draag ik in mijn hart
kaarsjes steek ik aan
tranen komen uit het niets
deze tijd maakt me verward
antwoord op vragen
het worden er steeds meer
niemand kan ze geven
zij bestaan niet meer
wij moeten door
door met ons leven
lichten van de kerstboom
het uitbundige eten
het maakt mij niet blij
want ik mis die ene…
Golven zonder déja vu
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
664 Hoe de ene golf breekt
en hoe de ander ontstaat
is voor eeuwig en altijd uniek.
Geen golf deelt ervaringen
met zowel golf als water.
Één golf
één gedachte
en nooit een déja vu.......…
Drie Vijf Zeven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
670 Twee handen gevouwen
langs lijnen leven
waar rechts verlangend
rechts ontmoet
en vurige tongen
de cirkel beroeren
strakblauwe luchten
onbewolkt stralend
laten dansen met
dat ene jij
geeft wit
haar gouden glans
aan vandaag
zacht glimlachend
antwoord ik…
snorren zonder remmen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
574 crazy my dear wat een bof
dat hij ene wim bij de plas trof
die zei luisteren niet pielen
geef eens volgas op rijwielen
uitgerust met trommelremmen
als je je trappers stilhoudt
gaat de fiets vanzelf snorren
maar dan wel zonder te remmen
hij gaf toe dat die fietsen zonder te rijden
zich niet door snorren laten onderscheiden…
Geen idee meer
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.568 Wat hen aanzet tot die ene daad
Met achterblijvende gedachten
Met familie vol verdriet
Met de vraag of
Ze vinden wat ze er verwachten…
Twijfel
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
2.077 durfde het risico niet dragen
een nieuwe afwijzing te horen,
nog meer willekeur voorzag,
ach het werd nooit als tevoren
maar was er wel die ene dag
stil, alleen, verloren,
ben zacht en sluipend weggegaan,
zonder ooit antwoorden te horen
op vragen niet gesteld.…
verbrande brug
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.852 Ik verbrandde de brug
tussen verleden en toekomst
en ik sta onstabiel aan de overkant…
Ik kijk nog één keer om
naar de puinhoop die overblijft
van een verscheurd verleden
vergiftigd met tranen
die er niet hoefden te zijn…
Ik draai me weer om en
angstig en onzeker
stap ik de duistere toekomst in
zoekend naar dat ene lichtje
dat de juiste…
Cancer
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.380 Gebonden als zij waren
Doorstond hun liefde vele gevaren
Grenzeloos vechten nooit opgeven
Trotseerden zij de roerige jaren
Maar dan die ene ziekelijke storm
Welke voortwoekerde in al zijn facetten
Rukten hen onomkeerbaar uiteen
Zijn reis ten einde liet hij haar alleen
© schrijver Ivan Grud…
Leven
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
645 Je krijgt je leven
maar een keer
Daarna moet je het
ermee doen
Met die ene keer
Niet meer.
Gooi je het te grabbel,
is het voorbij
Over en uit
Een herstart kost
moeite en energie
Om er bovenop te krabbelen
nog meer.
Want dat leven, wat je
maar een keer krijgt
Voorziet niet in
een herkansing.…
Toren van Babel
poëzie
3.6 met 15 stemmen
5.779 Ik zat op school en kreeg weer te horen
Dat de toren van Babel
als een ton
in duigen had moeten vallen
omdat de menselijke ziel
van de ene hoogmoed in de andere viel
‘en hoogmoed komt voor de val—’;
zij had haar grenzen niet willen bewaren,
zij had niet kunnen verkroppen
dat de toppen des heuvels onbereikbaar waren,
zij had Gods…
SONATE IN WOORDEN
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.612 Hoe hij bij 't heengaan
Worstelde en streed
En niets kon zeggen,
Wat hij ook deed,
Dan slechts dit ene,
Bevend, maar blij:
'k Min u, mijn engel!
Mint gij ook mij?…
het leven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.438 de stad staat in brand en hij tekent het uit
laat me voor jou een bootje blijven op de rivier
kabbelend zonder zicht
het ene huis met doorgeslagen ruiten
de man die scherven raapt aan zee
je schreeuw nog eens in een schelp hoort
de koude rilling over je heen als je huilt
tot je weer steen bent zo hard
zo liefdevol…
Mistige morgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
515 In die ene bocht
is vergetelheid blijven steken
het kleurde anders mooi
bij jouw jas
Al had het
op andere plekken geleken
wist het pas echt zeker
toen ik daar was
honderden keren
heb ik mij naar hier gebracht
om te kijken of ik jou
hier hervond
vele lange uren
heb ik hier tevergeefs gewacht
't was alsof je
niet langer bestond…