Alle inzendingen over dode wind

24248 resultaten.

Sorteren op:

Dikke mist

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 862
soms word je dood verklaard ongezien en woordeloos nog eer men is opgebaard of niets dan goeds ontbreekt bij de lege inhoud van een symbolische kist het leven blijkt dan ijzig broos en de naastenliefde ja, die getuigt van een dikke mist…

In het voorbijgaan

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Weeg de werkelijkheid op een gouden schaal, want stof is zwaarder dan de ziel, die ook vergaat. Er zijn geen uitzonderingen op de regel. Niets blijft zoals het is, maar stroomt ongestoord de einder tegemoet waar hoog de albatros geluidloos zweeft op wijdgespreide vlerken. Kijk niet achterom want wat je ziet is meer dan voor je ligt. Je had…
Eline Gumbert15 februari 2011Lees meer >

Opnieuw Christchurch

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
opnieuw ben ik geschokt door de TV beelden van Christchurch in het hart van de stad beeft de kathedraal haar toren is ingestort wat is de reden dat mensen juist op die plek hun dood vinden? een jaar geleden zat ik daar in de zon onwetend van nu…
Marion Spronk22 februari 2011Lees meer >

Als de dagen lengen

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 708
langzaam trekt het zwart zo lang bevlekt geweest met uitgedroogd vocht weg uit de verdichte nacht; woud van een wederkerend en wezenloos gedrocht traag slinkt in eigen taal het vlies dat de dood bedekt terwijl vanuit de herinnering schuchter over het licht van morgen wordt verteld de geest is wederom met leegte opgerekt in…

De afgesproken dood

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Altijd komt hij, totaal onverwachts nooit ben je voorbereid op hem, ‘k wou dat het anders was, altijd komt ie ongelegen, wil je zeggen wat altijd werd verzwegen, nooit meer zeggen, ik hou van jou, nooit meer mopperen, op van die kleine dingen. Altijd komt ie onverwacht, behalve op afspraak, omdat je verwacht, teveel pijn te lijden…

u

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
u bracht mijn dood in lege woorden die we in de verten aan de einder hoorden om te stollen in vernuft vennijn opgesloten in een klinkend rijm…

wicca

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
ik ben een heks zie zei ze iedereen is waarheid en draag leugens met je mee waarachter wij staan achter een waarheid scherp de zeis verborgen waarheden ontsprongen iedereen een ster de kring wordt alsmaar groter O.T.O zei ze sikkel snijdt groeven in de oudheid oogst het graan omcirkelt de Melkweg in een nacht waar wij in één lijn…

Huiver niet

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 943
Huiver niet Nu woorden zwijgen en bloemen zullen spreken Huiver niet Ook al zie je door de schaduw de waarheid en de schoonheid niet Huiver niet Mocht aarde je bedekken Huiver niet Als je denkt dat er niemand is die je ziet Huiver niet Want schoonheid is vergankelijk Huiver liever niet Ware schoonheid schuilt in ons verdriet Dus huiver niet…

vertrouwd

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 744
zo dichtbij de dood het zou me toch te ver zijn maar Vroman beschrijft * senryu*…
annabel12 juli 2011Lees meer >

Jij, die blijft

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.421
wij hebben gewacht terwijl jij reisde onderweg naar jouw naam en een wijle dreef onder een bonzend moederhart waar je als vederlicht gewicht, in een veilige duisternis, te samen uit ons in enkelvoud bent gestart zo telden wij de verwachtingsvolle uren in blijdschap af naar jouw dagen die zouden worden geboren…

De dood rijdt mee

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.016
De dood rijdt mee in deze waanzin rijt mijn hart open in weerzin. Geen mens hoort te oordelen Geen mens hoort te veroordelen Geen mens hoort te moorden Geen mens hoort te schieten Geen mens hoort zomaar bloed te vergieten…

naamloos

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
jouw kleine leven was te vroeg uit mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer maar wel droeg ik jouw namen overal waar dichte ogen tegen lege woorden leefden sprak ik ze niet uit, ze kwamen en ze vielen weg maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf zij gaf je de kleur van zachte hemels en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…
switi lobi4 oktober 2011Lees meer >

Dierendag

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 573
opeens ontmoet ik de dood in eigen tuin uit het vlieggat van een vogelhuis tuurt een lijkje poes vrat moeder op voorzichtig begraaf ik haar jong…

Axel Geza

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 894
hoog op de poten elegant in zijn draf wat hebben wij van hem genoten hij is niet meer Axel Geza ging en wel terug naar af in zijn jeugdige jonkheid zo soepel en ongedwongen haast springerig van aard lief, de onhandige staanders van deze edele Vizsla waarvan de schoonheid telkens werd bezongen na zoveel jaren is hij gegaan…

Patricia.

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.202
zwevend, dromend denken aan jouw huis daar aan de plas ik zou je al mijn liefde schenken als jij daar nog maar even was lachend, kussend spelen in die boot tussen het riet ik kan dit verlies niet velen de smaak van louter verdriet de wind waait over de plassen verstrooit het stof van jouw bestaan de urn waar ik op mocht passen verliest…
J.J.v.Verre13 januari 2012Lees meer >

De dood en het leven

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
Ik wilde vroeger, toen ik "jong" was, altijd schuilen voor de dood, maar ik kan nu zeggen, 'k heb er goed mee leren leven dat alles eindig is. Het werd plots een gegeven, waardoor het leven mij oneindig veel meer bood. Het kunnen denken, kunnen zeggen dat je klaar bent, dat je de dingen hebt gedaan zoals je 't wilde.…
Zeni26 januari 2012Lees meer >

Denkend aan haar

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 701
Hier sta ik dan, en voel een koude wind, En weet dat ik nooit een antwoord vind. De jaren, ze trekken veel te snel voorbij. Hier lig jij dan, als een geknakte roos Die voor een zelfgekozen einde koos. En waaróm, het is een raadsel voor mij. Hier sta ik dan, hier sta ik aan een graf, het is ’t graf waar mijn moeder in ligt.…
Jos Witteman10 februari 2012Lees meer >

Etage Bellevue

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Meisje met blote armen ademt niet We maken salto onderwater en Doen wie het langst kan. Later moet dat ook zo zijn. Als Jarigen van etage Bellevue Opblijven en zuchten dat zij moe zijn.…
Silvia22 februari 2012Lees meer >

Op leven en dood

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Ik kom weer voorbij die beuk een lange sleuf een slanke holte in zijn stam in zijn kruin azen kraaien doodstil een handvol eekhoorntjes nesten hier rennen gehaast een koers op leven en dood…

Geloven

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.303
nu jij het leven hebt gelaten gaat er een moment van stilte voorbij maar in die stilte zal ik met je praten altijd blijf je dicht bij mij…

Vergankelijkheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
De sporen die we trokken in het zand Waren steevast voorbestemd om weg te spoelen Op de vloedlijn staan weer jongelui te joelen Ze claimen onze plek daar op het strand Ons zandkasteel met zijn robuuste toren werd weggeblazen door een drieste golf Zoals het schaap wordt gegeten door de wolf Geen mens leeft eeuwenlang, is uitverkoren Burchten…

Nazaten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
Het is het licht van het leven, in het volle aangezicht, voorbij de alledaagse pijn. De fakkel door willen geven, ook al dooft het licht, om geen doodlopende weg te zijn.…
Iniduo17 juni 2012Lees meer >

Ze wisten het en toch:

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.323
Ze wisten, dit wordt ons laatste jaar, ze wisten, dit wordt ons laatste samenzijn, ze wisten, dit wordt onze laatste maand, ze wisten, dit wordt onze laatste week, ze wisten, dit wordt onze laatste dag. En zo, nam iedereen afscheid van hem, zo, nam jij afscheid van iedereen, op een waardige wijze, niet mensonterend, aan allerlei…

Waar blijven ze -

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 962
de zielen, de geesten; overleven ze? Of verdwijnen ze in de eeuwige nacht, zonder besef daarvan? En is dat mooi, of verschrikkelijk? Of is het wat het is – sporen die vervagen in de kantlijn van Geschiedenis?…

Overleden vriend

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.054
Je heengaan is een feit, je gemis desastreus je verscheiden is een zekerheid en echt geen eigen keus, je had zoveel te geven, zoveel nog te doen, zoveel nog te leren, een echte regel kampioen. Je ligt daar zoals je was en toch ook een beetje niet, want je ademt niet meer, om je heen is nu verdriet, je heengaan is een vaststaand…

De dood op de railing

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.030
De dood zat op de railing, daar stuurde ik hem af, ik had de dood niet gevraagd, of dat ie me al graag zag, de dood zat op de railing, een spoortje liet het na, een zuchtje een klein windje en ik, ik keek ernaar.…
Johanna8 augustus 2012Lees meer >

elke dag ga ik dood

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 848
de avond valt en ik in slaap elke dag bijna dood doch, heel snood wakker ik mij de volgende dag aan om er toch maar voor te gaan elke dag ga ik dood afscheid in de dop eens sta ik niet meer op…
Fred7 januari 2013Lees meer >

Geborgen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.684
Ver van elkaar en toch zo heel dichtbij Ben jij mijn laatste dageraad in mij Bezweken voor de dag van morgen Moeizaam gericht dat schamel beetje licht Niet opgewassen en te zeer ontwricht Gevangen gevallen en in tijd geborgen…
Areth18 februari 2013Lees meer >

ONVERTEERBAAR

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 995
Hij geeft ontslag van leven en neemt je zijn en wezen. De sporen die je achterlaat de hechting aan de wereld zullen overspoeld worden en door tijd gewist. Niets, geen stofje zal zich herinneren aan jouw bestaan…
Imiza18 april 2013Lees meer >

BRIEF

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Hoe moet ik tot U spreken, Opperwezen Nu mijn vriendinnetje straks sterven zal Ze kwam, zoals U weet, lelijk ten val En niets of niemand kan haar nog genezen Ik heb haar wel op Uw Bestaan gewezen Maar zij zit woedend in haar diepe dal Charon de Veerman, zie ik, nadert al Zeg, kan Uw engel er niet eerder wezen? Ze is naast boos ook zo ontzettend…