24248 resultaten.
Dikke mist
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
862 soms word je dood verklaard
ongezien en woordeloos
nog eer men is opgebaard
of niets dan goeds ontbreekt
bij de lege inhoud
van een symbolische kist
het leven blijkt dan
ijzig broos
en de naastenliefde
ja, die getuigt
van een dikke mist…
In het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.019 Weeg de werkelijkheid op een gouden schaal,
want stof is zwaarder dan de ziel, die ook vergaat.
Er zijn geen uitzonderingen op de regel.
Niets blijft zoals het is, maar stroomt ongestoord
de einder tegemoet waar hoog de albatros
geluidloos zweeft op wijdgespreide vlerken.
Kijk niet achterom want wat je ziet is meer
dan voor je ligt. Je had…
Opnieuw Christchurch
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
453 opnieuw ben ik geschokt
door de TV beelden
van Christchurch
in het hart van de stad
beeft de kathedraal
haar toren is ingestort
wat is de reden
dat mensen juist op die plek
hun dood vinden?
een jaar geleden
zat ik daar in de zon
onwetend van nu…
Als de dagen lengen
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
708 langzaam trekt het zwart
zo lang bevlekt geweest
met uitgedroogd vocht
weg uit de verdichte nacht;
woud van een wederkerend
en wezenloos gedrocht
traag slinkt in eigen taal
het vlies dat de dood bedekt
terwijl vanuit de herinnering
schuchter over het licht
van morgen wordt verteld
de geest is wederom
met leegte opgerekt
in…
De afgesproken dood
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.088 Altijd komt hij, totaal onverwachts
nooit ben je voorbereid op hem,
‘k wou dat het anders was,
altijd komt ie ongelegen,
wil je zeggen wat altijd werd verzwegen,
nooit meer zeggen,
ik hou van jou, nooit meer mopperen,
op van die kleine dingen.
Altijd komt ie onverwacht,
behalve op afspraak, omdat je verwacht,
teveel pijn te lijden…
u
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 u bracht mijn dood
in lege woorden
die we in de verten
aan de einder hoorden
om te stollen in
vernuft vennijn
opgesloten in een
klinkend rijm…
wicca
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
763 ik ben een heks
zie zei ze
iedereen is waarheid
en draag leugens met je mee
waarachter wij staan
achter een waarheid
scherp de zeis
verborgen waarheden ontsprongen
iedereen een ster
de kring wordt alsmaar groter
O.T.O zei ze
sikkel snijdt groeven in de oudheid
oogst het graan
omcirkelt de Melkweg in een nacht
waar wij in één lijn…
Huiver niet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
943 Huiver niet
Nu woorden zwijgen en bloemen zullen spreken
Huiver niet
Ook al zie je door de schaduw de waarheid en de schoonheid niet
Huiver niet
Mocht aarde je bedekken
Huiver niet
Als je denkt dat er niemand is die je ziet
Huiver niet
Want schoonheid is vergankelijk
Huiver liever niet
Ware schoonheid schuilt in ons verdriet
Dus huiver niet…
vertrouwd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
744 zo dichtbij de dood
het zou me toch te ver zijn
maar Vroman beschrijft
* senryu*…
Jij, die blijft
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.421 wij hebben gewacht
terwijl jij reisde
onderweg naar
jouw naam
en een wijle
dreef onder
een bonzend
moederhart
waar je
als vederlicht gewicht,
in een veilige duisternis,
te samen uit ons
in enkelvoud bent gestart
zo telden wij
de verwachtingsvolle uren
in blijdschap af
naar jouw dagen
die zouden worden
geboren…
De dood rijdt mee
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.016 De dood rijdt mee in deze waanzin
rijt mijn hart open in weerzin.
Geen mens hoort te oordelen
Geen mens hoort te veroordelen
Geen mens hoort te moorden
Geen mens hoort te schieten
Geen mens hoort zomaar bloed te vergieten…
naamloos
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 jouw kleine leven was te vroeg uit
mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer
maar wel droeg ik jouw namen
overal waar
dichte ogen tegen lege woorden leefden
sprak ik ze niet uit, ze kwamen
en ze vielen weg
maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf
zij gaf je de kleur van zachte hemels
en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…
Dierendag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
573 opeens ontmoet ik
de dood
in eigen tuin
uit het vlieggat
van een vogelhuis
tuurt een lijkje
poes vrat moeder op
voorzichtig begraaf ik
haar jong…
Axel Geza
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
894 hoog op de poten
elegant in zijn draf
wat hebben wij
van hem genoten
hij is niet meer
Axel Geza ging
en wel terug naar af
in zijn jeugdige jonkheid
zo soepel en ongedwongen
haast springerig van aard
lief, de onhandige staanders
van deze edele Vizsla
waarvan de schoonheid
telkens werd bezongen
na zoveel jaren is hij gegaan…
Patricia.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.202 zwevend, dromend denken
aan jouw huis daar aan de plas
ik zou je al mijn liefde schenken
als jij daar nog maar even was
lachend, kussend spelen
in die boot tussen het riet
ik kan dit verlies niet velen
de smaak van louter verdriet
de wind waait over de plassen
verstrooit het stof van jouw bestaan
de urn waar ik op mocht passen
verliest…
De dood en het leven
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
700 Ik wilde vroeger, toen ik "jong" was, altijd schuilen voor de dood,
maar ik kan nu zeggen, 'k heb er goed mee leren leven
dat alles eindig is. Het werd plots een gegeven,
waardoor het leven mij oneindig veel meer bood.
Het kunnen denken, kunnen zeggen dat je klaar bent,
dat je de dingen hebt gedaan zoals je 't wilde.…
Denkend aan haar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
701 Hier sta ik dan, en voel een koude wind,
En weet dat ik nooit een antwoord vind.
De jaren, ze trekken veel te snel voorbij.
Hier lig jij dan, als een geknakte roos
Die voor een zelfgekozen einde koos.
En waaróm, het is een raadsel voor mij.
Hier sta ik dan, hier sta ik aan een graf,
het is ’t graf waar mijn moeder in ligt.…
Etage Bellevue
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Meisje met blote armen ademt niet
We maken salto onderwater en
Doen wie het langst kan.
Later moet dat ook zo zijn. Als
Jarigen van etage Bellevue
Opblijven en zuchten dat zij moe zijn.…
Op leven en dood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 Ik kom weer
voorbij die beuk
een lange sleuf
een slanke holte
in zijn stam
in zijn kruin
azen kraaien
doodstil
een handvol
eekhoorntjes
nesten hier
rennen gehaast
een koers
op leven en dood…
Geloven
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.303 nu jij het leven hebt gelaten
gaat er een moment van stilte voorbij
maar in die stilte zal ik met je praten
altijd blijf je dicht bij mij…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 De sporen die we trokken in het zand
Waren steevast voorbestemd om weg te spoelen
Op de vloedlijn staan weer jongelui te joelen
Ze claimen onze plek daar op het strand
Ons zandkasteel met zijn robuuste toren
werd weggeblazen door een drieste golf
Zoals het schaap wordt gegeten door de wolf
Geen mens leeft eeuwenlang, is uitverkoren
Burchten…
Nazaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
446 Het is het licht van het leven,
in het volle aangezicht,
voorbij de alledaagse pijn.
De fakkel door willen geven,
ook al dooft het licht,
om geen doodlopende weg te zijn.…
Ze wisten het en toch:
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.323 Ze wisten, dit wordt ons laatste jaar,
ze wisten, dit wordt ons laatste samenzijn,
ze wisten, dit wordt onze laatste maand,
ze wisten, dit wordt onze laatste week,
ze wisten, dit wordt onze laatste dag.
En zo,
nam iedereen afscheid van hem,
zo, nam jij afscheid van iedereen,
op een waardige wijze, niet mensonterend,
aan allerlei…
Waar blijven ze -
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
962 de zielen, de geesten;
overleven ze?
Of verdwijnen ze
in de eeuwige nacht,
zonder besef daarvan?
En is dat mooi,
of verschrikkelijk?
Of is het wat het is –
sporen
die vervagen
in de kantlijn
van Geschiedenis?…
Overleden vriend
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
2.054 Je heengaan is een feit,
je gemis desastreus
je verscheiden is een zekerheid
en echt geen eigen keus,
je had zoveel te geven,
zoveel nog te doen,
zoveel nog te leren,
een echte regel kampioen.
Je ligt daar zoals je was
en toch ook een beetje niet,
want je ademt niet meer,
om je heen is nu verdriet,
je heengaan is een vaststaand…
De dood op de railing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.030 De dood zat op de railing,
daar stuurde ik hem af,
ik had de dood niet gevraagd,
of dat ie me al graag zag,
de dood zat op de railing,
een spoortje liet het na,
een zuchtje een klein windje
en ik, ik keek ernaar.…
elke dag ga ik dood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
848 de avond valt
en ik in slaap
elke dag bijna dood
doch, heel snood
wakker ik mij
de volgende dag aan
om er toch maar
voor te gaan
elke dag ga ik dood
afscheid in de dop
eens sta ik niet meer op…
Geborgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.684 Ver van elkaar en toch zo heel dichtbij
Ben jij mijn laatste dageraad in mij
Bezweken voor de dag van morgen
Moeizaam gericht dat schamel beetje licht
Niet opgewassen en te zeer ontwricht
Gevangen gevallen en in tijd geborgen…
ONVERTEERBAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
995 Hij geeft ontslag van leven
en neemt je zijn en wezen.
De sporen die je achterlaat
de hechting aan de wereld
zullen overspoeld worden
en door tijd gewist.
Niets, geen stofje
zal zich herinneren
aan jouw bestaan…
BRIEF
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Hoe moet ik tot U spreken, Opperwezen
Nu mijn vriendinnetje straks sterven zal
Ze kwam, zoals U weet, lelijk ten val
En niets of niemand kan haar nog genezen
Ik heb haar wel op Uw Bestaan gewezen
Maar zij zit woedend in haar diepe dal
Charon de Veerman, zie ik, nadert al
Zeg, kan Uw engel er niet eerder wezen?
Ze is naast boos ook zo ontzettend…