3619 resultaten.
Metamorfose
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
805 Kom, doe je handen een klein beetje open
zodat ik er kleuren in kan doen
sluit dan je ogen
denk aan groen
gras om blootsvoets in rond te lopen.
Kom, laat je schouders maar eventjes los
zodat ik er warmte op kan leggen
zonder daarbij nog iets te zeggen
maar met een kraag van donkerrood mos.
Ga, als een elf
een sneeuwwitte fee
ga zonder…
Euthanasie
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.016 De bohoom de bohoom wordt hoe langer hoe zwakker
maar geen zachte dood voor de arme stakker
kermend zal hij stoer rechtop moeten staan
voor hem nog geens kans om de hemel in te gaan.
Het meisje van elf zou zeker goed snappen
dat d'r boom er nu eindelijk ook mee wil kappen.…
Perron in Luik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
685 Niet alleen
de geelbruine bladeren
vallen onverschillig
naast mij neer
ook de wereld
mijn wereld
het kleurt zich duister
net zoals december
door de afwezigheid
van al het andere
en de schending
van privileges
verschuilt vrijheid
zich heimelijk
ach,
vroeg of laat
zal alles
en dat waar ik in geloof
dat wat ik weet
zelfs…
Dorstige lippen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.131 De wolvin in haar
Gaf kracht en sloeg
Beschermend
Een warme mantel
Om haar koude lichaam
De adelaar gaf haar vleugels
In spanwijdte en liefde
Zij koos de vrijheid
Van de horizon
Wijl haar schaduw
Haviksogen opsloeg
Vloog zij sneller dan
Het fluisteren van de wind
Door de wolken
Over de zee
En belandde in de golven
Van de hartstocht…
Beeld van een vrouw
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.337 Hij hamert uit een stuk graniet
de vrouw die hij het liefste ziet
en modelleert van vette klei
de ideale ronde dij.
Zij hoeft geen woord te spreken
om de spanning niet te breken
zich ook niet te generen
zo bloot en zonder kleren.
Zijn muze, zo benoemt hij haar
en duidt met cirkelend gebaar
de lijnen van haar bil en buik
gestroomlijnd…
In onze hete lijven
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
876 geef mij ruimte
plaats en tijd
om even vrij te zijn
weg van anderen
de wereld even uit een
eigen paradijs lijkt fijn
waar ik jou eens
ongestoord kan leren kennen
en wennen aan elkaar
nee geen gezoek
maar zo essenties van elkaar
weer lezen in een open boek
maar laten we eerst
paradijzen voor het woord
beklijfd in onze hete lijven…
de rolverdeling
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
616 wanneer ginds het licht achter
de verste einder onder dreigt te gaan
de waanzin halt gehouden op arm afstand:
het briesend paard galopperend op de plaats
trekt het decor in haast voorbij
de rolverdeling berust als vanouds
op louter misverstand en mag geen naam hebben
het beest in mij dat vrijheid ruikt
rukt onrustig aan de ketting…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 gekooide wilde vogel lijk je
sprak mijn moeder
jou bevrijden
is mijn hartewens
maar ik weet niet hoe
angstig als ik ben
dat je nog niet kunt vliegen
nu je jezelf gekooid hebt
roep ik je toe
vlieg dan…….
ik kan niet vliegen mamma
vanachter dichte tralies
smeek ik meeuw om raad
zij huilt regen
en neemt een duikvlucht
naar…
2008
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.095 Vandaag mijn voornemens opgeschreven
zorgvuldig opgeborgen en verstopt
Ze gaan niemand iets aan buiten mij
om aan het eind van 'n jaar te lezen
van wat er geworden is en wat niet
Voor de schaduw van de toekomst uit
maak ik mijn bewegingen soepel rond
vang de grote bal van links en rechts…
Een godvergeten hoge prijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
915 ik vlieg niet
in gebouwen
ga niet voor
een bomaanslag
wil enkel
van je houden als
dat tenminste mag
draaf niet
door in woorden
kies gewone zinnen
wil je hand
gaan vragen
om onze liefde
te gaan dragen
wil jou beminnen
om samen een nieuw
leven te beginnen
in ons paradijs'
verdomme waarom
eist realiteit een
godvergeten hoge…
Vogel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
839 Een stille vogel
Zweeft door de heldere lucht
En ziet de aarde onder zich
Vormt geen gedachten
Over het leven daar
Van de aardse metropool
Voelt de wind
Langs zijn vleugels strelen
En geniet van deze intimiteit
Een stille vogel
Bemoeit zich alleen
Met het leven in de lucht…
ik valkuil met jou
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.072 een vinger die wijst
niets meer te maren
ik volg je gebaren
maar houd me gedeisd
je daagt uit, in je stem
een verlokkend geluid
ik lees in je ogen
de wereld van toen
proef aan je zoen
de wisselende smaken
waarmee jij in mij
emoties kunt raken
je lach lijnt spontaan
mimiek toont de sporen
van vaker gedaan
je onschuld speelt
de vermoorde…
Vogelvrij
netgedicht
3.3 met 63 stemmen
20.431 Ze kijkt me aan met haar reebruin
intens, verloren, angstig, triest
geeft me `t gevoel te willen sterven
Ik hoef je niet te laten gaan
maar je kunt vliegen dus ik leg
je neer; vrij de vleugels te zwerven
even niet begrijpend, d`r kopje schuin
tot haar donk`re ziel `t blauw verkiest
vlak voor ze `t gras laat werv`len
door zacht haar…
Vlinder
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.373 en glanzend zoals altijd
Als een kleurenpracht zijn haar vleugels in het licht
Zachte kleuren weerkaatsen, wanneer de zonnestralen op haar zijn gericht
Zichtbaar genietend van het gedans
Ondergaat zij het spel en ziet zij haar kans
Als een vlinder die fladdert van bloem tot bloem
Neerstrijkt naast een bij, met zijn gezoem
Gaat zij de vrijheid…
LEVENSKUNST
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.021 Elke dag is een gedicht;
Grommend als een valse hond.
Dante’s levende Inferno
Aan het lijntje gehouden.
Een dauwdruppel dagdromend
Op Goede Vrijdagavond
Of een vluchtige kus
Op een overvol perron.
Ieder gedicht duurt een eeuwigheid an sich;
Wordt later liefdevol aangehaald,
Geciteerd of
Met weemoed teruggelezen.
Ieder gedicht…
Lieve mama en papa
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.151 In vrijheid kan ik dansen van plezier.
- Nog mooier dan de Centerparks! Ik zeg
vaarwel. Houd beiden goede moed. Ik ben
niet éven, maar voor altijd ... helemaal weg.…
je veren geschikt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
778 ik zag je
in de lucht was je wit
je veren geschikt
als een vogel in vlucht
pennen op rij
een snavel erbij
om te happen en poten
om wormen te trappen
maar je dook
uit de zwerm
vloog ze voorbij
wilden niet keren
je voelde je vrij
om het blauw met jou
te verrijken voor niemand
je vleugels te strijken…
dagboekfragment van een landloper
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
781 later wil hij een kamer
ze hoeft niet groot te zijn
maar wel van hem alleen
waar hij zichzelf kan zijn
een eigen plekje
knus, zoals dat heet,
met een zeteltje
een ijskastje
een teevee en ach
een radiootje
om niet alleen te zijn
en dan neemt hij vrij
de chaos gewoon erbij
maar dat is dus later
vandaag staat hij nog open
voor wat opgeruimd…
Terug
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
3.082 Opeens ben je de weg kwijt
Draaien met de kaart maar niets wat je herkent
Een jungle heeft geen paden
En je zult vallen als je rent
Terug je wilt terug
Naar een plek waar je nooit bent geweest
Terug naar de wereld
En daarmee verder terug
En waar is dan het kruispunt?
Leuren met je ziel en denken aan verkopen
Is een luxe, niet een zonde…
Dansen op de vulkaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.093 In het dal
van het verlangen naar de zon
reizen we stroomopwaarts
het station Utopia
reeds gepasseerd
boven ons
pakken de wolken
zich donker samen
elke bocht toont
een nieuwe horizon
en achter elke heuvel
schijnt een ander licht
het wonder van verandering
is overal…
Dit is wat ik wil
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.166 Ik wil
in de oogverdovende
in de versplinterende
in de schreeuwende
swingmill van de zon
en op regenboogschoenen
de lucht bestormen
en rennen
en zingen
en het vlies van de tijd
van mijn leven
scheuren
ik wil
leven als een bloemblad
zinloos weergaloos mooi
op de wind
stormenderhand leven
LEVEN
LEVEN WIL IK…
33-je (drie elfjes)
netgedicht
5.0 met 12 stemmen
1.431 moe
laatste dag
van de week
nog een keer werken
vrij
klaar
dossiers dicht
kasten op slot
voldaan de deur uit
vrij
alleen
naar huis
lekker niks hoeven
met niemand rekening houden
vrij…
houvast
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.006 zou willen dat de tijd jou niet raakt
met de volle kracht van de seizoenen
regen, ijs en wind, maar jij wil groeien
dat snijdt het oude hout, sterft
het jong loop groen en spichtig uit
men komt binnen, doet de brillen af
veegt de plotselinge aanslag van het glas
kiest wat men drinken zal om later
te vertellen dat men van buiten
naar binnen…
De schaduwen voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
838 in schaduwen
leef ik mijn leven
alleen jouw zon heeft
mij alle warmte gegeven
het licht
om te ontsnappen in
een schrijfsel dat
lijkt op een gedicht
dan toon ik
ook mijn twijfels
mijn gezicht in woorden
die bij mij horen
ben ik de nacht
en schaduwen voorbij
in de warmte van jouw handen
voel ik me eindelijk weer vrij…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 Zingend in mijn hoofd
mag ik de tijd vooruit bewegen
de symfonie draagt verder
tot het einde van de horizon
waar de heuvels hoge noten
blazen met euforie en klank
de koren groene velden stuiven
en de regen in een bariton valt
het licht blinkt uit in alle kleuren
door de zuurstofstaven heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze…
Zoek jouw eigen weg
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
917 Ga maar, vlieg weg
laat maar dagen
wereld vriendelijk
door het deinzend
deuren dragen, vragen
in kleine alledaagse dingen
hoor ik soms de liefde zingen
maar, stonden wij niet samen
toen je naar mijn levensadem vroeg
achter de bomen uit het nachtwoud
mijn lijf weer naar bekisting droeg
kom je bij me met die hand
maak je mij nog wakker…
Nieuwe sensaties
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
581 Hij probeert de bloedzuigers
op een dwaalspoor te brengen
geruchten over zijn leven
doen er eigenlijk niets toe
hij ademt zilveren sprookjes
in de achtertuin van zijn geweten
roostert er koperen visjes
en knoopt zijn veters stevig
hier moet ergens het kikkerpad zijn
in naakt gevulde droomwindkussen
hervindt hij zijn verhaal, tot morgen…
Ontkooid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
747 Maar de vogel kwijnde weg
zong alleen nog in mineur
ging tenslotte stil zitten
in een hoekje van de kooi
Ach toe, zing toch vrolijk
ik geef je eten
zorg voor drinken
luister altijd naar je
meer kun je toch niet willen
nou vooruit dan maar
ik haal je er wel even uit
Hard pikte de vogel
in allebei haar ogen
fladderde jubelend
zijn vrijheid…
Spagaat van de tijd
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
613 Overstijgt het angstgevoel,
jezelf te moeten zijn, wat
tevens doel moet zijn, vreemd en
verwant als je de vrijheid claimt,
klonk het moment van overgang, zoals
we onszelf kenden, de klokken te verleiden,
de wijzers van het uurwerk te stoppen,
de pijn te vermijden, en de tijd te
schenden, van onszelf te scheiden,
zonder de natuurwetten te…
Imkers dood
gedicht
2.7 met 57 stemmen
40.458 uw bijenvader is dood
hang het zwarte strikje
om de korf zo los
dat bij de minste wind
ook dit teken vertrekt
jullie kunnen vrijuit gaan
zonder het hinderlijk volgen
van de man die meer beloofde
dan hij ooit waar kon maken
aan bloesem en aan was
-----------------------
uit: 'Blikschade', 1975.…