12647 resultaten.
Paddestoel
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.156 Onder het loof van lage eiken,
de bodem golvend als een duin
vond ik je,
je hoedje trots opgericht,
als een lichtbruine tepel,
glanzend in half licht,
vochtig nog van morgendauw.
Je lichaam daaronder,
romig, met bruine sproetjes,
gevoelig voor beroering,
en het verborgen kleine knopje
waar je lijfje ophoudt;
dat trilt,
als mijn vingers…
herfstimpressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 het lood van wolken
ligt peilloos opgetast
in noeste kolen kou
de winden wakkeren
de waterwoede aan
van blauwe hemelzeeën
woekerregen daalt
in zaaischermen neer
op het lijdzame land
als bronchiën van longen
twijgen tere takken
in ijle hoogtes lucht
boomstammen beademen
als pijpen de slijmklei
van de vetgelaagde grond
schaamteloos…
Omdat ik van je hou
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
974 Het was hoogzomer.
We lagen in het gras.
Ik nam een grasspriet
tussen duim en vinger
en trok hem tergend langzaam uit de grond omhoog
(die dingen zitten soms vaster dan je denkt):
groener, groen, lichtgroen, lichtergroen, witgroen, wittergroen,
wit:
dit heeft nog nooit zonlicht gezien,
zei ik, maar nu wel, helaas,
met alle fatale gevolgen…
Voorjaar
netgedicht
3.9 met 43 stemmen
1.559 Don't forget me
zei 't tegen Lily
till next spring
zei 't kleine ding…
In het gouden schijnsel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
672 gouden woorden die spreken
het gezicht doet verbleken
wijze woorden die dag
toen ik voor het eerst zag
het bloedrood opkomen
verblekende lichtstromen
vurig omhoog geschoten
mijn hart omsloten
wervelende waaiende winden
die witstralend verblinden
het gevoel in een klap
en wegvrat hap voor hap
twijfeling, angst en wanhoop
verdwenen…
Verborgen schoonheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.586 kleuren dreven
en spoelden weg
terwijl een gloed
zich liet gaan
de wind verdwaalde
in het licht
van het ondergaan
en de opkomende maan
spiegelde zich
in het rimpelend kleed
en een nevel
omhulde een blanke zwaan
onzichtbaar in de nacht
streelt een sluier
verborgen schoonheid
en verbeeldingskracht…
Mieren
gedicht
2.9 met 71 stemmen
19.867 Mieren, compleet met koningin,
Eten alles, ook elkaar, met kleine hapjes.
Leven en commune, ver onder hun stand.
Bouwen een Nieuw Jeruzalem in 't zand.
En malen niet om kunst, liefde of flauwe grapjes
Om hen te pesten, zinkt mijn schoen
diep in hun werk. Heel slecht, leuk om te doen.
--------------------------------------------
uit: '…
De dennenappel
gedicht
2.9 met 28 stemmen
9.403 Van alle eigenschappen die de vruchten
tot vruchten maken,
heeft de dennenappel er niet een.
Meer lijkt hij op een houten bloem
want wanneer je een voor een
hem van zijn schubben hebt ontdaan,
houd je bijna nog minder over dan niets.
Ook hoog in de boom, in zijn volle glorie
blijft hij een probleem;
pas na de allergrootste aandacht
tekent…
De zee kust mijn voeten
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.448 Ik loop voetstappen
in het natte zand
de ruisende zee
raakt mijn oren,
ziende blind
wolken mijn gedachten
de lucht in
grillige grijze vormen
zwerven naar de verte
flarden mijmeringen
maken van de kim
’n gerafeld koord,
ik voel de wind
mijn spinsels verjagen
ik kijk omlaag en zie
de zee mijn voeten kussen…
Sloot
gedicht
2.9 met 12 stemmen
8.593 Geen bel ontsnapt
zijn keurslijf; het wak
geslagen door een steen
groeit dicht: hij ligt
te hopen op een bui
die hem zijn huid
afstroopt.
----------------------------------
uit: 'Het keurslijf', 1974.…
Mijn schilderspalet
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.683 mijn schilderspalet
met tientallen kleuren
van donker naar hel
spijtig zonder geuren
dat zou het nog zijn
het schilderen van een roos
de geur op kunnen snuiven
de blaadjes heel zacht en heel broos
spijtig, ik kan je enkel tonen
hoe mooi ze wel is
ze aanraken niet
het zachte gevoel, een gemis
maar kom eens kijken in mijn tuin
daar…
Density
gedicht
3.0 met 21 stemmen
9.531 Nevel. Zeg
nu niets.
Veel is verzwegen.
Weinig is veel.
Amper beweegt
het woord amper
in de wind
die nergens is.
Zeg nu niets.
Veeg niets uit.
In hetzelfde vlak
van de avond. Waartegen
nauwelijks en nergens.
--------------------------------------------------
uit: 'Het museum van de zomer' (1974)…
Krachtig ingebed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
776 Ik ben de stem uit rots
en volhardt mijn taak
als onzichtbaar wezen
in eenvoud en gevoel
trek ik mijn leven
één geworden met
wind en water door het
landschap van verdriet
en hoop tussen kiezels
in schaduw over land
vergroei ik in de echo
van lichtend windgezang
tot in de kern van hart
waar thans mijn toevlucht is.…
Oeverlanden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
652 In jeugdig zwerven langs oeverlanden
door lenig fietsen en God beklimmen
moerasklanken en grindkoude handen
de woestenij als een beest beminnen
en nakend prijzend droom verzinnen
langs beeltenis in een stalen draven
vanaf terug naar toen opnieuw beginnen
waar de zon als een goudrode ballon
in het spiegelmeer gevoel doet zakken
dat maan…
moe
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.412 de bomen laten hun takken hangen
zwaar
van de regen
moe
van het eeuwige hangen.
ik voel me net een boom
zwaar
van de gedachten die blijven rondtollen
moe
van het het onbevredigbaar verlangen.…
Geketend hart
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.108 De balalaika vloeit haar tonen
trillend door de zwoele nacht
de donk’re stem van ‘n nomade
zingt vol ontroering een ballade
over wat ‘t leven met zich bracht
De aangelegde ketens knellen
en beperken een tijdloos dwalen
dat kriebelt in het zigeunerbloed
hen drijft naar verre zonnegloed
in wens de einder te bepalen
Het vuur laait likkend…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Schitterende zon
Hoog in de blauwe hemel
Onze oude tijd
Het vallende blad
Dat vrolijk danst op de wind
Op weg naar beneden
Mooie regenboog
Ik zie je soms heel even
Kleuren zonder eind
Verre horizon
Met je mooie zonsopgang
Waar is je einde?
Stille vijver
Geheimzinnig en donker
Zo diep als de nacht
De eenzame bloem
Verloren tussen…
de regenboog.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.434 Donkere wolken
jagend door de lucht
voor een opzwiepende storm
haastig op de vlucht
de atmosfeer onheilspellend
zwaar beladen
de temperatuur daalt
vele graden
hoog in de hemel verschijnen
aarzelend wat kleuren
ik zie het vol ontzag
gebeuren
omhoog kijkend naar de regenboog
sta ik met God, oog in oog…
Zonsondergang aan zee
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.110 De zon onder te zien gaan is mooi.
Het licht spant een hemels
web van bloedrood staaldraad.
Als het smeulend dagvuur daarin
verstrikt als een vlieg ingesponnen
en in een wurggreep uitgezogen wordt,
dan treedt de zwaarte aan dit licht,
komt het duister langzaam dichterbij,
verschijnt loden mist aan de einder,
dan trekt de doodsgeur…
Aan een boom in het Vondelpark
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.602 Er is een boom geveld met lange groene lokken.
Hij zuchtte ruisend als een kind
terwijl hij viel, nog vol van zomerwind.
Ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.
O, als een jonge man, als Hector aan de zegewagen,
met slepend haar en met de geur van jeugd
stromende uit zijn schone wonden,
het jonge hoofd nog ongeschonden,
De trotse…
vreemde vogel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
742 kleine mus daar in m’n tuin
met je vrolijk kwetterende stem
je leidde even m’n aandacht af
ik hoorde je wel ergens roepen
maar moest je eerst nog zoeken
nu zie ik je daar steeds duiken
tussen die mooie roze brem
lieve mus wat ben je ijverig
druk met takjes in de weer
steeds neem je er een in je bekje
scheert dan over bloemetjes
tot hoog…
De regenboog
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.145 Jij brengt kleuren in ons daglicht,
En verdwijnt dan weer snel.
Jij maakt reacties los bij mensen,
Met je mooie lichtspel.
Alleen overdag zal jij te zien zijn,
Maar dan sta je er ook vol trots.
Je kan niet zonder regen en zonneschijn,
Als één van beide vertrekt, verdwijn jij weer plots.
Jij zal altijd belangrijk voor mij zijn,
Ten tijde van…
De herfst grijpt me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 de herfst grijpt me, begrijpt me
kleurt me. verkleurt me
voorzichtig blader ik tussen de bladeren
zij die gevallen zijn, hun laatste dans
hebben aangegrepen om moeders hand
eindelijk los te durven laten, loslaten,
de veilige hand die haar van jongs af aan
vasthield, weer of geen weer, de vele keren dat zij
samen dansten, en sjansten met al…
Regenboog
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.189 Kleuroverspanning
Boog van einder tot einder
Vervagen tot niets…
ZONNESTRAAL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
799 Een zonnestraal vol licht
schiet schuin doorheen de grillig kale staken,
ze toont een kleine flits van het ontwaken
en geeft de kaalheid een mooi gezicht.
Revitalis…
Lentekind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.051 Haar schoentjes van rag
gesponnen goud
gul gegeven door
de morgenstond
trippen speels over
slapende grond
in een poging hem
te doen ontwaken
Helder als een klokje
klinken kan
zuiver als een
sneeuwwit laken
zingt haar stem
een lied over leven
om de natuur het
ontluiken te geven
Als dan…
Mijn Drenthe
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
848 Hier kun je de schepping nog erkennen.
In veen en veld wel duizend maal.
Ze maakten kuilen en vennen.
Drenthe heeft ze allemaal!
Hier groeit het bos en de heide.
Door rond te lopen en gedwaal.
De hondsrug de hunze geleiden.
Drenthe heeft ze allemaal!
Hier tussen Hunebed en wallen.
Komt menigeen tot rust.
Ze komen hier in grote getalen…
vrijwillige brandweer
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
984 Een vergrootglas of een sigaret,
het behoeft nog niet veel meer.
' T is genoeg voor d'eerste aanzet,
met dit vrij willige brandweer.…
Het Vogeltje
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
797 Er zal een hevig onweer komen:
Wat word de lucht daar zwart en dik!
De blaadjes trillen aan de bomen,
En ieder bloempje beeft, en schrikt.
De zon schuilt weg,'t begint te donderen.
De schuwe zwaluw zoekt het riet;
Ginds zie ik reeds het weerlicht flonkeren,
En stil was die donder niet?
O, als het onweer los zal breken,
Waar vind het,arm…