Alle inzendingen over oog

3181 resultaten.

Sorteren op:

In een zwijgzaam mysterium

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
van jouw bebost domein knispert en ritselt zacht als een gekreukeld tekenvel waarop symbolisch het leven wordt uitgelegd De kracht der verbeelding brengt ons een veelvoud aan betekenissen Ja, ook bekentenissen die in een zwijgzaam mysterium ontstaan en weer opgaan Zoals het zuchten der natuur laten we ze ontsnappen aan ieders oog…

Zomer.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 652
Het streelt hun oog, Verwarmt hun hart. Het geeft weer hoop, Verstilt de smart.…
Antje13 november 2010Lees meer >

Badgast

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
De haat welt dampend naar omhoog ('k zie rode vlekken voor mijn oog)... Hij likt mijn snoet van oor tot oor; ik schreeuw: 'Ik ben een omnivoor!' Een Wiegababa is snel bang – hij lost vlug op in het behang.…

dromen komen terug

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 648
naast een langer lied langs niet te stuiten stromen het vergezicht glanst glazuur op blauw het heeft effect op mij het oeroude weten klokt traag laag over laag wanneer wij ons vasthouden aan elkaar door gelijke lanen de liefde beschrijven en de verbeelding die we tussen onze vingers wrijven met geen andere waarheid dan die op oog…

Groen grensgebied

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 626
herinner jij je nog toen het buiten avond was voor ons gevoel was dat thuiskomen op een dag in mei ‘alles ging goed’ (en weer een warme lentenacht bracht dit zo nabij) herinner jij je nog, hoe zalig de gedichten waren voor het oog op het vlinderspel van het leven er was geen geleuter meer tussen ons jij raakte charmant de liefde aan…

Wenken

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Blauwe plekken, in de blaadrenbogen van 't prieël, wenken als een zacht paar vriendlijke oogen Min haar veel! Reuzenletters, in de kristallijnen schaatsenbaan, wenken als een beeldspraak door haar lijnen: Wil toch gaan! IJzelpluimen, die aan takken klemmen, stijf van kou, fluistren als een zacht paar feeënstemmen Blijf haar trouw!…

Goed mis

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 832
Niet eens met de verkondigde boodschap Werd de man kwaad, ging staan en schreeuwde luid Daarop rukte hij beide ogen uit Onder toeziend oog van de Gemeenschap “Op deze Boodschapper kan ik niet bouwen’ Beter is het blind op God te vertrouwen” …Een man heeft zich zondag tijdens een mis in een kerk in de Italiaanse stad Viareggio de ogen…

De dagen van mijn leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
heeft U te boek gesteld, U bent met mij verweven mijn dagen zijn geteld, U zag van lang tevoren mijn vormeloos bestaan, nog voor ik werd geboren gaf U de richting aan, ik ben in U geborgen, uw trouw, uw Vaderhand; ze zijn er elke morgen als dauw op dorstig land, uw zon zal mij omgeven in zorg, verdriet en pijn, uw adem doet mij leven, uw oog…
jan mul26 januari 2012Lees meer >

Huishouden

gedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.750
hier het laken en daaronder het naakte slopende meisje midden de muur hangt ingekaderd het toeziend oog; de camera's doen hun werk en zonder hieraan afbreuk: een stoel wordt geen stoel, houdt huis. zo ook het raamkozijn, het tekort van de put. het haar dat haar bewaakt De slaap sloopt niet meer droomt onafgesproken.…

Verbaasd

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 6.087
Dat het verwijderen van een tegel, jaren geleden in de tuin gelegd, toont hoeveel leven zich aan het oog onttrekt. Wetende en toch steeds weer verbaasd dat zelfs wie dagelijks de dood voorspelt nooit aan het eigen graf staat.…

Paarden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 807
Soms gaat een hoofd wat meer omhoog alsof het wacht op een vertrouwd geluid dat op zal klinken uit het fluitekruid zonnig weerspiegelt in een glanzend oog. Er spreekt een weten uit hun rustig staan een tonen van bewust zijn van hun waarde voor het bewerken van de zwarte aarde door zij aan zij de ploeg weer voor te gaan.…

Het Nieuwe Land

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Wat hier aan het oog is blootgesteld, is ordentelijk geschikt, veld na veld. Metrisch rechtlijnig, gelijk plaatsbepaling, kruisen eindeloze rijen zonder dwaling smetteloze lijnen, om ginder in ijle ielheid naadloos te verfijnen. De open horizon ademt een blauwe bries. De wijde omtrek zegt los te laten zonder verlies.…
Iniduo16 juni 2012Lees meer >

Waarom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 592
Is het mijn oog dat niet ziet? Is het mijn denken dat dan stopt. Waar is de regenboog als ik hem niet zie? Waar zijn de kleuren verborgen? Waar gaat de regenboog toch heen? Ik zie geen kleuren, zelfs geen boog. Waar is het einde van de regenboog? Het wordt me niet verteld. Verborgen is het einde van de regenboog.…

Painted Black

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 749
O, het zou mijn oog wel strelen stond er een gedicht geschreven. Een gedicht over de zon, zee de liefde, leven!…

Hier liegt de droom zo kleurloos

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 751
Ik ben de angel het pijnlijke (ge)weten het blinde oog dat traant Ik ben de hitte de dans op de vulkaan het abracadabra op oude stenen Ik ben de dorst in een zee van zout water wat het rechte krom buigt * * * Toen ik nog kind was wist ik alles beter Ik was vriendjes met de Zon en de ether Alle dingen waren één * *…

ontmoeting

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 605
Zo zag ik op een afstand reeds, ja, uit mijn oog z`n hoeken, Beatrix, vermomd als moslima, de aanbiedingen zoeken. Maar bij de sinaasappelen viel Beatrix door de mand, kocht sinaasapp`len bij de vleet voor volk en vaderland.…
wim rhebergen28 december 2012Lees meer >

Aura borealis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
zwaartekracht valt als appels van de boom ongeremd door ongerijmdheid in vrijheid, zoals alleen het luchtledig die kent zonder weet van afstand, bij wijze van spreken ik schijn de middernachtzon te kunnen zien om de hoek in de schaduw van donkere bossen in nieuw licht van oude kennis er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog dan vreet…
Iniduo4 oktober 2013Lees meer >

Huishouden

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.572
hier het laken en daaronder het naakte slopende meisje midden de muur hangt gekaderd het toeziend oog; camera's doen hun werk en zonder hieraan afbreuk: een stoel wordt geen stol, houdt huis. zo ook het raamkozijn, het tekort van de put. het haar dat haar bewaakt de slaap sloopt niet meer droomt onafgesproken.…

binnen buiten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
de ruit beslaat niet meer elke keer als kou in windvlagen, scherp vertekenend langs muren schuurt een dweil ligt werkeloos in het geheugen en de tijd duurt voort… om een oog, om een tand daar hoort de rauwe weerzin van het lot alsnog de kreten, van een plot die meerdaags buiten oevers treedt vandaag gaat over morgen, morgen kijkt terug…

Envoi

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.382
Reikt het tot zwerk, dit zachte oog dat sap weent van dorst? Rijst er een horizon als ik u mijzelf reik, versmachtend? Fata morgana, dorst naar ons. -------------------------- uit: 'Landgoed', 1989.…

Koorts

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.387
En 't haar van 't zwaar bewimperd oog. Wat vloog De ruimten door? 't Zal morgen zijn Of 't niet bij nacht zo hard met zwepen Geslagen had. - Zie door 't gordijn De geesten in hun koude schepen! De takken schaven aan de randen Van 't venster. In de verte fluit Het altijd helder langs de landen. De dieren op de wanden Verdwijnen.…

Hun stilte in zinnen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
wij zijn talen gaan spreken waarvan de woorden ontbreken oog en gebaar worden een paar in een neigend begroeten de lach zorgt voor balans in het haastige moeten handen kleuren met vormen en beelden het dagelijks gebeuren in begrijpen is naar elkaar kijken de basis van zien door het spiegelen van licht lezen wij de ziel…

water dragen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
in haar omheinde universum draagt ze het water naar de zee rijgt ze de dagen aaneen verliest ze de tijd uit het oog uit haar bewolkte hart verdrijft ze alle wankele waarheden neemt ze de huilende zee in haar armen weeft ze de rafelige randen van vergeten dromen tot een geheel in vergeten dromen dwaalt ze rond de stoffige gaten…

groen blaadje

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 819
dat is niet aan mijn dovemansoren gericht doch enige rijpheid van het groeiend zaadje verhoogt de smaak wellicht niet dat ik zou weigeren bij het naderen van mijn aangezicht toch zal ik het wassen niet laten het is niet iets waar ik vaak over zal praten maar ik maak me zorgen over de onbevlektheid toch voor het oog althans vaak…

In wulpse bogen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 449
ik speel met je schaduw boetseer in donker en licht je gezicht en profiel scherpt lijnen die ik met liefde en geduld zal verzachten rondingen laten ondanks zwart wit hun kleuren verschijnen vlak voor het drogen heb ik wimper en oog lichtelijk aangezet het neusje omhoog lippen welven in wulpse bogen de mond in glimlach…
wil melker20 augustus 2015Lees meer >

Rimpelloos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
zich een vlakte, restant van spiegelende schaduw, achteloos gedrapeerd over dekzandruggen uit een tijd dat je de weg kon kwijtraken zoals de bomen in de stad, de zwarte rafels aan dooraderde gaten, alsof waterweefsel in ijs gegoten is, lawaai in achtergrond begraven, mijn muren met behang geblindeerd, de velden kort gemaaid met 'n oog…
Iniduo29 november 2015Lees meer >

uitzicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
rond een kerk knielen huisjes ze zijn devoot en houden blinden dicht de buitenwereld slaapt in oude volksverhalen slechts een oogwenk verderop scheert de snelweg rakelings langs trage dijken en daarachter nog een slootkant, met wat riet je ziet dat waar de tijd in stilstand naast de bermen schuilt, je oog getrokken wordt naar meer…
switi lobi19 december 2015Lees meer >

De Krokodillentranenstoet

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 682
Uit menig oog kwam in de stoet Op Driehuis Westerveld Een krokodillentranenvloed Want men dacht aan zijn geld Er werd gesproken bij de kist Zij stonden in de rij En niemand kende zeer beslist Een beter mens dan hij Gesloten nog het testament De inhoud daardoor niet bekend Zodoende bracht men enkel hulde Terwijl de hebzucht alom brulde…
René Vis7 oktober 2016Lees meer >

ONVERGETEN

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Als ik een knaapje zie, dat hem gelijkt, Dan zie ik hem weer lachend voor mij staan, In al zijn kinderlijke minlijkheid; Dan welt vol weemoed in mijn oog een traan En als het beeld, het droeve, van mij wijkt voel 'k toch des doods onoverwinlijkheid.…

Kopland ( of het cadavre exquis )

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Of neem dan verlaten huizen, een oog dat valt op behangpapier, gekruld door tijd en tochtige kieren een muur die fluistert van kindervertier. Een bank onder een appelboom, hoogzomer nu, we drinken wijn en stromen langzaam leeg, in de schemering zingt een late merel van opgeven.…