6043 resultaten.
het snoer van rozen brak
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
710 er vallen vlinders op
mijn mond
en ik breek, braak
de vleugels in aangevreten
luchten
het kent
geen einde meer
de oorlog zonder rozen, de stilte
aan het kruis en buiten zwijgt
de ochtend
ik hoor nog slechts gekerm
natgeregend, nabij
de wind
die lege spiegels waait
doorheen verdreven woorden
tijd verbrandt en ik wil…
donker
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
1.152 het is
als een schreeuw
het nooit ontwaken
ik ben verdwaald
dichte huizen drijven
achter luiken groeit het water
en jij in de verte
doet ons zwijgen
ons geloven
dat wij voor altijd
overwoekerd door de zee…
vuurverloren
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
838 een geel
blad
valt
uit het laatste uur
september is verdwenen
en in een gedicht
sterft
een roos,
onaangeroerd…
Een oude Vrijer, zoals er velen zijn.
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.288 Een beste vent, een trouwe borst,
Een zonnestraal in ’t leven;
Een zorg, die duizend lasten torst
Voor nichtjes en voor neven.
Een bronwel van meedeelzaamheid,
Een ziel vol zelfverneering;
Een raadsman, die naar beter leidt;
Een leven vol ontbering.
Een plooier, die de rust bemint;
Een denker bij het lezen;
Een voorbestemde voogd en vrind…
Strenge maatregel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.285 Vlinders leiden zo af, dus
kreeg het kind al snel een plek
ver vanaf het raam
daar wiebelde friemelde en
schuifelde het , veelal
sloeg het agressief om zich heen
gooide met propjes, altijd raak
het was niet gemeen maar
gewoon een bijzonder geval
totdat de juf
`t zat was, dat slimste kind
uit de klas die zelfs met extra taken
nog…
zonnewit
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.002 dat ik verdwaal
in poëzie
en stemmen hoor in woorden
vragen aan de dag
dat je dan glanst
vast aan het licht
en zonnebloemen
als een lentedorp
in strohoedgeel
diep in oneindigheid
de groet aan bogen
- zonder schaduw -
en aan gekleurde krekels in geknotte bomen
die gezichten naar de deuren
dragen
dat ik verstil
uit verte…
En ik zong bij mij zelve:
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.281 Zonde en schuld bestaan niet,
Elk ding is schuldeloos.
Begrip en Liefde
Komen uit
De Gelijkheid van het Heelal.
Zij stijgen dus samen,
De een door de ander,
Hoger en hoger.
Zij stijgen nu
Tot hogere hoogte
Dan zij ooit waren.
Zij stijgen nu tot absolute liefde.…
vroeg, of later
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 stil
te ver van spreken
en het naar buiten kijken
adem ik nauwelijks
de dag nog in
misschien is mijn geest te traag
of weigeren mijn handen het veranderen
van de nacht
er is leegte
er is najaar
en in het heengaan
van ieder ongeboren uur
zie ik leugens
menselijk en met wind
bekleed
geen vingertop raakt mijn ogen…
Bizar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
524 Twee buitenbenen passen niet
bij elkaar, ze lopen zo raar,
zei ze onbeheerst gedecideerd.
Een buitenbeen verlangt naar een
binnenbeen, stabiel en veerbaar.
Alleen zo loop ik recht op ‘t pad.…
Gevolg en gevolgen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
507 Elke situatie heeft een gevolg,
daar moet men de gevolgen
voor dragen, nu wil ‘k vragen,
wanneer ik dat niet kan dragen,
zijn dan de bevlogen gevolgen
mijn eigen last,
dat wilde ik even vragen……
en toen werd het stil
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
1.362 ik zie dagen, eenzaam
en graven
niets dan graven
een straat
die uit het grijze gat kruipt en wijst
naar een glazen brug
plastic water wuivend als zeewier
tot net achter de dode bocht
een stronk
die met haast rechte groeven
knielt tot elk geluid gevangen is
en ik zie vogels, niets dan vogels
vacuüm verpakt
onrustig dromend…
Ondertiteld
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.053 Ik ben een vrouw
ik wil gewoon praten
ik ben een echte vrouw
ik praat over gevoelens
ik praat en praat en praat
ik praat tot het voorbij is
ik zie wat het probleem was
ik praat echt alles van me af
Ik ben een man
ik wil gewoon niet praten
ik ben een normale man
ik stop mijn gevoelens weg
ik haat praten om het praten…
het raam is zwart
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
691 op mijn ogen
ligt het vaarwel
in donkere schijven
wanneer herfst
kringen loopt over dagen
telkens zijn het andere, nooit geheel dezelfde;
kortademig en scherp gesneden
het zoeken wordt transparant
alsof ik uren stil sta
om morgen weer te
herhalen
de nacht sluit het huis, in en uit
hoog en laag
in en uit
ik ben de…
OVERVAREN VAN HET LICHT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
532 Speels licht
laten we overvaren
Als een voetveer
keer op keer
Eenmaal schipper
schipper andermaal
Van oever
naar wal en terug
Aanleg
zo kortstondig
Zoveel meer
en anders dan een brug
Valt dit
te verklaren:
De terugkeer,dagelijks,
van het licht?…
Besluiteloos
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.231 vredig sterven aan het water
mijmeren over de leuning
van de brug, het weidse
van torenhoog bekijken
verkeer onder je door
zien razen, de trilling
voelen van een snel
naderende trein
dronken stilstaan bij
een veilige sluiproute
met scherven in je hand
tot aan de bodem gaan…
Kopje koffie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
691 Staand op de rand
kijkt hij omlaag.
Een zwarte zee
met bruine kraag.
De diepte omhult
zijn naaktheid.
Bitterheid verzwelgt
de doorn in zijn oog.…
glazen ogen
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
838 jouw adem
al jaren weggezonken
maakt de zomer, de bloemen koud
want niets dan schaduw
roept het vluchten, de zware druppels
losgelaten
weg van ogen, de oude woorden
lichaamloos, dwars door wind
voorgoed verlaten, het kind in armen
de stilte, ver en lusteloos
jij geeft niet meer of nooit geweten
het praten huiswaarts
dichterbij…
vogelgeluiden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
585 met haar ranke handen
bootst ze vogels op de muur
ze vlekken doffer
nu bij maanlicht als bij dag
ze vallen weg
en komen op
ik leer ze vliegen
grijnst ze
ik draai me om
en sluit het raam
de nacht is nog maar kort…
Altijd een uitweg (tanka)
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
1.261 Soms verdwaalt de mens
ziet geen uitweg uit het web
raakt in paniek
op het strand verdwaald een kind
dat later lacht om zijn angst…
Uitgerookt
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
661 brand geschilderde vogels
landen op het zwarte meer
takken breken in het achterland
niets zal blijven
schrijft de gifgedoopte ganzenveer…
Mandala
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.276 een kleurrijke wereld
met prachtige mensen
door klanken van liefde
onvoorwaard`lijk trouw
geen honger naar armoe
verwerpelijk strijden
door samenzang wordt
`t ideaalbeeld te wáuw
ik teken als hartje
de mooiste in`t midden
zodra het werk af is
schenk ik het jou…
hora est
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
873 bij dag begint het:
de dood noemt zichzelf
het licht
alle andere namen
geven nog meer, verleiden
als ontelbare vingers
ik schrei tegen wind in; rood
met het wimperloze van liefde
verderop
laat onvervulde dromen
uit gedichten waaien, ook je stem
en alle stilte, zoveel trager
tijd verstrijkt
in de richting van het raam…
De Wind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
502 Zachtjes streelt de wind mijn haar
Zij maakt dat ik niet stil sta
Een zachte duw, een vriendelijk gebaar
Zodat ik maar vooruit ga
Zwarte wolken pakken boven mij
Het is een gedonder van jewelste
De depressieve wolk komt voorbij
Het is alweer de zoveelste
Toch laat ik mij niet ontmoedigen
Ook achter deze wolk schijnt de zon
Stapje voor stapje…
Out !
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
625 letterlijnen lopen lijk addergedachten
langs sompige moddergrachten voddenmarkten
leeg van vette slijmen
weg ! wat ik zeg :
uit mijn brein !
kruip kronkelend kruiswaarts
krijgsgevangen gemaakt
naar de schedelplaats die druipt
van triomfantelijk bloed
vrij ! wat hij zei :
slangenbroed !…
lage schaduwen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
816 de dood lag voor mij, haast om op te rapen
maar ik was een kind, licht en onschuldig
herkende het geschuifel niet
van het donkere wachten, droef en zwaar
de muffe geur, een lijf in zwart
op de grijze muur hing haar gezicht,
streng en met harde vuisten,
voortgedreven door gebed
stemmen naderden uit fluwelen hoeken
en dwongen mij naar…
Kees' tranen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.134 soms
zou ik wensen
een vent te zijn
zo eentje als -en van je
hupseleflatsie klaar-
over problemen
heenspuiten, een
tissue en slapen…
achter ramen en wind
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
722 het podium
werd mijn redding
het wachtte
zoals de zee op leven of dood
op een eiland
dat geen weet heeft van wind
of muren waaruit stemmen schuurden
steeds dieper in
mijn hoofd, in het waterglas waarin
ik meeuwen wilde zijn
luider dan
novemberstilte
zonder achtergronden
van angst en dun geklede woorden
die het sterven…
Rebellie!
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
538 Mijn schaduwzijde heeft zich omgedraaid
en in zijn spiegel mijn gezicht bekeken
maar vroeger was hij echt niet zo gehaaid
mijn schaduwzijde heeft zich omgedraaid
en mijn persoonlijkheid toen neergemaaid
ik zeg je dit gebeuren duurt al weken
mijn schaduwzijde heeft zich omgedraaid
en in zijn spiegel mijn gezicht bekeken…
pingping
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.163 aan een of andere oever
bijgeloof toepassen
met diep verlangen
naar klinkende munt
de hartenwens over
je schouder gooien
in een boerensloot
zee of tjeukemeer…
achter de dagen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de wind ruist niet meer
alsof het raam steeds kleiner
wordt
en alle stemmen wegzinken
zoals de zee in mijn
woning
ik had nog bomen
geplant en duinen
meeuwen en een schreeuwerige
namiddag
maar mijn kamer werd zelden
door zon gedragen, noch door het meisje
dat de straat uitliep
ze zag me niet, las geen dagboek…