3511 resultaten.
het landschap van de maanvogel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
717 een vogel vloog
voorbij lente en zomer
kleefde stilte
aan het raam
en ik dacht nog, zing
zing de dag, zing je gave
nu het nog kan
in een brede schaduw van het gras
en de ingevlochten, vele
dromen
maar de nacht moest zo verlopen
en mijn woorden waren traag
ach, deze koude
deze vroege, kale koude
er lag al sneeuw op de maan…
Kastie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
893 Als dromer stond ik er bij, keek ernaar
vanuit mijn bed daar bij het raam
Ik was te jong om mee te doen,
toch meegezogen in de trechter
van het spel, de straat.
Tegenover nummer 12
zoenden ze voortdurend
en ontstond de voortplanting
der stad op korte afstand.
Ik keek,
mijn moeder keek,
en was heel boos
en sloot gordijnen.…
Ik sterf niet meer
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.071 Naakt in mijn lichaam
zet ik het raam open,
de wind roept me vreemd,
het laatste licht wil mij doden.
Ik leef niet meer
in de schaduw van mijn zelfkant,
vermorzeld vertraag ik,
‘k heb mezelf niet meer in de hand.…
Haar maatje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.816 Ze staart dromerig en kleurloos uit het raam
kille tocht druppelt door een kleine kier
met haar ogen gesloten leest ze zijn naam
hij houdt haar vast maar hij is niet hier
Ze kijkt verliefder dan ooit in zijn ogen
luistert nog aandachtig naar zijn verhalen
maar ook nu zijn ze weer keihard gelogen
en mag ze weer in haar tranen verdwalen…
Gisteren had ik al spijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
890 een kamer met uitzicht
ramen vol groen
de weg als een film
mensen met honden
een rustig plantsoen
je kijkt langs je tranen
een mistiger beeld
de donkere huizen
zeil en plavuizen
op straat werd gespeeld
in meubels en dozen
het leven van toen
de oogst van gedachten
van jarenlang wachten
van hopen en doen
een kamer met uitzicht…
onweersbui
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
662 regengeroffel gaffelt
monotoon en toch melodieus
tegen aangedampte ramen
waar gordijnen triest
hun manen laten hangen
in de verte weer licht
weerlicht het hier nog steeds
- trekt God nou echt een foto?…
Toots Thielemans
netgedicht
4.4 met 37 stemmen
1.068 Jean- Baptiste Thielemans
zijn muzikale volle naam
Vlaming met het mondmuziekske
alsof het klein zou zijn
Hohner Mellow Toots mondmuziekske
draagt trots zijn wereldfaam
zijn adem, lucht zijn alles
is de soul van Vlaamse marrolein
met Toots de baron op
mijn Nederlandse flatbalkon
blijven ramen niet gesloten
de wegen stromen vol
mensen zien…
Onbestemd Seizoen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 Je zei dat het harder gaat waaien
Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat
Dat gaf me een eenzaam gevoel
Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen
Vaak stond ik voor je raam
Meestal bij schemerdonker
Tussen proza en vervallen poëzie
Dreef jouw slaap op wolkjes
Bij jou was alles onbeweeglijk
Geen zucht van niets geen rilling
Een eeuwig…
Onbestemd Seizoen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.272 Je zei dat het harder gaat waaien
Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat
Dat gaf me een eenzaam gevoel
Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen
Vaak stond ik voor je raam
Meestal bij schemerdonker
Tussen proza en vervallen poëzie
Dreef jouw slaap op wolkjes
Bij jou was alles onbeweeglijk
Geen zucht van niets geen rilling
Een eeuwig…
Los zand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.037 Als zwierige zandkorrels
in dwarrelende winden
drijven we doelloos rond
en kunnen elkaar niet vinden
We wonen in luchtkastelen
vol opgeblazen dromen
tollend aan de hemel
langs de toppen van de bomen
Jezus verbleef drie dagen lang
in het ’t Vaderhuis met open ramen
Zijn wijsheid ving het stuifzand op
en kneedde alles samen
Bijééngebald…
Als jij maar echt bent
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
3.433 Ik hoef niet die mooie pracht en praal
ik wil niet op een hoog voetstuk staan
geen licht dat speciaal op mij is gericht
ik hoef geen kern te zijn van jouw verhaal
Ik verwacht geen halsbrekende toeren
geen zee van bloemen voor mijn deur
geen serenades vlak onder mijn raam
je hoeft geen toneelstuk op te voeren
Ik wil niets horen over de toekomstdromen…
ontmoette zo je lach
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
745 je raam sprak donker
kon geen licht verstaan
je schaduw op behang
was er nog niet zo lang
gebogen over boeken
het internet paraat
zag ik je woorden zoeken
studerende tot avonds laat
dromend keek je vaak
naar buiten hoorde dan
dezelfde vogels fluiten
ik ontmoette zo je lach
zag gordijnen plotseling
verdwijnen en dozen stapelden…
zinkochtend
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
796 de spaken aluminiumwolken krassen
met plexiglas steentjes de bussen gokken
haalt - niet- één rennende scholier
aan de oevers van de zinkrivier
zuchtende; spugende; jammerende wagens
naar de oppervlakte gesleurd
achter de ramen- satellietoren, satellietogen
van hun baasjes schouders volgend, spinnend
verwonderd- waarom is iedereen
nog voor…
Weekoverzicht
gedicht
2.6 met 382 stemmen
97.318 En de zogezonde dinsdag,
alleman de ramen open,
zingend van de vitamines
en de jodium aan zee.
En de levendelen woensdag,
alleman de deuren open,
roepend over jicht en jachtig
en theïne in de thee.…
De rust van de natuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
812 Ik luister naar de wind
De stilte bevalt me wel
Dan zit ik op mijn kamer
starend uit het raam
en zie de vissen zwemmen
hoor de vogels fluiten
en voel ik de rust
de rust van de natuur
Het waait een beetje
de takken gaan heen en weer
Groene blaadjes worden bruin
en bedekken later de grond
Het ritselen is rustgevend
ik word er kalm van…
Laatste trein
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.298 Wat gelaten stond je voor me
en ik snikte met een brok
want ik kreeg nu in de gaten
dat ik jou hier moest verlaten
toen mijn laatste trein daar wachtte
op de wijzers van de klok
en het fluitsignaal viel samen
met de eerste wintervlok
Van het raam zag ik je zwaaien
en de trein schoof met een schok
over veel te natte sporen
langs dat wat…
Sneeuw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
483 Zo af en toe een vlokje
waaide mijn raam voorbij
’t was net Vrouw Holle
met haar bedgerei
Zo af en toe een vlokje
kwam van haar geklop
af en toe zo’n vlokje
daar teert een mens toch op?
Een dik pak zou
’t mooiste wezen,
maar dat ’s net
iets teveel.…
gedicht voor een zeer hoofd
gedicht
3.5 met 32 stemmen
18.048 de wind verft mijn ogen om
tot spitse vlaggen
en ik geef mijn hoofd over
aan de grote verre wolken
in de grote verre wolken
zitten maanzieke honden
als door de ramen de zon schijnt
zijn de honden zonzieke poezen
mijn benen jengelen uit de verre wolken
als van processies verstoken klokken
maar mijn hoofd is een haan tussen de honden
en…
lof der traagheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 rode raamluiken schemeren
door de nog kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en wat roestige spijkers
geleefd stilleven
met een mesje krabt hij een dun laagje
van de aangebrachte verf weg
de poes tilt traag een ooglid op
hij struint wat door de tuin
kijkt naar de gevel, de lucht…
De vrouw die in mij woont
gedicht
2.0 met 219 stemmen
34.231 De vrouw die in mij woont
kijkt uit het raam van een stil huis
en laaft zich aan de fado
de weemoed van de cello
het vuur van de gitaar
de waaierende zang
minstens één vergeefse liefde
kent ze, een val die haar deed
wankelen en misschien
een vijand in haar vlees
mooier is ze dan haar leven
zachter haar strelen dan haar handen
dieper…
zomeravond
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
577 nog steeds blaast de avond
warme wind binnen ik zit
binnen met zonnebrand en
zap boos van net naar net,
het liefst zie ik een sneeuw
programma, ik sta op en
verwarm alvast de melk
in het pannetje de cacao
staat op tafel, de wereld
wacht wel. ik fluit nog een
liedje dat niet tegen het
raam opbotst maar de
eeuwigheid in gaat, zo…
de Eusebius.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
426 het blijft indrukwekkend
de kerk buiten het raam
nog geen kilometer hier-
vandaan. gewoon nu
op deze zomeravond
gelig verlicht, ik zie
het aan, als een uitge-
stoken telescoop, in
drie delen, eindigend
in de donkere spits,
god is heilig, de punt
wijst naar boven. ik
zie de haan niet, niet
in het donker, de maan
staat…
misschien...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.801 bliksemschicht die de donkere lucht
in twee kan splijten
Misschien had je het niet eens door
dat je me stapelgek gemaakt had
dat ik enkel nog wou leven voor jou
Misschien was het onbewust
dat je me keer op keer
de hemel beloofde
en uiteindelijk de hel gaf
Misschien ga ik je nooit meer zien
want de hel waarin ik nu leef
heeft deur noch raam…
Geschoten voorraad
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
4.122 We komen thuis dus sluit ik de ramen
Langzaam kruip jij bovenop mij
Ik pak jou vast bij je dij
Een diepe zucht en wij smelten samen
Kreten van genot muziek in mijn oor
Ik ken verken jou van binnen
Wij willen alleen maar door
Elkaar intiem beminnen
Harder dan ik hebben kan
Moet door want ik ben de man
Hijgen en puffen komt tot een stop…
Beatrice
gedicht
2.3 met 52 stemmen
27.627 Wat als het raam zich gesloten
opent voor de kamer, je ligt
in bed, de stad is in jou aan
het verdwalen, bang trek
je deze grens toe als een rits
tevergeefs: het onaardse zingen
van de trams voert je mee, licht
weerkaatst in de kanalen
en scheurt je als een brug
tussen twee oevers vandaan,
hier heb je me ontmoet
enkel om in jou te sterven…
Verborgen kalender van de dood
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.223 en als ik dan wegdroom in armen
van genade, het lege huis zie staan
met geblindeerde ramen,
zie ik witte vogels in vertraagde
vlucht over eindeloze velden gaan
wijl kille wind waait langs de deur
waar alleen de dood nog adem
haalt en zich koud naar binnen richt
om mijn sterven te beleven
lokt mij het hemels havenlicht
en als ik dan verdwijn…
tastend
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
1.814 niet ben
niet wil zijn
ik weet niet
hoe het verder
gaat
moet
met mij,
en de persoon ik,
die ik niet ken
diep
verder dan iedereen kijken kan
behalve jij
sta ik
te wachten
tot de trein
van hartstocht
mij komt halen
de trein
waar na lang wachten
jij niet meer inzit
en we alsnog
gescheiden
verdwijnen
de kamer zonder ramen…
verleidingsaanzoek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
713 een weldadige dikke boom
keek door het donker raam heen.
op het nachtkastje scheen
warm licht van het ogenblik.
gevel en comfort riepen :
rep je voor het elan,
want met koele, korte golfslag
komt de dagzijde in flessenpost
aangespoeld met een nachtpauwoog.…
dwarreltjes
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
967 hemel en aarde
een ijsbloem beweegt
de stilte van het landschap
met oud winterlicht
terugkeer
door vlindervleugels
waait wind stille gedachten
naar winterbomen
terwijl het wintert
zoveel ruimte om
te vliegen en toch fladdert
hij schuw in mijn buik
route
de zon volgt bloesems -
op het raam wisselt ze soms
van Japanse…
Een zucht zomernachtlucht
hartenkreet
4.0 met 46 stemmen
1.423 De klok mikt
zijn kleine wijzer
op middernacht
Ze kleurt de hemel in
in mijn hart als ze
naar me lacht
Helder wit blikt
het maanlicht gericht
door het open raam
zodat een zucht
zomernachtlucht
haar ziet staan
Het morst haar haren
over mijn schouders
Laat haar mond
aan mijn lippen hangen
Mengt haar parfum
met de kracht van…