2665 resultaten.
Warmte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 De rivierendans ontwaakt
in een poel van ijs
Kleine kolkjes rimpelen
het wateroppervlak
De tralies smelten
voor de ramen
druppels
tikken op de sneeuw
Tekenen van vuur aan
de bevroren kust
Het krakend ijs verdwijnt
in de zoute golven
De zee komt langzaam
weer op gang
Rivieren herwinnen
hun kracht
Wintertaferelen verdwijnen
Dankzij…
Het nieuwe jaar wordt alweer oud
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
648 De sneeuw en het ijs maken plaats
voor een heel ver heimwee naar lente.
Op de kast de uitgebloeide amaryllis,
de verdorde kerstboom al weggedaan.
Toch nog even terugblikken naar toen
en dan maar weer vooruit.
We leven even onbedachtzaam verder.
Het nieuwe jaar wordt alweer oud…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…
mijn kat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
861 en toch lijkt hij te zeggen
komaan, nog even verdergaan
hij komt me aaien
zo zachtjes langs mijn been
met zijn pelsje zuiver, zacht
zo wit als sneeuw
voor u waarschijnlijk
heel banaal
maar voor mij
zo betekenisvol
mijn kat in dit verhaal…
Vogel ( ode aan Slauerhoff)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 Ik droom de reis
naar het verlatene
er te landen
als een reiziger buiten de tijd
Zonder ticket of bagage
snel als het licht kan zijn
langzaam als een oude vijver
overal thuis te komen
Ik droom de donkere wouden
de kale witte sneeuw
alle plaatsen tegelijk
keer er alle beelden om
Geen gids weet nog
Waarheen die reis zal gaan
Varen…
Winterwending
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Op schoenen met lederen zool
en zijn iets te zware lijf
laveert hij tussen nat en glad,
onderwijl de sneeuw,
maar meer nog zichzelf, verwensend.
Geen oog voor het smetteloos wit
dat zich kuis aan hem toont.
Doof voor het opgetogen geroep van het kind
dat zich verwondert om het geschenk van de nacht.…
waar we zijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
673 En ik kijk naar de hemel
waar nog wat sneeuw vandaan valt
en er een zwakke maan schijnt
en morgen misschien zon of regen
Het blijft maar zingen die vraag
en ik kan niet anders dan toegeven
dat ik het niet weet…
Het tijdelijk wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 weer brandde geestdrift
zijn heilig vuur
trok vitaliteit zich
niets aan van jaar en uur
ik speelde als kind
met hagel en sneeuw
wind liet ons dansen in
een wereld van voorheen
het tijdelijk wit
had alles begraven
waar wij eerder om gaven
het voelde zo een
in samen smelten
warmde eeuwige jeugd
kou deerde mij niet
wist dat de zon…
Winterviooltjes
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
603 winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien
in uitbundige kleuren sieren ze onze wintertuin
bij wind en regen gaan ze zelfs nog bijgroeien
winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien
zelfs bij vorst en sneeuw gaan ze niet uitbloeien
wijl struiken en heesters verloren hun zomerkruin
staan winterviooltjes al in de herfst te bloeien…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…
Verstilde wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Een lange stille laan,
een sneeuw verlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bruisend
bloed dat het hart van de
aarde omsluit en wat
uit mijn verdoving wekt,
de zintuigen gescherpt op
de…
De Kluizenaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Ik ga mijn weg alleen,
door duisternis en sneeuw,
stille wouden, diepe dalen
en oer-oude verhalen;
met als enigste bagage
lusten, lasten en geleerde lessen.
In onwrikbaar evenwicht
draag ik mijn eigen licht.…
veranderlijk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 zilveren regen
ik dacht:
ik kleur de woorden
en maak een zon
later op de dag
zal zij komen
haar hitte verschroeit me
zij zal vogels verstenen
in oogverblindend licht
vleugels gebroken
niemand is veilig
als het zomert
laat mij winters zijn
ik ruik bloemen op ijs
mijn voeten reppen zich
onder de koperen zon
dacht ik:
ik maak sneeuw…
Meisje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
423 ach meisje
wees niet zo bedroefd
er is nog zoveel
om van te houden
de bloemen
met hun mooie kleuren
een vogel
die het hoogste lied zingt
een vlindertje
dat vrolijk dartelt
de zonnestralen
die verwarmen
de wolken
die hun verhaal vertellen
de sneeuw
die op de takken ligt
de muziek
die blij maakt en ontroert
de schilderijen…
ijshoofd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
588 hoofd slaapt met open ogen en mond
aan de oostkant ingesneeuwd, blond haar
in de wilgen schateren roeken het land toe
macaber beeld in een kalend landschap
één nacht ijs kan dit hoofd niet dragen
waar zou de romp zijn ondergegaan, is de
maan afgelopen nacht getuige geweest
sliepen hazen dan samen met meerkoeten
morgen voorspellen ze dooi…
Zwartwitfoto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Het pad is een oud laken vol met gaten,
versleten is de sneeuw, zwart schijnt erdoor.
De stammen zijn op lengte-as gespleten
in zwart en witte zijde, scherpe voor.
Nog plakt het wit aan windkant tegen bast,
maar kruin begint te lekken, telt de sneeuw.
De berm is vuil, vol zand en dorre blad’ren,
maar blank nog is het veld.…
Geboortegrond
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.876 In 't hoge Noorden nijpt de kou,
Daar ligt de sneeuw, daar is de rouw,
De schemering en de nacht
Waarom bewoont de Noorderman
Die streek der duisternis?
Omdat hij dáar zich wel bevindt
Omdat de mens het plekje mint,
Waar hij geboren is.
Hij vraagt geen-rozen aan de Mei,
Geen vruchten aan de herfst.…
waarom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 ik werd vanochtend wakker
geen vuiltje aan de lucht
de geur van lavendel
ik slaakte een zucht
het geluid van de stilte
zat zacht in mijn hoofd want
ik had mezelf vandaag weer
jouw liefde beloofd
want alles wat jij zegt en doet…voelt goed
open je ogen want
waarom schijnt de zon zo vaak al warm in mei
en waarom maakt de sneeuw…
Kerst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
700 In de koude van de nacht,
tussen sneeuw en ijs vertel het verder,
laat het mooie verhaal bestaan!…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
610 Sneeuw danst om je pootjes
Wat vlokken op je vacht
Je snuffelt gretig in het rond
Een sprookjes-winter-nacht
We lopen onder sterren
Jij rent wat heen en weer
De Maan kijkt toe en zij glimlacht
Naast Grote en Kleine Beer
We weten ons altijd omringd
Door krachten die beschermen
Ze lopen met ons mee als boom
Als planten in de…
's mensen aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 het wit heeft niet alles aangeraakt
ik bedoel dat het groen en grijs niet overal
deze nacht is bezocht door de maagd
maar was zuinig van sneeuw, neen zij toonde
geen duidelijk helder vooruitzicht, bovenal .....
.…
Wintertafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 Sneeuw bedekt het pad, het dorp,
als fluistering van vergeten tijd.
Alles zwijgt, geen stem, geen spoor,
alleen de winter, wit en wijd.
In witte rijp en nacht gloort weemoed,
een vlam die niemand branden kan.
Het hart dat zoekt, wordt zacht behoed
door sneeuw en schaduw, stil en bang.…
ik ben niet echt van steen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
832 ik zie leven
in de bomen
hoor het fluisteren
in de mist
in de sneeuw
dansen mijn dromen
ik zwaai naar vorst in
een winters vergezicht
wat heb ik toch met stenen
die ik warm in mijn hand
geraapt zijn ze verdwenen
van waar ze zijn beland
ben ik uit rots gehouwen
leef ik in dat verband
mag men op mij bouwen of
heb ik dat in eigen hand…
de wereld van gisteren
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.636 de wereld van gister
hoorbaar nog
in het geknisper
van nootjes
gekraakt
door muizen en ratten
de vloer met kurk
een man snurkt
moeizaam met pauzeknop
bekneld
tussen twee krukken
buiten huilen wolven
drie hoog boven
gilt een radiowekker
het landschappelijk decor
rilt van vrieskoude
sneeuw valt in kleine
vlokjes naar benee
op d’achtergrond…
Weg om de noord
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Voorbij de boomgrens
tussen mosgroen
toch een berk
reikend naar omhoog
tot nauwelijks mijn knieën
strijdend met de kilte
en het daglicht
voorbij het mos
alleen maar rotsen
dan de zee tot aan de horizon
daarachter ijs
met al zijn stormen
rijk aan sneeuw en bittere kou
tot er weer zee
dan kale rotsen
weer een boomgrens
berken…
TV-ACTIE
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.225 drie omroepkwajongens
in de sneeuw op het scherm
beginnen heel enthousiast
te rollen van minuscuul naar
groter en groter en groter
112 miljoen over de breedte
vrucht van veler inspanning
met glimmend gelaat kijkt
bekend/onbekend Nederland
naar het geweldige resultaat
ieder gluurt nog eens goed
naar de immense sneeuwbal
die abrupt door…
Oktober
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.165 waar mijn muts gedaan
met warme hand gebreeën
voor vorst en winterkou
ik wil sneeuw begaan
waar dagen zijn gevreeën
eeuwen ken ik nu de rouw
zie achter muts vandaan
een kind op blaren sleeën
wel vreemd, hoe kan dat nou
ik kleef aan
en volg je op je treeën
ben ons eeuwig trouw
zal naar huis nu gaan
we gaan getweeën…
Vertrouwen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
872 Vertrouwen vergaat in de nachten,
als deze als sneeuw voor de zon.
In ieder zie je verdachten,
vervloek je alles zonder pardon.
Verwijten terecht onrechtvaardig,
eisen onrechtvaardig terecht.
Waar was je? Wie ben je? vragen zoveel.
Aan mij, ik aan jou, aan elkaar.
Vragen, vragen, enkel die vragen.…
Wij oogstten volrijp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
858 hoorde je kleuren
voelde fluweelzacht
ogen gesloten
hoe je geuren
zich over me bogen
je penseelde
het groen van de lente
hyacinthe naar mij
krokuste blauw en
de sneeuw smolt erbij
streelde het doek
en zomerde zacht
in zonrijke dagen
met een loomheid die
de tijd deed vertragen
wij oogstten volrijp
herfstten ons leven
droogden…
Een heel behoorlijk natuurgedicht
gedicht
2.2 met 109 stemmen
38.279 De scepsis langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden
wordt het tijd om te gaan sneeuwen,
eerst langzaam, daarna dichter,
tot alles blanco is en onverlicht,
je reinste Middeleeuwen.
Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver
aan laten kloppen. Volluk! Hongur!…