Alle inzendingen over sneeuw, dooien

2665 resultaten.

Sorteren op:

Warmte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
De rivierendans ontwaakt in een poel van ijs Kleine kolkjes rimpelen het wateroppervlak De tralies smelten voor de ramen druppels tikken op de sneeuw Tekenen van vuur aan de bevroren kust Het krakend ijs verdwijnt in de zoute golven De zee komt langzaam weer op gang Rivieren herwinnen hun kracht Wintertaferelen verdwijnen Dankzij…

Het nieuwe jaar wordt alweer oud

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 648
De sneeuw en het ijs maken plaats voor een heel ver heimwee naar lente. Op de kast de uitgebloeide amaryllis, de verdorde kerstboom al weggedaan. Toch nog even terugblikken naar toen en dan maar weer vooruit. We leven even onbedachtzaam verder. Het nieuwe jaar wordt alweer oud…
Adeleyd4 januari 2011Lees meer >

Queeste

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
ik leen een pen van de wereld schrijf verhalen in de wolken dans pirouettes in de sneeuw kus het ijs met rode lippen stel vragen aan de vlokken die ontdwarrelend neerstrijken hoezeer ik ook zoek en vraag blijven ze mij antwoorden schuldig breekt mijn hart in duizend stukken daar gedraaide cirkels doodlopen stuitend op een grote leegte…
LadyLove8 februari 2012Lees meer >

mijn kat

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 861
en toch lijkt hij te zeggen komaan, nog even verdergaan hij komt me aaien zo zachtjes langs mijn been met zijn pelsje zuiver, zacht zo wit als sneeuw voor u waarschijnlijk heel banaal maar voor mij zo betekenisvol mijn kat in dit verhaal…

Vogel ( ode aan Slauerhoff)

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 868
Ik droom de reis naar het verlatene er te landen als een reiziger buiten de tijd Zonder ticket of bagage snel als het licht kan zijn langzaam als een oude vijver overal thuis te komen Ik droom de donkere wouden de kale witte sneeuw alle plaatsen tegelijk keer er alle beelden om Geen gids weet nog Waarheen die reis zal gaan Varen…

Winterwending

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Op schoenen met lederen zool en zijn iets te zware lijf laveert hij tussen nat en glad, onderwijl de sneeuw, maar meer nog zichzelf, verwensend. Geen oog voor het smetteloos wit dat zich kuis aan hem toont. Doof voor het opgetogen geroep van het kind dat zich verwondert om het geschenk van de nacht.…

waar we zijn

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 673
En ik kijk naar de hemel waar nog wat sneeuw vandaan valt en er een zwakke maan schijnt en morgen misschien zon of regen Het blijft maar zingen die vraag en ik kan niet anders dan toegeven dat ik het niet weet…

Het tijdelijk wit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
weer brandde geestdrift zijn heilig vuur trok vitaliteit zich niets aan van jaar en uur ik speelde als kind met hagel en sneeuw wind liet ons dansen in een wereld van voorheen het tijdelijk wit had alles begraven waar wij eerder om gaven het voelde zo een in samen smelten warmde eeuwige jeugd kou deerde mij niet wist dat de zon…
wil melker23 november 2015Lees meer >

Winterviooltjes

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien in uitbundige kleuren sieren ze onze wintertuin bij wind en regen gaan ze zelfs nog bijgroeien winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien zelfs bij vorst en sneeuw gaan ze niet uitbloeien wijl struiken en heesters verloren hun zomerkruin staan winterviooltjes al in de herfst te bloeien…

De blauwdruk

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 461
waar kleuren langzaam nestelen in grijs van grauwe maanden slaapt wit in pas gevallen sneeuw zijn winters maagdelijk rusten toch zal er iets gaan broeien in leven dat door snoeien kort gehouden wordt het zijn geen stemmetjes die soms winden kleuren wel de klank van samenspraak die over het mysterie van de blauwdruk gaat…
wil melker10 januari 2018Lees meer >

Verstilde wereld

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Een lange stille laan, een sneeuw verlichte weg de bomen, de oud geworden dromen, het water, bevroren rimpels verstillen tijd, ingeblazen door de wind, nergens enig geluid, het is een wondere wereld die me omsluit, het bruisend bloed dat het hart van de aarde omsluit en wat uit mijn verdoving wekt, de zintuigen gescherpt op de…
Pama18 december 2018Lees meer >

De Kluizenaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Ik ga mijn weg alleen, door duisternis en sneeuw, stille wouden, diepe dalen en oer-oude verhalen; met als enigste bagage lusten, lasten en geleerde lessen. In onwrikbaar evenwicht draag ik mijn eigen licht.…

veranderlijk

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
zilveren regen ik dacht: ik kleur de woorden en maak een zon later op de dag zal zij komen haar hitte verschroeit me zij zal vogels verstenen in oogverblindend licht vleugels gebroken niemand is veilig als het zomert laat mij winters zijn ik ruik bloemen op ijs mijn voeten reppen zich onder de koperen zon dacht ik: ik maak sneeuw…
J.Bakx30 augustus 2023Lees meer >

Meisje

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
ach meisje wees niet zo bedroefd er is nog zoveel om van te houden de bloemen met hun mooie kleuren een vogel die het hoogste lied zingt een vlindertje dat vrolijk dartelt de zonnestralen die verwarmen de wolken die hun verhaal vertellen de sneeuw die op de takken ligt de muziek die blij maakt en ontroert de schilderijen…

ijshoofd

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
hoofd slaapt met open ogen en mond aan de oostkant ingesneeuwd, blond haar in de wilgen schateren roeken het land toe macaber beeld in een kalend landschap één nacht ijs kan dit hoofd niet dragen waar zou de romp zijn ondergegaan, is de maan afgelopen nacht getuige geweest sliepen hazen dan samen met meerkoeten morgen voorspellen ze dooi…
Rieg8 februari 2008Lees meer >

Zwartwitfoto

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Het pad is een oud laken vol met gaten, versleten is de sneeuw, zwart schijnt erdoor. De stammen zijn op lengte-as gespleten in zwart en witte zijde, scherpe voor. Nog plakt het wit aan windkant tegen bast, maar kruin begint te lekken, telt de sneeuw. De berm is vuil, vol zand en dorre blad’ren, maar blank nog is het veld.…

Geboortegrond

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.876
In 't hoge Noorden nijpt de kou, Daar ligt de sneeuw, daar is de rouw, De schemering en de nacht Waarom bewoont de Noorderman Die streek der duisternis? Omdat hij dáar zich wel bevindt Omdat de mens het plekje mint, Waar hij geboren is. Hij vraagt geen-rozen aan de Mei, Geen vruchten aan de herfst.…

waarom

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
ik werd vanochtend wakker geen vuiltje aan de lucht de geur van lavendel ik slaakte een zucht het geluid van de stilte zat zacht in mijn hoofd want ik had mezelf vandaag weer jouw liefde beloofd want alles wat jij zegt en doet…voelt goed open je ogen want waarom schijnt de zon zo vaak al warm in mei en waarom maakt de sneeuw…

Kerst

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
In de koude van de nacht, tussen sneeuw en ijs vertel het verder, laat het mooie verhaal bestaan!…

Winterwandeling

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 610
Sneeuw danst om je pootjes Wat vlokken op je vacht Je snuffelt gretig in het rond Een sprookjes-winter-nacht We lopen onder sterren Jij rent wat heen en weer De Maan kijkt toe en zij glimlacht Naast Grote en Kleine Beer We weten ons altijd omringd Door krachten die beschermen Ze lopen met ons mee als boom Als planten in de…

's mensen aard

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
het wit heeft niet alles aangeraakt ik bedoel dat het groen en grijs niet overal deze nacht is bezocht door de maagd maar was zuinig van sneeuw, neen zij toonde geen duidelijk helder vooruitzicht, bovenal ..... .…

Wintertafereel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 302
Sneeuw bedekt het pad, het dorp, als fluistering van vergeten tijd. Alles zwijgt, geen stem, geen spoor, alleen de winter, wit en wijd. In witte rijp en nacht gloort weemoed, een vlam die niemand branden kan. Het hart dat zoekt, wordt zacht behoed door sneeuw en schaduw, stil en bang.…

ik ben niet echt van steen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 832
ik zie leven in de bomen hoor het fluisteren in de mist in de sneeuw dansen mijn dromen ik zwaai naar vorst in een winters vergezicht wat heb ik toch met stenen die ik warm in mijn hand geraapt zijn ze verdwenen van waar ze zijn beland ben ik uit rots gehouwen leef ik in dat verband mag men op mij bouwen of heb ik dat in eigen hand…
wil melker8 februari 2005Lees meer >

de wereld van gisteren

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.636
de wereld van gister hoorbaar nog in het geknisper van nootjes gekraakt door muizen en ratten de vloer met kurk een man snurkt moeizaam met pauzeknop bekneld tussen twee krukken buiten huilen wolven drie hoog boven gilt een radiowekker het landschappelijk decor rilt van vrieskoude sneeuw valt in kleine vlokjes naar benee op d’achtergrond…

Weg om de noord

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Voorbij de boomgrens tussen mosgroen toch een berk reikend naar omhoog tot nauwelijks mijn knieën strijdend met de kilte en het daglicht voorbij het mos alleen maar rotsen dan de zee tot aan de horizon daarachter ijs met al zijn stormen rijk aan sneeuw en bittere kou tot er weer zee dan kale rotsen weer een boomgrens berken…

TV-ACTIE

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.225
drie omroepkwajongens in de sneeuw op het scherm beginnen heel enthousiast te rollen van minuscuul naar groter en groter en groter 112 miljoen over de breedte vrucht van veler inspanning met glimmend gelaat kijkt bekend/onbekend Nederland naar het geweldige resultaat ieder gluurt nog eens goed naar de immense sneeuwbal die abrupt door…

Oktober

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.165
waar mijn muts gedaan met warme hand gebreeën voor vorst en winterkou ik wil sneeuw begaan waar dagen zijn gevreeën eeuwen ken ik nu de rouw zie achter muts vandaan een kind op blaren sleeën wel vreemd, hoe kan dat nou ik kleef aan en volg je op je treeën ben ons eeuwig trouw zal naar huis nu gaan we gaan getweeën…
montanero14 oktober 2005Lees meer >

Vertrouwen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 872
Vertrouwen vergaat in de nachten, als deze als sneeuw voor de zon. In ieder zie je verdachten, vervloek je alles zonder pardon. Verwijten terecht onrechtvaardig, eisen onrechtvaardig terecht. Waar was je? Wie ben je? vragen zoveel. Aan mij, ik aan jou, aan elkaar. Vragen, vragen, enkel die vragen.…

Wij oogstten volrijp

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 858
hoorde je kleuren voelde fluweelzacht ogen gesloten hoe je geuren zich over me bogen je penseelde het groen van de lente hyacinthe naar mij krokuste blauw en de sneeuw smolt erbij streelde het doek en zomerde zacht in zonrijke dagen met een loomheid die de tijd deed vertragen wij oogstten volrijp herfstten ons leven droogden…

Een heel behoorlijk natuurgedicht

gedicht
2.2 met 109 stemmen aantal keer bekeken 38.279
De scepsis langzaam weggestorven en het laatste voorbehoud met de spotvogels vertrokken naar het heidense Zuiden wordt het tijd om te gaan sneeuwen, eerst langzaam, daarna dichter, tot alles blanco is en onverlicht, je reinste Middeleeuwen. Mooi zo, dan nu maar eens een zwerver aan laten kloppen. Volluk! Hongur!…